6607 resultaten.
De beste dierengedichtjes
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.124 Op twee Lynxen
Twee lynxen, buren in De Vink,
Gedroegen zich bijzonder link.
De ene was op links zeer actief;
Zijn rechter buurman conservatief
Hierdoor kreeg die rechtse rechter lynx
Bonje met die linkse linker lynx.…
in mijn hand ontluiken
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
4.638 ik zie je
in mijn hand ontluiken
jouw lente binnen
en de winter buiten
een pril begin
in teder groen
mijn blindzijn kon er
jaren niets mee doen
ik heb je kleur ontdekt
het groeien in de warmte
je hebt een geur gelekt
die voorjaar zacht omarmde
we stuiven mails
hopen op bevruchten
maar msn is niet zo snel
zij speelt met onze lusten…
het tuinhek -of- welkom thuis lieveling
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.119 je lange blonde haren
even in de wolken
even je glimlach
in vogelvlucht
je weet dat het
stil en stiller werd
het huis zuchtte, en kraakte
alleen om jou
en hoe koud de nachten zijn
in een kil eenzaam bed
ik lag als een lor
dronken op de bank
het verschil van inzicht
ach dat hebben we niet meer
de waarheid ligt onder
de grote groene…
Eiland
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.157 mand gevuld met verenpluis
de architecten zijn twee kauwen
die bezield een wiegje bouwen
in d’oude Linde voor mijn huis
Het tweetal is gezwind verloren
en treedt zich in het lieve lusten
tot de plicht die aan hun beidjes
gesteld wordt als er broze eitjes
in ’t warme liefdesnestje rusten
De boom verwondert zich in stilte
buigt haar groene…
Al ben je er niet
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.609 Ik zal je missen
maar ik beloof je
alle zeeën die ik zal zien
alle bomen zo groen
alle mensen die ik ontmoet
alle luchten die ik aanschouw
doe ik de groeten van jou.
Ik zal zeggen:
'Hee kijk!'
en: 'Moet je zien!'
ik zal je vertellen
over alle kleuren
alle geuren
over ieder geluid.…
witte iris
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
673 In mijn tuin staat ze in een groen bed,
daar komt ze nog beter tot haar recht.
Ik zou haar willen bij mij hebben,
haar zoete geur ruiken,
maar ik doe haar dat niet aan
ik laat haar verder
in de open natuur ontluiken.…
Wachtend op een schreeuw
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
739 prooi gestorven ligt
als zand tot stof gemangeld
ogenschijnlijk lijkt de aarde dood
maar in de diepzee kiemt nieuw leven
in het licht dat moeder aarde straalt
het toeval neemt zijn kansen waar
stort bui na bui op elke rotspartij
tot kolkende stromen over kale akkers
mossen kleuren al wat boven water reikt
bescheiden hoog in tinten groen…
bloter dan voorheen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
743 de zon is geel maar
brandt geen gaten
in het doek
je ogen kijken
maar ze spreken niet
geen tranen in hun hoek
het gras is groen
maar ruikt veel
minder dan voorheen
naakt is tegenwoordig
bloter door
de lengte van het been
ik schilder nachten
omdat dagen me
te helder zijn
ik zie de pijn
die kleuren doodt
de grauwigheid…
Verjaardag
gedicht
3.7 met 38 stemmen
25.639 De laatste keer dat hij hier levend was,
lag hij voor me op de knieën, want groen
en paars ergerde hij zich: wie laat gras
rondom de tegels z'n onwerk doen.
Hij had een oude broek van me aan toen
hij daar ingespannen zonder stropdas
voor me kroop, langzaamaan. Zijn linkerschoen
plat en de rechter loodrecht.…
De zoon die ik niet had
gedicht
2.1 met 20 stemmen
12.143 Schokkend in de groene vacht van het gras
begon hij te lachen. Hij lacht nog steeds.
Ik hoop nog steeds dat hij stopt.
---------------------------------
uit: 'Waaigat', 1993.…
weer weg wuift uit je ogen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
719 er scharrelt
zonlicht in je haar
als de wind het
nonchalant weer
weg wuift uit je ogen
en jij je hoofd
licht buigt in
teder mededogen
ik vang de
heldere hemel
in je blik die
groen en blauwe
kleuren lacht
rode lippen vochtig
van het antwoord dat
je stem naar buiten bracht
je zei ja
speelt nu met mijn
handen en ik kus je…
Kraai
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
727 Er lag een groene glans
over jouw verenkleed
doorlopend naar de dijen
De ijstijd heeft ons gescheiden
Sindsdien ging mijn huid verweren
Maar nu, herenigd, gewend
aan jouw enkelvoudig bestaan
aangepast aan jouw twaalf diëten
mag ik jouw lot ondergaan
Ja, je hebt me straffeloos miskend…
EN OMGEVING
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
927 in het gras net zo koud als de stenen
die niet willen smelten als je valt
sneeuw daalde neer op mijn geweten
wat bleek ik een integer mens te zijn
zonder aan kracht te verliezen in de schepping
ik maak het groen om tussen te wonen
zonder de klacht maar enigzins in te perken
want van liefde krijg je nog rode oren
alles fluit mee in de bomen…
Omdat ik van je hou
hartenkreet
3.0 met 15 stemmen
974 Ik nam een grasspriet
tussen duim en vinger
en trok hem tergend langzaam uit de grond omhoog
(die dingen zitten soms vaster dan je denkt):
groener, groen, lichtgroen, lichtergroen, witgroen, wittergroen,
wit:
dit heeft nog nooit zonlicht gezien,
zei ik, maar nu wel, helaas,
met alle fatale gevolgen van dien.
Waarom doe je dat nou?…
want je kleur is de hemel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
921 ik zag je bewegen
boog voor een kind
ontweek vluchtige vingers
deint op het zwoel van de wind
je blad is al grijs met
het bruin van slagregens
je groeide niet op
in het aards paradijs
je hebt je verstopt
in het groen langs de wegen
in de schaduw van bomen
is bloei over stilte gekomen
je spreek mensen aan
ze willen je plukken
verrukt…
geklommen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
819 griploze handen klommen
achter de trekhaak van de ogen
de grijze rotstanden grijnsden
reeds vele krijgsgevangenen
van de strijd met zijn huid bloot
ook de winden lachten neerwaarts
en met schmink van geld
toverend gemaakte ogen
lachten vanuit een glazen paleis
met ouderlijke fundamenten
toen in zijn stekelig bloeien
de groene…
Op kousevoeten
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
2.159 Met allerzachtste kousevoeten
kneed je een onzichtbaar brood
sensueel verlangen nestelt warm
en zichtbaar voelbaar in mijn schoot
Trefzeker en gevoelig juist
de snaar die wordt geraakt
subtiel gericht op het effect
speciaal voor jouw publiek gemaakt
Onpeilbare diepten verborgen
in alomvattend groen
vervuld door slechts een simpele wens…
gaan verliefde ogen vrijen
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
1.906 ik dans een bloementuin
kleuren zingen om me heen
mijn sluiers zijn wat nevels
de zon verdampt ze één voor één
bomen zien mijn naaktheid
in het groen en ruiselen verheugd
hun takken wuiven want in mij
herkennen ze hun jeugd
de middag zindert in het
driftig zoemen van de bijen
geuren vlagen in de wind en op
de bankjes gaan verliefde…
Strand
netgedicht
3.1 met 161 stemmen
19.024 De golven branden grauwend groen
vergeten leven aan mijn schoen
Tegen het waaiend zilten zand
bescherm ik ogen met mijn hand
Wolken scheuren op tot flarden
ik voel mijn huid tot eelt verharden
De zon breekt zacht in kleine stukken
die lachend aan mijn kleding rukken
De horizon verdwijnt in water
water van eens, water van later
dat nu onder…
Boomhut
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
1.484 In het eeuwig groene seizoen
ga ik wonen
in een boomhut
hangen
tussen
hemel en
aarde
bij bolle bries
deinen
als in een kraaienest
nest
om nooit weer
uit te vliegen
roerloos meeruisen
met de diepgroene
branding
wachttoren
uitkijkend over
de vrijheid
observatorium
voor
ongekende
constellaties
verrukkelijk liggen
stilzittend…
Weet alles...
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.842 tot op een dag
de roze bril
is afgegleden
de wereld
kreeg weer
zijn normale kleur
jij was weer jij
en ik weer ik
met ieder weer
een eigen deur
ooit zal de lucht
weer blauw gaan kleuren
en zie ik bomen
weer in 't groen
oh...
weet alles
maar eens van tevoren...
ik zou 't zo
weer over doen.…
Het wassende water...
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
863 De eerste zonnestralen raken het wassende water
Het schitterende waterkleed laat zich spreiden
Drijvend neemt het water de zonnestralen mee
Langs prachtige oevers van groene weiden
Het waterkleed laat zich meenemen
Door geulen van mystieke rietkragen
In nevelen vol sprankelende druppels
Het water laat zich langzaam meedragen
Stil laat ik…
witrijpend aan de takken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
834 ik ben weer
in jouw bos
daar waar onze
lente welig tierde
herinner me het jonge groen
de laatste stukjes wintermos
die in donkertint hun
overwinning vierden
weet van een zomer
die vol warmte bloeide
een herfst die door zijn oogst
in kleur en vrucht ons boeide
nu waait
een schrale wind
en fluistert vorst
witrijpend aan de takken…
Valpartij
netgedicht
3.4 met 896 stemmen
89.930 Een beetje nerveus, maar vol goede moed
Niets wees op een dag vol tegenspoed
Een race door het Limburgse groen
Draaien en keren over de heuveltoppen
Doorgaan waar anderen stoppen
Hier is het de wielrenner om te doen
Maar plots een gebroken stuur
Het doofde mijn vuur
Kin kapot, tand gebroken
Maar erger nog, mijn droom vervlogen
Die anders…
Cumulust in wolken
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
618 zag de bui
al dagen hangen
je cumulust in wolken
onweert in het binnenland
maar aan het strand
heeft kou van zee en
zon alweer de overhand
we duinden in
het groen en geel
zagen vossen en konijnen
in een fractie van bewegen
warmte werd ook hen te veel
toch kwam nog onverwacht
een stil gordijn van regen
zag druppels
op je witte shirt…
herfst
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
899 herfst kleurt de bomen
vogels verzamelen
ik lig te dromen
dat het nog steeds zomer is
maar ook mijn haren verkleuren
ik vergeet ook al eens wat
wat kan mij nog opbeuren
nu het bijna winter is
daarom blijf ik dromen
dan zie je heel goed
het groen van de bomen
en voel je de stralende zon
maar als de storm opsteekt
ontwaak ik uit mijn…
dat zacht amandel oogt
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
913 ik heb de bergen gezien
de grieks-romeinse steden
hoorden hun gebeden
naast het westerse bargoens
maar ik liep terug
door eeuwenoude straatjes
vond in de tijd de gaatjes
naar het leven toen
zag de groene
schaduwrijke binnenplaats
die vandaag de rust
van morgen binnen laat
het klassiek profiel
dat zacht amandel oogt
de blik…
Ik droom van sneeuw
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.141 Groen was mijn gras
Jong en smakelijk
Bont kleurde ik de bloemen in de lente
Ik was zo ongelooflijk aanrakelijk
Heet de zomer, in de stad
Frivoleerde ik het terras
De zon die ik aanbad
Ik wist dat ik er was
Zelfs vallende bladeren
Konden mij niet verkalkend veraderen
Mijn leven, een en al kleur
De herfst sublimeerde mijn geur
Uiteindelijk…
voelt de strijd tot in je keel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
913 ik at druiven uit je hand
voelde me een koning
zag hoe jij de trossen plukte
met het zonlicht als beloning
ranken jeugdig groen
stammen roestig van het zonnen
ook tussen rotsen vinden
wortels nog hun bronnen
de wijn is hard en ongenaakbaar
je voelt de strijd tot in je keel
nadat je haar hebt leren kennen
steel je graag een kus teveel…
Lente Haiku Vijf
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
600 Mmm, even kijken,
priljonge lenteblaadjes
duizend kleuren groen.
Mmm, even ruiken,
tere leliebloesempracht,
eeuwige lente.
Mmm, even denken,
schoonheid is van elke eeuw,
de zin van leven?…