Alle inzendingen over overig

Zijn denken vertroebeld Zijn pupillen vergroot Zijn aders totaal kapot Doordat hij zoveel spoot Verzorgt zichzelf niet meer Ongewassen, ongeschoren Zijn neergang ziet hij niet Hij is gefixeerd op scoren En ooit was dit 'n jonge knul Met toekomstplannen, idealen Nu wacht hij tot het tijd is Om zijn methadon te halen Trillend zit hij…

Daar waar de zon ooit scheen dansen regen en hagel nu op klanken van de donder bijgevallen door de bliksem. Lopend in de open velden met angst in de ogen en waar schuilen onder bomen nu geen optie is.…

Het was een boerendorp Toen ik hier kwam wonen Klompen en overalls en wangen met rode konen De melkboer en de slager kwamen nog aan de deur En ook de warme bakker Met zijn opgewekt humeur Op straat werd gegroet Want je kende iedereen Dat oude dorp had iets Daar kon je niet omheen Nu zoveel jaren later Is het een flinke stad En moet…

Ik zit in mijn tuin omringd door bloemen Fladderende vlinders en bijen die zoemen Ik zit onder een boom De bladeren wiegen Zie tussen de bladeren Zonnestralen vliegen Ik geniet van dit geluk Uren kan ik me vermaken Gewoon in mijn tuin Met kikkers die kwaken Vogels die fluiten Met katten die stoeien Hiervan geniet ik zó Hier kan…

Transparante gedaante zweeft heel dichtbij, omhult mij met een nevel, een vluchtige kus. Even licht als duizend vuurvliegjes, daarna weer donkere nacht.…

Wie zegt dat wonderen niet bestaan dat dit niet van deze tijd is die kijkt zichzelf niet goed aan want zelf ben jij een getuigenis... Wie zegt dat wonderen niet gebeuren ze gebeuren elke dag... of heb je nooit kunnen bespeuren hoe een nieuw leven in een wiegje lag? Het leven zelf is een groot wonder wat vreemd dat men dit niet ziet of…

Ik mis iets onbestemds... De voortuintjes met stoelen Waar je dan met alle buren Je droge mond ging spoelen Tot in de kleine uren Ik mis iets onbestemds... De kronkelige boerenwegen Tussen weilanden met koeien Je kwam de rust daar tegen Genietend van wat kon bloeien Ik mis iets onbestemds... 't Is moeilijk te omschrijven Waarom verandert…

De sociale armoe van mensen zonder vrinden Is op een chatbox dagelijks te vinden Uren brengen ze door Met onbekende namen Het agenda-loze internet brengt hen daar snel samen Een praatje vinden ze er 24 uur per dag Ze *luisteren* naar elkaar en tikken er hun *lach* Is dit een nieuwe vorm van sociaal leven Om elkaar via een pc- scherm…

Uren zit ik soms te staren Naar het scherm van mijn pc Woorden wegen en wikken Die ik dan in zinnen ga tikken Prachtige te gekke gedichten Zie ik dan op 't scherm oplichten Het voelt als een lot in een spel Stuur het op naar www.nederlands.nl En dan steeds naar de mailbox kijken Zouden mijn gedichten mogen prijken Op die site met zoveel…

*Ontdek toch een pil voor de vrede, De wereld heeft genoeg geleden!" Met die leus ging hij demonstreren Op het Binnenhof bij de machtige heren Eerst stond hij er alleen te staan Sommigen keken hem raar aan Maar dat kon die man dus niet storen Hij wilde zijn stem laten horen Hij ging uiting geven aan zijn zorgen *Mensen denk toch aan de dag…

Ik wil zitten in een inham, aan een baai bij blauwe zee luist'ren naar't geklots van golven maar dat strandje is prive... Ik wil liggen in een hangmat tussen palmbomen in... ach, wat zou ik dan genieten zou me voelen een gravin... Eigen butler zou ik vragen mij te brengen koude shake terwijl dolfijnen voor mij springen en…

De dag lijkt niet te kunnen verwoorden waar de ziel aan ten grondslag ligt overwegend mooie en complexe dromen over alles dat wensen zullen blijven Met ongenoegen schrijf ik het verlangen waar niemand ook maar iets aan kan doen het is altijd wel in mensen verborgen omdat zij immer wensen blijven houden Vaak genoeg lijkt het leven zich te…

als jij mijn geest zou zijn zou je verdrinken in het onbegrip van anderen zou de verwarring die zuiverheid zaait je overwoekeren en achterlaten als een verlept en verdroogd icoon geslachtofferd door het onkruid dat zich mens noemt als jij mijn geest zou zijn zou de zuiverheid verwarring zaaien in jou…

Als ik alleen maar was Een kop op een karkas Had mijn bestaan geen zin Goddank er zit iets in Ik weet niet hoe het heet Een ziel? een kern? een pit? Mijn moeder zei:"'t is God Die ergens in ons zit..." Maar soms voel 'k me zo leeg En onze lieve Heer Van wie mij werd verteld Vind ik dan nergens meer Maar als ik op een dag Wat naar…

Ik zal niet langer denken dat wat ik heb ik ook bezit Ik weet dat ik zal denken en slechts gedachten mijn eigendom zijn…

Heb ik soms geen spiegel of ben ik half blind? Is dat soms de reden dat ik mezelf zo jeugdig vind? Heb ik soms niet begrepen hoe ik me gedragen moet? Of snap ik toch misschien de anderen niet zo goed? Waarom voel ik me zo jong nog van lichaam en van geest? Of ben ik soms vroeger niet lang genoeg jong geweest? Heb ik soms niet genoten van…

Jantje was een echte rekel Die steeds zon op kattekwaad Aan de school had hij een hekel 't Liefste zwierf hij langs de straat Op een avond zag de deugniet Ergens bij een boerderij Hele bomen vol fijne peren Hij dacht dat is wat voor mij Jan keek eerst naar alle kanten Nee er was geen mens te zien Toen vlug in de boom geklomen Dat ging…

Ach de dagen Onze plagen Lieve broeders gaan voorbij Uit dit duister Rijst de luister Van een nieuwe heerschappij Wat verschijne Wat verdwijne 't Hangt niet aan een los geval In 't verleden Ligt het heden In het nu wat worden zal. Ja zij zullen Zich vervullen Deze tijden van geluk Dees ellenden Gaan volenden en verpletterd wordt…

Er loopt iemand met mij mee die waarschuwt bij gevaar... Soms als ik het niet verwacht Word ik haar ineens gewaar... Er is een vrede diep in mij 't Wordt licht in duisternis... Ik weet dat wat mij nu omgeeft van andere sferen is... En toch is het me zo vertrouwd... Er is geen angst in mij... Dat ik er niet alleen voor sta, maakt mij…

Herinneringen, die in m'n hoofd blijven rondzweven, rotte dingen, ik zou ze een klap willen geven. Separeercellen, geen eigen wil hebben, het blijft me kwellen, het wil maar niet wegebben. Het behoort tot het verleden, het is voorbij, maar het komt terug in het heden, en is toch niet voorbij. Gevoelens van toen, angst en wanhoop,…

Gisteravond ben je langsgekomen. Stil kwam je naderbij, ging je naast me zitten, ik hoorde wat je zei. Maar ik begreep je woorden niet. Je fluisterde een andere taal. Licht was je stem, ijl, broos als kant. 't Klonk als een lied- vielen hier en nu ineen- fonkelende sterren in het gras; schitterend dat je er was. En net zo licht en…

Soms wenste ik wel eens met God te kunnen mailen, met hem te msn-en of een sms-je sturen, on-line met Hem een spelletje te kunnen spelen. Het hoeft geen mensenleven lang te duren en wat mij betreft mag Hij ook winnen; 'k Zou dan wel weer overnieuw willen beginnen. Maar de rollen zijn bepaald. Hij is 't die met ons speelt het spel dat nooit…

De waarheid, Een eeuwige steek in het mensenhart, Die altijd terugkeert in het leven, En al kloppende het leven leidt. Met leugens het leven vergeten, Ontkenning leidt tot zekerheid. Het leven zal de waarheid behouden, Terwijl leugens de mens doen bestaan, De wereld zal leugens ontnemen, Door de waarheid te laten vergaan. Ik ben van mijn…

Vaak lopen dingen anders als dat je had gehoopt maar niets gebeurd bij toeval ook als de emmer overloopt... Het doel van alle dingen begrijpen we vaak niet maar alle dingen die gebeuren maken je soms wel kierewiet Als dingen die gebeuren je gevoelens heel erg raakt weet dat de donkre wolk ook weer verdwijnt, en't zonnetje nooit…

Het tuinpad van mijn vader, kaarsrecht aangelegd en aangeharkt. Daarlangs moet ik alle dagen, maar liever loop ik in een park. Daar kan ik linksom gaan, of rechts, een grasveld oversteken, zomaar ergens afslaan, langs het bord: "Verboden te betreden". Nog liever ga ik onbegane wegen, zwervend zoeken naar mijn pad, Vantevoren niet kunnen…

's avonds laat naar bed gegaan, helemaal uitgeblust... 's morgens heel vroeg opgestaan geheel niet uitgerust... een week geleden zei ik nog, dat ik slaap als een roos... ik heb het lot dus echt getart, sindsdien slaap ik nu waardeloos... om zes uur stond ik naast mijn bed, geen klok stond in de buurt... ik wist niet dat een donk're…

urenlang gezeik hij is veel te zout vandaag andijvieschotel…

Je hele houding staat me tegen, niet te boos, niet te verlegen, je bent gewoon en echt volmaakt. Je hele invloed staat me tegen, wat je mis doet wordt verzwegen, omdat je altijd and'ren raakt. Je hele zijn, het staat me tegen, maar als ik je zie, zo in de regen, weet ik wat jou bijzonder maakt... Je schaduw.…

Dat het goed zou gaan, had ik nooit verwacht, dat ik nog zou bestaan, had ik niet gedacht. Het leven blijft me verrassen, eerst met die ellende en pijn, me helemaal onder krassen, er niet eens meer willen zijn. En toen die omkeer, naar het licht vanuit de duisternis, geluk ken ik weer, en ik ben blij dat het leven er is. Raar kan…

Brussel heeft nog niet gereageerd, hoorde ik en een geheimzinnig lachje maakte me tot vriend van mezelf tot vriend van mezelf mijn lippen die vlezig zijn zo hun weg hebben gemaakt onschuld uitdrijvend als Bosnisch bloed in beken velen zijn, maar weinigen fragmenten hopen nog op heling en hereniging broeders wisselen verder chromosomen…