7647 resultaten.
Eeuwige Zomer
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.114 In mijn hoofd speelt het geluk
Vergezeld door een lied
Over de mooie dag
Dat je de zwaluwen weer ziet
De grote warme zon
Bruint je dunne huid
Overal om je heen
Is beweging en geluid
Wind die stroomt
Door metershoge bomen
Het heeft mij op reis
Over de zee meegenomen
De zoute opgeslagen druppels
Verfrissen mijn gezicht
Het golvende…
Tropisch hardhout
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.001 gladgeschaafd splintervrij
stabiele messing grepen
wel acht , vier aan de ene kant
vier aan de andere
onder het hoofd en ruggengraat
een peluwtje van wit satijn, de
wervels rustend op decubitus matras
zo lijkt het wegvoeren iets zachter
niemand hoeft toch zo bloot te zien
ontdaan van kostuum of mantelpak
door vreemde handen gepoederd…
Luchtwortels
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
984 lachwekkend, lillend lijf
Potsierlijk uitgedost
gaat het zijn gang
verplaatst zich
eigener beweging
een autonome massa
In dat corset van vet en vlees
gaven de spieren allang krimp
de wervels knarsen op elkaar
ontdaan van kraakbeen
staat het daar
en tart de evolutie
Ach, lachwekkend lillend lijf
Ooit noodde het een arm
een hand een hoofd…
Vaardigheid
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
601 Verdronken letters vinden geen rust
op de bodem van de prullenbak
of in het verstrooide hoofd van de schrijver.
De schipper manoeuvreert zijn strofe
door een zee van schuimend wit
en schrijft zich een haven, een punt
waar elke klinker zich veilig weet.…
Operette-land suite
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
740 Europa eeuwen
brullende leeuw nu schildknaap
van de zeearend
Europa tolerant
in intolerante wereld
pleegt zelfmoord
Europa lengt
volkswijn aan tot azijn en
volks onbehagen
Europa's poorten
belaagd door holle handen
en lege hoofden
Europa's prachtig
lichaam metamorfeert in
Balkan mozaïek
Europa eind'lijk
oorlogvrij zaait nu…
Vakantie
poëzie
3.2 met 12 stemmen
2.778 Mijn grote zus die kijkt mij aan
Of 'k heel wat lelijks heb gedaan,
En Mie de meid doet ook al dom
En bromt: mijn hoofd loopt nou al om.
Dat zal wel komen daarvandaan
Dat zij niet meer naar school toe gaan,
Want Meester, zag ik aan zijn blik,
Die had al net zo'n pret als ik.…
momentopname
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
809 heeft u dat ook
het besef van
wat is er
eigenlijk gebeurd
hoe kom ik hier
en waarom
vooral waarom
kijk ik terug
ben ik al zo oud,
flitst het door mijn hoofd
gisteren nog luisterde ik
gespannen naar
frequentie-wegfietsend
radio Luxemburg
"Bits and pieces"
genoot dit menschke
van The Herd,
"From the underworld"
waar is die tijd…
Het liefst oogst ik je lach
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.145 het regent pijpenkrullen in mijn haar
als ik mijn hoofd naar buiten waag
de zomer is een druipende plaag
voor bruinverlangend brandgevaar
in plaats van bekoorlijke zomersproeten
bevochtigen druppels mijn gezicht
wanneer ik mijn ogen daarvoor dicht
verdwaal ik in plassen met mijn voeten
toch onderga ik dit alles met een grijns
want al weet…
Rade(r)loos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
700 ja jij zoekt rust
maar vindt alleen
stilte in jouw hoofd
kom dan
vergeet het loos
en spring als
radertje in het alles
dans
al is het tandeloos
dans en lach
slijp resterende tijd
vergiet geen tranen
adem nu
voor de nacht
het laatste licht
inslikt…
Regen.
netgedicht
3.7 met 59 stemmen
4.516 het regent weer pijpenstelen
ik zit me knap te vervelen
het weent in mist en duisternis
verlicht door een lantaren
struiken hangen zwaar beladen
tot op de drassige grond
de druilerigheid van buiten
is in mijn hoofd gekropen
de neerslachtigheid in mij
verwacht de zon als tovenaar
gisteren en vandaag zijn plassen
water hinderlijke…
stamel de naam!
gedicht
2.5 met 37 stemmen
12.298 --------------------------------------------
uit: 'niet beginnen bij het hoofd', 2006.…
Zomaar
hartenkreet
3.1 met 23 stemmen
3.285 Zomaar zo plotseling ben je daar,
in mijn hart, in mijn hoofd.
Zomaar zo plotseling heel raar,
nooit verwacht, nooit in geloofd.
Zomaar wil ik jou niet meer uit mijn leven,
wil ik over je schrijven, wil ik over je dromen.
Zomaar wil ik jou al mijn liefde geven,
is met jou alles mooi, is met jou alles te overkomen.…
VERVAL EN TIJN
hartenkreet
2.9 met 18 stemmen
4.062 Balpenkrabbels op mijn hand
Memoblaadjes in mijn dagboek
Advertentieteksten in de krant
Tatoeages op mijn billen
Wasemhartjes op het raam
Extra veel geheugenpillen
Non-stop inprenten van je naam
Spiekbriefjes op vele plaatsen
Viltstiftteksten op de plee
Je zult het bijna zielig vinden
Overal neem ik je mee
Want al word ik meer dan 100
Laat mijn hoofd…
De deur naar buiten blijft gesloten
hartenkreet
3.5 met 30 stemmen
3.016 Gevangen in de kamer van mijn hoofd
Met tralies voor de ruiten
Wordt het laatste licht gedoofd
Kon ik maar vluchten naar buiten
De ruimte geheel leeg
Koude lucht omklemt mijn hart
Een bloedende traan die ik wegveeg
Levend in een wereld apart
Opgesloten in een gesticht
Want die is niet goed snik
Maar de pijn wordt niet verlicht
Mijn grootste…
Buiten de wereld
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
663 meegesleurd door het intense
bittere gevoel dat haast afstandelijk
de buitenwereld omheint
in hooploze berusting
op aarde
koud van ledige woorden
leg ik mijn hoofd en gebreken
verder omlaag, lager dan
mijn geschramde knieën
in bedorven waan
met gezwollen buik van zwarte angsten
schuurt mijn ziel het laatste uur
langs rode vruchten…
Verval
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
870 huid verrimpelt
en plooien trekt over zijn lijf
de spiegel toont meedogenloos
donkere wallen onder zijn ogen
de scheurtjes langs zijn wangen
de blauwgeaderde delta stroomt
binnenzijds langs beide de polsen,
vertakt in doorschijnend melkwit
zijn donkere krullen vergrijzen
de roze huid schemert aarzelend
door het zilvergrijs
dat zijn hoofd…
Ochtendkreukels
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
999 je ochtendkreukels zijn me lief
net als je zwoele morgenstem
die uitgelezen woordjes fluistert
naast mijn nog slaperige hoofd
met half ontloken ogen
zie ik lachrimpels groeien
die met vrolijke zijwegen
de kreukelzone vergroten
plagerig strijk ik ze glad
al duurt dat vaak maar even
zodra ik je een tel verlaat
trek jij weer in de plooi…
Mijn eerste liefde...
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
3.018 Maar toen je er was
werd het licht in mijn hoofd,
voelde ik me warm vanbinnen.
De manier waarop je beweegt,
de manier waarop je lacht,
van je ogen met lichtjes erin
hou ik nog het meest.
Een tijdje was ik onzeker,
wou ik je gewoon als vriend?
Of was het meer?
Ik ken je al vanaf mijn 10e.
Maar nu ik bijna 16 ben,
weet ik het...…
Ik mis je
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.394 nog nooit heb ik zo'n verdriet gevoeld
iets pijnlijks wat zich vastklampt in mijn hoofd
een tumor die verwoedt rond krioelt
op zoek naar geluk dat nog niet is uitgedoofd
en als dan weer het laatste lichtpuntje is verdwenen
door de tumor en mijn gedachten
en dan mis ik je weer en zak ik door mijn benen
de herinnering aan jou maakt een einde…
Dichten
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
951 Ik zit hier, starend voor me uit,
woorden lijken niet te komen,
de beelden die dwalen in m'n hoofd,
zijn niet meer dan mooie dromen.
Ik was mijn inspiratie kwijt,
maar haast vanzelf gaat nu mijn pen
over het papier en schrijft de woorden,
waarin ik mezelf herken.…
Woordelijke vrijage
netgedicht
4.6 met 17 stemmen
1.098 je bent het, in een kleur rood
met de kracht van je schaduwen
je hebt geen idee van de gedachten
die er door mijn hoofd gaan
ik zie het voor me, helder, zonder
dat ik het kan thuisbrengen.
jouw dwingende zin uit de hitte
ben ik niet vergeten.…
Schuilen in schaduw
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.148 Starend naar de chaos in mijn hoofd,
luister ik naar mijn tranen, zo rusteloos.
Woorden wandelen er op kousenvoeten,
struikelen over de eenzaamheid,
vallen als tere druppels in de kleine holtes
van mijn stil en ongebonden zijn.
In de stilte kan ik leven,
ik kan daar zijn zonder beven.…
ik wil weer stralen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.165 Ik wil weer stralen
Alles uit het leven halen
Maar al die diepe dalen
Ze blijven in mijn hoofd rondmalen
Ik wil gelukkig zijn
Klimmend uit een diep ravijn
Genietend van de zonneschijn
Kunnen zeggen: wat is het leven fijn
Maar willen stralen helpt niet
Want het leven is veel mooier als je echt geniet
En luisterend naar het ritselend riet…
projectie - zij en het donker-
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.560 snel gaat het niet het ontwikkelen
want ik verlies het altijd tegen de tijd
de lamp brandt door weldra valt het donker
buiten stoot ik overal mijn hoofd en handen
te laat en te onvoorbereid geen foto
ik kan niet zingen en geen aandacht houd ik
vast wat weet ik heb een wederopstanding
nodig als verlengstuk een fietsauto
ondertussen is de…
ja, ik ben God
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.806 ik jaag ze na
de wolken in mijn hoofd
grijp hun koppen bij de staart
en vorm ze tot mijn hemel
ja, ik ben God
en schep mijn eigen luchten
vorm spookgedachten uit
een wereld vol met kluchten
ik pak je lach
als het even mag
het diepste wat je denkt, dat
wat je met je ogen schenkt
zo streel ik mijn omgeving
voel het intense van beleving…
Hersenherfst
netgedicht
4.5 met 28 stemmen
1.702 veel leren:
je gewoon laten gaan, niets kan je nu nog deren
de wind bepaalt de plaats waar je terechtkomt
laat je meevoeren,
maar laat niemand je de mond snoeren
zing mee met de wind
dwarrel met de bladeren
willen
kunnen
durven
weten
ervaren
zijn
adem het leven
versla de dood
ervaar het voor heel even
biedt de pijn het hoofd…
Puinhoop........
hartenkreet
4.6 met 19 stemmen
1.647 Het is een puinhoop in mijn hoofd,
dus ik moet alles weer bij elkaar rapen.
Het piekeren gaat maar door
en de nacht duurt heel erg lang.
Dit komt steeds vaker voor
en dat maakt me dan zo bang.
Waarom ben ik nu ongelukkig?
Blijf ik me zo voelen, de rest van mijn leven?…
Moe
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.870 Het hoofd raakt leeg
De zinnen worden korter
Ik slijp nog wel de geest
Maar ’t gaat niet vlotter
De wil me te verzetten
wil niet opstaan uit de luie stoel
Toch ga ik het nog eens weer proberen
‘t stellen van een doel
Die moeheid
en droefgeestigheid
die twijfel aan de zin
sluipen bij mij in
Gelatenheid wordt regelmaat
De tijd tikt…
hongerogen staren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.000 in het tasten
kijkt in de gedachten
van ogen die verwachten
wendt dan de blik
en schrikt beduusd
van vreemde krachten
ze reiken naar je ziel
voelen aan je geest
hongerogen staren
en baren zo je angst
er zijn er op je pad
een paar geweest
in wie je wel
vertrouwen had
je handen spelen
met de tijd, eeuwen
zijn vergleden, in
hoofden…
Landschap met wegspringende schaduwen I
gedicht
2.7 met 27 stemmen
10.113 Geef een ruk aan je hoofd en je zult zien
hoe de schaduwen van deze wandelaar
wegspringen de velden in en hoe
dat gedachtegoed in de beschutting
van het gewas de middaghitte overleeft en
met de schemering onze huizen binnentrekt.
-------------------------
uit: Ontfermingen, 1998.…