Alle inzendingen over huid

3975 resultaten.

Sorteren op:

En de Engel knikt

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.398
Haar lippen kussen, haar huid op de mijne voelen. Ik zwijg. Wacht op woorden. Op zoek naar de juiste klank en toon. Het moment is daar. Ik kan het niet langer uitstellen. De teerling is geworpen. Ik open en vertel opnieuw mijn gevoel voor haar. Mijn hart klopt snel. Te snel. Mijn handen zijn vochtig.…
JRH18 april 2008Lees meer >

Vierkoningen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 980
Geloof het of niet maar ook Balthasar sliep; zijn donkere huid leek een zwarte poliep die verend de rug van zijn rijdier bedraaide waarop ook een zakje met korrels rondzwaaide. De wierook die Balthasar mee had genomen was voor een klein kindje dat aan was gekomen.…
Jan J. Arends11 december 2005Lees meer >

X. Oktober, sloper van mijn streven

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.935
kreukge nekken, en, traag, uw wagen voert; wen (waar, de blikken schuin, en schuin de slijmge bekken) ze uw vol-geladen vracht van vruchte’ en vrouwen trekken, gij, lustloos starend, niet en roert; ten volle wagen, daar de bronzen peren dragen in mand aan mand die gaapt; ten wagen daar de vloed der druiven stort; ten wagen daar duistre huiden…

Hemelsbang

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.901
Bang van hoe luid haar huid zal hijgen wanneer die zich met de mijne verwart. Van hoe ze een nieuw lichaamsdeel van me zal worden, één dat ik nooit heb gekend, maar altijd heb gemist… Bang van hoe oeverloos we ons zullen verdrinken in elkaars bekkens vol kokend bloot.…

het kind in het woud

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 663
Zij denkt: de wapens ketsen op zijn dikke huid: hij is onkwetsbaar maar als de speer diep in zijn oog dringt dooft zijn blik en zijgt hij sidderend neer in pijn en bloed en danst de jager juichend op zijn prooi, Het maakt haar droef. Lang blijft bij staan.…

Onder de avondzon

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
Ze leerde een stad dat politiek ook huid heeft, adem, hartslag, dat achter elk dossier een mens verscholen zit die zacht aangeraakt wil worden door aandacht zonder haast. En zo stel ik me voor dat ergens boven Capelle een lampje blijft branden, hardnekkig en zacht, dat niet uit wil, niet uit kán.…

Banderheren *

poëzie
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 9.902
Elk `d ongevangens beren huid verkoopt. Wij klappen niet dan van ons leed te wreken. Hoe derren wij God om genade smeken? Vergeven wij niet mensen, ons gelijk, Zal God vergeven zijn maaksel van slijk? Neen Hij, voorwaar!…

Westenschouwe

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 431
Onder schubbig, glad en grauw, boven een begeerlijk mooie vrouw: blauwe ogen, krullend lang blond haar, blanke huid, een stevig borstenpaar, een stem grenzend aan het erogene, waarmee ze zong als een sirene.…
Jack Stoop25 januari 2022Lees meer >

PIETJE EN DE REUS

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 639
Nog voor de zon opgekomen was trok Pietje van de buren er al op uit In pyjama, barrevoets en zonder jas tintelde ‘t dauw op zijn blote huid Het donkere woud bleek zijn doel ’t donker bos waarvan werd verteld Dat daar een reus zat zonder gevoel dat ‘t hek sloot als er werd gebeld Nieuwsgierig..als onze Pietje was wou hij van de reus wel…
Ton Rijkers19 augustus 2012Lees meer >

Bemin uw smarten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 575
Bloemen sterven Bloemen vallen van hun steel We worden abrikozenschrompel en oude huid We denken aan vroeger toen we nog met volle teugen genoten Sterven zullen we beetje bij beetje van ons genieten Zie de bomen kaal,ze hebben slechts nog zwarte lege takken in de kou Zie het stervende dier Het verlaten vogelnest.…
cornil4 december 2015Lees meer >

Heimwee naar het leven

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 735
Weet u nog hoe het is de zon op je huid voelen een spa in de grond steken kluiten aarde die langzaam uiteen vallen zelf zaaien bewerken en oogsten, sap dat loopt langs je kin juichend de voorjaarsregen verwelkomen dansend te midden van alles wat groen gaat ontkiemen geurige verse kruiden op tafel veldbloemen overal vlinders en bijen druipende…

Een vers dat als een nachtkaars uitgaat

poëzie
3.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 12.115
' zo antwoordt hem de zeeman, En zijn dasknoop zit al laag, Maar hij trekt die nog wat lager, Tot zowat de streek der maag: 'Erger nog dan in Oostinje Brandt de zon hier op je huid; 't Merg druipt weg uit al je knokkels, 't Pek loopt al de naden uit.' 'Ja, 't Is zeer warm,' zo zegt de man nu, Die stil van zijn renten leeft, En…

Eigen Erf

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 437
============ =================== moeder zei ooit dat alles veilig was, juist door al het gebid, maar ik hoorde alleen het tikken van vergeten geesten en loeiende dieren de muren stoven kalk van oude generaties, dood en onder, ver onder de vloer lag het kind dat ik had moeten zijn. de buitenwereld klopte aan met moddervingers— schoolrapporten…
Simon K.5 december 2025Lees meer >

Doordringende predikant

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
Het is een soort kastanje, echt een groter dan drie voet hoog boom en meteen een soort poëet, een heuse manlijke draagpilaar vol houten ringen mooi vertakt, de zijtakken, zijn stam twee containerbreed met name het royaal positivisme goed in de aarde geworteld gewoon ergens tussen straatstenen natuurlijk vaderlandslievend. Hij oogt zo…

Oostjavaan

netgedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 529
Als ik het kon had ik gedaan als zij, was met hen mee gegaan ben echter jood noch palestijn vaar enkel over vecht en rijn en tot abcoude aan het gein voorbij laat ik koog aan de zaan de kaaskoppen in krommenie en osdorps ralameiers gaan mijn bloed stroomt niet als botte kotters platbodems en skûtsjebotters in haringvliet en hollands…