8214 resultaten.
Kans
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
3.631 Op mijn kalende hoofd zie ik de spijt
dat ik voorbij heb laten gaan
die ene gelegenheid
om je te laten verstaan
wat bij mij na al die tijd
als een dans van vuurvliegjes
boven een stille beukenlaan
in zelfverwijt helder opgloeit.
Onuitgedoofd woedt de liefde voor jou
nog immer als een bosbrand in mijn hoofd.…
In eeuwige slaap
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
540 Door doornen getergd
in onwetend bestaan
vloeide 'n druppel bloed
achter donkerraam
een hof 'lijke slaap
van eeuwige nacht
sluipt
in brocanten gewaad
onverwacht
lippen rozenrood
ogen als smaragd
onsterf'lijke dood
wachtend vol smacht
honderd jaar geduld
nevel drijft voorbij
in zilv'ren gedachten gehuld
kust hij haar vrij…
MEISJESVERDRIET
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
771 Kon ik mijn verdriet maar dragen
deed mijn hart maar niet zo’n pijn
Kon ik maar iemands hulp vragen
kon ik maar minder eenzaam zijn
Kon ik ‘t anders zijn maar torsen
ging de smart enkel maar voorbij
Waarom zo veel druppels morsen
en dat alleen in het leven van mij
Kon ik ‘t eenzaam maar hebben
was nu de nacht maar minder stil
Kon het eenzaam…
Bij het passeren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 voor de regen uit
bij heldere nacht en volle maan
een lied op de achtergrond
plaats viel niet te bepalen
Het meisje met de naam Berk
ze was zo willig en zacht
als ochtendmist met ros erboven
een eenheid met haar paard
Een boom omarmen, sappen voelen stromen
van blad naar wortels en de weg terug
een schimmel met ruiter komt voorbij…
proost
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
668 o koningin vol majesteit
U raken we als vorstin kwijt
Uw koningszoon, goed opgeleid
staat voor een hele nieuwe tijd
Eindelijk weer een man aan het roer
anders, maar wel heel erg stoer
en pracht en praal zijn niet voorbij
want Maxima staat aan zijn zij.
Naast haar nog drie lieftalligheden.…
De rauwe werkelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.465 Een jaar is voorbij gevlogen,
het gemis niet.
Nog niet.
Nooit.…
Hielen likken
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
747 In je dromen ben je de kampioen
kun je alles aan, alles doen
in je dromen ren je Usain Bolt voorbij
sterker nog, je zet hem zo opzij
in je dromen zeg je niet ja baas, nee baas
maar sta jij aan de top
in je dromen lap je iedereen aan je laars
bepaal jij wie de zak krijgt, wie de strop
maar daar zijn het dromen voor
en dus ga je iedere dag…
De vrouwen die ik heb gekend
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.516 De vrouwen die ik heb gekend
zijn mij voorbij-getreden
als zwaarden, in vaste vuist geklemd,
die bevriezende sneeuw door-sneden.
Hun hoop, hun schoonheid en hun schroom
bleef in mijn oog geschreven;...
- maar groeide er ooit tot in de boom
wat werd in bast gedreven?…
Als dekbed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 Jouw nacht wil ik zijn
als het dekbed rond jouw
prachtige contouren
Jouw ochtend ben ik
als in die fragmenten
van een voorbije tijd
't Middaguur slaat twaalf
hoewel de tijd slechts e-
ven lijkt te haperen
Start volgt voortvarend
uren worden groter
glijdend in de avond
schrijdt de tijd voort
tot in de nacht die roept
dat mijn…
Vogelvrij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
709 De tijd van stilzwijgen is voorbij.
Van nu af aan ben ik vogelvrij.…
In tegenbeeld
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
500 heb mijn ziel
verpand aan de zee
loop genietend met haar mee
tot in de verte
de stormvogel nadert
en golven hun ankers gaan lichten
opgetuigd met kuif
rollen zij razend voorbij
overslaande massa’s springen op tij
immens is de kracht
die onverwacht hoogte kiest
gaten in dijken en weringen spiest
tot zij rimpelloos
de zon laat ondergaan…
Mens toch...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 waarom worden dagen geschonken
die trager maar korter zijn
het ochtendroze met avondrood geschonden
leven als zachte rozen of venijn
ik ben mijn weg gegaan
dag na dag met anderen
niemand kan het veranderen
toch blijft bestaan een eeuwig begaan
leven, een flits van wachten
op wat komen moet
eindigheid, één verachten
voorbij het kwaad…
Improvisatie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.044 Met jou afspreken voor een kopje thee
naar elkaar kijken, een heleboel woorden
een groot aantal boten, die voorbij drijven
De kathedraal, gebrandschilderd de ramen
Sancta Camisa en het blauwe Chartreslicht
zachtjes samen het Ave Maria zingen
We zullen opnieuw een afspraak maken
het verlangen naar elkaar beleven
jij zult komen met…
Vergetelheid van geest
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 ik zag de eindeloze rij
zwaaiende handen
in snelle vaart wilde ik voorbij
maar moest ze
in de ogen kijken om
ook hun afscheid te begrijpen
voelde nog de warmte
van samen ook al
kende ik niet alle namen
stukjes leven kwamen
in herinnering die
oplichtten in hun blikken
weer doofden
in vergetelheid van geest
het was mooi geweest…
Versgemalen koffie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
644 Jij die negentig
En mijn vader bent
Ligt hier nu op dit
Sobere seniorenbed
Alleen maar stil te zijn;
Adem die vertrok
En niet meer terugkwam
Het bloed dat blauwe plekken
In je benen vormt omdat
Het niet meer stroomt -
Jij nog zo dichtbij
En al zover bij ons vandaan;
Nog voordat de ochtend voorbij is
Zegt mijn moeder dat…
middel baar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
578 ‘je bent oud’ zeggen ze, ze keert zich om
en kijkt naar al haar woorden
een samengeraapt vocabulaire
gaapt bodemloos de put voorbij en blij
draait zij zich terug
ja ze is oud; ze draagt de dag
op handen en met flair gebaart ze,
dat het mag
wis en waarachtig blijft het fout
haar jonge kant nog te belichten, maar alla-
ze is er nog…
Vrijheid in verbondenheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
724 Voor Piet Scheerhoorn
Zilveren namiddaglicht,
Een dag is weer voorbij,
Het laatste rondje
Door de nu nog azuurblauwe
Lucht die al gauw
Verkleuren zal tot
Vaalgrijs, misschien wel grauw,
Waarna het avond zal zijn -
Verrukt kijk ik naar vleugels
Die beschenen door het laatste
Restje uitbundige zon
In ultieme regelmaat
Een…
Na schooltijd
gedicht
3.5 met 2 stemmen
6.044 De wolken zeilen hoog voorbij, ik lig
languit. Gras kriebelt mijn gezicht.
Ik denk aan dingen die ik nog niet weet.
Hoe bloemen bloeien, hoe een vogel leeft
en waarom water van de zee beweegt.
Er komt een vlinder even zitten op een bloem.…
Ik wou vandaag ik was
gedicht
3.4 met 27 stemmen
12.570 Ik had er ook maar weinig aan,
ik zou alleen maar ergens staan
op 'n weiland of tussen stenen
en geen mens zou naar me omzien
als ie daar toevallig voorbij zou gaan
op hele lange benen
en dan wou ik als sprietjes gras
weer dat ik een mens was,
dus wat ik nu al ben -
en zo kwam alles min of meer
op hetzelfde neer.
--------------…
Jij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 De regen drupt
Een warme gloed vervult mijn dagen
Ik weet niet hoe ik moet vertellen dat ik van je houd
Dat ik je liefheb
In de lengte van alle jaren
Dichterlijk geluid
Is ver weg van de huizen
Het leven gloeit voorbij
Ergens in mijn hart weet ik dat je er bent
Dat je stil bent in het geluid van de zee en van de bossen
Diep van binnen weet…
tussen de noord- en zuidhelling
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
648 ik herinner me nog
zo'n dag als deze
't zachte regenlicht
overeind getrokken door de roos
in het perkje naast het zomerhuis
een vlinder die voorbij trekt
niet groter
dan de vingertop
waarmee ik een cirkel teken op het raam
om het vergezicht te openen
de weg tussen zandhaver, de oude duinen en het heideveld
dat stil wacht op het…
aan de rand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 aangekomen aan de rand
van het stille leven
kijken we ontroerd
naar de dans
van de spreeuwen
in de schemering
opgetild uit onaanzienlijkheid
waaiert de zwerm uiteen
verdicht om dan weer
open te vouwen
bestaan in geleende tijd
vanwege elkaar
in de stilte schuilen we
boten varen aan ons voorbij
wie zal ons
in verlatenheid kennen
onze…
eindig
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
659 gestorven
hun oude goud verkleurt naar grauw
en bruin verwerkt mijn wintertuin
het huilen van de regen
een kleine engel slaapt verkleumd
zijn hoofdje leunt tegen zijn arm en warm
verlangt zijn hart
een moeder in haar laatste uur
verschuift haar liefde voor de duur van
eeuwig in verbinding
nu waait de wind hun stille namen
naar voorbij…
Geen kerstboom te zien
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
523 Geen kerstboom te zien,
En toch lopen hier allemaal
Mensen voorbij met een kluit
In hun handen geklemd -
Langs de scheuren in
De aarde - hun aarde -
Zijn ze op zoek naar
Het riet dat hieronder
Ergens moet groeien,
Zo hadden de beleidsbepalers
Hen in vertrouwen gezegd;
Maar net zo min als de huizen
In hun luxe woonwijk verkoopbaar…
Een nieuw jaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
506 Uren, dagen, maanden, jaren
vliegen hard voorbij
wat zal de tijd voor ons bewaren
tranen of weer blij
In de tijd ligt het verborgen
wij vliegen er door heen
met kleine of met grote zorgen
samen of alleen
Laat de hoop steeds overwinnen
alle tegenspoed ten spijt
iedere dag met kleur beginnen
geef goede invulling aan de tijd…
Turen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Dagen gingen verder met maanden in vooruitzicht
jaren die voor mij niet lang genoeg konden duren
gingen secondes in een stroomversnelling voorbij
terwijl ik naar je portret lag te staren voor uren.…
Roepafstand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
460 de avond is tot de nok met
nachtblindheid gevuld
ons beider ogenblik
is de schemer al voorbij
maar er is meer, wat scheelt
het eigenlijk, wat is deze plek
in de zintuigen van ons
heelal, waar komt het licht
uit sterrenstof vandaan, water
naar de zee, schaamrode
golven voor de boeg, alsof
zij voor hete adem wijken
dit voorgordijn…
Verstrooid
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
723 Je mag best weten dat ik even aarzelde
bij het openen van de urn
het voelde zo onwerkelijk
jouw lijf als as te zien
maar nu rust je
in de holte van mijn handen
voor de laatste keer
voel ik ons dichter dan bijeen
ik laat je gaan lief
als alles wat je was
glijdend door mijn vingers
in de stilte van voorbij
en mijn adem geeft je vleugels…
De fiets en ik
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
585 'k Kwam van alles tegen
ook veel kwam er voorbij
niet alleen op de wegen
maar ook stilaan opzij.
Stopte even bij 't water
dat geeft rust en moed
een klein half uurtje later
was mijn innerlijk weer goed.
Want soms, moet je " opladen"
omdat niet alles kan
een simpel tochtje zorgt ervoor
da'k er weer even tegen kan.…
Het zeilschip en de zee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
578 een zeilschip gaat voorbij
wit tussen de bomen verdwijnt
de wind wiegt de takken
zachtjes de bladeren
dakpannen rood in de rij
schouder aan schouder
de zonnestralen tegemoet
wetend warm zijn nabijheid
brengt mij terug
verankerd
met open armen in mij
warm en licht
de verte is hier
de zeilboot ben ik
luister naar de zee
zij zegt…