7099 resultaten.
Indigo
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
722 zij staat in mijn straat
met wolken te strooien. ze zijn van opaak
en indigo inkt. zij danst en zij danst,
zij glimlacht en zingt. maar niemand
die luistert of heel even gilt.
zo zie ik haar lopen, het voorhoofd
gebogen, na jaren van strooien. geen eten
of drinken, geen landschap of straat. alleen maar
de stilte van inkt en opaak.…
Fagus sylvatica (beuk)
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.707 Niemand wordt hier langer
dan zijn ontkiemen geduld. Enkel voor
vrienden wil hij wel wijken, maakt hij zich
smal. Onder glanzende schors suizen
zonder twijfel fijnmazige kwartetten;
een glasheldere piano, violen, een cello.
Waarschijnlijk een kleinood van Brahms.
------------------------------
uit: 'Raster poëzie', 2004.…
Zelfreflexie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 Toen je alleen liep
tussen de mensenmassa
zag ik de pijn in je ogen
van niet gehuilde tranen
zag dat jij je eigen handen vasthield
omdat er niemand was om ze te warmen
die luisterde naar je verdriet
jouw eenzaamheid te delen
ik zag je mond glimlachen
voelde dat je hart huilde
en bang was voor de nieuwe nacht
zoals alle andere…
Nocturne
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.002 Hij is zijn mooiste woorden kwijt
en niemand die zijn pijn begrijpt;
zij danst met sterren in het haar
en hij - een slechte goochelaar
die stram naar vallend herfstblad grijpt
en briefjes post aan de oneindigheid.
-----------------------------------
Uit: 'Alle goeds', 2001.…
Jeugdige overmoed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Ik bouwde een huis van steen
met één deur en geen ramen
een huis van enkel muren
waar niemand binnen kon gluren.
Ik bouwde een huis van hout
met kieren tussen planken
zonder meubels of bed
zelfs geen ruwe banken.
Ik bouwde een huis van glas
waar doorheen zon kon schijnen
daarvoor een zonneterras
men zei dat ’t overbodig was.…
Verdwaasde zielen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
519 Aan het eind van de dag heeft
niemand er één.
Allen kiezen dezelfde trein.
Van altijd op zoek maar nimmer
gelukkig zijn. Hun reis kent
vele haltes;
Spiegelt hun mogelijkheden
in vele gestaltes.
Welke halte zal hun bestemming
zijn? Een vraag die rijst door een
dolende trein.…
Aanslag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Niets of niemand verijdelt dit soort aanslagen.
Ook geen vingerafdrukken,
geen grens, geen wet, geen superministerraad
houdt die waanzin tegen.
Daarvoor is Allah in het hoofd van de daders
een maatje te groot.…
Schermutselingen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
545 De dwingende beeldschermen vergiftigen de
vrije zielen en bijna niemand durft nog
diep in de ogen van de ander te kijken.
Ten tijde van de magische toverlantaarns
had men geen benul van de negatieve effecten
op de lange duur. Toen hadden de schermers
hun zwaarden in die projectielen moeten steken.…
Verdwaalde uren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
514 vaag klokt de tijd
verdwaalde uren
zijn slagen ben ik kwijt
verdwenen tussen
onherkenbare stemmen
die mijn stilte storen
er lijkt gezelschap
in de kamer want de
tafel is keurig gedekt
maar de stoelen die
als garnering dienen
zijn nog onbezet
het donkert
zonder het gezellig
rommelen van bestek
nog niemand heeft
de kaarsen…
De klok die niet wou stoppen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Het dorpsplein liep al snel vol,
want niemand had dit verwacht!
Hulptroepen werden aangewend
om toch die klok maar te laten zwijgen
Het mocht niet baten, wat men ook poogde
de klok bleef uit alle macht beieren!…
graniet
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
568 op deze weg keert niemand
-vertel geen gangbare herhaling
in termen van huidvervelling
duindoornstruweel
roofvis, gashouder, ernstig
en nalatig droomverlies
niets anders dan een gammaflits
door zwart oneindig omringd
een zekere mate van onprettig
onbestemd, gezien het bovenstaande
later komen rauwe randen
aan vogelhuiden
een…
depressie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
621 ik heb niemand die me begrijpt
die mijn pijn en gevoelens begrijpt.
ik wil niet meer ik zijn
ik wil niet meer jaloers zijn
niet meer verdrietig
niet meer boos
bang
depressief zijn
weet je?
ik heb het goed verborgen gehouden
veel mensen denken dat het goed gaat
iedereen denkt het
weet je?…
De vrede lijdt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 Door al dat leed ben ik duizenden doden gestorven
Niemand luisterde, wat ik ook zei.
Zolang de mensen elkaar niet willen horen
De één zich boven de ander verheven voelt
Is de wereld geen vrede beschoren
Wordt elke poging reeds in de kiem bekoeld.…
B. En nummers ontelbaar, initialen onbekend
gedicht
4.5 met 2 stemmen
3.296 Niemand die mij ziet. Zij genieten zichzelf.
-----------------------------------------------
uit: 'Bij het zien van zijn lichaam', 2007.…
Volgens Oostsanen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
518 Niemand gaat
verloren. God waagt niet.
Eeuwig branden, eeuwig
loven. Je moet het
zien voor het doven.…
knipoog naar boven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 geen afscheidswoorden waren er
geen tijd om "tot ziens" te zeggen
weg was je voor wij het wisten
en nog weet niemand waarom
als tranen een trap konden bouwen
of herinneringen mij een weg
dan zou ik naar de hemel lopen
om direct jou terug te halen
ons hart pijnt nog van verdriet
dat in stilte tranen stromen doet
want elke dag meer dan toen…
Op rijm
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 ik was nog niet vrij
van de katoenen luier
en mijn moeder zaliger,
ons ma, wist te vertellen
dat mijn eerste rijm
werd uitgespuugd als ta ta
en dat is niet verzonnen,
en gepaard gegaan
met een achterwaartse
ontluchting als: blah blah
dat blah blah blah, ja, is in
zekere kringen zeer voornaam
niemand hoeft zich te schamen
als men…
Het is maar schmink
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 ik mijn gezicht schilder
word ik geen clown of hindoegod
maar bang van mezelf
ik ren naar buiten
de mensen wijken uit, ze laten me
voelen dat ik gevaarlijk ben
het trilt in mijn bloed
op het ritme van de hamers
van de slopers achter de schutting
Midden in de stad sta ik alleen
met gebalde vuisten en vuur-
spuwende verwensingen
niemand…
Alleen zijn
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
610 Niemand die me echt kan pijn doen
En toch... toch snak ik naar een zoen!
Kan je me graag zien om wie ik ben?
Ook al weet ik niet goed of ik mezelf wel ken.
Ik zal mijn best doen voor jou!
Laat me alsjeblieft niet in de kou!
Help! Je komt te dicht!
Blijf niet bij me uit een plicht!
Mijn angst groeit.
Ik raak vermoeid!…
Schoonheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Alle mensen kijken naar mij
maar er is niemand die mij ziet
Hun blikken stoppen bij hun fantasie
Zo is het om bijna een godin te zijn
onmenselijk, een beeld, een avatar
om mijn lichaam
verhullend dat ik besta
en verhinderend dat ik sterf
ofschoon iedereen me wil vermoorden
om wat Het heeft aangericht
in zijn scheppingsdrift
waaruit…
Nudist
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 Alle hoop is nu op
jou gevestigd
de horizon komt dichterbij
toekomst wacht op niemand
nader je met iedere voetstap
blote voeten op het zand
strand ligt aan de zee
weids is jouw innerlijk verlangen
in de wereld zo naakt mogelijk te zijn
puur zoals het bestaan bedoeld is
ik zie je zwoegen, spieren kweken
ruimtelijk is jouw denken om jezelf…
Toen ik nog een kleine jongen was.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 En kreeg niemand een snauw.
Ben ik er op vooruit gegaan?
Van het stalen ros laat ik het gas los voor het fatsoen,
en denk bij mezelf,; "wat ben ik ook een OEN"
Was ik maar weer als toen....…
Jouw warmte
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
449 schaduwen
van je dromen
je bent eindelijk
de kleine lettertjes
tegen gekomen
die jou vroeger
met angst beloonden
met jeugdige
speelsheid heb
jij die bestreden jn
jouw lach weerklinkt
een vrolijk heden
ondanks mooie
zomers donkeren
de maanden en
doet de tijd zich
steeds meer gelden
de nieuwe helden
zijn al opgestaan
niemand…
Een valse toon
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
481 schaduw opent
geen deuren
als lichtval de
toegang verblindt
jij had dat als kind
al want in een stralend
arriveren schudde
niemand eigen veren
zij pikten allemaal hun
graantje mee op het
feest van gezien te worden
op te vallen tussen alle
toch had ook jij zo
af en toe een dipje in
het glanzend aureool als
een valse toon…
De vrede lijdt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 Door al dat leed ben ik duizenden doden gestorven
Niemand luisterde, wat ik ook zei.
Zolang de mensen elkaar niet willen horen
De één zich boven de ander verheven voel
Is de wereld geen vrede beschoren
Wordt elke poging reeds in de kiem bekoeld.…
Viola tricolor
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Regendagen vermodderen
mijn tuin, de goudwortel rot
mijn wensput loopt over
ik kan niet meer
naar de stad, slappe wegen
dat schiet niet op, niemand wil
daarvoor betalen, de wereld staat stil
mijn zoontje slaapwandelt op de tast
om mij heen, koe en kalf kijken
mij fronsend aan, zuchten
dampen gedempt door de fijne druppels
regentranen…
Een wereld van muziek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
641 Straling die niemand ziet.
Iedereen ontvangt.
Zenden kan.
Voelen.
Muziek is het.
Snarenspel.
Leven.
Onzichtbare trillingen zijn het,
tussen vioolsnaren en ons oor.
Het is een wereld van liefde,
die je niet begrijpen kunt.
Niet grijpen kan.
Werelden die blijven veranderen,
wanneer onze lichamen verteren.…
Love of my life
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Met het hoofd geheven,
Vol tegen de wind
Schijnbaar verder leven
De ratio die wint
Geen traan, maar dapper,
Het gezicht is afgewend
Gaat de tijd steeds rapper
Maar niemand die mijn ware kent
Toekomst aan de horizon
Hart nog in verleden
Dat wil terug als dat nog kon
Geteisterd wordt de rede
De rede die het verliest
Van immer bonkend…
Je Kunt Alles Worden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
680 alles kun je worden
werd ons voorgehouden
als je het echt wil
onzin – en het benauwde
geen profvoetballer
geen politieagent
geen zanger gitarist
in een of andere band
nee gewoon zo iemand
die niemand kent
geworden tot wie je echt bent
door omstandigheden
door de bagage meegekregen
uit een ver verleden
dit alles tezamen doet beseffen…
Mijn onzichtbare verdriet.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
488 angst, pijn, verdriet
Achter een masker die ik, steeds weer opzet
Op het masker staat een lach, een lach die niet aansluit bij wat ik voel
Het verbergt mijn ware ik, dat is dan ook mijn missie, mijn enige doel
Van binnen is het koud, ijs en ijs koud
Perspectief lijkt verloren, tussen mijn handen geglipt
Ik huil, een droge traan
Zodat niemand…