6818 resultaten.
verborgen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.178 In een deel van mij
waar ik me heb verborgen
daar is hij nog
gisteren, vandaag en morgen
geen dag zal mij passeren
zonder even daar te zijn
soms wil ik niet, maar doe het toch
als ik daar in mijn tranen zwem
ontwaakt de liefde weer
die ik nog voel, voor hem
herinneringen...dalen op mij neer
in deze duist’re ruimte
waar weemoed overheerst…
mijn vriend
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.490 Kijk dan om,
Kijk naar het verleden
Bewaar de herinneringen
En koester ze in je hart
Want ze zullen daar blijven
Om nooit te vergeten.…
strijd
hartenkreet
3.0 met 27 stemmen
2.983 Om me heen is alles stil
't is rustig op de wegen
Gedachten vullen mijn hoofd
flarden hoop, maar ook vrees
wisselen elkaar af
Voor me doemen plots
de felverlichtte ramen op
Binnen vecht een mens
voor haar leven
Ze heeft zoveel gegeven
en mooie herinneringen
komen naar boven, maar
terwijl mijn ogen zich
met tranen vullen
besef ik toch…
bloemen uit verkleurde foto's
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.406 je knipt bloemen
uit verkleurde foto's
maakt boeketten van die tijd
de restanten leg je maar terzijde
omdat het niemand verder spijt
ze bloeien in het licht
van alle kleuren
de geuren zijn nog schraal
herinneringen gaan weer leven
in beelden met een nieuw verhaal
de scherpte is afgevlakt
tranen zijn verdwenen
jaren schoonheid komen…
Het einde van het jaar!
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.446 Moeder zei, zolang gelee:
herinnering loopt altijd mee.
Stil, het jaar is weer voorbij.
Weet je nog wat vader zei?
Vader zei: Wat er ook gebeurt,
hou de toekomst mooi gekleurd.
Stil, het jaar is weer voorbij.
Ben je bang of ben je blij?
Vader, moeder,waar zijn zij?
Stil, het jaar is weer voorbij.…
lacht om die trieste atomen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.264 breekijzers roesten
herinneringen slapen
in nachten zonder schaduw
ooit scheen de zon
langs de maan op de sterren
blind voor de dag
mensen krioelen op
de bodem wroetend in
de tijd, de wind blaast erosie
verbeter de wereld
en jaag op de dood voor
een nieuw perspectief
sporen horen hier niet
vandaag is gegeven om
het leven te…
Rustplaats
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
1.667 Bloemen sieren deze trieste plek,
waar tijd lijkt stil te staan,
en treuren schijnbaar in stilte,
om het leven, waar kruisen aan herinneren.…
Opgaan
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.034 Traag leven mijn herinneringen
In het diepste van mijn ziel
Verlangend naar het heden
Kijk ik lachend om mij heen.
Naar buiten wil ik gaan
In de massa opgaan, tussen de mensen staan
Nu sta ik in de menigte
Mijn persoon doet er niet meer toe
Onzichtbaar lijk ik even nu
Onopvallend wat doet het er toe.…
Spelende meisjes
gedicht
3.7 met 33 stemmen
19.987 Mijn sombere visioenen
van een wereld die verging,
vervaagden in 't licht van die kinderen
tot een herinnering.
Want die meisjes met aardige ogen
en met hun prachtige haar
zullen de kinderen baren
voor de komende duizend jaar.
-----------------------------------------------------…
hun verleden is gelogen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.136 in stenen bikken
brand ik zonder blikken
het verleden schoon door
op het heden te gaan tikken
bloed vloeit rood
in raken als ik de dood
weer tegen kom en haar
herinneringen los moet laten
tijd verwijlt in
dromen van de mensen
ik zie hun wensen die
ik afneem van de steen
ik restaureer
maar krijg de geest
niet meer gevangen…
Herfstbladeren
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.296 in de grijze deemstering
hoor ik je ritselen en rillen
hoor ik je zuchten
onder die kale boom
koesterend de herinneringen
winterslapen met een
nieuwe droom.…
Lied
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
999 er klinkt een duizend kleurig lied
melodie en de woorden bekend
zijn als nieuw ouderdom is niet
hoorbaar de klanken worden verwend
met beleving herkenning van oude
dingen levend door opnieuw te
zingen er weer anders van te houden
zoals het vuur al eerder brandde
in een andere leeftijd kijk op dingen
verandert herinnering leert het
in de…
stilte
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.392 het geluid van stilte
is mooi en goed
ik ken geen beter geluid dan die van de stilte
het geluid van de stilte
werkt kalmerend
werkt ontspannend
het liefst zou ik doodgaan in stilte
stilte voor de dood
stilte voor de barre tijden die nog gaan komen
stilte voor de vriendschap die je bent verloren
stilte om de mooie tijden weer te herinneren…
VANZELFSPREKEND LICHT
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.390 van nieuw woonblok
de auto start niet meteen
duwen lachen springen
de deuren klappen dicht
zodat de richtingwijzer naar
buiten wijst
de ochtendzon geeft vanzelf-
sprekend licht
verf kalk cement
geuren gezamelijk
tegelvloeren tegelwanden
voor en achter glazen puien
in staal gezet
het is nog vroeg
in Rotterdam
jaren 50
herinnering…
In het voorbij drijven gevangen
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
3.878 Hij heeft een mooie lach
zo eentje
die de tijd doet stoppen,
tenen laat krullen
in zwarte sokken
een lach die je van
het strand zou willen oprapen
net als de mist
je brilglazen doet vervagen
een lach zo fris
die in een appel
blijft hangen,
zacht laat herinneren
hoe de lente smaakt
na een fris pintje bier
met lef volmaakt,
het…
zag je in het takkenwuiven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
803 ik zag je in het takkenwuiven
kale sprieten zonder hart
er was geen lucht om aan te raken
zelfs het kraken klonk apart
een fluistering van wind
tracht woorden te herinneren
de vaagheid van een spelend kind
meer schiet me niet te binnen
schaduw steekt de vinger op
verwijst naar donkere kanten
ik zie opeens in je gezicht
de trekken van…
Toch
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.190 Soms
denk ik wel eens
één dag
één nacht
en dan een leven lang
om jou te dromen
geen tijd
voor pijn of lauwe sleur
geen kans
voor barsten
je beeld zou zijn
als dagend licht
zacht verstild
in mijn herinnering
en toch
nu ons vlees
de schoot ontvlogen is
wij meer dan ooit
verleden proeven
zie ik plots
die glans
weer in je ogen…
en een lange herfst vruchtte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
834 ik heb de
dagkalender weggegooid
weken waren al verscheurd
wat in maanden was gebeurd
leeft als herinnering
is opgetekend
in een rol behang
van meterslang met
warme kleuren die
nu mijn kamer sieren
dit jaar was veel te vieren
lente groende in verbloemen
zomer bundigde zich uit
en een lange herfst vruchtte
tot ver in de wintertijd…
Spannend rood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
855 bloesemde in
wit en rood vruchtte
in bereikbaar loot
de eerste kers
ze waren zurig
spannend rood
omdat vader het
plukken ons verbood
hebt leven aangehoord
mijn handen op je bast
verkommerde in stilte
toen ik het huis uit was
je bent gekapt omdat
niemand de kersen ving
bloesemde vandaag rood-wit
en ik was bij je in herinnering…
En dan opeens ...
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.827 een deel van je leven
afgeschreven
in de vorm van niet meer
dan een beschikking
die voorzien van
handtekening
voor de één klinkt
als zegening
en voor de ander luidt
als herinnering
aan toen een trouwring
nog iets anders was
dan een echt schijt ding
En dan opeens
ben je los ...…
zelfs ’t minste jou
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.230 kus ik
de kiezelsteen
span het handdoek
over paastakken
omkader het verlangen
met gouden seringenbloesem
en poets mijn tanden
in het herinneren aan jou?
in waarheid
lief ik zelfs
de schaduw
van je schoen
die op mijn weg valt.…
ochtendritueel
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
780 ik kijk in de herinnering;
je wijst en stilte blijft gezichten
slaan
die ik het eerst aanraak
wanneer het donker wordt
overdag
en ik het zwijgen niet meer kan bedaren
achter ramen en handen
op ingehouden buiken
zij die het gemis kennen
vertellen over gedichten
sluiten de nacht, zwart van kleur
te groot op wangen, in ogen…
De nacht
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.384 De nacht is stil
om mij heen is het kil
ik kijk naar de lucht
mijn gedachten maken een vlucht
ze gaan terug naar het verleden
als je ouder wordt
ga je er steeds meer tijd aanbesteden
verhalen ze komen steeds weer naar boven
soms denk je het is niet te geloven
alles is zo ontzettend snel gegaan
herinneringen, gelukkig die blijven bestaan…
als horige lerend
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
638 zoals wij over helden spreken
in een weerkaatsende herinnering…
De zee
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.217 Zachte zonnestralen verlichten
mijn dierbaarste herinneringen.
Het zilte zand zuigt mij los,
uit de greep van het alledaagse,
de wind speelt, streelt mijn gezicht.
Ze maakt iets los en voert het mee
voorbij het einde van mijn zicht.
Wat is daar toch, achter die horizon?
waar gedachten ongehinderd
worden opgenomen in het zilte.…
afronding
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.434 ik kom je zoeken
en vind je
bijna net als toen
je oogt heel mooi
kraakwit
gelegen in de bocht
je gras is
bijna groener nog
de helling is gelijk
de palmen wuiven
milder nu dan toen
de wind is minder strak
ik zet me
stil op het terras
de kelner lacht
herinneringen spelen
twee katten provoceren
de haag is nog knalgroen
mjjn…
die Cyperse
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
723 alwaar ze rozen plukte
wilde aardbeien at
schaamteloos verleidend
en ik
wilde vrijen
ik wilde aardbeien
wilde rozenblaadjes eten
op het gras
in tijgervel gekleed
haar nagels langs mijn borst
kousenvoetjes kussen
die cyperse
die haar naam niet wilde geven
verdween zoals ze kwam
alles dat ze achter liet
was het besef
en een herinnering…
Ik mis je
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
3.491 De koude sneeuw valt zachtjes op mijn hand
Ik denk aan je
De sneeuw smelt
Ik wens je hier
Een waterdruppel ligt in m'n hand
Ik voel je hand in de mijne
Hij glijdt langzaam weg tussen m'n vingers
Ik voel je wegebben
Er valt een druppel in de sneeuw
Ik probeer de herinnering vast te houden
Er valt een nieuw sneeuwvlokje…
als de dag van morgen
netgedicht
3.8 met 47 stemmen
2.172 vertel mij van dromen,
nog verborgen,
maar waarin zeker
het verleden
wordt ontnomen
ik ga nog één keer langs
bij de velden van weleer
die verhalen van droogte
en diepe verlatenheid
die nog steeds de huid
bekrassen, keer op keer
en waar mijn levensvocht
verdampt in gelatenheid
herinner mij
aan de dag van morgen
die vertelt…
tot in de allerlaatste nacht
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.193 grijzend haar
waai ik tot jou
bladgouddruppels
van nachtgroene blikken
het is de lente
die de morgen uitlaat
- als Noachs duif
in vertes nevelige vermoedens
zonneweefsels tekent
op schedels van belofte
en tere knoppen drijft
uit twijgen met dewelke
wij de wereld omarmen
tot de morgen valt
laadt hij de vruchten
van herinneren…