5775 resultaten.
Monet à la minute
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
694 (Een dichterlijke impressie van een meesterschilder)
Kruislings kleuren de lelies
luchtig op het stille water
De zon, het oog van Apollo, doorklieft
de atmosfeer en licht het hoofd
in een eeuwig later
Kroon en loof vleien zich tinten groen
en mijmeren stilletjes voor zich uit
De geur van kamperfoelie spreidt
zijn nevels over een pittoreske…
Karel de Stoute
gedicht
1.5 met 64 stemmen
22.712 Zijn honger, als potente edelman
Was al op jonge leeftijd niet te stillen
Hij was wat je wel noemt een Don Juan
En regelmatig nam hij het ervan
Gewoon, wat alle mannen stiekem willen;
Hij stelde jongedames vaak de vraag:
Zou u voor mij uw rok op willen tillen,
En mag ik even voelen aan uw billen ?…
Winterwandeling
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 Bewegingloos staan nu de populieren
in rijen langs de waterkant
terwijl hun witte kruinen sieren
stille contouren van het achterland.
De velden met witte deken toegedekt
in serene zonnegloed gehuld
tot aan de horizon uitgestrekt
als blinkend decor verguld.…
Ik omhelsde een boom
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
582 En in dat korte moment, dat stille ogenblik
leek het alsof die oude boom en ik
plots zielsverwanten waren.
Ik voelde een kracht die ik niet had verwacht,
een kracht haast niet in te tomen.
Ik legde mijn oor en omhelsde hem fors
en 't was alsof ik, achter zijn ruwe schors
zijn levenssappen hoorde stromen.…
Berk
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.350 Als daagse wind en warmte zijn gevlucht
en alles wat uw lichte schoon moet vrezen,
dan tekent gij uw liefelijke wezen
in stille heerlijkheid op de avondlucht.…
Fleurige parasols
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
739 Onder een gewelfde paraplu boren
duizend stemmen stille gaatjes
in de moezon regen die het lichaam
van de rivier doorzeeft, levensdromen
kerven zich in stenen. En wie van
hen de glans van de woestijn doorstaat,
slaat bressen waardoor een brede
toekomst zich stromen laat.…
Houvast
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
586 brillenglas
Het was alsof zijn jasje
ineens te groot geworden was
veel te groot voor zwaar
gedragen schouders
een trilling over wang
en boven oog
nauwelijks merkbaar
alleen zichtbaar voor
diegenen die het waagden
hun blik niet af te wenden
Onvermoed leed trekt een
smal spoor over
getekend gelaat en ik
kan niets anders dan kijken
Stille…
Geef ons liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
852 Een rilling van m'n kruin tot aan m'n schenen
Met haat doordrenkte waanzin spreekt zich uit
De menigte joelt mee vanuit haar tenen
Hun stille wens maakt hij tot een besluit
Zo grof, zo hard, geen gêne te bekennen
Het volk in onvrêe zoekt een zondebok
Als kuddedieren laten zij zich mennen
Zij willen slaan, en hij geeft hen de stok
Het steekt…
- Branderige fleur, vlammend van kleur -
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
939 Hij vroeg zich af wie hij was,
de stille kleurrijke man van vele winden,
een beminnelijke lach dat horizonten brak,
het hemelsblauw finaal doormidden.…
Voorbijgangster
poëzie
4.0 met 3 stemmen
930 Een lief gelaat in tere lijnen
Een stille lach om jonge mond:
Zo schreed zij daar; en de eigen stond
Voelde ik een leegte in mij schrijnen.
Zag zij mijn blik bewondrend schijnen?
De lange wimpers zonken blond
Op de ogen; 'k zag haar lach verkwijnen
En voelde schaamte om wat ik schond.…
Engelen I
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.009 En het is in 't weerlichtsnel verschijnen
Van de dingen, of hij stille stond.
Even glanzen zij en zij verdwijnen,
Als de glimlach om zijn zachte mond.
En de werelden, die langs hem rollen,
(Duizendvoude flonkering verschiet)
Zijn hem, of een kind gekleurde bollen
Regenbogend ving en vallen liet.…
DODENKLACHT
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.469 Kon met mijn hartbloed ik u 't leven
hergeven, u de zonnige ogen
weer op doen slaan,
of in mijn armen door het duister
der stille dodengangen dragen,
en met u gaan...…
~In A Sentimental Mood~
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
441 Ach ja, ’t was zo vertrouwd, Simon Carmiggelt:
Een glimlach, soms een stille traan die biggelt.…
Hare buik is zo welvende en zacht
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.671 Goud zijn hun lichamen, zij zinderen
Door de luchten, en stillen alle dorsten.
---------------------------------
uit: Sonnetten (1934)…
Realiteitsvlucht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
415 Dromerig staarde ze voor zich uit
en brabbelde een paar woorden
Als je goed luisterde, fantaseerde ze voluit
Al kon je het bijna niet horen
Stoïcijns staarde ze naar de lucht,
droomde kinderlijk verlangend
over een prins en een paard
Soms ontsnapte er een stille zucht,
met haar hoofd achterover hangend
en haar haar in een paardenstaart…
Wat niet was
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
720 wazig matte schijn
Wat niet was
Niet zal komen
Wat veel te vroeg begon
Geen schijn van kans
Van slagen
Een ondergaande zon
Een zon die niet meer opkwam
Een nacht die donker bleef
Geen sterren
En slechts antwoorden
Die ik mezelf schreef
Wat niet was
Niet zal komen
Niet bedoeld was te zijn
Het blijft soms nog schrijnen
Een stille…
Fluitles voor de stad
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
427 Muziekles voor de stad,
waar het geluid van af is
de stille meegaande melodie
die onbewuste slapers voorzichtig aanpast
aan een nieuwe dag.…
Schouwspel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 dan
hun vlucht
Naar de horizon
Laten zich verleiden
Door de rode avondzon
De dag schemert
De nacht ontwaakt
Het is donker en duister
De wereld slaapt
Gefluister, ik luister
Zie het weerlicht
van de maan
En fonkelende sterren
Ver van mij vandaan
De lucht wordt duister, prachtig
De nacht donker, bijna raadselachtig
Tot de stille…
De openbaring
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
647 verander
Zo ben ik tevreden
Tevreden in leegte
Een gapend gat
Verborgen met een spiegel
Waan, woestijn, waardeloos, waardevol
Een huls
Niet van mij
Mij is vermeden
Mij is versneden
Tot gruis
In stof
Verwijderd, verdrongen, vergeten
Wat is eigen
Wat is ik
Ik is verdwenen
Lang geleden
Een gat, een diepte
Een verlaten schelp
De stille…
Als bloemen konden spreken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
671 Graag leg ik mijn oor te luisteren
naar het stille om me heen
geloof dat bloemen op de tafel
tot me willen spreken
ze zijn wel open
doch ik kan ze niet verstaan
zie nog teveel vervalste kleuren
van het leven in de schaduw
over de grenzen van het leven
die banden van geliefden breekt
noem het zielenpijn
soms denk ik dat uit zwijgen…
Beknotting
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 De dieren lijken te weten wat ze willen
Ze hebben geen honger naar eigendunk te stillen
De mens zucht naar kennis en wil zijn ego gestreeld
Maar de man uit Königsberg zegt
We kunnen niet precies weten
Slechts dat wat we met onze subjectieve waarneming meten
We hebben de lat te hoog gelegd
Een ander hamert erop los: humanisme is niet gewenst…
Schouwspel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
592 hun vlucht
Naar de horizon
Laten zich verleiden
Door de rode avondzon
De dag schemert
De nacht ontwaakt
Het is donker en duister
De wereld slaapt
Gefluister, ik luister
Zie het weerlicht
van de maan
En fonkelende sterren
Ver van mij vandaan
De lucht wordt duister, prachtig
De nacht donker, bijna raadselachtig
Tot de stille…
Psithurisma
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
476 De zachte bladeren woekeren mee
Als een penseelstreek van de schilder
Als een zeezucht die steeds gewilder
is door de mannen varend op zee
Het krakende gewaad van het bos
Met als kleur een authentiek groen
Of bruin in de dagen van toen
Zo beweegt zij in haar schoenen van mos
Rustend op de stille wind
Een stem zo zoet als dat van een verlegen…
Ontsproten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Lopend door de vlakte
mijn wol onder de arm
met wind door de oren
waar de ogen niet stuiten
lezend door de woorden
mijn ziel zelfs bij de hand
met letters door de ogen
waar mijn geest kan gaan
leven is er nog ongekend
gewortelde starre staken
in weer en wind bewogen
mijn passen doen stokken
prozaische droge indruk
stille bronnen in…
Ouders
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.182 Langzaam zie je hun
vergeetachtigheid
toenemen
en in gedachten
heb je een stille
traan.
Moedeloos moet je het
ervaren.
Het ergste
is, je kunt er zelf zo
weinig mee,
alleen er voor ze zijn.
Als kind probeer je je
gevoelens niet te laten
zien,
want ze hebben het al moeilijk
genoeg.…
Biggels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
613 Die lach van uithuilen
Depressie op het gezicht
Dikke lip en een brok
Kam glijdt door haren
Stille gedachtes ongedeeld
Ontkent het onvergetelijke
Als in een droom
Van verdrongen werkelijkheid
Open armen ontvangen
Stilzwijgend het verdriet
Want ze omarmen
Tegelijk hun verlies
Tijd het verleden
Niets komt terug
Zoals het was
In ander…
Slechts een stap!
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
475 voortschrijdende tijd
bepaalt de context om haar
levensstaat te onderzoeken
het huis aan kant, het glanst
en wacht op de dingen die
niet in vervulling zullen gaan
de tikkende uren houden
haar gezelschap, verguld en
ingelijst verscheiden partners
met haar vrienden, de kinderen
gepositioneerd in tere souvenirs
het zeer tekent zich af in stille…
Bloemen plukken
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
542 Als ik bloemen plukken mag
pluk ik ze midden uit het rijpe graan
hun blauw verwoordt de hemel
het wit een stille traan
waar sterren bloeien in de nacht
en rond de maan waar zonlicht lacht
pluk ik een wilde edelweiss
daartussen laat ik de klaproos stoeien
in een jodelblij bestaan
zal ik de mooiste bloemen plukken
want liefde mag uit vreugde…
Corona
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
716 Vanuit mijn stille virusvrije kooi
van beton en dubbelglas,
zie ik een zieke wereld die verandert
en straks zijn zal zoals het eerst niet was.…
Het meisje
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
545 Het meisje
Vaak dwalen haar gedachten af naar hem
Dan staat zij onder schaars lantarenlicht
Deels vrouw al, deels nog een onnozel wicht
Vadertje Tijd schrijft al een requiem
Het is december, er heerst strenge vorst
Zij staat wat eenzaam in een stille straat
Hoort zij nu nog van schapen het geblaat
Gebalk; de ezel die Maria torst?…