15920 resultaten.
Wijsheid
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.420 Volledig leven
Onervaren wijs
Genoten en geleden
Vrije wil en geleerd
Gekozen en daden ervaart
Jezelf leren kennen
En geaccepteerd
Niet meer geplaagd
Door gedachten van verlangens
Wijsheid tot eigen waarde gevuld
Met warempel geduld en ongeduld
Gehoorzaamheid een ondeugd
En ongehoorzaamheid een deugd
Deze 'Wijsheid' is een levensvreugd…
Wereldbaan
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
4.594 14:15 op werk, achter een bureau,
Rod Stewart op de radio,
de koffie net op, verder niks te doen
geen telefoon, geen nieuwe klanten,
geen goede gesprekken, geen boeiende opdrachten
geen mooie vrouwen, geen drank,
geen nieuw nieuws op F5
alleen de eigen gedachten:
"als ik werk ben ik ongelukkig,
ik wil graag gelukkig zijn. . ."…
Op zoek
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
882 Zoals een vogel vliegt
over pieken en ravijnen
en scheert over bossen
dalen en rivieren
op zoek,
tussen storm en regen,
naar 't eigen nest.
zo
Zoek ook ik, in deze
verdwaasde wereld,
voorbij het gehaaste
wegvervoer, en
de zwartberoete wegen
naar die ene, stille plek
ontdaan van elk streven
waar ik toch kan leven.…
Vastlopen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.022 Het vastlopen in je eigen brein,
het niet echt leven maar er gewoon zijn.
Een oplossing die er niet lijkt te zijn,
maar die er wel is, al is ie klein.
Ophouden met koortsachtig zoeken is een must,
en wellicht dan vind je de oplossing in alle rust.…
het raakt
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.080 dat ieder woord gezegd
een eigen leven leidt
blijft iets wonderlijks
om je over te verbazen
het licht heeft weer
een golfbeweging gemaakt
het is een ster van ver
of een brandende meteoriet
opnieuw maakt zich een gedachte los
het spreekt zich uit, trilt na en slist
van gespleten verhemelte naar gehemelte
knippen vingers, houden…
Struikel niet over je ego
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.386 je ego trippelt je haast voorbij
op hooggehakte sandaaltjes
verwaand loop je ernaast
in een poging ze bij te benen
elke stap opzij is enkel
om schooiers te ontlopen
want om aandacht bedelen
is immers je eigen specialiteit
hooghartig blik je lucht
en mist zo al het moois
dat onder diepere gronden
allang aan je voeten ligt…
vader
netgedicht
2.3 met 98 stemmen
31.063 gewijzigde aansprakelijkheid
zijn ga of zijn eega
landheer vissend in eigen water
na een lichtmis voor Maria
wat een idee!
van golvingen voorzien
en verheffen tot iets volmaakts
telkens hetzelfde, telkens evenveel
de zaal loopt vol met mensen
met behulp van een machine…
bron
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
734 en nog steeds
begreep ik niet
wat zij bedoelde
zoals zij
het water keerde
liep de zee recht omhoog
vielen torens
deinden paarse stranden
keerde zij
het binnenste naar buiten
aan een koord
trok zij hun oevers
om mij heen
en opeens
was daar die bron
het allerdiepste vinden
heel even
maar zo eenvoudig
glinsterend
in mijn eigen…
Juli
gedicht
3.3 met 27 stemmen
15.185 Een dag met eigen schaduwen.
In de lucht de zachte
aandrang van een gehandicapte geest.
Langs Wijk bij Duurstede
varen zomerschepen.
Langs het raam trekt de tijd.
Waar komt de grijze kat vandaan,
angstig trillend op een hoog, smal balkon
van een huis in de Sarphatistraat?…
Onzichtbare energie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.079 Ergens tussen angst en hoop
verbergt zich helder licht
iets wat ooit naar binnen sloop
en wat er nu nóg ligt
Het laat zich graag ontwaken
door jouw eigen wil
het zal je zachtjes raken
al voelt het nu nog kil
Alleen jij hebt de macht
weg met de depressie
het groeit elke nacht
de onzichtbare energie…
je schaduwde ook mij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
646 je koos het beste haar
penseelde met de
eigen vingervoering
jouw streken brachten mij
in een euforische vervoering
je mengde lichaamseigen
kleuren op een liefdevol palet
aromatisch waren ook de geuren
waarmee het zacht contouren
in harmonie werd aangezet
ik zocht je in contrasten
je schaduwde ook mij maar in
het hart liet…
Basefree
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
990 Eén slag de bal gemist, gevangenis volgt
Eén wijd niet geslagen, rustig aan gedaan
Raak vliegt hij over de muur, paranoïde als altijd
Rennend van base naar base, het geld najagend
Een homerun, mensen bang ontwijkend
sliding makend door de eigen psyche
Zichzelf zwerend
nooit nooit meer.…
Liefde
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.588 Het leven gaat mij langzaam verlaten
al het mooie wat ik eens zag
is nu in de schaduw verdwenen
uit het zicht van mijn hart
verloren gegaan door eigen schuld
kon niet wachten, geen geduld
mijn dagen worden somber
van 's morgens tot 's avonds laat
door melancholie gevuld
teneergeslagen door wat ik verloor
zijn mijn dagen nu doelloos en leeg…
Hoe ik mijzelf ontnam
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
888 hoe ik mijzelf ontnam
daarvan droomde ik vannacht
niet dat bij geopende ogen
het bewustzijn daar aan dacht
het was meer een schok
dat ik de eigen weg afsneed
mijn handen bleken vrij
voor een laatse ademslok
de dwingende slaap
schiep dat beeld in het vizier
en toonde zich genadeloos wreed
het ontbrak mij aan gevoel
waarom de overgave…
Laatste levende ziel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.081 halfdoorzichtige geraamtes
flaneren door de volle straat
heel dodenstad is uitgelopen
om de laatste levende ziel
feestelijk levend te begraven
verstopt onder eigen armen
wacht de moederziel alleen
het einde van het noodlot
zielloos in haar traliekooi
de levensdraden tellend
verzinkend in vergetelheid
te moe om nog te vechten
tegen…
Laatste levende ziel
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.795 halfdoorzichtige geraamtes
flaneren door de volle straat
heel dodenstad is uitgelopen
om de laatste levende ziel
feestelijk levend te begraven
verstopt onder eigen armen
wacht de moederziel alleen
het einde van het noodlot
zielloos in haar traliekooi
de levensdraden tellend
verzinkend in vergetelheid
te moe om nog te vechten…
Uitgebloeide papaver
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
987 leugens naar je toe
omarm ze maar
ze zijn van jou
-altijd al geweest-
al dacht je niet
dat ik ze ooit herkennen zou
ik nam ze aan
-tijdelijk weliswaar-
ze smaakten zoet
maar rispten op
door hergebruik
-genazen me voorgoed-
omgekeerde zinnen
op de kop gesproken woorden
zijn aan mij niet meer besteed
ik draai me om en proef
mijn eigen…
Siberië
gedicht
3.0 met 177 stemmen
56.214 Trek je eigen huid dan uit,
stop mij er onder in.
Sus me met je hartslag:
wij ons wij ons wij ons.
Maak van dit veel te grote bed
een heel klein fort van dons.
-----------------------------------------
uit: 'Verzamel de liefde', 2003.…
Basso continuo
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.237 je ademt sleutels
waar ik sloten had gemaakt
danst over mijn balken
in een eigenzinnige cadans
bast mijn contra open met
mateloze overtuigingskracht
molt alle hoge accenten
uit mijn eerste repliek
ik kruis de ligging van de klank
met een chromatische krul
en ladder dan mijn eigen melodie
rond jouw toonaangevende geluid…
Small talk of a fat woman
gedicht
3.3 met 30 stemmen
8.944 De zee spoelt verhalen aan,
het land maakt ze: je hebt het zeker
wel in de krant gelezen van die man
die heeft zijn vrouw
hij kwam altijd dronken thuis
en toen is zij weggelopen
ze werkte als kapster en hij wist
ze kwam om zeven uur uit haar werk
en toen heeft hij haar
hij wou zijn eigen ook maar
dat is niet gelukt want hij ligt
in…
Of niet?
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.051 Struikelend de dag doorkomen
alleen op eigen benen staan
is een klus die niet iedereen
kan klaren met voldoening
haatgevoelens voor de weegschaal
en voor elk diner
maar je masker van een glimlach
is je grootste vriend.
of niet?…
wolkenkind en wolkenjager
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
575 wolkenjager jaagt
wolken naar de zon
waar ze oplossen
tot vochtige warmte
schiet losse flodders
naar hun rafelrand
tot slechts lichte nevel
resteert in dunne vlagen
van wolk naar wolk
vlucht het wolkenkind
hulpeloos wanhopig
naar de allerlaatste
waar verder vluchten
niet meer mogelijk is
treedt dan langzaam
uit haar eigen…
Koninginnedag 2009
netgedicht
2.8 met 22 stemmen
1.882 Wat kan een mensenhart nog dragen
als kettingzagen komen aandraven
en snijden in het zo gewilde leven
zodat ik mijn eigen boek wil sluiten
Oranjebitter, de smaak van
een onbekommerd bestaan heeft plaats gemaakt
voor zure wijn waarvan het bezinksel
de golven worden van deze aardse oceaan
laat de slachtoffers de vruchten wezen
waarop wij…
Dwalend,
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
797 geritsel
van kleine mensen, die
ruimte zoekend als druppels
water, hunkerend om hun
transparantie niet te missen
om uit het stroomverval van
het leven te geraken, om in
een ogenblik een verloren
liefdete achterhalen, gewonnen
in een tijd die je werd
geschonken, op een andere
mannier beklonken, zonder
enig onderscheid, om in een
eigen…
Volaan vooruit
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 de zon weer glanst
in gouden regendruppels
op het water deint een boot
de golven spelen
het spel van op en neer
de wind rukt en trekt
aan het roer
de schippersdochter
kapiteinse
op eigen schip
haar koers varend
immer de horizon
in zicht
vol aan vooruit
buldert de wind
stevige handen
aan het roer…
Ontmoeting
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.478 als ik zo naar je kijk
stellen je ogen vragen
je lippen bewegen op geluiden
in een onbekende taal
ik weet niet of zij op
mijn antwoord duiden
leven jij en ik
op ongelijke dagen
met ieder een eigen verhaal
*
je koude ijle vingers
grijpen mijn hand
wil je me voelen
of zoek jij nog naar jezelf
in de broze wereld
door…
Naschok
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
587 Droge tranen schrijven nullen
op een gapend massagraf
kon mijn giro maar verhullen
dat ik veel te weinig gaf
Laat mijn bloed toch sneller stromen
bij het zien van grote rampen
nachtmerries zijn roze dromen
onder televisielampen
Schuif mij op de schaal van Richter
door naar menselijke actie
maak mijn eigen lijden lichter
als hulpverlener…
Bekentenis
poëzie
3.7 met 21 stemmen
5.215 Doch in elk eerlijk leven
Komt toch een ogenblik,
Waarin wij ons overgeven
Aan ons eigen stille ik;
Waarin wij de waarheid kennen
En haar niet meer ontvliên -
En zwijgende bekennen
Wat wij nooit wilden zien.…
Naar de hemel en terug.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
617 ik val vanaf de hoogste toren die ik ken
zo de diepte in en vang mijn eigen gedachten.
soms zou ik willen zweven als een vogel
dan zou ik mij vrijer dan vrij voelen-
kan ik eindelijk beseffen hoe het is
samen met de zon.…
Poëten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
588 Met het besef
hoe kwetsbaar
we kunnen zijn
hebben we
ook het hart
onze ziel
te laten zien
wanneer
het dagboek
van weten en
twijfels
open gaat
lezen we voor
uit eigen werk
om houvast
te vinden
klimmen we
weer in de pen
met het verlangen
dat het morgen
mooier zal voelen
dan het vandaag
op papier staat…