Alle inzendingen

(elfje) koeien blijven mij boeien of zijn zij meer geboeid door mij

het zat Theresa echt niet May hoe hard ze er ook voor knokte men had liever dat ze nokte ze vonden Johnson wel okay voor Boris is het misschien nog net op tijd en raakt hij eindelijk zijn wilde haren kwijt

In jou geloven er veel Soms lijk je op een bittere pil Dan ga je moeilijk door de keel Maar ga je eenmaal is het stil Wordt er verwacht dat je wonderen verricht Werkt tegen pijn of een overgewicht Culturen aanbidden je te drinken Je geeft de rust die ze willen vinden Jouw geur is veelbel...

zelfs als ik mijn ogen dicht zie ik nog jouw stroboscopisch licht dansen in mijn geest alle frequenties heb jij geopend in ritmiek van mantra's die zich herhalen in magie kleuren zijn harmonisch zonder enige dissonant geen schimp of vloek verlaat jouw stilteland jij wijst mi...

Edelachtbare; deze rupsen zijn schuldig aan jeukdelicten.

Het is weer tijd, zoals dat elk jaar gaat, De boel de boel te laten deze weken, Ik ben niet hier, maar trek naar verre streken, Waar ik een cocktail drink en pootje baad. U krijgt bericht als ik het werk hervat, maar nu dus even niet, dan weet u dat.

ik dacht dat ik uniek was nu iedereen mij denkt te kennen maar ik ben er pas kreeg respect tot ze hoorde dat ik dicht toen kreeg ik kritiek ach ik speel wat met woorden dat verzin ik niet vroeger wou ik toneel spelen toen al begreep ik kunst dacht dat niemand het zou weten toch snapt ...

Een dooie die heel besmettelijk is?? met een woord:....??? GEVAAR-lIJK!!!!

ik mis je lach en het praten tot ’s avonds laat. ik mis het stiekeme verdriet als jij elke keer weer weggaat. ik mis de geur van noodles die je op mijn trui achterliet. ik mis het samen lachen, nu is het alleen maar verdriet. Ik mis je verhalen over familie en over het leven En stiek...

DIVERSE MATERIALEN Gevangen in de steen een gezicht gebroken glas en steen of bot Toevallig gevonden en hier zo opgericht en in kunst bijgezet Als afval ongeschikt en tot kunst gemaakt in een gedicht Hier huivert een leek en lot alles verpulvert bij verzet

De zon is opgegaan. Vandaag de dag is aangebroken. Ik rek me uit. Voldaan stel ik vast dat ik leef. Vandaag kan ik opnieuw gaan doen, of laten gaan. Waar ik me nu bevind zal eeuwig duren. Waar ik nu ben is eindeloos. Na vandaag zal onze zon, dat is een onvoldongen feit, nooit meer onde...

Als ik iets bezit, dan is het: tijd voor aandacht -- al ontglipt die mij.

Prachtig is het, als de zon opkomt. Ieder uur wordt het warmer en zal zij deze dag indrukwekkend schijnen. Een lichte koelte zit er voorlopig niet in. Hoogstens kan de schaduw enige verlossing bieden. Tijdloos schept de dag zijn vertrouwen met haar warmtebron. De zon d...

wie kan die hitte dragen die morgen op ons drukt die ons straks gaat belagen waarschijnlijk slechts drie dagen waar niemand door wordt verrukt als ze ons schaduw en huis injagen even denk ik geef nu maar regen en als dat weer is geweest denk ik wat toch een wens had maar weer gezwegen ...

Op sommige dagen ligt mijn hoofd op een lessenaar die voor die maand even dagen lang ' het leven ' heet, resideer ik in alle stilte in een inktpotje of oude inktlap. Bezoek ik met mijn kroontjespen weer even het papier. Blader ik met mijn ogen door de woordenboeken, en trek als kind wadende...

de eikenprocessierups heeft ons nog niet verlaten of ze is al teruggekeerd maar dan geïncarneerd als big bags en plastic vaten maar volgens mij ging er iets fout... moesten het geen vaten zijn van eikenhout?

Ongebruikelijk, overwegende zelfliefde leidt tot gemeengoed.

er bloeiden altijd bloemen uit je vingers handen droegen een kleurrijk boeket overgoten met licht uit je ogen koos de natuur jou als ideale set in een choreografie waarin de dood op kousenvoeten verscheen en leven ook van bloemen verdween zacht doofden kleuren verschraalden ge...

Hij houdt van mensen, kickt op ’t groepsgevoel Dus ging zijn hart voor de Vierdaagse open Met duizenden heeft hij die uitgelopen Ja heel sociaal, tezamen voor één doel Als blijk van innige saamhorigheid Had hij en route aan de toiletten schijt

Hoe kunnen we ons middelmatig voelen, wanneer we zeker weten, dat gemiddelden niet bestaan. Hoe kunnen we angstig blijven, wanneer we zelf kunnen horen en zien, dat vrees zwakker is dan moed. Hoe we zelf kunnen ervaren, dat we het zelf niet zijn, die ons hart doet kloppen. Hoe durf je...

studentikoos: zoals ’t fokschaap op 't kofschip onder ezelsbruggetje naar zee van lieverlee langs kusten (alsof het beter was dan zielenrust) met het Spaanse graan de orkaan lijkt te doorstaan zo zet ik de wereld aan uit blauwe hardsteen een handzame god bikken eentje die no...

Stap nimmer in een trein zonder bagage met je dromen, als jouw trein arriveert in wat vreemdsoortig oord, niet ver van je vandaan, dan vind je in elke stad of plaats je onderkomen, of in een bocht van je bestaan, waarvan je de naam nooit hebt gehoord, dan is het doel bereikt, da...

Het spatte er direct vanaf bij hem en haar en ook hun beider levendige blijdschap over mijn overvallende spontane bezoek ik had 2 jaar geleden iets toegezegd een verassende vergrote foto van ons beider optreden in De Doelen met de Schubertiade 1983, kleine zaal met o.a. wijlen de tenor Hein ...

Eenzame leegte Verdwaasd loop ik door de kamer Waar ik jaren woonde met jou Nu loop ik er zonder denken Want jij bleef mij niet trouw Jij ontnam mij alles Ik was niet goed genoeg Jij wilde liever een ander Het was alsof je mij ter aarde sloeg Ik kan het niet bevatten Ik heb al die jaren,...

Hartje zomer elke dag slomer de uren gaan trager de postbode komt later Binnen kookt het bloed buiten golft de hitte de vogels vliegen lager de vissen komen boven water De mussen vallen van het dak de kippen gaan van stok de bloemen hangen hun kop ik ben de hete lucht piepzat.

de boer, hij kijkt nog eens omhoog en slaakt daarna een diepe zucht vandaag is er geen wolkje aan de lucht het blijft ook deze dag weer droog toen heeft hij in de grond geboord want als het niet van boven komt dan halen we het maar uit de grond... en de boer, hij tobde voort

(elfje) zonnebloemen met ogen groot als schoteltjes zien we elkaar bewonderend staan

Ik stop mijn oren dicht met zelfgekozen geluiden ik giet mijn ogen vol met statussen en weetjes en soms zie ik ver weg op een foto het licht van de dag van vandaag Ik negeer de mensen om me heen, zo persoonlijk is mijn leven, helemaal op mijn maat gemaakt in mijn hoofd en bevestigd ...

er zit geen spanning op je huid speels en zacht komt zij daarvoor uit ook de kleine rimpels tekenen je warme lach helder stralen ogen gefocust in een verre blik die haar rust ontleent aan het niet accommoderen ondanks een steeds proberen ook de kleinste details te zi...

Die onweersbuien.. hoelang blijven die hangen? Doe maar twee grote!