6320 resultaten.
Het positieve denken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Elke dag is er wel wat
om aan te denken of wat mee te doen
wie helpt mij
dat het stoplicht niet op rood staat maar op groen
Maar wat dan als alles niet gaat zoals ik wil
dat je lichaam je in de weg zit
wie helpt mij
als pijn je helemaal overheerst, je oververhit
Van alles voor het oplossen
het overdoen doen gaan van het probleem
wie helpt…
winterlicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
478 ik voel me licht in ‘t hoofd
zonder verwijten over en weer
het verleden gedoofd
getuigenis van onmeetbaar vermogen
(de hele hemel hoog)
om mijn lichaam te gedogen
- ‘n koele vlok in ‘t oog…
Ongerepte aarde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
575 De natuur zal zich herstellen
De aarde wordt weer mooi
In jou laten aarde en natuur zich voorstellen
Zij stromen samen in elke huidplooi
van jouw eindeloos prikkelende lichaam
Grenzen zijn jou onbekend
Jij bent een alles zuiverend membraam
dat met overweldigend talent
voortdurend geboorte geeft
aan bedwelmende fantasie
In jouw natuur leeft…
ik met mezelf
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
530 als ik met mezelf ben
zo samen
mezelf bekijk en
steeds beter leren ken
ben ik toch blij
dat we bij elkaar kwamen
Je zult maar met
een ander in jezelf samenwonen
iemand die je niet wil zijn
met zo iemand tot overeenstemming
moeten zien te komen
kan lijden tot aversie en pijn
Daarom ben ik met
mezelf best wel blij
ondanks mijn
lichamelijke…
B. En nummers ontelbaar, initialen onbekend
gedicht
4.5 met 2 stemmen
3.296 .
-----------------------------------------------
uit: 'Bij het zien van zijn lichaam', 2007.…
14 februari dus weer
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
851 smakt tevreden met haar rood gestifte mond
sluit haar ogen en voelt hoe zij zelfs nu
past bij het vloerkleed en de gordijnen
Op hoge hakken stuitert zij uit het beeld
vraagt of het zwarte ondergoed wel past
onder haar doorzichtige bovenkleed met
lange splitten aan beide, ronde zijden
Ik zeg haar dat alles past met zo'n lichaam…
tenslotte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
433 waar we heen zouden gaan
waren we bij aankomst al vergeten
op de plek waarvan we dachten
al eens eerder te zijn geweest
meenden we ons te herinneren
afscheid te moeten nemen
van ons lichaam dat hier ooit sliep
de ademtocht die hier stilviel
in theewater op een vooravond
of bij schemer in een bruin bierflesje
bij sommige dingen stonden…
Selfie in Venetië
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 rood-wit zoals de ambulance
voor de baldadige toerist
die goed voor de dag wilde komen
met een unieke achtergrond
zonder benul van kunst
of oog voor het vakmanschap
van Bernardo Falconi
laat staan enig gevoel
voor de religieuze betekenis
van Sebastiaans martelaarschap
maar aangetrokken
door de goddelijke schoonheid
van diens naakte lichaam…
Groene thee
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
648 door de keel
Maar ga je eenmaal is het stil
Wordt er verwacht dat je wonderen verricht
Werkt tegen pijn of een overgewicht
Culturen aanbidden je te drinken
Je geeft de rust die ze willen vinden
Jouw geur is veelbelovend
Een eerste slok opent altijd ogen
Ben je toch vernieuwend
Als je wordt opgenomen in de kiemen
Luistert naar het lichaam…
Brug
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Mijn leven worden tot gal en zuur
Mijn lichaam mij tot zware kwelling
Mijn geest verbranden als in hellevuur
Mijn gaan en staan op pielloze helling.
Wat zal mij dan op aard nog binden
Dan enkel wanhoop dat mij treft
Waar zal ik dan vertroosting vinden
Dat mij van verder ellende ontheft.…
Adem van de zee
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
714 adem van de zee
streelde het lichaam en de ziel
je gaf je over met ontroering
de euforie van geluksvervoering
heelde door haar macht de kracht
want zij haalt alles uit de bron
daar verdween de grens die ik verzon
in eindeloosheid
wenkte stralend licht het vergezicht
naar kwaliteit van leven
daar aan de zee
vloeide liefde tomeloos in een…
Het kan mij niet schelen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
439 Mijn lichaam was ik met water van de val.
Ik spoel het stof af van al mijn wegen.
Ik spiegel mijzelf aan wat ik vind;
val ik mee of val ik tegen?
Mijn ervaring heeft mij geleerd
te leven van de zon en van de regen.
Van nood wordt wel beweerd
kan men morgen beter leven.
Het kan mij niet schelen
dat ik vandaag de zon niet zal zien.…
Vrouwen vleugels
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
580 Ik sla mijn vleugels open
Als een pauw is kleurenblind
Kom kijken met je ogen
Voordat je me gauw verslind
Nieuwe veren van de liefde
Ze zullen vallen van verdriet
Wat een lichaam kan bieden
Sterke geest op zijn knieen
Het leven van eeuwig toegeven
Maar diep van binnen leeft
Hij heeft het eeuwige leven
Maar diep van binnen leeft
Zal…
Nu ik 66 ben
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
465 Mijn handen zullen nooit geweren zijn
dan zou mijn lichaam een apparaat wezen,
ze zijn eerder een wieg voor lief jong grut
een aardenwerken schaal voor een mooi bloemstuk.
Vandaag was het toch even als of een flits insloeg
mij even op stang joeg al was het maar een flits
het wilde verbinden alsof waren twee delen een rits.…
Schoonheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Alle mensen kijken naar mij
maar er is niemand die mij ziet
Hun blikken stoppen bij hun fantasie
Zo is het om bijna een godin te zijn
onmenselijk, een beeld, een avatar
om mijn lichaam
verhullend dat ik besta
en verhinderend dat ik sterf
ofschoon iedereen me wil vermoorden
om wat Het heeft aangericht
in zijn scheppingsdrift
waaruit…
het bekende onbekende
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
544 als je aan je lijf iets
vreemds en onbekends voelt
en je weet dit is niet niets
dit is niet zo bedoeld
als je vreest voor grote ellende
wat je in je lichaam leest
veroorzaakt door die
grote bekende onbekende
als je bang bent voor het beest
o God toch niet die met de zeis
die vrees je van alles het meest
het idee alleen al brengt je van…
Alleen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
420 Ik slaap alleen maar
Zachter
Je ranke slanke lenige lijf
Omwikkelt verstikt omhelst me
Mijn lichaam gespannen, mijn adem stokstijf
Zinderende kou in mijn denken
De morgen bevrijdt me, ach kom nu toch snel
Het licht zal me wreed verlossen
Geen zachte gedachten, geen lief in dit spel
Slechts de sleur die mijn dag verlichtte…
Isis ontsluierd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Isis ontsluierd, niet haar masker
van goud, maar echt, haar ziel
in mijn naakte lichaam
de energie van de wereld
kleedt mij van binnen uit
trekt knopen los, strijkt
inwendige bulten glad
vult deuken en scheuren
en draait de deksels los
van mijn wonden, likt ze
langzaam met liefde
weg tot dunne littekens
van verloren eenheid
met…
Zou jij hetzelfde doen?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Ik ken jou nog niet thuis
Ouderwets, een volle kast
met boeken die ook ik ooit las
Er moet een verwantschap zijn
die ik niet opgemerkt heb
in jouw lichaam, jouw adem
en oogopslag, maar zou ik
jou willen omarmen, dicht
tegen me aan drukken
en kussen, niet tongen
maar gewoon jou
tegen me aan drukken
mijn handen laten
strelen over jouw…
evocatie
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
553 blauwomrand zwart, buitengetreden
lichamelijk ontveld
de zielezucht is altijd zwaarder
dan het hart dragen kan
opnieuw hapert de geest inzake verbeelding
of blijken namen anders dan jaartallen
boomlang versteend, anders dan graniet
het gebeente ontwijkt zijn vlees
verscholen in diepere ijslagen
teruggedrongen tot krapte van huidhonger…
Een wereld van muziek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
641 Werelden die blijven veranderen,
wanneer onze lichamen verteren.
Wanneer we onze geesten geven.
Wanneer wie we werkelijk zijn,
weer naar huis toe gaan.…
De nachten.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
538 Met mijn arendsoog monster ik je lichaam
dat uitgezakt is en gebruikt,
nu nog koud en verlaten op het koedek
maar later brandend zal behagen
wanneer de poolnacht komt belagen.
Ik omarm de sombere bomen
in je droeve tuinen.
Kus me nu, er zijn vuren aangelegd,
de nachten zullen vredig zijn.…
Mijn thuis
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
696 liefde kent
Ik heb het licht hier
Maar soms ook het donkerte
Er zijn vrienden die naar mij luisteren
Ook is er hier een mooie bos achter mijn appartement
Waar ik soms in wandel
En soms in dwaal
Als een stille dromer
Die de wereld soms draagt
En ik anderen en mijzelf soms daarin uitdaag
De muziek die ik nu hoor
Is als rust voor mijn lichaam…
Laten we op vakantie gaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 Op vakantie is het anders
Dan ben jij de man
die ik in jou zag
dan doen we alles samen
dan kijken we samen
bekeken als samen -
de buitenkant daarvan
onze twee lichamen
die nieuwsgierig gescand
worden door onze kleren heen
Wij zien het gebeuren
en we zien onszelf
als begeerlijke mensen
met streelhuid en lippen
die lachen en lief…
grensvlak
netgedicht
3.1 met 42 stemmen
483 vandaag draagt de spiegel zijn muur
vooruitgeschoven als naderend front
naar weidsheid in aanliggend gebied
sprakeloos tot in uithoeken en gaten
de ruimte waarin we ons begeven lijkt
oogluikend op een paal boven water
we zijn onze tijd in een geleend lichaam
het huis van oneindige fantasie
nooit ver te zoeken en altijd bedrieglijk
dichtbij…
Engelen in anderhalfwereld
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
416 menselijke authenticiteit
bezat maar op geestelijk
terrein de kenmerken
van een engel had en
in gevaarlijke tijden
bewaarengel waren
omdat er dan een
extra laag sociale
begeleiding werd
ingesteld ter beveiliging
tot alles rustig was
geestelijke leiders
hebben die bestuurslaag
omgevormd om de mens
te manipuleren speciaal
zijn lichaam…
bewogen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
512 toen de bomen zacht bewogen
in de plooien van de tijd
verdween je lichaam onder
zwarte aarde
verborgen voor het ruisen van de dag
toen de wind aria’s zong
met regen en nevel door de heuvels trok
werd het zoveel stiller
je naam bevrijd van zijn letters
vleugels die niet uitslaan
nu de bomen zacht bewegen
voor het huis zonder hart…
LAIS CCLXXIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Een hart van goud dat sterft, wordt weer orgaan
dat in het lichaam klokt, slokt, blind en lomp.
De hemel is een dunne laag bestaan
in ’t leeg heelal dat ons is aangedaan.
De groene nijd bevrijdt met nijpend zuur
de winst uit onze lijven en elk uur
verschrijft men vast tot data in metaal.…
Woudbloem
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
530 haar lichaam is als een verwaarloosd woud
dat door de echtgenote werd geprezen
haar gebrek kan de hebzucht genezen
tot heden toe wordt er nog niet verbouwd
er waren nog plekjes voor een samenzijn
waar een streling of zoen zich vermaakte
met de tere huid die regelmatig staakte
en de imperfecties kende van de pijn
geen één beminde zoals…
Thuis zonder ziel
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
543 Nu sluit hij zich
af van haar thuis
voelt zich dit weekend
een dakloze zwerver
Ziel zonder huis
onder zijn arm
redeloos radeloos
twenty four seven
Kan een bohemien
zijn hart verlichten
beter, dan schuilen
in zijn gedichten
Ziel zonder soulmate
lichaam en geest
waren te lang van
haar weg geweest
Is hij een schim
een donkre…