4904 resultaten.
Afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
603 mijn as dan uit
op de plaatsen
waar we de duivels
in elkaar ontbonden
met lichamen vol
gretigheid
de natte banken in het park
de groezelige kamers in krakende pensions
de stranden waarop we met elkaar vergroeiden
zaai het verlangen
dat we voor elkaar voelden
uit op straten en op pleinen
laat iedereen weten dat het bestond
zodat moeders…
Sarah
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
739 Ik heb gelezen dat Jezus
en zijn geheime vrouw Maria Magdalena
een dochter kregen, die Sarah heette
en dat de zigeuners haar moeder nog
steeds eren met gewijde diensten
in Zuid-Frankrijk. Ik moet ook gaan.
Geliefde, ik noemde jou niet voor niets Sarah, toen
bij volle maan en tijdens sneeuwgezichten.…
The Beat Goes On
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
797 The beat goes on
Zondagmiddag in de kelder
met een vriendinnetje
en de oude grammofoon van pa
op 78 toeren, Rock around the clock
dansen of wat er voor door ging
de grammofoon ging met het vuil mee
zij is moeder in Canada
Zaterdag vroeg in de avond
pyjama's aan, net allemaal uit bad
voor de tv. na Tex Tucker, Okkie…
De overlevende
gedicht
2.3 met 39 stemmen
19.328 Bijna een bruid, boven de sponde waar
Sinds kort mijn moeder ook een toevlucht vond;
En ruisende hernieuw ik 't oud verbond
Met mijn diepst neergebogen treurgebaar.
Zo, treurend, zou ik willen sterven ook.
Maar hoe te sterven, zo ver boven hen?…
NEERSLAG VAN EEN LEVEN
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
609 Rasker
Haar huis- een
Rechtopstaande mantelschelp
Een raam met uitzicht op zee
Hier vertoeft ze het liefst
Moeder af, schrijfster
Hier staat de mens op
Die stierf bij het ter wereld
Komen van haar dochter
Vijf jaar later, het huis met
Slingers, ballonnen, de jarige
Stil en wit in haar bedje
Maar net levend onder het ijs
Vandaan…
Een wijle ten gronde
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
691 binnen trekt
en ondraaglijk lijkt
roept de aarde
terwijl zwaarte mij toedekt
ik val dan neer,
haast stotend, ten gronde
splijt uiteen
in stervende delen
van koude rillend
aan overmacht gebonden
kijk stuurs nabije verte in
gedragen door lijfelijke steunen,
verscheurende schreeuwen
doen mijn hart kreunen
het is mogen raken aan de moeder…
zo gaat dat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
652 Haar moeder Marilyn bleef steeds hopen
dat haar man ooit president zou worden, maar
droomde elke nacht dat zij in de afgrond stortte.
Haar stiefzus Angelina is waar Tinesha soms stiekem
mee vree, zoals die avond bij de vijver, terwijl haar vriend
ronddreef als krokodil voor een Pizza Hut reclame.…
Vallen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
926 Vroeger viel ik vaak
Als kind en toen steeds minder
Dan wist ik dat ik vallen zou,
(want m'n fietsband raakte de stoeprand)
(of mijn voet bleef hangen achter een steen)
Dan wist ik dat het komen ging,
De schrik, de pijn, de tranen
De bloederige knie
Maar ook dat het meevallen zou
En terwijl je viel, dan wist je
In moeders armen komt het goed…
Op een huid van Indisch goud
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
708 Woorden hagelen een witte waas
over het doodgeboren kind, lang geleden
Moeder borduurt - half blind – haar littekens,
op een huid van Indisch goud
Vader bouwt zijn onzichtbare Bersiap
met een ondoordringbaar doodzwijgen
Hij drinkt zijn verdriet van harde tranen
verslikt zich en barst
Hun oudste dochter is reeds het huis ontvlucht
Bekleed…
Mijn licht, mijn fakkel, mijn toorts
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
617 De fakkel voerde haar doel, haar bedoeling
veel verder dan enkel haar baarmoeder:
zij bleek een al gehele, grote zorgende,
verzorgende moeder!
Mijn toorts verwekte geen enkel aards kind;
neen, het bood, gaf en geeft veiligheid en
geborgenheid voor ieder.…
Meisjes
gedicht
3.7 met 7 stemmen
8.423 Van kop tot teen onaangeraakt
liggen zij, met allemaal dezelfde stem
dezelfde moeder te bespreken.
Wat ze zoal zijn telt alle eeuwigheden
in hen op. Dat stil en zonbeschenen delen
van leeftijd, lichaam, zonnebrand.
Maar over het zand lijkt een vreemd,
steeds lager grommen aan te zwellen
en jaagt een rilling door de rij.…
Vier mei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 Om stil te staan
om stil te worden
bij alle leed
wat wij nog steeds veroorzaken
Bij alle misbruik
van allen en alles om ons heen
Bij de vernietiging
van Moeder Aarde
deze kleine kostbare planeet
in het grote heelal?…
Zomaar.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Stromend het bloed door onze aderen en
onderwijl zien wij moeder eend met haar
kroost naderen.
Een lieftallig gezicht daar tussen al
het groen.
Waar ook velen op het gras gewoon liggen
te liggen zomaar zonder iets te doen.…
NIET IEDEREEN KAN HEIDEN ZIJN
poëzie
4.8 met 6 stemmen
1.715 De aardeling heeft aarde schier
Te moederlijk verwend.
De heiden leef zijn leven hier
in schoonheid tot het end.
De leeuwerik zingt van ’s ochtends vroeg.
De hemel, waar hij vliegt,
is hoog genoeg, is schoon genoeg.
Elk’ and’re hemel liegt.
Elk’ and’re hemel is een waan.…
Scheiding
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
929 overkomen
ik heb zo goed mijn best gedaan
misschien was het wel nooit goed
goed genoeg voor voortbestaan
Een ziekte veranderde mij spoorslags
ik had geen steun van jou
praten had geen zin
want ik was de moeilijke vrouw
Je hebt me zoveel pijn gedaan
ik heb enorme moeite om jou te spreken
maar voor de kinderen, onze kinderen
blijf ik de moeder…
Allerzielen
poëzie
4.8 met 4 stemmen
4.613 Vader weent,
moeder kermt zo vereend ...
Vrouw of man of wie het is
roepen ons om lavenis.
1896…
Droge olifant
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
890 Een olifant in de woestijn
liep al wekenlang te zoeken
ze wilde bij het water zijn
zocht in alle hoeken
Maar die waren daar niet veel
en was ze snel mee klaar
ze had nu zelfs een droge keel
wat een hitte daar
Heel de familie was ook mee
liepen allemaal achter haar aan
zij had het van haar moeder geleerd
en wist waarheen te gaan
Maar…
Verwaande Daan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
728 Zijn moeder haalt het er weer uit
en helpt de eigenwijze guit
ze verandert er dan iets aan
zodat het anders wordt voor Daan
andere mouwen andere kleur
ze doet haar best dus geen gezeur
Daan ziet het wel, maar zegt niks
omdat het dan toch weer heel anders is.…
Over namen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
551 Een paar dagen later,
we waren weer in gesprek
vertelde hij, hij was ongewild,
zijn moeder zei 't hem onverwijld,
zodra hij wat kon horen.
Hij had een meisje moeten zijn
met een mooie naam.
Zijn enig broer, 13 jaren ouder,
had mogen kiezen hoe dat meisje heten zou.
Hij noemde toen die naam.
'Zo heet mijn dochter', zei ik.…
Erwtjes
gedicht
4.2 met 12 stemmen
31.893 Ik kan mezelf nog zien,
daar in mijn moeders huis op het balkon,
bezig met erwtjes doppen in de zon.
Dat was geluk. Toen was ik zeventien.…
Het einde van de dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 En in dat stukje tijd,
onttrokken aan het leven
hoor ik mijn moeder roepen,
dat het nu donker wordt.
Vaak ook verschijnt aan mij een beeld
uit lang voorbije jaren:
Een boer uit vroeger tijd, gezeten voor zijn huis,
het pijpje in de mond en langzaam lurpend
kijkt hij ontspannen in het niets.…
Het huppelkutje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 Blijkens haar ma heeft Mien talent en niet zo’n pietsie
Ze danst de hele dag de sterren van de lucht
Dat drijft haar vader vaak tot zorgelijk gezucht
Terwijl haar moeder roept: ~Dat kind moet op auditie~
De tweespalt leidt in het gezin tot veel frustratie
Want ma die draagt de broek en roert haar mond geducht
Jaagt zo Hermientje naar een…
Volheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
728 'k Beklom de steile trap
en zag uit raampjes van de vuurtoren
de weiden, dorpjes, bossen,
Brielle binnenwand'lend
werd 'k verwelkomd door geblaat;
er stonden lamm'ren op de wallen
die met z'n allen me bekeken
naast moeders die niet van hen weken.
Een korenmolen torende boven hen uit.…
Tekens
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.510 Onze kennis is gebaseerd op dingen
die hetzelfde zijn, niet op wat anders is
De dag erop heeft mijn moeder op dezelfde plek
opeens een wond. Maar zij heeft haar hoop gevestigd
op de toekomst, jij en ik geloven in ons ongeloof
---------------------------------------
uit: 'Archiefvernietiging', 2009.…
ANGST
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.888 Er wordt een man al jarenlang gegijzeld
Ergens in een stille buitenwijk
Van een vriendelijke stad
In een vredelievend land
Zijn belagers zijn stuk voor stuk rechtschapen,
Zachtmoedige mensen
Ze zorgen voor hem als een moeder voor haar kind
Hij krijgt twee keer per dag een warme maaltijd
En alle vruchten van de streek
Ze komen langs om met…
De gele wolken werden langzaam rood...
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.049 En dikwijls schoot
De angst door hem heen: Eenmaal gaat moeder dood,
Hoe moet het dan? - Eens voelde hij bij zijn wang
'T laag rits'len van een vleermuis, en werd bang,
Toen hij 'm van dichtbij zag, grijs, plots'ling-groot.…
Litanie van alle vluchtelingen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
564 Keulen
en modderige barakkenkampen
en mislukte spreidingsplannen
en red Schengen
en racistische oprispingen
en brandstichtingen
en afranselingen
en lafhartige politici
en hypocriete alibi's
en schurft
en mazelen
en diarree
en vermoeide vrijwilligers
en peilloze misère
en onvoorstelbare eenzaamheid
en wanhopige vaders
en afgetobde moeders…
Hans en Grietje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.290 te eten knibbel knabbel
knuisje wie knabbelt er aan mijn huisje
hadden jullie kunnen ontsnappen
moest er iemand zijn om te beginnen
maar er was alleen het bos
en het verdwaald en alleen zijn
de hallucinaties in het donker
door de honger en alom de redding
van zwanen die jullie terugbrachten
naar je lieve vader en je vreselijke moeder…
De buitenbeentjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Ik mag ze wel; de verliezers,
de sleutelkinderen, de bijstands-
moeders. Ook heb ik oog voor die
vervuilde zwervers die leven in
de stad. Al diegenen die niet
voorbestemd waren voor kansen;
doen er voor mij toe, staan voor
mij niet apart.
Ik mag ze wel; de onruststokers.
De geïrriteerde nerveuze rokers.…
Het gezellig knisperende schelpenpad.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Waar de zon
zich reeds openbaart als een eerste
wee; en het koestert als een moeder
met een strelende hand.
Het milde buiten tussen het helmgras
doet reeds fluiten; doet vroeg verlangen
je diep in te graven in het reeds opwarmend
zand.…