8926 resultaten.
Eeuwig afscheid
hartenkreet
4.6 met 95 stemmen
3.609 zijn niet te bedenken
Ieder afscheid komt onverwacht
Je wilt het tegenhouden en afwenden
Maar het is niet in onze macht
Geen woord kan het gevoel van verdriet omvatten
Alle cliché’s ten spijt
Een mens verliest uiteindelijk al zijn schatten
Wat rest is een eeuwig obstakel wat ons scheidt
Het verdriet, de pijn voelt onwerkelijk,
Het eerste…
Ik droomde...
gedicht
3.6 met 98 stemmen
31.432 Ik droomde dat ik met haar in een duinpan lag
en eerst haar handen begroef en toen haar voeten
En toen ik haar geboeid en weerloos zag
begroef ik ook mezelf om haar weer te ontmoeten
De duinpan werd dieper dan de schoot der zee
en het zand liep op tot hoge golven
Ik dacht dat ze verdronk en ik dook mee
en stervend hervond ik me diep ingedolven…
Ochtendgloren
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
941 Ochtendgloren
Een dag nieuw geboren
Het ontwaken van de natuur
Alles is nog fris en puur
Eerste zonneschijn kust het land
Het riet aan de waterkant
Ontwaken in verwachting
Het hebben van achting
Voor het wonder, iedere keer
Dat de natuur telkens weer
Zich niet laat dwingen
Doet haar eigen dingen
Laat elke dag een wonder zijn
Waarvan…
Rijk van liefde
netgedicht
3.6 met 44 stemmen
19.946 scholen zachtstrelen
En een enkele passiehaai
In de rivier van verwarring
Vluchtend voor een brand
Zwemt een eenzame verlangnek
Naar de overkant
In de melodie van gevoelens
Niet verkrijgbaar op plaat
Speelt een kwartet fluisterfluiten
Mateloos uit de maat
In het bos van liefde
Bij het levensmeer
Sterft een weetiknietje
Voor de eerste…
Ach.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.654 Ach, weet je wat het is
ik vind je nou eenmaal
heel erg bijzonder
Je bent gewoon heel
anders dan anderen
het was dan ook meteen
in een duizendste
van een seconde
dat ik het wist
eerst proberen
glashard te ontkennen
dat soort dingen
je kent dat wel
maar naarmate de tijd
verstreek
en ik je wel tien miljoen
keer had bekeken
en naar…
Wereld
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
879 In welke wereld leef ik nu
een eerste, tweede, derde
of zijn er nog meer van
onder één grote paraplu?
God schiep de wereld in zes dagen
tenminste dat wordt ons verteld
als Hij dat echt zo heeft gedaan
Moeten wij ook ons steentje bijdragen.…
de laatste strofe
netgedicht
3.5 met 31 stemmen
1.156 een laatste strofe
draagt het gewicht
van bovenstaande
vaak een open eind
of er wordt, tenslotte,
iets van de sluier opgelicht
maar als het doek
gaandeweg gesloten blijft
dan wel de tekst niet beklijft
ziet u dan uit naar de laatste zin
en geraakt u met de verwachting
in een onvermijdelijke onmin
bij mijn eerste woorden had u
eigenlijk…
sorry
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.477 De eerste keer waardeer je het wel
Sorry,
Maar zeggen we het niet te snel?
Na elke fout en er niet van leren
Sorry,
Moet je dat dan maar zo accepteren?
Niet wetende dit, niet wetende dat
Sorry,
Vergeet je niet wat?
Het is ontzettend snel gezegd
Sorry, tenzij je er geen waarde meer aan hecht.…
Schaduw van mijn geloof
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
995 Maar eerst moest ik een ander over
Hem horen praten, voordat ik uit de
schaduw van mijn geloof ging staan.…
baaldag
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.306 hij gedraagt zich als
een roestige spijker
die eerst het hout verteert
waarin hij ooit geslagen werd
dan zelf in tweeën splijt, hij is
weggegooid vakmanschap dankzij
wat zure regen van elders
de glimlach is verdwenen
naar het land van ooit
hier regeert alweer nooit
regent het buiten buien
alsof er geen zon
alleen maar wolken
de laatste…
Eva, waarom?
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
677 Hoe kwam Eva erbij om te denken
dat de slang zoveel meer wist dan zij
Hoe kwam ze erbij aandacht te schenken
aan de woorden die hij tot haar zei
Waarom vergat zij wat God had gezegd
over de boom van het leven
Waarom heeft zij toen niet uitgelegd
aan wie God heerschappij heeft gegeven
Zo denk ik weleens aan de eerste mens
die in 't paradijs…
gefeeste woorden
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
776 overdonderende zonnestralen
in de manke morgen
roterend in lokkende cirkels
mijn manchetknopen glinsteren
bij mijn net nieuw gekochte
wit-rose gestreepte overhemd
onder het genot van de eerste koffie
en mijn volkskrantje
salueer ik voor de dageraad
mijn morsig brein ontwaakt
en dichtersdorst staat paraat
ik plet…
Weg met de angst
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.062 -waarvoor die angst-
Mijn eerste angst
overwonnen
trek de pleisters weg
mijn wonden zijn er
niet zichtbaar voor een ieder
ik glimlach
ik speel
-waarmee?-
Nu ga ik verder
met de troost
dat alles goed gaat komen
en overwin mijn eigen angst
tergend langzaam
zoals het gaat
het gaat
-weg met de angst-…
Tweeluik (deel 2)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
723 Nog geen dag
Nog geen dag hield hij stand
mijn toren met vreugdesklok
en daar bovenop een wapperende vlag
de eerste avond al werd ze stukgeslagen
de vlag werdt neergehaald
de vreugdesklok verbrijzeld
de toren afgebroken
als een hoopje ellende
lig ik tussen de brokken
vandaag geraak ik niet meer rechtop
maar morgen verzamel ik
alle…
Irak
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.132 De witte kist onzichtbaar
door de bloemenpracht
met linten beweegt zacht op
eerbiedig zakkende touwen
Haar schreeuwen worden
niet gehoord maar smoren
zich in doffe snikken die
het leed niet willen stillen
Weer voelt ze zijn mollige
armpjes om haar nek en hoort
zijn eerste woordje dat haar
de eretitel mama verleende
Gedwongen terug…
je schillen gepeld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
709 verdwijnen
wil in
de oogst de zon
weer warm zien schijnen
heb vruchten geteld
je schillen gepeld
en samen genoten van
je langzaam ontbloten
je sluierde lang voordat
Amor de roos had geschoten
de winter wordt zacht
gekoesterd door zinnen die
af en toe branden van binnen
en knoppen voor lente
die na de feesten als
eerste…
de impulsman
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.551 wat doet de driftkop
als-ie kwaad wordt
omdat hij
zich kapot ergert
vanwege frikkerig zeiken
over puntjes komma's
zijn ontroering
leidde tot beroering
hij ontplofte
eerst zag men rookpluimen
uit de neusgaten
stoomwolken
uit de oren
toen vonkten toetsen
er kwam vlammend tekst
de ontvangers
schroeiden hun ogen
zij schreeuwden het…
Tedere liefde
poëzie
3.6 met 32 stemmen
7.048 .'
''k Verlang geenszins - sprak Piet - naar zulke grote gaven,
'k Heb, vóór acht dagen eerst, mijn wijf daarin begraven.'…
Spannend rood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
855 je was al stam
toen ik je raakte
mijn benen amper het
jonge lijfje konden dragen
bloesemde in
wit en rood vruchtte
in bereikbaar loot
de eerste kers
ze waren zurig
spannend rood
omdat vader het
plukken ons verbood
hebt leven aangehoord
mijn handen op je bast
verkommerde in stilte
toen ik het huis uit was
je bent gekapt omdat…
Op oranje blauw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
653 ik steel je
op oranje blauw
je ontluikt schitterend
uit het winters grauw
spriet in lentepracht
trekt bijen aan
de eerste hommels zijn
al bij je langs gegaan
jouw stuifmeel
aan hun lijven zal
in het diepste blauw bij
virulente stampers blijven
in zacht oranjerood
komen zomers weer
de vruchten bloot die
herfsten in het grijze…
beeld je niks in
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
947 niet elke dag schijnt de zon
verwacht niets
maar niet voor iedereen
eerst dan staat gij open
in een landauer spoedt zij zich
wellicht naar je toe
ongelikte beren op de weg
je weet gewoon niet
wat je tegenkomt koekhappers
meel in de mond kippenstront
vannacht was het een ijskonijn
in de tunnel van piet hein
na twee donkere silhouetten…
Geloken pauwenogen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
702 zag de onrust
in je slag
je wiekte traag
op warme winden
fladdert om de
nieuwe stroming te
hervinden die je lift
vleugelt zacht
geloken pauwenogen
op een witte ondergrond
de poten zwart al
uitgestoken voordat
je op de kroon
van bloemen landt
nectart gulzig
lentes eerste vocht
vouwt je vleugels
als de wind weer
aan je sjort en…
Reikte je de hand
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
803 het waren geen tranen
een tsunamie of
de springtijvloed
maar langzaam
stijgende emoties
en het deed je goed
in ontspanning
verwaterden gevoelens
het eerst in overloop
je wilde uit
het zuigende moeras
nog met de ogen droog
ik reikte je de hand
jij ging op eigen
krachten weer aan land
en weet de bodem weer
ja dit gebeurt…
Grijs monnikeiland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
695 Meeuwen boven een verstild landschap
waar ooit monniken sla verbouwden,
en getooid in pij, met monnikskap -
de eerste kerk hier bouwden.
De ganzen, de meeuwen en de grutto's
wonen hier al eeuwen,
ze voelen zich thuis,
omgeven door water en rust
aan de schiermonnikoogse kust.…
hou ze tegen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.444 vooral als je er tussen uitsteekt
breed maakt te veel plek inneemt
volgens de krant dertien centimeter
het mag er één meer
of minder zijn geweest
maar ze moesten er allemaal af
sommigen zullen wel zeggen
dat ze zout op slakken leggen
lopen te zoeken die ambtenaren
maar hou ze tegen die middenstand
want ze nemen gerust gans ons land
eerst…
Haar stilte wit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
869 nog zijn
konijnen traag
maar in een vlaagje
lentezon ontwaakt hun
eerste voorjaarssprong
zien ze het
prille groen van
lichtend mos dat
in warmte weer ontkiemen
mocht na winterslapen
struin door duinen
naar het strand
waar golvend grijs
haar stilte wit
in een opkomend tij
in variaties blauw
leg ik de schelpen
in jouw hand…
lange liefdesnachten
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.399 wij wonen in ons, als steeds
worden nekhaartjes opgeladen
voegen zich vormen
willig in elkaar
frivool het weten
van buitengesloten nacht
ik tast mij jouw schaduw omhoog
mijn zwijgen lacht
wetend wat gaat komen
en dat ik jou niet onberoerd laat
aan melkwitte borsten
die jij mij eerst plagend onthoudt
geef ik mij over -
eindelijk weer…
Toch staat in je hand geschreven
gedicht
1.9 met 35 stemmen
30.011 Toch staat in je hand geschreven
mijn spaanse vluchteling
er is geen ontkomen aan
je lot wacht in Ispahan
maar kom eerst in mijn oksel slapen
kleine labrador
met de koude voetjes
en snik me je vergeetmenietjes
onder de linde zal ik dansen
met jou mijn speelgoedbeest
en ja dan voorgoed vergeten
daarna zal ik je frans leren
fais-moi…
ochtendritueel
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
780 ik kijk in de herinnering;
je wijst en stilte blijft gezichten
slaan
die ik het eerst aanraak
wanneer het donker wordt
overdag
en ik het zwijgen niet meer kan bedaren
achter ramen en handen
op ingehouden buiken
zij die het gemis kennen
vertellen over gedichten
sluiten de nacht, zwart van kleur
te groot op wangen, in ogen…
Uitkomst
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
406 naast mij rust
de wind fluistert
hoe zij was die kust
bijna raak ik aan de stilte
van eenvoud en van groei
maar veer terug in kilte
van evolutiesommen
denk ik hoor de bommen
vallen en het geloei
waar niemand meer naar luistert
de eerste maandag van de maand
ik had me even teruggewaand
in een vroeger element
van nu verloren…