28272 resultaten.
Het vaderland
poëzie
3.6 met 22 stemmen
5.303 Het land waar ik geboren ben,
Waar 'k zo veel goede mensen ken,
Waar ook mijn vader 't leven vond
En waar mijn moeders wiegje stond,
Dat land dat mij te leren geeft
Hoe deugd naar ware grootheid streeft,
Hoe ondeugd dikwijls zonk en viel -
Ik heb het lief met hart en ziel.
'k Haat evenwel geen ander land,
Dat waar een blijk van onverstand…
Treurwilgen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
921 Treurwilgen buigen
hun takken naar de aarde,
de grond is geraakt…
Vrijheid
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.236 Rozenkrans bij
je anjerbloem
vastgespeld op
een revers dat rust
mijn held zijn door te leven
Veteraan je
kijkt me aan
bevochten stilte
bij een monument
voor de vrede samen gaan…
uitstel
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.432 hij
werpt
zijn schaduw
op
het spoor
schrikt
van het
koude ijzer
en één seconde
wijzer
maar
voor hoelang..?…
Regenboog
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
844 De hemel krijgt een lach op zijn gezicht,
terwijl het wonder van het licht zich toont,
en ons dan onvoorwaardelijk beloont,
indien het water samensmelt met licht.
De hemel opent wagenwijd zijn deuren,
indien de regen bijna is verdwenen,
en zonlicht ten tonele is verschenen,
een prachtig scala goddelijke kleuren.
Het is penseelkunst van de…
Fijn met de trein (3)
snelsonnet
3.4 met 27 stemmen
2.508 Het spoorboekje is weldra van de baan.
Daar hoeven wij beslist niet om te rouwen:
Het oude boekje is niet te vertrouwen,
Want zelden komen treinen tijdig aan.
En om nu die vertraging te vermijden
Gaan ze straks volgens schema trager rijden.…
Roept u maar
snelsonnet
3.7 met 28 stemmen
3.416 Diep in de jungle van de politiek
Zat stilletjes de brave bioloog
Al tijden in zijn boomhut, hoog en droog
Vanwege de perfecte akoestiek.
"Je kunt hier," zei hij, "met gespitste oren
Zelfs af en toe de roep om Wiegel horen."…
Een juweel
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.975 Tussen al die
chique dames,
behangen
met juwelen,
was zij,
zonder opsmuk,
eenvoudig
om te stelen.…
Gulden Sporen Negentienhonderd Zestien
poëzie
4.0 met 9 stemmen
4.517 In dertienhonderd en twee
beken naar de stroom, stromen naar de zee,
zó de verdedigers van het vlaamse-gemeente-sisteem, sterk in de strijd,
wal, tegen de aanval van de franse leenroerigheid;
zee-wal, pal, als de Rode Zee ten tijde van de Eksode
was, tocht van godsvolk naar Kanaäan, tocht der Joden.
Maar negentienhonderd zestien
zal, zij aan…
Spiegelblank
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.844 Ik heb de dagen weggespoeld
om mezelf terug te vinden.
De zonnebril hangt weer
aan de kapstok, de wolken
uit mijn dekbed zijn gewassen.
Op de rand van een middag
lag nog een restant vlekkend verlangen
dat samen met een bundeltje oud zeer
- in een hoekje van de kamer gevonden -
met het vuil is meegegaan.
Nu de ruiten weer doorzien
ogen…
De Tweestrijd
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.164 De wereld, die wacht
Op een verandering.
Onze tijd, die lacht
Om de sterveling,
Die altijd verliest -
Of al kiezend strijdt,
Ofwel wachtend triest -
Van de eenzaamheid.
Onze tijd, die wacht
Tot alles bevriest,
Tot zelfs de wilskracht
Van het lot verliest.
--------------------------
Naar aanleiding van "Honderd Jaar Eenzaamheid…
Perfectie
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
1.184 Het is niet goed zolang het beter kan,
en daarom streven wij altijd naar meer.
Zolang wij dat herhalen, telkens weer,
vergeten wij om te genieten van.
Wij houden rekening met iedereen,
en zijn niet gauw tevreden of content,
maar vraag jezelf een af wie dat je bent,
en zeg in plaats van altijd ja, eens neen.
Het heeft geen zin te streven…
Onstilbaar
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.377 Waar ik mij wendde is heel het woud betoverd:
Onder de stammen spreidt een glanzig trijp
Van ijsmos en de ruiselende rijp
Heeft wonderlijk weer boom en struik geloverd.
Roerloze rust omfloerst het wit gewemel:
Kristalbos op een dik-bevroren ruit
Gelijkt het woud, en wind noch één geluid
Beweegt de bleke stilte van de hemel.
De grauwe berg…
Ga maar, het is goed
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
2.252 Onze handen verstrengeld
zo willen wij de tijd
tot stilstand brengen
dat laatste moment waarop
ogen de waarheid herkennen
die monden vergeten zijn
maar als jouw blik
een glimlach opent,
teer als de bloemknop
die het zonlicht herkent,
wijken mijn lippen uiteen
en fluisteren afscheid…
Echo's
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.150 In de stille nacht
roept het geluid van een trein
eenzame echo’s…
einde
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.861 muziek is geen troost
geen muziek evenmin
voor momenten
van 't diepste verdriet
is elke melodie wrang
iedere stilte ontoereikend
op die laatste weg
ontbreekt begeleiding
mist bestemming
iets noch niets
geen markering
houdt iemand hier
nog een tel vast
of punt zeker
de hand die je nog
in een uiterste poging
grijpen wil wijkt…
Verliefden
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
1.826 Verliefden zeggen
elkaar niet vaak de waarheid,
ze oefenen nog…
FIRST SERVICE
hartenkreet
1.0 met 4 stemmen
1.694 Een umpire uit Wijdemeren
riep, om het eens uit te proberen:
"Eén tonic met gin,
met veel ijs erin."
Zo liet hij zich lekker serveren.…
Bloedband
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
14.951 Jarenlang vertrouw je erop
Je ziet bescherming, liefde en vertrouwen
Maar dan kijk je iets verderop
En je ziet dat je er niet op kan bouwen
Achterbakse leugens en voortrekkerij
Maar ook waarlijke trotsheid
Maar niet bij mij, niet bij mij
Ik blijf achter in eenzaamheid
Ik ben te complex voor begrip
Een daarom het buitenbeentje
Het stemt…
Wintersprookje
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
894 de winter traint zijn stembanden
een lied van kille noten maakt
het sprookje verrassend eenzaam
de wandelaar waagt
zich stiekem op glad ijs
een dunne laag een bleke zon
en enkele dappere volgelingen
rond zijn voeten
terwijl de vijver
huivert in haar ijzige zelf
vinden eenden hun weg
naar elkaar tussen
broodkruimels
ligt er hoop…
de anatomische les
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
867 liggend op de voorgrond
het ontzielde lichaam
van een zekere Adriaen het Kint
doch van de dode niets dan goeds
zijn misdaden zijn inmiddels
toch al ruim verjaard
alleen de groengele teint bezorgt
mij nog altijd kippenvel...
het lijk als lijdend voorwerp
gereed voor een lesje in 't ontleden
door dr. Nicolaes Tulp 'de chirurgijn'…
Straattaal
snelsonnet
4.3 met 48 stemmen
5.068 Ik wandel vaak door drukke winkelstraten
En lees daar "final sales" en "toys for kids"
En "discount", "special price" en "greatest hits"
Op schreeuwerige posters en plakkaten.
Die teksten hangen binnen voor de ruiten,
Maar Nederlands is dus de voertaal buiten.…
Kleine aarde
snelsonnet
3.4 met 18 stemmen
3.057 Wanneer wij door een sterrenkijker kijken
Zien wij het kleine stipje van een ster
Wel vijfentwintigduizend lichtjaar ver
Die heel erg op de aarde schijnt te lijken.
Ik poog die ster steeds dichterbij te draaien
En zie mijzelf dan naar mijzelf staan zwaaien.…
Ik doe niet meer mee!
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
812 Ik ben uit de parade
van maskers gestapt
ik zie ons nog marcheren
met een stijve glimlach op
de stappen afgemeten
meermaals liep ik uit de pas
clowns veranderden in pierrots
muzikanten speelden treurmuziek
ballerina’s maakten bokkesprongen
houten klazen sloten de rij
ik ben uit de parade
van maskers gestapt,
muziek klinkt in mijn oren…
Rimpels
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.008 Haar ochtendrimpels
trekken steeds langzamer weg,
de dag is nog jong…
Stormachtige wending
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
754 Het wegdek weerspiegelt
het licht van straatlampen.
De wind schudt aan
de metalen flessenhalzen.
De bomen hellen over,
takken kraken in vlagen
van samengebalde lucht.
Twijgen zwiepen los
en verstrooien zich,
verweesd tussen bladeren
die omhoog wervelen
in tegendraadse krachten.
De sterren hoog en stil
stralen onaantastbaar
voorbij…
DANSE MACABRE
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
953 beneden de begane grond en onder
een deken waarop tekens zijn gezet,
die allen kennis geven van belet,
liggen de doden, zwanger van een wonder
ze rusten zij aan zij in het vooronder
aanvankelijk bood menigeen verzet
maar nu houdt iedereen gelijke tred
de optimist ligt naast de hypochonder
als ik mijn stappen op het grindpad zet,
knarst…
Donker
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
969 Soms in het donker wordt ik wakker
terwijl licht mijn wezen omarm
Stoor me aan het daglicht
het donker is wat mij raakt
Ik kijk maar zie niets
En weg is de kracht
dan leef ik de dag
Tot ik morgenzon weer zien mag…
KOFFIEHUIS
poëzie
4.5 met 13 stemmen
5.603 Razend. Gedwarrel van stemmen, tot éen geraas vergroeid.
Hoge klarinetklanken. Saxofoon-geluiden en wat rest
daar tussen: geweldig koperen orkest.
De buffetjuffrouw dromend. Heimwee of verlangen?
Alles is hier een open raadsel. De oplossing echter vindt geen.
Zacht autoritair de waard. Symbool van toekomst en verleen.
En…
Prins Carnaval
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.553 Ja, ik leid de stoet
opgetogen massa
die deze dagen
doet alsof.
Maatpak verdwijnt in
veel te grote schoenen
valse lach achter
bonte verf
die hun roodomrande ogen
laat zien hoe ze werkelijk zijn.
Zuipend, kruipend
komen ze tot hun recht
omdat ze net
hun maskers hebben afgezet.…