23350 resultaten.
wekker
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Ik haat de wekker die mijn nachtrust steeds verstoort
en die mij slaap ontfutselt waar ik zó aan toe was.
Soms denk ik: ‘k wou dat ik dat kreng niet had gehoord,
of dat dat rot signaal ook zelf een keer te moe was
om te starten en mijn ochtendhum te tarten
door haar onophoudelijk, oorverdovend gillen
op een uur dat ik mij liever nog eens omdraai…
Zalige onwetendheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
548 Waarin hoop
nog alle ruimte heeft
regenbogen herkleuren
de zon eindeloos
niet onder gaat
woorden stil ongesproken
zinnen ongelezen nog
denken voorlopig onoverdacht
het zalig nog niet weten
van een hoofd ver weg
ergens in de wolken
wie wil de kilte al voelen
als de warmte er nog is…
Een mooier later
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
624 (Het leven als kunstwerk)
Met mijn handen die Hij gemaakt heeft
schep ik een kleine hemel
over land en water
en later rots en strand
pover en verlaten
alles wat nog in mijn herinnering leeft
De wind draait om oud gebergte, om
lovertjes en platanen
waar liefde pijn verdreef
Dit is wat Hij mij geeft
iets sterkers om in te geloven…
Hemels meisje*
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
4.242 In ’t raamkozijn een meisje van dertien
dat het leven nog ziet als spannend boek,
met haar Arabische prinsessen-“look”
zich de dochter waant van een bedoeïen.
Bijna geen kind meer speelt ze met hoofddoek
nog een hemels meisje, maar ongezien
voelt ze zich innerlijk heel feminien
en smacht naar iets moois op elke straathoek.
In één vertrek…
Ongebonden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
472 Schouder aan schouder
Staan boeken in de rij
Om stof te verzamelen
In los verband
Om zich te bedekken
Met oogluikend grauw
Dat neerdaalt
Uit aangeroerde ruimte
Hand in hand
Gaan titels aan de haal
Met evenwicht
En geduld
Om zich te verzetten
Tegen de tijd
En vergetelheid
Die nemen het nogal nauw…
Een eindje leven.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Het leven is kort,
als je er bij stilstaat.
Halverwege mijn leven
ben ik geëindigd.
De scheidingen werken
als een noodrem op mijn kloppende hart.
Langzamer leven door lusteloosheid,
tot het tot stilstand komt.
De wil zinvol te leven
is zinloos en uitzicht is verdreven.
Gevoelloos sta ik stil bij mijn leven,
het lijkt korter dan zo even.…
Dichtloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Dichtloos.
Dichter.
Dichtbij.
Gevoelloos.
Dichter.
Nabij.
Gezichtloos.
Aanschouwde.
Gezichten.
Eindeloos.
Dagelijks.
Gedachten.
Futloos
Hoopvol.
Gereserveerd.
Tijdloos.
Dichter.
Gevisualiseerd.…
De zon en de maan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Ben bang van jou geworden,
je bent veranderd
omgeslagen van dag naar nacht,
van vandaag naar gisteren
Waarom moest je weer terug naar de schaduw
uit mijn licht gebleven,
mijn warmte laat jou koud
Je bent teruggegaan diep in de nacht,
Je keert je rug naar mij,
ik probeer erdoorheen te kijken
mijn licht op scherp te stellen
en door jouw…
Nu
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 vergeet de dalen en kraters
die zijn gebrand in je kern
gekerft tot diep in de lijnen
van jouw krijsend bestaan
leef naar paarse hoogtes
als de laatste minuten
van lachen en tranen
vier je ademen
met het stromen
van de wind
vraag de zee
te zingen
tot de morgen komt…
Wintertijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Herfst in wintertijd
De klok een uur terug
Zomer zijn we kwijt
De kou hangt in de lucht
Vorst op autoruiten
Vogels op de vlucht
Blaadjes van de bomen
Oktobergloed in het bos
Laat november komen
December komt eraan
Maand van vele feesten
Denk er nog niet aan
Herfst in wintertijd
Laten we dat vieren
Met een uur respijt !…
Je arm hing zwaar aan je schouder
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.431 je arm hing zwaar aan je schouder,
je haar bloeide over je huid
slaap en pijn wandelden samen
over ons laatste besluit.
je blik en je diep zwijgen
rinkelen nog na in mijn adem;
wij zijn het woord vooruit,
wij hebben het woord verraden
-----------------------------------------------------
uit: Voor wie ik liefheb wil ik heten,…
het vervagen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
558 zoals in schemerduister
van de valavond
alles zal vervagen
zo zal het gaan
met ons geheugen
met uren van vervlogen tijd
groeit taal tot onvolkomenheid
verliezen woorden kleur en klank
gaan zinnen telkens vaker mank
zal kracht van taal en tijd
verloren gaan in eeuwigheid…
Voortleven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 Weer jaagt gierend de storm
door de vrijwel kale takken
van de stokoude boom,
die nu echt kraakt en steunt;
de knoestige bast van zijn stam
vertoont zeer diepe scheuren.
Knarsend kreunend verliest hij
uit zijn zwaar gehavende kruin
de gebroken dorre twijgen.
Het laatste blad valt en hij weet
dat in het voorjaar geen nieuw
groen meer…
Ontgonnen velden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Ploegen van genadeloze hardheid
hebben de akker omwoeld.
De rangorde van aardse lagen
is resoluut doorploegd.
Door het kalme land zijn in
rekenschap diepe voren getrokken
en met de scheiding van lichaam
is zwijgzaamheid doorbroken.
Ergens begint te dagen,
het wie en wat,
over de vlakke grond
die geen heuvelen meer bevat.
Het stoppelveld…
Herfsttooi
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
595 Hoe een vrouw te beminnen
lief te hebben naar haar smaak?
Een leidraad heb ik niet
Kan 'k niet geven
't Is doorgaans een kwestie
van beleven
Net als ik, geef jij je volop
Net als jij, laat ik mij gaan
Net als ik, waag jij je aan liefde
Net als jij, geniet ik jouw lijf
Details van jouw mooi lichaam
koester ik met liefde
Mooie lijnen…
De vrije geest
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
661 In de nadagen van mijn leven
zijn er stille uren
waarin ik overdenk
dat ik niet meer de baas ben over mijn lichaam
dat een ander het lijkt te sturen.
Ik heb me er bij neergelegd
maar daarmee is niet gezegd
dat ik de geest ook nog weg geef.
Met mijn geest gekooid
voel ik me eerst echt berooid
ik zal daar altijd tegen vechten
ik zal me…
Klank van de eeuwigheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
587 Ode aan de Tolberter kerkklok
Nu eens in het gloren
Van de morgenstond -
Dan weer bij het
Vallen van de avond
Maar evengoed als
Het eind van de morgen
Overgaat in het aanbreken
Van de middagtijd
Wordt heel mijn wezen
Opgetild door machtige
Golven van geluid die
Geleidelijk aan mijn
Gevoelens weg doen ebben -
Wordt wie ik…
saam
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
671 zoek woord
en het wordt
waar
je eigen
waarheid
klaar
je weet dat er
meer is
tussen het licht
duisternis
station
Vinkenoog
onderweg
Ginsberg
blues
jazz
om je oren
tranen zonder
scoren
alles blijft
onherkenbaar
dit lijf
voor de woeste zee
niet bang
alles verdwijnt
en begint
opnieuw…
DE FRANCTIREURS
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.167 Geen Pennewip met brilende argus-ogen
hebben wij ooit één regel toegedacht.
Geen jongedames, die beheerst en zacht,
als door een rietje, van de lettren zogen.
Geen kenners die, waar zij nooit jokken mogen,
trouw prijzen wat vertrouwd is, langgeacht.
Geen vakmanswijsheid hebben wij betracht,
geen boekwinkeltriomfen overwogen.
Geen koster,…
al een
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 ogen
zien
woorden
horen
zonder dat
ik ben
kan ik
armen strelen
mijn hart voelen
in jouw bloed
meer
dan ik kan
kan ik
zijn
ben ik
zonder dat
jij bent
samen…
Lijn A
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
685 dat zoiets simpels
-de geur van een bus
de leren stoelen, grijs-groen
chromen stangen, waaraan
een lus, het stopknopje
de hoedjes voorin
die kletsten met de chauffeur
het tsjjjj-geluid van de
dubbele deur-
je zo lang bij kan blijven…
FINALE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
696 Kantelt nu de zomer naar
een roestbruine herfst
ouderdomsvlekken kruipen
door een sproetengezicht
purperrode neuzen, kil-rilgevoelens.
Gorgelende radiatorgeluiden
schemerlampenromantiek
op een vroeg aanvangsuur
een rappe vleermuisvlucht dringt
door het laatste avondlicht.
Bob Dylan kreunkrijst kritisch
van zich af op 'TEMPEST'
Teksten…
Slaap lekker
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
758 Het is het vallen van de nacht
De uitgestorven stad
De sluimerende stilte
Die zegt, 'welterusten schat'
Het is de uitnodigende warmte
Melatonine die begint te stromen
De pauze welverdiend
Die zegt, 'tijd om te dromen'
Ik ben al moe vanaf de ochtend
En het is al bijna nacht
Ben haast niet te genieten
Dus ik zeg, 'slaap zacht'…
Ongedurig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Tijd en ruimte genoeg,
Ideeën in overvloed.
Gezapige bewondering,
Voor oppervlakte,
Onder de kosmische ruis,
Van oorspronkelijkheid.…
Vuige versjes*
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
3.288 Teruggeworpen in de kindertijd
komt alle onvolwassenheid retour,
het speelgoed op de eikenhouten vloer,
het broertje dat ik met een kar aan rijd.
Met veel toneelspel draait hij mij een loer
en hoor nog steeds zijn pedante verwijt.
Voor eeuwig sta ik bij hem in het krijt,
blijf ik immer voor hem een lompe boer.
Is nu de open wond al lang…
De pinguïn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
671 De pinguïn balanceert op een takje rozemarijn
bezaaid met blaadjes van cupriet in azijn
de kerkuil strijkt neer op het exotisch uurwerk
het is nu seizoen voor weergaloos kwatrijn…
Stelsel van vergelijkingen
gedicht
2.0 met 1 stemmen
4.788 ooit kon mijn vader toch nog alles
aan, vond hij ook zonder ons de weg
terug, moesten onze kinderen gewoon
bij de schoolpoort worden opgehaald
en dan was iedereen weer veilig
thuis: de wereld had nog snijpunten
maar intussen lijkt het aantal dimensies
toegenomen, is de controle ons ontglipt
strijken kinderen willekeurig neer
in Helsinki…
Randverschijnselen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
507 de klaarheid van het moment
de graagte van de geschiedenis
de plek die je van vroeger kent
de stilte van de getuigenis
het daagt bij vloeiende vlagen
een ongeschonden kindverleden
van voor de bewuste dagen
zo voortschrijdend vermeden
wat niemand meer kan horen
raakt in rangen kwijt
gaat in geheugen verloren
in de zomen van de tijd…
je kan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
544 de zon in je handen dragen
tot de einder buigt
het zwerk verschroeit
je hoofd geen aanstoot neemt
aan gedonder van zwarte gaten
en wat de dag niet bracht
vermag de nacht…
oudjaars overdenking
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 Daar zijn zovele mensen
met uitgestoken handen,
soms hebben ze geen draad aan`t lijf,
laat staan de tijd met tanden.
Voor mij is het nu opgelost,
laat het nieuwe jaar maar komen,
zelfs met een hemdsmouw min of meer
zal ik het overkomen.
Prediker 3:1…