29229 resultaten.
Hoe dan, hoe?
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
913 Hoe weet een mens, te bepalen,
zonder moeten, zonder dralen,
dat ie hulp nodig heeft, als ie iets mankeert?
Ik adem, in en uit, ik leef!
Maar hoe bepaal ik nu, het bestaan,
het woord, mijn gemoed, mijn angsten
en vraag ik om hulp, terwijl ik adem,
in en uit en leef?
Hoe?…
INGELOST
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
776 De dichter stierf al vele malen
Maar bleef bestaan buiten de tijd
Nu is hij eindelijk bevrijd
Van telkens weer al het verhalen
Het metafysische vertalen
Terwijl de mens dat veelal mijdt
Een enkeling op rijm gedijt
Of door het vrije vers wil dwalen
Hij hoeft niet meer terug te keren
Zijn educatie is voorbij
Het karmisch groeien is volbracht…
Een vrouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.314 echtgenote
werd moeder
man stierf veel te jong
verloren
ze was een weduwe
wilde veiligheid
vond een man en zijn gezin
geborgen
ze was een moeder
ontzegde liefde
zichzelf misschien het meest
alleen
ze was een vrouw
verzweeg
verdriet en angst en drank
eenzaam
ze zou gaan sterven
deelde
wat omging in haar hart
open
ze werd mens…
draagmoeder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 kleren zwaar van vruchtloos water
aan haar slippen hangt verlangen
elke vinger draagt de namen van een kind
dat langverwacht haar liefde vindt
doch nooit geboren uit haar schoot verdrinkt
in pijn
“het heeft zo moeten zijn” zegt ze
en kijkt voorbij vandaag
haar handen strelen graag de haren van haar grote wens
het adoptief gekoesterd mens…
bloed en stem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
424 de tijd verkalkt in de utopie
die mens noch mij hoereert
aan de schaterlach die jouw stem
ketende aan het krijsen
van de hese dood….…
Verdwenen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
612 Verdwenen zijn de Engelen
Leegte is wat achter blijft
Stilte die eeuwig duurt
Verdwenen geen mens weet waarheen
Soms, even dan is dat gevoel er
Maar als ik kijk of vraag blijft het stil
Verdwenen zijn de Engelen
Stilte om me heen, geen fluistering
Een stem die roept weg, nooit meer
Ik luister stil in de wind
Maar niets, geen zucht, geen stem…
bedenk het maar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
910 van helder licht, zien wat leeft
vraag mijn zonnebron
overvloed in voorraad
rechts averechts gouden spinsel
maak een kilometerslange trui
de hele wereld kan erin
gigantisch groot en rekbaar
zo koud overal buiten
ik knuffel iedereen warm
kom er gezellig bij
voel je met liefde omhuld
beschermd en vervuld
uit het eigen hart, O mens…
Goudoutlet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
603 moment
monument van
bleek bestek
iets dat in
stil water zwemt
Deze eenheid
mijn schepping
deze godin
mijn slet van
ster tot stof
mijn goudoutlet
deze tweeheid
mijn vleugels
om te schieten
vleugels kon
ik vliegen
Maar: geen
vliegbrevet
aktes nul
slechts oud geld
en dikke sigaren
en lullen maar
desnoods bij
gebrek aan mens…
Wederopstanding
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
504 Een mens gaat maar door
zonder zich af te vragen waarvoor
hij stoot zijn hoofd keer op keer
maar probeert het telkens weer.
Vallen, opstaan dan weer doorgaan
zo heb je het geleerd
een wijsheid waarop je een leven lang hebt geteerd
en dat heb je dus maar gedaan.…
parabel vergaan (acrostichon)
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
792 weke vraagtekens
als ik door mijn weerschijn zie
totdat de wereld weigert
in eclipsen te ontstaan
smal, eenzijdig en onheus
echtheid weert me
rechtstreeks uit dit zijn
nochtans wezenlijk
als wie ik ben
als mens of vrouw of
soms -als man
trouw aan diens scheppingsdrang
lichtvoetigheid verzwaart
indien mijn tenen
eigenheid ontkennen…
Mijn vrije geest met jouw vrije geest
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
975 Opdat íéder mens vrij wordt en zal zijn.
Mijn vrije geest mét jouw vrije geest!
Vrijheid voelen door vrij te zijn.
Gelijkheid!
Menswaardigheid!
Vrijheid!…
Engelse dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 Een mens moet daarvan
profiteren.
Zijn wijsheid doet me
binnen vluchten met
mijn bereide gin-tonic
ik nip nog even
zonder smaak…
"Ik zal je leiden"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Ik ben een mens met een eigen wil.
Want aan mij is de keuze.
Maar ben ik daarmee kapitein van mijn ziel?
Ben ik heerser van mijn eigen gedachten?
Niets meer dan een leeg vat.
In mijn vrijheid verloren,
dobberend op de grote oceaan.
Waar stormen op de loer liggen.
Gevangene van mijn schip.…
vernis-sage
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
715 aan een kunstenaar
als fijn zand dat schuurt over stilte
hij vraagt welke waarde ik wil geven
aan enkele uren houdbaarheid
wijzers en woorden stromen mij voorbij
koud en warm en af en toe
een traag verdriet
ik zie beelden bewegen
de zon komt op
en gaat weer onder
waarom antwoord je niet, vraagt hij
ik wacht op de stem van een mens…
Forensen
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.498 De eerste mens
ziet op het perron
door gloeiende wolken
de zon als Superman
uit zijn overhemd breken
Nog even en
hij jaagt tussen de einders
van het laagland
met honderden reizigers
naar een eindpunt
Wat beweegt hen
Wat laten ze achter
Wie was de man
die door gloeiende wolken
de zon zag
------------------------------------------…
HEROPSTANDING
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
678 Nooit vermoed dat één mens mij kon verminken
Er was geen traan om nog te verpinken.
Liefde is heden voor mij een onbestaand woord
De kerel van mijn leven pestte mij geestelijk dood.
Heden toch weer even hartelijk gelachen
Leven borrelde op, heus ik breng het weer tot glimlachen.…
De laatste keuze
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
489 moed
Verzameld had
Zich op te
Laten nemen
In een kliniek
Die voor sommigen
De voorlaatste
Halte van de dood is,
Met het doel
Om de neiging
Zichzelf van het
Leven te beroven
Bij te buigen naar
Een hernieuwde kans
Het leven in te gaan,
Werd na een dag
Al door het OM
Onder druk gezet
Zich te laten verhoren -
Een mens…
strijkstok
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 zijn muziek beroert met kracht en
tussen alles door
gevoelig in het oor
dat luistert naar vandaag
ik bied graag mijn centen aan
want het wil gaan
in opgeheven handen
ruist het leven vol verdriet
geen mens die naar iets anders ziet
wil in zijn kwaad verlangen spreken
goed bekeken komt het daar vandaan
waar zijn nu
de stokken om te slaan…
MEER DAN SMERIG (1)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 poetste nooit zijn tanden
Zijn tanden waren groen als grassen
Zijn onderlijf werd nooit gewassen
En zij die in zijn bed belandden
Nam hij wellustig onder handen
Waarna ze weer konden verkassen
Hij verder ging met inkt verbrassen
In zijn monumentale panden
De man was goed ziek in zijn hoofd
Zijn laatste vrouw was klein en wreed
Er werd op mens…
Beminnen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
618 In het lenteatelier van de afwezige artiest
vult een zwevend standbeeld
een netwerk vol van wonderen
een koorddansende suppoost
bewaakt de fleurige zalen
waar niemand binnentreedt
alleen de kruipende en bukkende mens
is welkom in dit lokaal
een enkeling heeft moed genoeg
kwetsbaarheid is de enige kracht
en de eenzame weg die tot ontdekken…
Lichtstraal
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
575 Als mens straalde jij mooier
dan mijn woorden van poëzie.
Maar zo leef jij voort
door jouw prachtige verhalen.
Zomeravond in de winter
voelde als onsterfelijk fluweel.
De nachten waren
vier seizoenen gekleed in satijn.
Jij blijft mijn eerste lichtstraal
die duurzaam zal schitteren.…
Gevallen engel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
544 In het grensland van goudgeel
Maïs en bloeiende zomerbloemen
Waar het geen water
Maar mensen regende,
In een zomer die maar niet
Op gang wilde komen,
Komt het kind voorbijgelopen
Dat allang geen kind meer is,
Ogen stijf van angst,
Het magere lijf behangen
Met het dodelijkste wapentuig
Dat een mens maar verzinnen kan -
Er rest…
Over gewone dingen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
558 Het is soms beter om te weten,
waar een mens toch over praat,
want jij die dat niet snapt, ach laat!
Een ander in de waarde,
denk niet dat je erboven staat!
De val naar beneden is lang en hard!…
In niemandsland
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
592 heersers over leven
de grond al eeuwen verdeeld
er is geen ding
dat zonder eigenaar is
gemeenschappelijk bezit een fictie
wij leven in archaïsche structuren van
grenzen en consumptiemaatschappij
mondialer denken komt sporadisch dichterbij
het is de overlevering
van wapens en geweld die
alles over macht en geld vertelt
kan de mens…
Alzheimer
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
560 ze staart naar een punt
ver weg hier vandaan
stottert woorden in een taal
die geen mens kan verstaan
ze ziet het licht gefilterd
vallen door het getinte glas
in lood, het kleurt de man
op de kansel in geel en in rood
dan zit ze plots op haar bed
hoort de stem van haar zusje
en haar moeder komt bij haar
die geeft haar een kusje
ik…
klein van stuk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
488 de vrouw met harde stem
verschool zich in een zwarte bril
daarachter stond ze stil
haar mens-zijn uit te dragen
zomaar
op een dag gingen haar ogen overstag
ze werden zacht
en spraken open, over hoe een lach
tot dan toe
over donkerbruine glazen viel
haar bril werd oud
door haar nieuwe sprak het goud
van eerlijke erkenning
de gewenning…
Langs ongebaande wegen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Op blote voeten
Loop ik door
De separeer,
Kamer met betonnen
Bed en zwaar
Rubberen matras,
Wc-pot waar ik
Niets aan vernielen kan,
Zelfs mezelf niet -
Nog nooit heb ik
Me zo geïsoleerd
Gevoeld, mens in
Een betonnen kooi
Opgejaagd door
Zijn eigen wanen -
Ik moet iets bedenken
Om deze hel te overleven,
En in mijn gepijnigde…
Klikken op afstand
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.096 Men hoeft niet de deur plat te lopen
om vrienden maken,
men hoeft geen mens om te kopen
om in hart en ziel te raken, want jij bent jij.
Men hoeft elkaar niet af te branden
om elkaar de waarheid te zeggen,
tevens hoeven we elkaar niet uit te leggen,
hoe belangrijk vriendschap is.…
Ongevraagd
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
543 Ongevraagd begint ieder mens zijn leven.
Leeftijd is heel kort en duurt maar even.
Dat zijn feiten als dichte open deuren.
Ondertussen nemen mensen elkaar de maat,
alsof ze onsterfelijk verder mogen leven.
Angst regeert als wortel van ons kwaad.
Poëzie lezen en gedichten schrijven.
Zo geven dichters hun leven zin.
Waarom hier?…
Een simpel kaarsje
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.389 Ze zei:
ik brand een kaarsje,
speciaal voor jou alleen,
dat ga je merken,
dat voel je echt da'k het meen!
En zo brandde zij een kaarsje
speciaal voor haar vriendin,
en weet je ze ging er echt,
niet eens tegenin.…