8772 resultaten.
Ontspiegeld glas
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.614 Soms als mijn gedachten zweven
hoor ik je kabbelende peuterpraat
of snelle voetjes op het laminaat
alsof je me een zoen komt geven
ik spreid de armen wijd en wacht
tot ik je lachend op kan vangen
maar het is slechts een verlangen
dat jou voor even bij me bracht
leeg staar ik dan in het verleden
waar jij voor mij mijn leven was
nu doods…
Stilstand
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
838 Ik pluk verlate bloemen
uit eigen rozentuin
en oogst van schrale malus
de allerkleinste appels
de rode berberis omrandt
het dunne gras in 't veld
waar onkruid nog wil bloeien
maar muurbloem wacht op herfst
toch tjirpt in stille middagzon
de krekel mateloos
en is de snelweg verderop
nog nauwelijks te horen
als ik me neerleg bij
de…
de ware zonder zekerheid
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.205 de lach in het donker
glimmend in het licht
het verlangen gevonden
een schaduw van jouw gezicht
jouw ogen warm en lief
ben jij mijn hartendief
je armen om mij heen
ik wilde niet dat je verdween
dromen die niet stopten
en ik die jou fopte
gedachten over jou
waar jij over denken zou
ik wacht op je zwoele blik
en de geur van je haren…
Voorbij het open raam
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
2.014 de graaiende adem
van de nog herkenbare man
stolt rood in elk opgehoest woord
zijn trage handen
bewegen dun
de leeg geschreven bladzijden
het wachten daalt
- nog een laatste dag -
in een vage, verre glimlach
op blauwe lippen
en in ogen
zonder morgen
langs zijn oude mond
hecht een schim
de smalle klinkers
aan schemerzilte…
luisterleiding bij de hand
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
2.195 hoort men in juli
vele krassen
op een plaatje
zonder stoppen
in het riet
men beluistert
eerste rang
het gezang
van levende karekiet
daarentegen in april
dan een ander plaatje
hoger toerental
zonder twijfel
de gewone rietzanger
de karekiet
wacht langer
voor de nestel
in de vlecht
uit vers riet
in januari
blijf zoeken
desnoods…
onlangs
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
801 onlangs
dus nog dicht
bij het heden
werd ik in een cel
van zwijgen getrokken
het was overmacht
van buiten
wellicht eigen
onbewuste gedachten
of gestorven gedrag
wie zal het weten
in elk geval zat
ergens op mij
een verdovend licht
te wachten:
een god of een duivel
te lokken
het uitzicht
is mij derhalve ontnomen
en kan slechts…
Voor de ontmoedigden
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
467 Verveeld verviel zij in melancholie
door de haat van dode dichters,
dove bromvliegen cirkelden om haar heen:
sterk is de hyena, O, mijn lief, ontwaak,
zie de sterren doven boven ravijnen
en diepe kloven:
de vlammende kaars fonkelt als drakenoog
in duistere nacht,
zie haar liggen wachten onder de zon
in een bed van donzen - sneeuw,…
Ik wil dat je weg gaat....
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
946 zoals een vreemdeling in eigen land
met zwarte ogen en geil van binnen
zonder verschil tussen hoop en begeerte
één nacht in de schoot van het verlangen
klaar terwijl je wacht
om de stemmen in mijn hoofd te plezieren
ik kijk door het verleden
naar de gezichten die niet meer bewegen
en zie herinneringen bloeden om de verkeerde redenen…
4 seizoenen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
944 Ik wacht op de winter.…
Levensloop
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
883 Jij net als ik, wij komen van het licht
gaan via gesteenten-, planten- en dierenrijk
naar een staat van denken over wie we zijn
Anders gezegd naar denken over denken
waarin we ook maar tijdelijk blijven
want het schijnsel van engelen wacht
Daarin raken jij en ik opnieuw verloren
om elkaar weer te vinden en te luisteren
hoe mooi de snelle…
Vrijheid
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.304 Mijn vuisten verkrampt
klaar voor het gevaar
Zweetdruppels parelen
rollen over mijn wang
Ogen fel vol met vuur
ik ben niet langer bang
Diep in mij is de woede
van alles wat is gebeurt
Strijd is nu mijn motto
niet langer meer getreurd
Ik zucht snak naar lucht
en vind mijn eigen kracht
Mijn blik gericht op morgen
waar vrijheid op me wacht…
De veluwe
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
632 Waar de koffie lauw
En de salade warm
Naast een pakje peuken wacht.
Gedeelde smart
Blijft gedeelde smart.
Zo ook de zadelpijn.
Lucht van dennen
En parelnat.
De veluwe.
Ik wil in bad.…
nachtwacht
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
710 dromen begeleiden hen
en ze wachten nog op mij.
(ik vraag me af waarom 't
leven is zoals het is).…
herfst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
825 zal schitteren als een prachtige bruid
gehuld in goudglanzend rood
en okergeel getint
brengt ze ons in vervoering
met haar kleurenpracht
tot ze haar kleed voorgoed
laat vallen
dat verwaait in de wind
en ze de aarde bedekt
met een zacht bladerentapijt
dan weten we
dat de herfst begint
en vanzelf verglijdt
in de wintertijd
die op ons wacht…
in zwart
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
785 in zwart gekleed
zijn wij beiden
door faun en elf
verleid
een verhaal is nooit
voorbereid
ook niet toen poorten open sprongen
ook niet toen wij engelen konden horen scoren
in de kerk en kerkers
wij de machtigen altijd doorgronden
geen leger is genoeg
geen bom, geweer of troef
zal dit licht ooit doven
kijk en wacht
ooit kun jij ook
in…
schaatspret
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
859 Als de ondergaande zon de blauwe hemel oranje kleurt
en de maan met de sterren flirt
dan gaat het vriezen
en krijgen we kou voor de kiezen
misschien met een graad of tien
onder nul in de nachten
dan halen we snel de schaatsen
weer uit het vet
en genieten we
zwierend en zwaaiend
van ouderwets Hollandse ijsspret
waarop we zolang moesten wachten…
Lichte treinen, Zware lasten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
671 Wachten,
op de treinbus
De trein,
een technicus
Kiosk koeken,
lauwe koffie,
dure prijzen,
euro's lichter
Zonder te reizen
Twintig kilometer
per trein,
iedere dag weer
Een kilometervreter
de trein,
vertraging
Vijf, per maand
ongeveer
`t is weer zover;
gestrand,
tot dusver,
niet ver
Lichte treinen, zware lasten…
De nieuwe dag
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
1.173 Toen de dag de avond op haar mond kuste,
keek ik bewonderend toe,
om dan snel huiswaarts te keren,
de avond wachtte.
Toen de avond de nacht omarmde,
en de lichtjes in haar boog bloot gaf,
keek ik bewonderend toe,
legde mij te ruste.
De nacht ging langzaam tot haar stilte.…
Zijn wij tezamen, God?
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.441 Het overkomt
Mij in de nacht, of aan de lichte morgen,
Wanneer ik lig van alle dingen weggeborgen,
Dat iets opstijgt in mij, en ik wacht
Te worden toegesproken door een naam,
God, of natuur, - één wie ik mij niet schaam
Te zeggen, dat ik ben het dwaze ding,
Dat zich een God weet, en een nieteling.…
in menigten
gedicht
2.9 met 38 stemmen
10.688 ik stoorde me aan het roekoeën van de duif
maar niet genoeg om er m'n geweer voor uit het vet te halen
ik wachtte tot een volle tram de halte naderde
dan drukte ik me tegen de billen van net zo het uitkwam
dat men niet bij me aanbelde kon ook duiden op oneindig talmen
als ik iemand op straat zag in z'n regenpak
met in de ene hand een hengel…
HET LEVEN OVERLEVEN
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.578 Heel alleen
diepe eenzaamheid
intense stilte
gevuld met lieflijke geluiden
tsjilpen, zoemen, kwetteren
geestverruimend
lichaam vergetend
uitzweven over het veld
ontmoetingen uitgekristalliseerd
door eeuwen geduldig
wachten in het licht
dat stralen van energie uitdraagt
om bewust, het onderbewuste te verheffen
tot een krachtveld…
gloort de zon
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.257 Thuis wacht een vrouw
op haar metgezel.
Een trouwe makker
is hij voor haar.
Voor altijd.
Het zieke meisje toen
vond troost bij hem
en hij bij haar.
Niets liever wil hij
dan leven.
Maar de tijd is op.
Zijn hart is zwak en
op poten stram
kruipt hij terug
naar daar.…
blauw
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
596 de donkerte vlindert
in onze schemering
donkerrood gekleurd
haar gefladder
zoetig gegeurd
maakt de duisternis op
donkerblauw en zwart
voor haar eindige nacht
ze geeft me onze droom
ik droom hem zacht
en wacht niet lang
laat mijmeringen
en herinneringen
dichter komen
tot de angst verschijnt
hij overvalt
te lang
het donkerrode,…
Zij wenst de wereld licht
hartenkreet
4.9 met 69 stemmen
3.193 waar woorden wachten
en weer zacht kunnen zijn
Daar buigt de maan
de nachten om
tot dagen
die dansen rond de zon...…
Niemandsland
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
699 Keer niet terug naar 't niemandsland
waar niemand op je wacht
in de door God vergeten stilte
van alweer een hopeloze nacht
wend je niet af van de horizon
en de dromen die niet reizen
bedenk opnieuw waarom 't begon
je hoeft niets meer te bewijzen
het poppenspel gaat niet om goud
schrijf het maar van je af, ik luister
zonder dromen word…
Voetpad naar de voordeur
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
752 De winter heeft voor vannacht
Flink wat vorst begroot
Het maanlicht weerspiegelt in de ijspegels
hangend aan de getarte dakgoot
De wind deelt sneeuwvlokken
Op tot grote scholen
Met elke voetstap kermt het ijs
Onder mijn schoenzolen
Maar…
Op het voetpad naar de voordeur
Krijg ik een vrolijk humeur
Binnen wacht mijn vrouw op mij
Met…
Toetanchamon
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
720 De verborgen ingang wordt
iedere dag opnieuw gevonden
Jullie treden in Carters spoor
Daar ligt de jonge god
Wij hebben hem alles ontnomen
Op zijn laatste rustplaats na
Reisbescheiden, praalwagens
Evenbeelden en troon, zij lieten hem
Voor de wereld der levenden in de steek
Hij die wilde reizen wacht iedere dag op zijn gade…
Pril groen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
556 ik kus de krullen en hoor rauw klinkende stemmen
zonnestralen kietelen van grote hoogtes
banen zich 'n weg door langs tegen
omarmen de weelde van Moeder Aarde
bloemen kruipen voorzichtig uit hun schulp
kleuren de dag nog mooier dan dat ze begon
pril groen ontrolt zich zienderogen
dansen bolletjes wol bokkig in de wei
het wachten is op…
het eindigt niet
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
706 twee kraaien
in een nog kale boom
het schemerlicht valt uiteen,
rolt een nieuw gevoel uit voorjaarsverte, de wenk
is zichtbaar
ze kijkt
en weet zich eenzaam
wacht tot wind
haar adem verdeelt en golven achterlaat
in het zand dat er ligt
blijf staan, zegt ze
het verleden vindt houvast
tussen de jaren, intiem
wanneer een ster zich…
Stil vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
706 Fluisterende schaduwen dragen de stilte van vertwijfeling
terug naar het moment dat niet kon wachten.
En de tijd verscheurde met de haat die geen boodschap had of een gebed om een zinloze dood te ontvluchten.
Want schuld was zijn moment dat hij niet meer wilde verliezen.…