28272 resultaten.
EEN WEG VOL LICHAMEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.131 aan mijn voeten
liggen mannen en vrouwen
nauwkeurig aaneengesloten
tot het verdwijnpunt van deze
waanzinnige weg vol
strijdende geloofsovertuigingen
stroomt bloed als cement
tussen kinderhoofdjes en ledematen,
een doorweekte jurk met gele bloemen
een gouden ring
door een woeste beschaving
als bermafval achtergelaten.…
De spiegel
poëzie
3.7 met 32 stemmen
8.464 Die telkens in de spiegel ziet,
En zich met schoonheid vleit,
Beseft de ware schoonheid niet,
Maar jaagt naar ijdelheid.
Dit glas maakt trots, of geeft ons pijn;
Wil 'k weten, wie ik ben,
Dan moet Gods woord de spiegel zijn,
Waar ik mijn hart uit ken.…
Een nieuwe zorg
snelsonnet
3.7 met 26 stemmen
3.346 Omdat ik uiteraard graag geld bespaar
Heb ik bij ieder aanbod toegehapt
Zodat ik zes keer over ben gestapt
Naar weer een nieuwe zorgverzekeraar.
Alleen van zorg verzekerd ben ik niet:
Mijn huisarts immers is opeens failliet.…
Ontastbaar
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
931 Dicht tegen mij aan
slaap je zoete dromen
een glimlach die over
serene wangen glijdt
rust maar even,
kind van mijn kind,
in het land van ontastbare vormen
waar óóit jouw leven begon…
gegeven reistijd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
746 tussen aankomst & vertrek
daar ligt de tijd van reizen
en als je dat maar heel lang doet
zal je vanzelf vergrijzen...
het is allemaal zo relatief
'de tijd van leven met je lief'
't is vluchtigheid bewijzen…
Een platonisch lot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
659 Wat ik heb gezien is plompverloren
in een duistere bron gevallen,
ik schrok als verloor ik mijn ziel.
Op zoektocht met mijn handen
naar een werkelijkheid die kan vervangen
wat mij aan beelden geschonken was.
Mijn geest vertroebeld door dingen
die oud en beschimmeld lagen te rotten
in de broedkist van de verloren tijd.
Onmogelijk om louter…
De tel kwijt (2)
snelsonnet
3.2 met 20 stemmen
3.181 Ooit heb je op de basisschool gezeten,
Daar deed men ooit aan kennisoverdracht.
Maar wat je op die school is bijgebracht
Dat kun je op de Havo weer vergeten:
Je hebt geen hersens nodig, je bedient je
Vanaf die tijd domweg van een machientje.…
winterland
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.004 de bol bewogen
opnieuw sneeuwt het plaatselijk
de Bilt weet van niets…
enkele reis
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.070 dit is het
triest relaas
van iemand
zonder onderkomen
die
bij een spoorweg
aangekomen
de laatste trein
maar heeft genomen
naar
niemandsland
waarvoor
slechts enkeltjes
bestaan…
Ode
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
842 Met één handbeweging sluit jij het fluweel
waarachter de wereld haar vormen verliest,
terwijl onze glimlach een brug slaat
in het schemerlicht van stofgebloemde kappen
hete chocolademelk op het pluche kleed
slaat dampende pluimen de lucht in en
afgezien van plonzende aardappelen
die jij zacht in de pan laat glijden, is er
slechts het…
Ballerina
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.522 Je draagt de traagheid van het leven
als een molecule om je heen, een gedaante
van sneeuw, een ode eigen als woorden
dansen in hun wals van vermenigvuldiging.
De dichter rust in haar handen
waar de sterren samenkomen in een
scharlaken glimlach en waar geboorte
tot stand komt in de aarde van
haar hemellichaam.…
Eens in Vlissingen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
651 De dag stond stil.
Ik rilde van honger
en at je ogen.
Mijn lijf wilde
je lust vullen.
Je zinnen streelden
mijn gedachten.
Snikheet Vlissingen
zocht je borsten.
Je gaf ze brutaal
en toonde olijk
al je gaven aan mij.
Ik was uitverkoren
de jouwe te zijn,
de enige voor nu.
Ik zweette tranen
om jouw gunst.
Ik traande zweet
om jouw troost…
De roofvogel wacht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
820 De roofvogel wacht
een houtduif kleppert omhoog
overal veren…
Droom Doos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
762 Toekomst bloem,
vol ontzag,
in bellenblaas,
de pseudo-lach,
Poreus en kaal,
dit houten paneel,
een gedroomde doos,
mijn luchtkasteel.…
IJstijd
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.214 De warmte van jouw hand
vloeit samen met de kou
die mij omringt als een te grote jas
ik voel de levenstromen opbloeien
door je vingertoppen vloeien
nadat je in mijn ogen nadenkend las
dat ik de gloeiende hitte
van je hartstocht miste
toen jij heel langzaam van me dreef
vandaar mijn roep in de kou
mijn radeloze schreeuw naar jou
verdrijf de…
Een laatste vaarwel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
598 De vogels vliegen verder
ze nemen mijn zomer mee
ik zie ze in de verte verdwijnen
vervagen over de zee
ik zwaai ze na en zucht heel diep
ze komen vast wel weerom
tot het einde van mijn winter
zijn hun stemmen hier nu stom
De wolken drijven verder
met hun donkergrijze last
ik duik dieper weg in mijn jas
en hou je stevig vast
de schelpen…
de spiegel liegt niet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
806 met het verstrijken
van de tijd
moeten wij de tol betalen
langzaam raak je alles kwijt
eerst de tanden en de kiezen
daarna ga je haar verliezen
vroeger was het nog zo mooi
keurig netjes in een plooi
een oude hond ruikt uit z'n bek
is derhalve niet in trek
er zijn immers jonge zat
nee jij hebt je tijd gehad…
Besmetzorg
snelsonnet
2.6 met 17 stemmen
2.404 Het nieuws bezorgt mij dikwijls kippenvel.
Ik las bijvoorbeeld laatst tot mijn ontzetting
Hoe de gevreesde vogelgriepbesmetting
Veroorzaakt was door simpel kinderspel.
Dus heb ik ook mijn kat moeten bevelen
Nooit meer met dode vogeltjes te spelen.…
Fijn met de trein
snelsonnet
2.7 met 21 stemmen
3.033 De zwerver prees onze verzorgingsstaat.
"Je hebt hier immers," zei hij, "de garantie
Van een geheel verzorgde treinvakantie,
Zelfs als je zeg maar naar Zuid-Limburg gaat.
Want toen ik daar voor niks was heengebracht
Heb ik twee weken gratis overnacht."…
Trouwfoto's
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
1.146 Op trouwfoto’s staan
de lachende bruidsparen
nog vol vertrouwen…
Als alles eenden is
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.568 Eenden zwemmen in de sloot
al is het meer lopend drijven.
Ze vrezen niets, geen nood
waarvan ze uit angst verstijven.
Geduldig happen ze brood
dat gestaag van honger bevrijdt.
Ze peilen alles lichter dan lood
een aard die ik haast benijd.
Het fruiten van brokjes
in het zo smeuïge water
passeert de keel in slokjes
gevolgd door olijk…
Kat in het Nauw
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.499 Stellig kijk ik naar beneden,
hoor voeten onder deze zoldervloer,
zijn er soms spoken om mee te spelen?
Beren in de hoek ze lijken me tevreden.
Dan komen de passen rap omhoog,
klinkt er gestommel en gebrom,
bliksemt het ganglicht fel naar binnen,
waag ik mijn zevende leven, springend in een boog,
recht op mijn aanvaller af, die geschrokken…
INCOGNITO
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.481 mijn ogen, neus en mond zijn uitgewist
wie naar mij kijkt, staart in een leeg ovaal
een atlas op een onbekende schaal
de aarde hult zich in een dichte mist
het rookgordijn van een illusionist
die speelt met vuur en zaagt met roestvrij staal
en kan verdwijnen voor een volle zaal
op een manier waar het publiek naar gist
ik tover telkens als…
Inspiratie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
822 Een poëtisch proces
borrelt in grijze cellen
verhoogt de frequentie
in snel stijgende pieken
zinnen en woorden
strijden om voorrang
taalkundige chaos
die structuur behoeft
bedachtzaam open ik
de creatieve uitlaatklep
en ontrafel de inhoud
op het maagdelijke scherm…
weerzien
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.114 laatst
zag ik een
vriendin
van vroeger
maar
zoveel ouder
dat ik even dacht
het is haar moeder
later
toen ik thuiskwam
en in de spiegel
keek
herkende ik
mijn vader…
Aan Duifje in de taveerne
poëzie
3.6 met 14 stemmen
3.461 Duifje moet de naald weer rusten?
Zijn de doekjes afgezoomd?
Of hebt gij van stille lusten,
Van ene andre taak gedroomd?
Pronkstertje, wier blinkend huifje
In de kastelnij niet voegt,
Stemt u ’t hart zachtmoedig, Duifje?
Maakt de bierwalm u vernoegd?
Zou ’t u licht niet beter passen
Als gij ’t huiswerk had aanvaard,
Dan bij vleien en bij brassen…
Bevroren hitte
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
924 In de verwaterde sponde
waarbuiten zij haar schoot
ontsloot, is zij gegijzeld
door het hart van de vorst
Schraal beweegt de wind
in twijfelende vlagen
het koude vlees rilt,
terwijl een hete woestijn
zich uitstrekt in haar…
Gesproken stilte
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.021 Stil zijn is ademen
zonder lucht te kapen
een doorbloeden
van levensaderen.
Stil zijn is een luxe
een voldragen bestaan
dat niets hoeft te doen
om te weten wat nodig is.
Spreken is een last
een strijd om licht
om aandacht en ontzag
dat daden moet werven.
Spreken is blazen
lucht verplaatsen
een paraderen
van protsige woorden.…
de eerste trein
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
973 zachtjes glijdend
op de ijzers
bij het afscheid
van de nacht
een handje vol
nog trage mensen
worden
naar hun doel
gebracht
wel erg vroeg
maar toch
niet zinloos
gaat de trein
gestadig voort
steeds maar verderop
de dag in
tot
de morgen
is
ontspoord…
Melkwitte wegen
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
2.376 Ik ben te armoedig om mij
op de melkwitte wegen te wagen,
te mager om het pad af te lopen.
Mijn vodden hullen mij slechts
in schijnvertoning, het masker
dat ik draag is doorzichtig als glas.
Meegenomen door het zwart
is het maar een kwestie van uren
…
of misschien dat ik zomaar
een bloemetjesjurk aantrek
en mijn balletschoenen om…