4104 resultaten.
Veel vroeger op vandaag
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
508 Kan niet slapen
Sta maar op
Voel me zeker nog niet top
Hou me staande deze dag
Vol verlangend naar de nacht
zong ik vanochtend vroeg op de melodie van
Ik ga slapen
Ik ben moe
Sluit mijn beide oogjes toe
Here houdt ook deze dag
Over mij getrouw de wacht…
LAIS CCCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 Schoon wordt nooit een ding van goud of lood
waar starre ogen hebberig naar staren.
Schoon wordt nooit een mens die je stil en dood
en ingelijst op foto wil bewaren.
Schoon is niet wat ik voor jou vergaren
kan, dat heb ik als een bloem al stuk geplukt.
Want schoonheid wordt door hebzucht onderdrukt,
haar parel met de taal van ’t zijn besmeurd…
LAIS CCCV
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 Sinds ik mijzelf in jou verloor, wen ik
snel aan elke weersverandering.
Voortdurend met geheim omhuld ben ik
alleen maar blij met wat verheldering,
want in dit zijn vind ik geen zekerheid.
Ik schrijf mij niet en jij niet jij en wij
lachen in dit plagendal elkaar voorbij.
Het eerste cijfer mijner ontstentenis,
jouw hemelstraal, gaat nu aan mij…
LAIS CCCVI
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Van haar lijden wil ik jou vertellen,
(mijn hand ging door de weelde van heur haar)
van haar nacht waaruit bij dag wil wellen
in etterwonden al het schone daar
(ik zoog haar pijn, 't verhaal werd zo gebaar).
Ik wou haar geven jouw astrale glans
(het kleed viel uit, wij speelden darts en dans)
en de lust verdween in het bewegen
(ik wou haar…
LAIS CCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 In de zoo van mijn verlangen heeft g*d
de tijd nu afgezet: het is erg stil.
Rozig ruist de hel. Ik kom niet tot
besluiten, weet niet langer wat ik wil.
Voel jij mij beter, dieper hoe ik tril?
Verhult jouw hand in mij de dromen?
Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen,
vrijheid wordt er mij en haar ontnomen
en alles wuift vergeefs als hoge bomen…
LAIS CCCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Straks versteen je weer in mij, doods en kaal,
een teken in een wereld van tekens,
zuiver gefluister in de dodentaal,
restbeweging onder honderd dekens,
naam van het niets, herhaling die telkens
mij roept maar zonder klank in dit bestaan.
Ik wil jou voelen, nooit van mij vandaan.
Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister,
het droeve donker waar…
LAIS CCCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Ongenadig licht, door huid en handen heen.
Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen
jouw lied bewaard, door alle lusten heen:
kristallijne weerschijn, vrij van wanen,
gelouterd door elk feit van het gedane,
eisende slechts 'n gebed om de aarde.
Deemoedig mak schuilt wat ik vergaarde,
stralenschicht in 't stof van kathedralen,
zachte wens van…
LAIS CCCX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
477 Ik wurm als wormen door jouw tuinen al.
Ik wil verbranden in jouw dageraad.
Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal
en jij verdoet mij zonder woord of daad?
Alsof je jou dan niet met mij verraadt?
Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht,
ik schonk jou luister, lijfelijke pracht.
Er is geen wereld waar jij niet bestaat,
omdat jij alles doet…
LAIS CCCXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 In ’t wit opgebroken schaduw was ik,
de fout gelopen wens om één te zijn,
gemarteld alleen tot de laatste snik
door zwaarlijvige hoeders van de pijn,
loeders die spuwen het schurft van hun zijn.
Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen,
van aarde wenteling, tot jij verdween
en nu ik niets omhanden heb, jouw maan
zich oplost in de naam die ik…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 Het is lente, haar lach wordt weer lelie,
haar tred een rijgen van zijde in
het zuchten van lucht, haar evangelie
murmelen de beken de weiden in.
Lijsters bezingen zoet haar blijde zin,
tuinfluiters doen krokussen tuiten:
't is al elysisch feest daarbuiten.
Omsluiten echter doet het zwart mijn hart,
angsten beklijven die 'k niet kan uiten…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Mistroostig de kale takken reiken
van het zuigende naar de grijze lucht.
Geen ene plaats is nog te bereiken
want het zicht is van mijn stilstand vlucht
en klank versmelt tot onleesbaar gerucht.
Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar
los en schittering daalt neer, godsgebaar.
Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.
Ik ben er nu, solitair…
LAIS CCCXIII
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Waarheid, die wervelende verveling
die ruwer steeds te diep in mij ontstaat,
dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing,
lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat,
haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat
de verschrikking ontwaar van haar schoonheid
en in mijn stem haar onnavolgbaarheid
omwikkel met het naakte van mijn taal,
de galm ervan in letters…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In de ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij…
LAIS CCCXV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid,
het verdwijnen waarin genadig blijkt:
onwetendheid, mijn onmacht en het respijt
dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt,
een schelp waaruit de zee verdwenen is,
mijn hand waarin jouw weigering verzuurt
en hoe vervloekte liefde verder duurt
terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg.
Heb ik verlangen…
LAIS CCCIX
netgedicht
1.7 met 17 stemmen
426 Haar wangen vullen mijn bed met rozen.
De kamer wuift met geurige kruiden.
Lippen als lelies koelen mijn blozen.
Goud als van honing tooit zij mijn huid en
zie zij breekt ons de schaal der geluiden:
hemelse wrijving, vingers raken kristal,
handen saffier en mijn lijf zingt heelal.
O moeder der goden, laat mij vergaan,
gun mij de sluitende ring…
LAIS CCCX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 Ware het maar dat ik nooit geboren was,
mijn zuchten zou ruisen, zegen van zee
mijn klagen zou zoemen, zachter dan was
mijn kermen zou aaien, stiller dan sneeuw
mijn huilen zou lachen, lach met mij mee,
mijn vloeken zou prijzen de deugdzame mens
mijn woede zou zoenen jouw leed met een wens
mijn lijden jou troosten met strelingen zang
mijn falen…
zeeslag
snelsonnet
4.2 met 19 stemmen
755 in dertien-vijftig slag bij Zwartewaal
strategisch vaargebied in Holland’s Graafschap
de Hoeken kregen hier een rake doodsklap
kent u nog tegenwoordig dit verhaal
Bernisse nu terrein van eendgesnater
een kinderkretenspeelgebied met water…
COVID-DEMONSTRATIESTOET DOOR MIJN HAZENSTRAAT
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
693 Ik ben aan het tuinieren
In onze Wilde Hazentuin
Een gemeenschappelijke tuin
In de Jordaanse Hazenstraat
Waar we met 7 huurders
Van ons appartementsgebouw
Gebruik van mogen maken
Ik werk samen met een buurvrouw
Zij en ik verzorgen de tuin het meest
We spreken dan niet veel met elkaar
Maar laten elkaar wel weten
Wat we mooi vinden of wild…
GGZ 14.15 Uur, Zevende Afspraak
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
547 --------------------------
--------------------------
de tram stopt net niet precies op de witte lijn: dit voelt niet goed -
dit voelt absoluut helemaal niet goed.
Ik moet ergens staan met prima rugdekking,
plús een goed uitzicht op de ingang/uitgang,
zodat ik nog een kans heb.
Huizen staren me dreigend aan,
achter ontbossende kerken, karkassen…
Internationale dag der Moedertalen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
508 Twintig eeuwen zijn verstreken
Overal in hut en stam
Twee millennia in dessa's
Nederzetting, dorpsverband
Waar groepen mensen neergestreken,
Ouders en hun aanverwant
De taal aan borelingen leren
Met maghen in gezinsverband
Tien eeuwen her, nog minder thans
Ontstond er in ons taalgebied
Het oudste Middelnederlands
Van Veldeken en…
Groet God van mij
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
854 Groet God van mij en vraag aan Hem ongelogen
Die mij adem gaf en het blauw in mijn ogen
Waar is't land waarvan'k door profeten heb gehoord
waar dood door wat leven is verslonden wordt
Is er een gids, de Zoon van David met zijn kiezelsteen
en waar Hij wegen wijst, dan ga ik er heen
In mijn land heeft wat boos is macht en wat zij zocht
Zij…
Bespiegeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
528 Winterse bomen
weerkaatst in vensterverval.
Ooit was het hier warm.…
VERDWAALD HEMELLICHAAM
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
520 Her poolschip Aurora
vervoert zes professoren
op zoek naar een wondereiland
brok van een gevallen ster
de uiterst geleerde heren
laten hun ingewikkeld
wellicht overladen denken
tijdens de koude reis
wegzweven over de IJszee
bij deinen op golven
ontzag voor ijsbergen
doen nieuwe kennis op
als kapitein Haddock
beschonken vrijuit…
Amalgaam
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
525 Imperialisme is geoorloofd
Opdat niet iemand elders het gaat doen
Is een sofisme dat volken heeft beroofd
En werpt een smet op ons erfelijk blazoen
Gekomen zijn we tot de ontdekking
Dat de mens volwassen is geworden
Dat dit de allerlaatste stuiptrekking
Zij van een conflictueuze orde
Één aarde, één toekomst, één familie
Beklemtoont de…
MIJN ZONDAG KON NIET MEER STUK, OPGEDRAGEN AAN EERWAARDE DS. FOKKELIEN OOSTERWIJK en aan mijn buurvrouw in de Westerkerk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Die eerwaarde Fokkelien
die moet je niet alleen zien
die moet je vooral horen
die is niet nep
geen knikkende knieën
en voor de kinderen
een klinkend koekje
van kinderdeeg
en voor ons
als volwassenen
gelovigen
belangstellenden
koekjes van eigen deeg
onvolwassen niet geregen deeg
braaf, slaaf gebleven tot de meesters, zijnde:
overheersende…
OPVOEDBOEK VOOR VADERS, VOOR PAPA JAAP!
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
509 PAPA JAAP
Vader worden
is toch wel een 'n dingetje
but to be the dad
is vet
is cool
is 'n heleboel
you will find it in
'n OPVOEDBOEK VOOR VADERS
herby given from the members
ot the WesterCantorij, Amsterdam…
De dragers van stilte
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
280 Er zijn kinderen
die geboren worden met open huid,
met poriën die luisteren,
met harten die de adem van hun ouders voelen
nog vóór ze woorden kennen.
Zij drinken spanning uit de lucht,
vrede uit gebaren,
ze vangen de echo’s van wat niet gezegd wordt
en bouwen er werelden van.
Hun drukte is geen stoornis,
hun storm geen tekort —
het is…
DE TELEFOONCEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
306 Naar De Vecht (1909) van Frans Bastiaanse
Er staat een telefooncel in het park verlaten,
verbleekt blauw met verweerd glas staart hij blind;
laat rondom zwermen smartphones ijdel praten,
géén treedt nog binnen, hooguit een spelend kind.
Maar vroeger troonde hij op pleinen en straten,
was onmisbaar zijn rol, kleingeld werd vlot geïnd;
dienstbaar…
Egoloos experiment
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
442 Egidius, wo ist die
E gebleven
Egoloze tripper in den hoge?
Elk woord of naam heeft
Ergens wel een E
Eise Eisinga (3)
Escher (2)
Euripides, dat zijn er ook al 2
En een experiment telt er zelfs 3
Er zetelt in mijn reptielenbrein
Ersatz fingerspitzengefühl
Empathisch allerminst, geenszins
Edoch rijm in voortgaand cadans
Eloquent…
Kwak!
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
273 Ik heb nooit begrepen
hoe makkelijk het is
om een müslireepje
te gaan consumeren
en dan even later
te gaan overgeven
door het ongegeneerd
op het net te kwakken…