3975 resultaten.
En de Engel knikt
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.398 Haar lippen kussen, haar huid op de mijne voelen.
Ik zwijg. Wacht op woorden. Op zoek naar de juiste klank en toon.
Het moment is daar.
Ik kan het niet langer uitstellen. De teerling is geworpen.
Ik open en vertel opnieuw mijn gevoel voor haar.
Mijn hart klopt snel. Te snel.
Mijn handen zijn vochtig.…
Vierkoningen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
980 Geloof het of niet maar ook Balthasar sliep;
zijn donkere huid leek een zwarte poliep
die verend de rug van zijn rijdier bedraaide
waarop ook een zakje met korrels rondzwaaide.
De wierook die Balthasar mee had genomen
was voor een klein kindje dat aan was gekomen.…
X. Oktober, sloper van mijn streven
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.935 kreukge nekken,
en, traag, uw wagen voert;
wen (waar, de blikken schuin, en schuin de slijmge bekken)
ze uw vol-geladen vracht van vruchte’ en vrouwen trekken,
gij, lustloos starend, niet en roert;
ten volle wagen, daar de bronzen peren dragen
in mand aan mand die gaapt;
ten wagen daar de vloed der druiven stort; ten wagen
daar duistre huiden…
Hemelsbang
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
2.901 Bang van hoe luid haar huid zal hijgen
wanneer die zich met de mijne verwart.
Van hoe ze een nieuw lichaamsdeel
van me zal worden, één dat ik nooit heb gekend,
maar altijd heb gemist…
Bang van hoe oeverloos we ons zullen verdrinken
in elkaars bekkens vol kokend bloot.…
het kind in het woud
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
663 Zij denkt: de wapens ketsen op zijn dikke huid:
hij is onkwetsbaar
maar als de speer diep
in zijn oog dringt dooft zijn blik
en zijgt hij sidderend neer
in pijn en bloed
en danst de jager juichend
op zijn prooi,
Het maakt haar droef.
Lang blijft bij staan.…
Onder de avondzon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
432 Ze leerde een stad
dat politiek ook huid heeft,
adem, hartslag,
dat achter elk dossier
een mens verscholen zit
die zacht aangeraakt wil worden
door aandacht zonder haast.
En zo stel ik me voor
dat ergens boven Capelle
een lampje blijft branden,
hardnekkig en zacht,
dat niet uit wil,
niet uit kán.…
Banderheren *
poëzie
3.9 met 22 stemmen
9.902 Elk `d ongevangens beren huid verkoopt.
Wij klappen niet dan van ons leed te wreken.
Hoe derren wij God om genade smeken?
Vergeven wij niet mensen, ons gelijk,
Zal God vergeven zijn maaksel van slijk?
Neen Hij, voorwaar!…
Westenschouwe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Onder schubbig, glad en grauw,
boven een begeerlijk mooie vrouw:
blauwe ogen, krullend lang blond haar,
blanke huid, een stevig borstenpaar,
een stem grenzend aan het erogene,
waarmee ze zong als een sirene.…
PIETJE EN DE REUS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Nog voor de zon opgekomen was
trok Pietje van de buren er al op uit
In pyjama, barrevoets en zonder jas
tintelde ‘t dauw op zijn blote huid
Het donkere woud bleek zijn doel
’t donker bos waarvan werd verteld
Dat daar een reus zat zonder gevoel
dat ‘t hek sloot als er werd gebeld
Nieuwsgierig..als onze Pietje was
wou hij van de reus wel…
Bemin uw smarten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 Bloemen sterven
Bloemen vallen van hun steel
We worden abrikozenschrompel en oude huid
We denken aan vroeger toen we nog met volle teugen genoten
Sterven zullen we beetje bij beetje van ons genieten
Zie de bomen kaal,ze hebben slechts nog zwarte lege takken in de kou
Zie het stervende dier
Het verlaten vogelnest.…
Heimwee naar het leven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
735 Weet u nog hoe het is de zon op je huid voelen
een spa in de grond steken kluiten aarde
die langzaam uiteen vallen zelf zaaien bewerken
en oogsten, sap dat loopt langs je kin
juichend de voorjaarsregen verwelkomen dansend
te midden van alles wat groen gaat ontkiemen
geurige verse kruiden op tafel veldbloemen overal
vlinders en bijen druipende…
Een vers dat als een nachtkaars uitgaat
poëzie
3.4 met 30 stemmen
12.115 ' zo antwoordt hem de zeeman,
En zijn dasknoop zit al laag,
Maar hij trekt die nog wat lager,
Tot zowat de streek der maag:
'Erger nog dan in Oostinje
Brandt de zon hier op je huid;
't Merg druipt weg uit al je knokkels,
't Pek loopt al de naden uit.'
'Ja, 't Is zeer warm,' zo zegt de man nu,
Die stil van zijn renten leeft,
En…
Eigen Erf
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
437 ============
===================
moeder zei ooit
dat alles veilig was,
juist door al het gebid,
maar ik hoorde alleen het tikken
van vergeten geesten
en loeiende dieren
de muren stoven kalk
van oude generaties,
dood en onder,
ver onder de vloer
lag het kind
dat ik had moeten zijn.
de buitenwereld klopte
aan met moddervingers—
schoolrapporten…
Doordringende predikant
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 Het is een soort kastanje,
echt een groter dan drie voet hoog
boom en meteen een soort poëet,
een heuse manlijke draagpilaar
vol houten ringen mooi vertakt,
de zijtakken, zijn stam
twee containerbreed
met name het royaal positivisme
goed in de aarde geworteld
gewoon ergens tussen straatstenen
natuurlijk vaderlandslievend.
Hij oogt zo…
Oostjavaan
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
529 Als ik het kon had ik gedaan
als zij, was met hen mee gegaan
ben echter jood noch palestijn
vaar enkel over vecht en rijn
en tot abcoude aan het gein
voorbij laat ik koog aan de zaan
de kaaskoppen in krommenie
en osdorps ralameiers gaan
mijn bloed stroomt niet
als botte kotters
platbodems en skûtsjebotters
in haringvliet en hollands…