6196 resultaten.
Poezie?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.201 commentaar maakt woorden minder lichter
meer zichzelf gelijk en meer gedachtengang
tussen regels verstopt, zich verradend feilloos
maakt het blijkbaar minder van een dichter…
Weet u misschien hoe laat het is?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
5.163 het stof klimt als ze kijkt
een kantje mouw naar boven wijkt
in antwoord op die vraag van mij
Ik steel haar hand belet de tocht
voordat retraite weer kuisen wikt
een oogwenk wegens chaos tikt
telt wimpers in verraden vocht
Dan kleedt ze vlug satijnen trouw
langs angstig geblindeerde ramen
met waarschuw blos geëtaleerd
Verlegen in zichzelf…
Oorlogswinter
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
2.022 Nog slaapdronken in de trage rij
Rantsoenbonnen op zak
De drilstem laat geen twijfel
Zieken en zotten verdienen de matrak
Rauw voer in een natte krant gewikkeld
Wachten tot honger zichzelf vergeet
Een moeder met een ketel pap
Een zoon zonder voornaam
Die in sukkeldraf zijn zolen versleet
Ingevallen wangen en af en toe een klap
Leeg uw…
Strijk en zet
gedicht
2.1 met 507 stemmen
138.196 Ze trekt haar jurk uit,
vouwt zichzelf
open, stijft haar minnaar
en bevochtigt de lakens.
-----------------------------------------------
Uit: 'Naastenparade', 2002.…
de zee van het gezicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
720 de golven werpen zichzelf voorover
over de boeg van het dan gelijktijdig
zich terugtrekkend water
toevallend op het
strand, ondergaand, een geweldige ruis ontstaat
waarvan men niet opkijkt
en waaraan men zijn stap niet aanpast
gelopen als ik, anderen, hun wandeling even eenvoudig maar
heel uitzonderlijk toch anders beschreven: hoe
zowel zij…
Kerst.............mis
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.140 Dwaalt hij weer verder door de vriezende kou en witte straten
Begint hij zichzelf enigszins te haten
Ziet feestverlichting in winkels en huizen
Zal die warmte ooit zijn pad weer kruizen
Maar die warmte is op dit moment geschiedenis
Voor hem is het namelijk
Kerst…………………MIS…
Boom (borderline)
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.052 Net als bomen worden mensen op aard gezet
Niet voor zichzelf, maar voor andermans pret…
Dichtgespijkerd
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
898 Toen ik me abusievelijk interesseerde
Voor wat boeken en een geleerde
Werd het een levenslange dwaling
Aristoteles gaf me de lach terug
En maling aan de daling
Die zich vanaf de Grieken in de mens manifesteerde
Teruggevallen in onzekerheid
Is de massa nu bereid
Zichzelf de oorlog te verklaren
Niets kan mij meer zorgen baren
Dan dat we…
MAAR OOIT (de ridder)
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
940 Laat de stilte maar voor zichzelf spreken.
Nu nog ervaar je het verdriet en de pijn,
en weet je hoe het is om alleen te zijn,
hoe het nu voelt om je hartje te breken.
Maar ooit komt die ridder op zijn paard,
die met ogen vol liefde naar je staart,
die er voor je is, jou z'n hart zal geven.…
racisme
hartenkreet
4.5 met 113 stemmen
4.682 De wereld is een smeltkroes van cultuur
ieder heeft zijn eigen zegen
Gemaakt in een perfecte architectuur
werd ons bestaan vorm gegeven
Iedere gemeenschap staat op zichzelf
maar zijn wij niet allen gelijken
Als je goed kijkt, zie je het vanzelf
dat we allemaal niet veel afwijken
Maar de mens is verdeeld
in kleuren en geloven
Menigeen heeft…
CREDO
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.160 ik hou van ingedutte steden die zich
niets aantrekken van deze snelle tijd
met hunkering naar het verleden
en een bloedhekel aan competitiestrijd
ik heb een zwak voor iemand met bescheiden eisen
je ziet ze helaas zelden nog vandaag
zij die zichzelf eens niet hoeven te bewijzen
maar juist de nadruk leggen op zeer traag
ik heb een voorkeur…
Gezinsdrama
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.150 Wat gaat er in die mensen om
die vrouw, hond, en zichzelf vermoorden
het maakt ons boos en stil tegelijk
en zitten even zonder woorden
Hoe ziek moet toch zo'n geest zijn
die zijn kinderen tot wezen maakt
al weten we de achtergronden niet
dit is toch iets wat ieder raakt
En mensen blijven natuurlijk speculeren
het zullen wel relatieproblemen…
Huwelijk 2 - Herkansing
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
5.947 ze in 't huwelijk ondergegaan
Niet gelukkig, haar wereld grauw
Angst voor 't onbekende doet voortgaan
Kinderen worden ouder en ze scheidt
Ontdekt dat sociale vangnetten bestaan
Er was nooit tijd en gelegenheid
Voor evaluatie van huwelijk en leven
Voor 't groeiproces naar volwassenheid
Geluk mocht ze tenslotte beleven
Toen ze als zichzelf…
God Allah zorgt voor de finale
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
790 gelaten heeft
aan Zijn creatie voor en van de mens
die Hij niet als marionet liet leven
maar hun eigen inzicht liet creëren
doch de mensheid heeft gefaald
ze sloegen eigen wegen in
los van Hem in oorlog hebzucht en
in hoogmoed
Zijn liefde is aan hen en niet de haat
en liet hen zelf de wegen kiezen
maar hun streven kreeg de overmacht
zichzelf…
open graf
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
966 woorden
aan tongen hangen, vorstelijk getooid
ze zijn ongenaakbaar
zij die in onbegrensde stappen
langs reusachtige huizen gaan
alsof mijn sterven geen enkele mond zal vullen
ook niet op het tafelblad dat, tot zwijgen gedwongen, beeft
en wordt schoongeveegd met schaduwen
op klaarlichte dag
ze zijn feilloos
zoals voorheen, zij, die zichzelf…
Koningsmasker
gedicht
2.9 met 12 stemmen
6.820 Hij buigt,
het zomerlicht verdicht zich in de bijen
die niet meer aan hun lot ontkomen, die
reizen, dansen, zichzelf verliezen in de daad
en daardoor langzaam eerst de tuin vergeten,
de zwerm, de landheer met zijn dwaas gepraat,
tenslotte ook het licht - het licht het laatst.
---------------------------------------------
uit: 'De vrouw…
Lost moments
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
635 Verloren momenten in een verloren tijd,
waarin een ieder voor zichzelf strijdt,
komen opborrelen vanuit een dikke mist.
Maar er valt niet zo veel van te leren,
zolang niemand het tijd tracht te keren
of toegeeft dat wij ons hebben vergist.
Verloren momenten in een verloren tijd,
ooit puur en mooi, we raakten 't kwijt.…
verzwegen collocatie
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
515 steeds verder voert hem de irritatie
zinloze zoektocht naar zijn ware
ziet hij zich een slaaf als de hare
zijn wezen veroordeeld tot collocatie
verbijt hij machteloos verkrampte agitatie
doof voor de rondgang van een groeiende mare
zoekt hij niet het lichte maar liever nog het zware
en vindt slechts in zichzelf de ultieme confrontatie
wanneer…
Pijn Stiller
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
2.113 Pijn vergeet zichzelf.
Hij gaat er uit.
Pijn droogt zich af.
Pijn trekt zijn pyjama aan.
Pijn neemt een pil in.
Pijn gaat naar bed.
Hij valt in slaap.
Pijn bestaat niet meer.…
Geen been om op te staan (sonnet)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
969 hij bakent zijn gedachtenwereld af
een huis en meubels, mensen, lief en leed
hij bouwt zichzelf een zijn - wat zelfbeeld heet -
beweegt zich vrij in wat hij grenzen gaf
de bange verten lijken zo veraf
zo ongekend dus onbestaand hij weet
niet eens wie ooit de muren overschreed
hij loopt, zich veilig wanend, richting graf
tot peilers…
Maansverduistering
hartenkreet
4.4 met 28 stemmen
1.139 In het water geraakt zienderogen
schudt witte vacht om te drogen
gênant uitgetrokken zichzelf
terug hangend aan hemelgewelf
in wedergeboren schoonheid gedoopt.…
Ze heeft het koud
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.101 alleen in dat grote brede bed
te gaan slapen
en wakker te worden
Ze glimlacht
Zegt altijd....ik ben happy single
geen verplichtingen
geen zorgen
nooit op tijd thuis hoeven te zijn
Er staan tranen in haar ogen
Wie zou ze durven
bekennen
dat ze liever
elke avond
twee borden op de
eettafel had gezet
Nu zegt ze, als altijd tegen zichzelf…
vlaagt een orgel vaag een lied
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
736 al een tijd lang
hoor ik kinderkoren
breken takken in
verbaal geweld van
bomen die maar niet
tot lente willen komen
ik kan geen rots
verpulveren zoals ijs,
mijn waterstromen
worden steeds gespleten
door obstakels
op hun lange reis
ooit gaan ze weer
samen vloeien
in de delta bij de zee
water zal zichzelf herkennen
want het kabbelen…
en God nog uit zijn eigen bijbel las
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.527 ik zie het na de lach
woorden kabbelen zacht
betekenisloos om niet te storen
nietszeggend gaat hun ruis verloren
kijk maar de mensen aan
hun ogen spelen handen
voel armen om me heen
niets hecht zich aan ijs en steen
alleen zijn op de vlakte
verdwijnen uit dit leeg bestaan
geen tentakels die je grijpen
die raken om zichzelf te verrijken…
strak mijn borsten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
881 maak ik
iedere man weer gek
vul mijn lippen
spuit mijn rimpels vol
kuiten zijn nog steeds te bol
wie ben ik na de lift
er staat geen tijd te lezen
op mijn nog nieuw gezicht
waar is de warme vouw
van wijsheid en ervaring
die lachend open ging
heden zie ik jeugd
die alles nept
uit mijn verleden
ik ben een vreemde die
naar zichzelf…
Koninginnebal
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
591 Hij vindt zichzelf gewiekst. Ook zij is bij:
Ze blijken zeker aan elkaar gewaagd.
'Ik vind uw korfbal zeer geslaagd,' zegt hij.…
Vannacht dwaalde ik
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
574 vannacht dwaalde ik
door het bos van het stilzwijgen
waar de bomen
weemoedig aan de heimwee knaagden
de kruinen hoofdschuddend
zichzelf miskenden
en de bladeren
- veel te vroeg -
hun laatste greep verloren
ik zocht wat rust
nu de spanning met rasse schreden
als schokgolven mijn lichaam kwelde
er was een open plek
een bron van helder…
Overgang
netgedicht
3.7 met 43 stemmen
3.037 Eindelijk in kern vervuld van
kracht, wat in zichzelf verging
in alles tot het volle leven gericht,
zonder smet, in ieders zicht, een
vlam maakt ontschaduwt licht,
vannacht is een vogel opgestaan,
ik wist dat het zo zou gaan, ik wist
niet dat daarna een muziek ontstond,
geblazen op zilveren fluiten in het
bos, belicht in volle maan, een lichte…
Anti-climax.
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.288 De avond valt in romantiek
verliefdheid tijdens nachtmuziek
ze schenkt zichzelf een rode wijn
zijn zoen voelt zachter dan satijn
een climax en dan slapen gaan
om `s morgens samen op te staan
ze ruikt de ongepoetste lucht
van drank en trek terwijl hij zucht
zijn kussen smaken naar het gelag
waar zij hem voor de eerste keer zag
teruggeworpen…
vluchten
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.367 Vluchten naar een stad
waar leven is
en waar mensen
samen echt zijn
en terug komen tot zichzelf
zonder zelfbedrog
om wie ze werkelijk zijn
of willen zijn.
Echt !
Een stad waar eenzaamheid
waar , verdriet
reëel is .
Zonder de franje van een
verwachte hoop op
beter.…