Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

Monet à la minute

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 694
(Een dichterlijke impressie van een meesterschilder) Kruislings kleuren de lelies luchtig op het stille water De zon, het oog van Apollo, doorklieft de atmosfeer en licht het hoofd in een eeuwig later Kroon en loof vleien zich tinten groen en mijmeren stilletjes voor zich uit De geur van kamperfoelie spreidt zijn nevels over een pittoreske…

Karel de Stoute

gedicht
1.5 met 64 stemmen aantal keer bekeken 22.712
Zijn honger, als potente edelman Was al op jonge leeftijd niet te stillen Hij was wat je wel noemt een Don Juan En regelmatig nam hij het ervan Gewoon, wat alle mannen stiekem willen; Hij stelde jongedames vaak de vraag: Zou u voor mij uw rok op willen tillen, En mag ik even voelen aan uw billen ?…

Winterwandeling

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
Bewegingloos staan nu de populieren in rijen langs de waterkant terwijl hun witte kruinen sieren stille contouren van het achterland. De velden met witte deken toegedekt in serene zonnegloed gehuld tot aan de horizon uitgestrekt als blinkend decor verguld.…

Ik omhelsde een boom

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
En in dat korte moment, dat stille ogenblik leek het alsof die oude boom en ik plots zielsverwanten waren. Ik voelde een kracht die ik niet had verwacht, een kracht haast niet in te tomen. Ik legde mijn oor en omhelsde hem fors en 't was alsof ik, achter zijn ruwe schors zijn levenssappen hoorde stromen.…

Berk

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.350
Als daagse wind en warmte zijn gevlucht en alles wat uw lichte schoon moet vrezen, dan tekent gij uw liefelijke wezen in stille heerlijkheid op de avondlucht.…

Fleurige parasols

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 739
Onder een gewelfde paraplu boren duizend stemmen stille gaatjes in de moezon regen die het lichaam van de rivier doorzeeft, levensdromen kerven zich in stenen. En wie van hen de glans van de woestijn doorstaat, slaat bressen waardoor een brede toekomst zich stromen laat.…
Pama5 juli 2013Lees meer >

Houvast

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
brillenglas Het was alsof zijn jasje ineens te groot geworden was veel te groot voor zwaar gedragen schouders een trilling over wang en boven oog nauwelijks merkbaar alleen zichtbaar voor diegenen die het waagden hun blik niet af te wenden Onvermoed leed trekt een smal spoor over getekend gelaat en ik kan niets anders dan kijken Stille…

Geef ons liefde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 852
Een rilling van m'n kruin tot aan m'n schenen Met haat doordrenkte waanzin spreekt zich uit De menigte joelt mee vanuit haar tenen Hun stille wens maakt hij tot een besluit Zo grof, zo hard, geen gêne te bekennen Het volk in onvrêe zoekt een zondebok Als kuddedieren laten zij zich mennen Zij willen slaan, en hij geeft hen de stok Het steekt…

- Branderige fleur, vlammend van kleur -

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 939
Hij vroeg zich af wie hij was, de stille kleurrijke man van vele winden, een beminnelijke lach dat horizonten brak, het hemelsblauw finaal doormidden.…

Voorbijgangster

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 930
Een lief gelaat in tere lijnen Een stille lach om jonge mond: Zo schreed zij daar; en de eigen stond Voelde ik een leegte in mij schrijnen. Zag zij mijn blik bewondrend schijnen? De lange wimpers zonken blond Op de ogen; 'k zag haar lach verkwijnen En voelde schaamte om wat ik schond.…

Engelen I

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.009
En het is in 't weerlichtsnel verschijnen Van de dingen, of hij stille stond. Even glanzen zij en zij verdwijnen, Als de glimlach om zijn zachte mond. En de werelden, die langs hem rollen, (Duizendvoude flonkering verschiet) Zijn hem, of een kind gekleurde bollen Regenbogend ving en vallen liet.…

DODENKLACHT

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.469
Kon met mijn hartbloed ik u 't leven hergeven, u de zonnige ogen weer op doen slaan, of in mijn armen door het duister der stille dodengangen dragen, en met u gaan...…

~In A Sentimental Mood~

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 441
Ach ja, ’t was zo vertrouwd, Simon Carmiggelt: Een glimlach, soms een stille traan die biggelt.…

Hare buik is zo welvende en zacht

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.671
Goud zijn hun lichamen, zij zinderen Door de luchten, en stillen alle dorsten. --------------------------------- uit: Sonnetten (1934)…

Realiteitsvlucht

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 415
Dromerig staarde ze voor zich uit en brabbelde een paar woorden Als je goed luisterde, fantaseerde ze voluit Al kon je het bijna niet horen Stoïcijns staarde ze naar de lucht, droomde kinderlijk verlangend over een prins en een paard Soms ontsnapte er een stille zucht, met haar hoofd achterover hangend en haar haar in een paardenstaart…

Wat niet was

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 720
wazig matte schijn Wat niet was Niet zal komen Wat veel te vroeg begon Geen schijn van kans Van slagen Een ondergaande zon Een zon die niet meer opkwam Een nacht die donker bleef Geen sterren En slechts antwoorden Die ik mezelf schreef Wat niet was Niet zal komen Niet bedoeld was te zijn Het blijft soms nog schrijnen Een stille…

Fluitles voor de stad

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 427
Muziekles voor de stad, waar het geluid van af is de stille meegaande melodie die onbewuste slapers voorzichtig aanpast aan een nieuwe dag.…

Schouwspel

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
dan hun vlucht Naar de horizon Laten zich verleiden Door de rode avondzon De dag schemert De nacht ontwaakt Het is donker en duister De wereld slaapt Gefluister, ik luister Zie het weerlicht van de maan En fonkelende sterren Ver van mij vandaan De lucht wordt duister, prachtig De nacht donker, bijna raadselachtig Tot de stille…

De openbaring

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 647
verander Zo ben ik tevreden Tevreden in leegte Een gapend gat Verborgen met een spiegel Waan, woestijn, waardeloos, waardevol Een huls Niet van mij Mij is vermeden Mij is versneden Tot gruis In stof Verwijderd, verdrongen, vergeten Wat is eigen Wat is ik Ik is verdwenen Lang geleden Een gat, een diepte Een verlaten schelp De stille…
ROEM16 december 2016Lees meer >

Als bloemen konden spreken

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 671
Graag leg ik mijn oor te luisteren naar het stille om me heen geloof dat bloemen op de tafel tot me willen spreken ze zijn wel open doch ik kan ze niet verstaan zie nog teveel vervalste kleuren van het leven in de schaduw over de grenzen van het leven die banden van geliefden breekt noem het zielenpijn soms denk ik dat uit zwijgen…
Anneke Bakker26 februari 2017Lees meer >

Beknotting

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
De dieren lijken te weten wat ze willen Ze hebben geen honger naar eigendunk te stillen De mens zucht naar kennis en wil zijn ego gestreeld Maar de man uit Königsberg zegt We kunnen niet precies weten Slechts dat wat we met onze subjectieve waarneming meten We hebben de lat te hoog gelegd Een ander hamert erop los: humanisme is niet gewenst…

Schouwspel

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 592
hun vlucht Naar de horizon Laten zich verleiden Door de rode avondzon De dag schemert De nacht ontwaakt Het is donker en duister De wereld slaapt Gefluister, ik luister Zie het weerlicht van de maan En fonkelende sterren Ver van mij vandaan De lucht wordt duister, prachtig De nacht donker, bijna raadselachtig Tot de stille…

Psithurisma

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
De zachte bladeren woekeren mee Als een penseelstreek van de schilder Als een zeezucht die steeds gewilder is door de mannen varend op zee Het krakende gewaad van het bos Met als kleur een authentiek groen Of bruin in de dagen van toen Zo beweegt zij in haar schoenen van mos Rustend op de stille wind Een stem zo zoet als dat van een verlegen…

Ontsproten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 453
Lopend door de vlakte mijn wol onder de arm met wind door de oren waar de ogen niet stuiten lezend door de woorden mijn ziel zelfs bij de hand met letters door de ogen waar mijn geest kan gaan leven is er nog ongekend gewortelde starre staken in weer en wind bewogen mijn passen doen stokken prozaische droge indruk stille bronnen in…

Ouders

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.182
Langzaam zie je hun vergeetachtigheid toenemen en in gedachten heb je een stille traan. Moedeloos moet je het ervaren. Het ergste is, je kunt er zelf zo weinig mee, alleen er voor ze zijn. Als kind probeer je je gevoelens niet te laten zien, want ze hebben het al moeilijk genoeg.…
Dick Voogd5 augustus 2019Lees meer >

Biggels

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 613
Die lach van uithuilen Depressie op het gezicht Dikke lip en een brok Kam glijdt door haren Stille gedachtes ongedeeld Ontkent het onvergetelijke Als in een droom Van verdrongen werkelijkheid Open armen ontvangen Stilzwijgend het verdriet Want ze omarmen Tegelijk hun verlies Tijd het verleden Niets komt terug Zoals het was In ander…

Slechts een stap!

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 475
voortschrijdende tijd bepaalt de context om haar levensstaat te onderzoeken het huis aan kant, het glanst en wacht op de dingen die niet in vervulling zullen gaan de tikkende uren houden haar gezelschap, verguld en ingelijst verscheiden partners met haar vrienden, de kinderen gepositioneerd in tere souvenirs het zeer tekent zich af in stille…
Pama3 februari 2020Lees meer >

Bloemen plukken

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
Als ik bloemen plukken mag pluk ik ze midden uit het rijpe graan hun blauw verwoordt de hemel het wit een stille traan waar sterren bloeien in de nacht en rond de maan waar zonlicht lacht pluk ik een wilde edelweiss daartussen laat ik de klaproos stoeien in een jodelblij bestaan zal ik de mooiste bloemen plukken want liefde mag uit vreugde…

Corona

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 716
Vanuit mijn stille virusvrije kooi van beton en dubbelglas, zie ik een zieke wereld die verandert en straks zijn zal zoals het eerst niet was.…
Ruud1 december 2020Lees meer >

Het meisje

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
Het meisje Vaak dwalen haar gedachten af naar hem Dan staat zij onder schaars lantarenlicht Deels vrouw al, deels nog een onnozel wicht Vadertje Tijd schrijft al een requiem Het is december, er heerst strenge vorst Zij staat wat eenzaam in een stille straat Hoort zij nu nog van schapen het geblaat Gebalk; de ezel die Maria torst?…