6607 resultaten.
Koe in de wei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.082 In de wijdsheid van het groene gras
loopt een koe te grazen,
ik zou soms willen dat ik van zijn eenvoud was.
Ik staar over de wei met pijn in mijn hoofd,
vol van stress en drukte,
voel mij van mijn eigen weide beroofd.…
introspectie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
477 veldweg en laat ik de straat
Een kruid gedijend bij noorderwind
en malse regen in het ochtendgrijs
ver van de meute, weg van de massa's
tref je mij tussen paardebloem en ereprijs
"Hij die de slaap vindt wint de morgen
Geen man getergd en halfgebroken
of hij was eens nog groot"
ik zoen de wijsheid in haar ogen,
van het zachtste groen…
wij leven om te begeren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 Verstrengel uw lendenen
met de mijne en laat me
uw angsten smoren
met kussen fel
als voorjaarsregen
Daar staat ge, het groen
van uw ogen, niet langer schalks nu
buigt zich en verzacht
en zegt me dat het goed is .....…
Mei
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 van alle manen die schijnen
is maar één een heldere bron
die wegneemt alle pijnen
verlicht door milde zon
wees gegroet, eerste groen
verrezen uit uw moederschoot
laat het licht schijnen doen
zo zacht als wittebrood
van alle dagen in het jaar
uit honderden welgeteld
zijn het eenendertig maar
die springen in het veld
het is een bekend…
Vreemde vlaggen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
522 de zeis al aan de voet
nog zijn de wortels
krachtig en vitaal
maar in zuidwest
heeft wind een andere
geur en kleur gekregen
vreemde vlaggen
worden daar gehesen
als de stormbal staat
wij buigen door massaliteit
willen het oude bos niet kwijt
veren op en kijken verder
als de storm weer is geluwd
jonge aanplant trekt nog met
fris groen…
Gekleurde geuren
gedicht
3.3 met 11 stemmen
2.766 Groen hangt om geraniums,
oranje om een gepoetste schoen.
Paars snoof ik eens op
toen ik naast een opa stond.
Wie een toverbal eet ademt
gekleurde wolkjes in het rond.
Uit een doos kleurpotloden
komen ongelogen
honderd kleine regenbogen.
-------------------------------
Uit: 'Lees maar lang en wees gelukig', 2013.…
Voetbalvrouwen.
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
802 Met wapperende haren, handen en zo meer,
op en over het groene (Ten Cate?) gras, zonder ene jonge-heer.
Geen twijfel mogelijk let op; voetbalvrouwen go to the WERELDTOP!
Mailt (Opa) Louis naar onze Guus, blijf jij die voetballers maar verblijde, ik zie het licht!
Ik train voortaan mooi die MEIDEN!!!!
J DE GROOT, 27 juli 2009…
ijzeren lijnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
563 gras groen gewas
staalblauwe lucht
ijzeren lijnen
kreunende kracht
dreigende wielen
stuurloos hart
onbemand figuur
furieuze fantasie
landbouw leeft
vader is dood
driftige doener
vloekte vaak
op z’n Farmall-M
twee wagens
vol met bieten
in kleverige klei
leerde hij mij
te vechten
in het spoor
door te gaan
steigerend toegeven…
Het positieve denken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Elke dag is er wel wat
om aan te denken of wat mee te doen
wie helpt mij
dat het stoplicht niet op rood staat maar op groen
Maar wat dan als alles niet gaat zoals ik wil
dat je lichaam je in de weg zit
wie helpt mij
als pijn je helemaal overheerst, je oververhit
Van alles voor het oplossen
het overdoen doen gaan van het probleem
wie helpt…
koolmees
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
788 het kleine vogeltje
altijd zingend weer
zwarte kop met witte wangen
het lijfje groen en geel
huisde jaar na jaar
in ons tuintje zijn gezin
zo - acrobatisch toerend
graag gezien als gast
struinend door heg en gras
nijver hoedend voor gevaar
vloog hij kroost voedend
met zijn vrouwtje af en aan
zo kleurde hij de dagen
ongestoord en…
koolmees vetpot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
530 wit de wereld toverend
valt sneeuw gestaag
over tuin en terras
een dekbed vormend
voor het raam achter glas
de koude neerslag schuilend
kijkt groen en geel gejast
als bedelt hij de koolmees
staand zijn kopje scheef
kralen mij vragende oogjes
waar toch is die vetpot
die gisteren nog hier stond
als later weer verdreven
koning winter…
Heen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.395 Ik ken iemand; hij ligt in zijn groene graf,
het is nog vers. Hij zwijgt daar
als de schuwe vogel die hij altijd was.
Ook ik ben nog nooit zo stil geweest.
Er is beangstigend weinig te vrezen.…
overmorgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
725 zal ik er nog zijn als jij
over mij heen zult kijken
en dat wat komt,
ziet als onvoltooid
dat jij in je verwachtingen
het thans begrensde
ergens, waar dan ook,
zal mogen verrijken
is het gras dan nog groen
zoals wij dat nu teder betreden
en mijn avond niet lijkt vervallen
in een vergeten verleden
weet je dan nog dat je danste
spontaan…
Stille Hoop
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
862 de late kou brengt me nog geen lente-gloren
ik mis het groene lover aan de kale bomen
geen ochtendlied van de merel wekt mij op
alleen tegen het raam spat een trieste regendrop
toch ben ik in de woestijn van mijn gedachten
diep verbonden met Hem die ik mag verwachten
nog houdt Hij zich in het naakte hout verborgen
maar bij d' eerste knop…
Over The Hill
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
489 van nature in den aard
macht had hij zelden nodig
en de stilte die ik schiep
was ook vaak door
mijn blik in de ogen uitgelegd
zoals ik daar stond
omvatte dat gelijk
het gehele alom
de cirkel leek kennelijk rond,
trompetten figureerden doofstom;
de winter was dood
en het grijze opnieuw
in 't helder verwachten
vliedend in de groene…
Een licht vergeten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
712 het schemert
fijntjes groen met
donkerrode ondertonen
in goud filigraan gevat
een luxe dompeling
in het warme bad
van sfeer en verfijning
dat al uitstraalt van dit diner
de chique is
nog niet verziekt met
shirt en spijkerbroek maar
opgefleurd met kleur en smaak
de couverts zijn
uitgebreid en op de tafels
glinstert het kristal…
Oerbron van Leven
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
623 Uit het bloed van
Uw wonden zijn
rozen ontsprongen
die groeien op
groene stengels
van nieuwe hoop
zij bloeien met een
groot hart rood
als Uw liefdesvuur
en voeden zich met
‘t zuiverste water
uit de Oerbron van
alle leven, waar
de witte vlinders
zweven doorheen
het zacht - blauw
van ‘n lentehemel
waar een gouden
paaszon stralend…
Woud
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 In dit woud onder het zachte
ruisen van oude bomen
rust ik stil als een vlinder
zo sterfelijk dat we
nauwelijks leven
Hoewel ik ook rouw
verheugt mij dit bos
van mos, stammen, takken
van nu en eeuwen her
Ik dacht dat ik eeuwig
wilde leven
maar ik heb me verzoend
En ik voel alleen aan de
dingen die hier blijven:
het zachte groene mos…
Finishing touch
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
433 zij heeft
de doorregen
bloemen gevaasd
die ik haar
heb geschonken
er een schitterend
kunstwerk van gemaakt
waar genen
met nieuwe
kleurdeeltjes
verschenen
balanste harmonie
in bloeiwijze de
schepping volmaakt
het naturel
groen van jouw
vingers deden de
finishing touch
aan het sprankelend
ontstaan van een
nieuw gat in de markt…
Wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 De bladeren zijn nog
mooi groen,
maar enkele zie je al
zichtbaar vallen.
Aan de kust is het
stormachtig
en moet je jezelf in
bedwang houden.
Op de pier zie je
enerverende golven,
die klotsen tegen keien.
De meeuwen kunnen
zich net
vliegend houden.
De zon laat zich af en
toe
glimlachend zien.…
Kijkend naar Holland
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
703 Kijkend naar Holland
zie ik vreemde figuren
dwars door het groene
Laagland gaan
rijen migranten
uit and’re culturen
maar ook ontheemden
van hun trots ontdaan
en tussen die menigte
schuilt daar verzonken
de terrorist
met koran in de hand
vrouwvolk dat loopt er
verborgen onder
boerka of sluier
door het natte land
de…
Dan vlindert soms de vlinder door een korte nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
459 Als het licht het leven dooft
van het eens zo artistieke hart,
dat van woorden vlinders vormden;
vervlochten bloemen rond het eens
zo groene blad.
Als het licht het leven dooft
van het ooit zo waarachtig hopen
op dat sprankje eeuwig licht, dat de
duisternis voor geluk moest kopen.…
Najaarsstemming
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
488 ik ben verrast
de herfst houdt de zomer vast ook al is 't
misschien de
laatste zwoele miezerige
zomerdag
stil wacht; ik ben boordevol mededogen
om je trieste
najaarsogen; kom geef me
je hand en luister; de droeve melodie
ruist door de bomen
waar 't groen
aan 't bleke geel niet kan ontkomen
en wie kan zien aan mijn ogen
dat…
Kleurden halveringstijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
445 sneeuw
geen enkel spoor
zichtbaar bleef steken
ongerept bloeide
je glimlach zon
op smetteloos wit dat
schoonheid weerkaatste
uit zover het kon
fonkelende kristallen
kleurden halveringstijd
door intense straling
in kraakhelder blauw
smolt warmte uit kou
toen de laatste
sneeuw verdwenen was
vonden wij in je eerste stap
het pril groen…
Strak geschilderd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
470 tussen je
warm bloeiende
bloemen vond
ik soms de prijs
die wij betalen
voor doorzichtigheid
waar leven
sprankelt in
balans is kou
de andere kant
van het altijd
groen tropische land
er bestaan geen
ruikers ijsbloemen
geplukt uit permafrost
soms schildert
strenge vorst buiten
ze strak op onze ruiten
samengaan
belemmert groei…
De boombladeren ritselen niet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
624 vogelkooien
die het ledige kunnen bevatten
stoffig niets van poep en pies
een vage geur van voorbij goed
Daaronder spreken dichters
wijze woorden voor wie het
maar wil horen vóór de wind
opsteekt en er van het plafond
vreemde stemmen komen
Kakofonie van fragiele zinnen
in de Gouden Bal te Eindhoven
Kees Kraaij is heengegaan
naar de groene…
Vogelvlucht
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
403 het regende gedachten
in het droge land
van talloze wijsneuzen
die constant wezen
naar steeds dezelfde kant
de aarde was gebarsten
toonde haar dorheid
in tal van scheuren door
een immens verlies van
kracht in verbondenheid
daar waar het laatste
groen verbrandde aan
boom en struik vocht men
zelfs om schaduw voor ieder
stukje onbeschermde…
Afdwalend liefdespad
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
413 liefdespad
een kleinood
nog zonder geur
en smaak maar
met een groeiende
potentie waarvan
zorg en onderhoud
ons werd toevertrouwd
wij hebben
gepoetst en haar
flexibiliteit de
verrassende vorm
gegeven waarin
alleen liefde
optimaal kon leven
door spanningen
van een intense
relatie oxideerde
het koper al snel
blonk de ziel groen…
HET HONDJE
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
578 ik heb een hondje dat
me de wereld laat voelen en zien
hij neemt me mee langs grachten
en grazige groene weiden
zee stranden parken en bossen
en prachtige paarse heide
zoveel waar ik nooit kwam
geen oog voor had voordien
ik had een hondje
een fantastisch dier
dat me overal mee naar toe nam
het wezentje liet mij
zo ongelooflijk veel…
Een slanke leest
netgedicht
4.2 met 108 stemmen
414 jij bent ooit
groen geweest
een rozetje
bladeren
rustend op
een slanke leest
wortelde
stevig met een
krachtige root
de vruchtbare
aarde deed
jou veel goed
je bloeide
voorspoedig
tot het tij keerde
grondwater daalde
vervuilde omdat
niets het filtreerde
jij hebt het
rozetje in de
overlevingsmodus
gezet en door
tegenslag…