41636 resultaten.
Holiday in Spain, Barcelona
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.865 dit lied aan ons gedacht
Mooie muziek klinkt in mijn oren, gedachten gaan terug
Nog steeds is er een plekje herinnering aan jou
Er was iets in Barcelona, er was iets tussen ons……
- Exodus, tijd belooft niets anders -
netgedicht
4.8 met 66 stemmen
1.309 Een bijzonder moment
naar de aard van de dingen
in herinnering gebracht.
Herinneren mag,
wie vergeten verstaat als passie,
liefde met zijn eeuwenoude cultuur
die in onwetendheid verloren is gegaan.…
stilte opent
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 dat het recht van ons zijn
voor jou net als voor mij
onneembaar is en uniek
als ik dat herinneren weet
zie ik geen grenzen meer
in herkomst noch komaf
daarom ook wil ik samen
de vrijheid met jou feesten
die hen in deze stilte viert…
Vergane tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 De herinnering geeft mensen glans,
menselijk contact geeft mensen spraak,
spijs en drank geeft mensen kracht,
het verloop van tijd brengt de dood.
Het groene gras overgroeit het graf,
de regendruppels voeden het gras,
de sneeuw bedekt de stille grond,
de wind verwaait de herinnering.…
Eenzame eilanden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.540 eenzaamheid
als wrakhout
wanhopig
op zoek naar
het schip
dat breuk liep
op rotsen
van onwetendheid
ik zie bruggen
soms wankel
soms stevig
geslagen
tussen
tijdelijke wij’s
als handen
hoopvol
vasthoudend aan
de liefde
die grenzen
vervagen zal
ik zie stormen
golven bevelen
pijlers
verzakken
en ons
weggeslagen
als twijfels…
letters dansen nu niet meer
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
890 ik streelde je
de twaalf slagen lang
we kwamen iets
na middernacht
nog onverwacht
stilte zong een
kouder wordend lied
tonen ijlden door
het donkere gebied
waar twijfel grijnsde
letters dansen nu niet meer
geven al betekenissen weer
die liefde doen vervagen
het warme welbehagen
kruipt als kilte op
de dag is zonder zon
jij stuurde…
je schijnt weer minder schaduw
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
849 je schijnt weer minder schaduw
contouren donkeren vaag
ben jij jezelf wel of zijn er
anderen in je geest vandaag
ogen zijn niet peilbaar
je huid doorzichtig fijn
je stem een zacht gefluister
met een ondertoon van pijn
je hoekt wat in bewegen
het soepele loopt niet echt
in je houding schuilt de twijfel
alsof je grenzen zijn verlegd…
Vleugels
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.262 Als je me onderweg,
toevallig dus ziet staan,
twijfel dan niet,
maar landt dan even
en laat me op je
vleugels zitten gaan.
Dan vliegen we samen, met
z'n twee, of willen er nog
meer personen mee?…
Bijna volmaakt
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
968 Volmaakt ben je, nou ja bijna dan, want
Soms dan twijfel ik aan ons, nee mijn lief
Schrik maar niet, kom zitten, geef me je hand,
Ik blijf heus wel, al maakt me dat een dief.
Het ligt niet aan je ogen, die stralen
Als de sterren in de duistere nacht,
Want je blik, daar kan ik in verdwalen,
Steeds opnieuw als je stiekem naar me lacht.…
En Hij zag...
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
983 ogen wordt dit nu gegund
hoog in mijn neus stijgen geuren
De blik gericht op het zoet daar binnen
elke deelseconde weer een vleugelslag
ook keizers, koningen en vorstinnen
buigen diep voor de 5e scheppingsdag
Muteren en evolueren, tergend traag
de wetenschap stort het in mijn schoot
doch bij het naderen van de dood
greep de twijfel…
Ik weet dat je bestaat...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.428 Maar die onbereikbaarheid tussen ons doet me twijfelen
of anderen wel willen dat je bestaat.
Iedereen zegt dat ik je nooit zal zien,
maar toch weet ik dat het kan.
Ik zie je nu ook al, in mijn gedachten, in mijn hart.
Jij ziet mij niet.
Zelfs als ik jou ècht zie, zie jij mij niet.
Maar toch wil ik je zien.
Omdat ik weet dat je bestaat.…
Eens toen de dagen
gedicht
2.5 met 1716 stemmen
291.146 Eens toen de dagen
over de riviertong lagen
lang en wazig
onder de macht van leed
kwam stralend de boot
onder de herfstbrug gevaren
en ik zat bang voor het licht
in mijn schaduw
jij hebt zorgend de boot aan de kade gemeerd
bekommerd mijn twijfel
mijn angst genegeerd
en je hand hielp me mee
op de loopbrug
en het licht waarin duizenden…
Moe
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.870 Het hoofd raakt leeg
De zinnen worden korter
Ik slijp nog wel de geest
Maar ’t gaat niet vlotter
De wil me te verzetten
wil niet opstaan uit de luie stoel
Toch ga ik het nog eens weer proberen
‘t stellen van een doel
Die moeheid
en droefgeestigheid
die twijfel aan de zin
sluipen bij mij in
Gelatenheid wordt regelmaat
De tijd tikt…
Verglijdende kansen
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.333 Terwijl ik zou kunnen genieten
versperren sombere wolken
de weg richting zonlicht
Terwijl ik keuzes zou moeten maken
twijfel ik constant over de eerste stap
zodat ondertussen de kansen verglijden
Terwijl ik voluit zou moeten gaan
leef ik als surrogaat voor morgen
omdat gisteren de toekomst bepaalt
Terwijl ik het zou moeten uitschreeuwen…
Vertrouwen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.171 vertrouwen krijgen,
vanzelfsprekend.. eigenlijk
je beseft niet
met vertrouwen ben je rijk
vertrouwen geven
de enige manier.. blind
is een illusie
wanneer je de waarheid vind
vertrouwen beschaamd
een twijfel.. altijd
constant door je hoofd
'ik ben het kwijt'
vertrouwen gegeven
onterecht.. achteraf
alles gebroken
het vertrouwen…
Down under
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
617 struikelend over black labels
op zoek naar schoon ondergoed
om de ochtend te halen
zie ik je foto liggen
het getik van de hamer
om de krab te kraken
gonst nog in mijn hoofd
in de verte hoor ik een taxi
kou kruipt langs mijn benen
in de deuropening sta ik
met een laken omgeslagen
als Ceasar in zijn laatste dagen
ooit legde ik jouw twijfel…
DOODSANGSTEN.....
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
752 Vroeger toen ik jong was
Was de dood ver verwijderd
Nu en na
Meer dan een halve eeuw
Verschijnen beelden
Van de vele
gevallen geliefden
-Zij die mij vormden
Troostten inspireerden
Onvoorwaardelijk liefhadden
Om mij
Het kind
-Nu ouder
Word ik bang
Twijfel aan mijn goedheid
Aan een Hogere macht
Ik wens niet te geloven
In een Hogere…
Gaten in emmers
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 dorstige land tasten
daklozen in het duister, ze
zijn de stralen van een
getergde zon en goddeloze
geloften al tijden moe,
papieren regels rotten in
het hout, een leger van
houtwormen splijt de wereld
open, dekt de aarde met hun
maskers toe, in de vlijt van
alle gestorvenen treft alleen
de hoop geen verwijt, de nachten
woelen twijfels…
Hoe iedereen niemand was
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
963 Ik liep met me mee
door het ‘Falensteegje’
Na het bordje ‘Angst’
sloeg ik een zijstraat in
Op ‘Het plein van grote twijfel’
kwam ik mezelf weer tegen
Het leek de goede kant op
al was het er wel druk
“Waar ga je toch naar toe?
Neem eens een besluit!”…
het spoor van de meeuw
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
620 het zwijgen van het strand
draagt een ander gezicht, vreemd
toegevouwen
alsof haar stilte is zwartgemaakt
op wimpers en wenkbrauwen
vele dagen lang
uren waarin het reizen
steeds kleiner werd door het twijfelend tasten
aan torenklokken
die zonder reliëf
de wijzers vastmaakten, noordwaarts
tegen voorbijgaande duinen
en het geraamte…
Samenspel
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
690 Close current tab
Het scherm dat loert mij vragend aan
Toe maar….het is zo gedaan
Close current tab
Ik twijfel en de muis zegt bloop
Maar als ik m’n vinger strek
Houdt ie weer gedwee z’n bek
En wacht tot dat ik hem weer roep
Zo vermaken wij ons wel
Het scherm, de muis, de hand
En het vragend vakje
Het toetsenbord staat buitenspel…
Een ongeoefend refrein
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 er zal geen leegte blijven
in de stilte zal er hoop te vinden zijn
rond het aller-diepst verlangen
zal misschien een twijfel hangen
schaduwen zullen dansen
met het overwonnen licht
boomtakken zullen kraken
toch, de rustende vogel zingt
hij zal niet in verwarring raken
maar kent de storm die zwicht
voor de zon, die zonder schroom…
Ergo Sum
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 Ik somber
Dus ik ben
Al twijfel ik
Ernstig
Aan mijn bestaan
Al zijn al de
Scholen waarheen ik ging
Reeds lang vergaan -
Hier en nu
Mag ik beeldend
En schrijvend verdergaan
-------------------------
Alle schoolgebouwen die ik als leerling bezocht
of waar ik de 32 jaar van mijn docentschap heb vervuld
zijn inmiddels afgebroken…
soms dicht er bij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 het gevoel van gemis
over wat niet meer is
soms wordt het heden
ingehaald door het verleden
idealen te ver heen
wankelend op één been
ondergeregend door de realiteit
gehavend in de loop der tijd
compromis is niet de ideale weg
maar soms treft toeval vol de twijfel
want eens dichter
altijd dichter
soms verder weg
vaak dicht er bij…
UIT ZELFBEHOUD
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
587 er zijn soms van die innige stiltes
die op dwalen lijken
het aftasten van wegen
waar geen einde aan komt
T-splitsingen die twijfel wekken
welke kant je moet inslaan
hier is de wil geen wet
en is het weer stilstaan bij het begin
het is niet door te drukken
een keuze te maken in gokken
hoewel de uitdaging om beslissing roept
maar als er…
Onheilsprofeten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
493 Ze huilen hun onheil
fel wijzend en twijfelend
tussen moord en brand
De een roept iets
over een ongeluk
dat zelden alleen komt
maar samen met het lot
De ander oreert
over de beste stuurlui
die geen ijzer kunnen breken
met gebonden armen
als ze de put moeten dempen
waarin het kalf is verdronken
terwijl het roer uit handen glijdt…
Beeldvullend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
438 Het onvervangbare, toevertrouwd
aan rustbarend papier
om te bewaren in kantlijn
aan randen van doortast
in grensgebied van geheugen
als zinkput in wankele bodem
waar we onze gangen natrekken
berusten in een doolhof van twijfel
verweren tot goudkleurig zirkoon
ons opdelen in halftijd
Het oprichten, het nabouwen
vertellen uit losse…
Mantra in Babylon
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
505 In nachten van de lange twijfel
waar elk uur weer zwaarder telt
fluisteren dromen vreemde woorden
die elkaar maar niet verstaan
in de drukte van een overvol hoofd
is echte stilte verder weg dan ooit
Tot een woord komt boven drijven
een tweeklank die in kalmte ontwaakt
steeds meer de boventoon gaat voeren
uiteindelijk de rust bewaakt
zodat…
Uit dezelfde bron
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 hij is mijn vriend
of toch niet
onze dialoog put
uit dezelfde bron
welt op en verloopt
verdroogt stroomafwaarts
of bevriest in beweging
ik wil zon
zand zee en golven
de onder bloemen bedolven
ogen en lach van een vrouw
hij zonden en berouw
twijfels en lijden
zekerheid in vaste tijden
ik licht op
hij weerkaatst
spiegelt genadeloos…
Dag oude dibbes, dag oud jaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.036 Een duikelaar die opkomt tijdens
twaalf maanden van leren,
die twijfelend hoop geven om
uiteindelijk weemoedig te doen
generen. Schaduwen vallen over
de lichte trend van een duikelaar,
die het zwart omhullen bij het
naken van een nieuw jaar.…