6649 resultaten.
Lotus uit de modder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 Als ik het toch eens had geweten
dat mijn stem nooit een echo werd
en dat waar ik mij altijd in heb vastgebeten
mij niet getroost heeft maar juist eeuwig wakker en alert.
En als ik het toch eens had geweten
dat mijn kracht hier juist in huist
dan had ik veel eerder begrepen wat ik in al die jaren heb uitgepluist.…
Levensgeluk of niet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
14 Ik vind, dat je er uit moet halen,
Wat er in zit, tot op de bodem,
Want wat je ooit hebt gemist,
Is verloren, ben je eeuwig kwijt.
Genot kan je vinden, als je er
Goed naar gaat op zoek,
Verdriet overkomt je,
Of je dat nu wilt of niet.…
Levensgeluk of niet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
6 Ik vind, dat je er uit moet halen,
Wat er in zit, tot op de bodem,
Want wat je ooit hebt gemist,
Is verloren, ben je eeuwig kwijt.
Genot kan je vinden, als je er
Goed naar gaat op zoek,
Verdriet overkomt je,
Of je dat nu wilt of niet.…
Anthem voor een vriend
netgedicht
3.2 met 118 stemmen
52.336 Géén last van 't eeuwige moeten,
er is immers niets aan de hand.
Zo ben je door het leven gegaan,
ondanks alles met een gulle lach.
Géén tijd om stil te blijven staan,
maar tóch een mens van de dag.
Dit vissersdorp was ooit van jou,
hier ademde je, heb je geleefd.
De lucht was niet altijd blauw,
maar je hebt de zon nagestreefd.…
DE PIANIST
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.412 opnieuw na meer dan zestig jaar
verdriet en tragiek op ooghoogte
in beeld gebracht een heimelijk
teder gebaar verdrinkt zichtbaar
in nog steeds niet voor te stellen
wreed gedrag Polanski’s kijk op
eeuwig menselijk tekort en toch
zo tijdgebonden onverdraaglijk
wee in Warschau gesymboliseerd
door het leven van pianist Wladek
Szpilman overlevend…
koepel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
638 de eeuwige kringloop
die ons bestaan bevestigt
is een snoer van wonderen
de blauwe hemelkoepel
jubelkleuren van de herfst
fonkelende sterren
in zwart winterfluweeel
met daaronder een verstilde
witbevroren wereld
dan de jonge lente
met ijlgroene bosranden
witgewolkte luchten
met de zon
die ons langzaam
levenswarmte teruggeeft
we…
in samen zomer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
712 we lentten in een nieuw begin
ontplooiden in ontdooien
bevruchtten tot een eeuwig samenzijn
de ballast die er was
gaf ons steeds minder last
ik pluk je niet
maar laat je bloeien
groeien in mijn liefdeslied
je wiegt op ongekende tonen
in een onbekend gebied
op nieuwe klanken
van de wind die zon
weer als haar partner vindt
in samen…
Fel (2)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
588 gaat rond
hij zoekt een prooi om te verslinden
het was zeer goed, tot hij ons vond
hij greep ook hem, die lieve jongen
hij greep ook hem, totdat
die lieve jongen niet meer kon
en hij nog één keer bad
Nee, hij sméékte om verlossing
nog even thuis, een warm onthaal
hij kon de wegen niet doorgronden
het was zijn laatste avondmaal
Voor eeuwig…
Mijn laatste wens
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
2.119 Als mijn ziel in het hiernamaals glijdt
mag ik dan in jouw hart blijven leven
en je als herinnering warmte geven
uit naam van liefde in eeuwigheid?…
opstaan en vallen
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.907 stralend in de zon
het eerte daglicht vang ik op
dit was hoe het begon
uit de grond ontworteld
de zon brengt mij groot
mijn leven zal niet eeuwig voortbestaan
uiteindelijk moet ik toch dood
maar ik geniet
grote voeten komen op mij af
mijn blaadjes krimpen in
ik ben bang voor mijn graf
ik leef nog maar net..…
Stroom der vergetelheid ...
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
959 facetten
wenkt en roept zij
lachend met haar golven
Wateraders zuigen wreed
tijgen aan gevoel
verzuipen verstand
aanzwellend denken verdrinkt
Misselijkmakend metershoge
golven maken zwemmen onmogelijk
hogere levensstromen
verliezen deze ongelijke strijd
Het vechten moe
geef ik mij over
aan de stroom der
vergetelheid
De zee voor eeuwig…
Zoals ik je daar zie
netgedicht
2.6 met 22 stemmen
1.484 eenzaamheid zijn waarde
verwrongen vingers van een mens
een trieste vuist vol dromen
gevuld met zelfbeklag
Zoals ik je daar zie
de knieen opgetrokken
vanuit het zachte groen
verschijnt een ander wezen
dat om je schouders glijdt
Zoals ik je daar zie
met goud omfloersde lokken
in een raam van vermiljoen
kan ik het leven lezen
van verloren eeuwigheid…
De eenvoudigste dichter
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
720 De eenvoudigste dichter
Schrijft zijn mooiste lied
Tijdens eeuwige liefde
Of onnoemelijk verdriet
Het is het een of het ander
Daartussen niet
De eenvoudigste dichter
Beleeft alles intens
Vergroot of verkleind
Als door een lens
Hij kan het niet helpen
Is ook maar een mens
De eenvoudigste dichter
Houdt van veel kleine dingen
Haat soms…
en verleden wat gebeurt
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.310 ik liet handen
groeien uit de muur
we werden vrienden
ik denk ze maar huur
ze lichten wit uit beelden
en verleden wat gebeurt
ik proef het kale heden
verdwenen is de kleur
zwart beweegt de handen
in schaduw zonder tijd
streelt de diepe angsten
voor dood en eeuwigheid
bespeelt mijn ziel
ogen heb ik dicht gelaten
kijken hoe het mij…
Herinnering aan Holland
poëzie
4.4 met 95 stemmen
26.822 De lucht hangt er laag
en de zon wordt er langzaam
in grijze veelkleurige
dampen gesmoord,
en in alle gewesten
wordt de stem van het water
met zijn eeuwige rampen
gevreesd en gehoord.…
Vierdaagse Nijmegen (2)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.212 De Radetzkymars heeft het eeuwige leven,
wie heeft Manuela van haar eer beroofd?
Je krijgt vleugels in deze atmosfeer,
die van mij zijn echter gebroken.
In de knop veelbelovend, maar niet ontloken.
Als een zombie door een zee van geluid:
Sexbom verkracht met de handjes omhoog.
Geknapt de al te sterk gespannen boog.…
Niemandsland
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.033 Nooit een hand gevoeld
die warmte straalt
of liefs ophaalt
maar liefde bedoelt
Nooit een passie gehad
die stralend bloeit
of eeuwig boeit
maar ben het zat
Nooit de goedheid weten
die overwint
of altijd zingt
maar ben versleten
Nooit de waarheid zeggen
die prachtig klinkt
of zachtjes zingt
maar verdraaid uitleggen
Nooit de luchten…
Knalfuif
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
3.118 Zwaveldampen ontsmetten
het gebeente van de te laat vertrokken gastheer
wachtend tot al het feestgedruis bedaarde
Nog regent het as over vergeten jassen
waarin versteende grimassen
veel duiden maar niets meer zeggen
voor doden stil en niets meer uit te leggen
Voor eeuwig lijkt de dis gedekt
in kringen lava, in roet gevlekt
Ooit zal de…
Knalfuif
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
5.646 Zwaveldampen ontsmetten
het gebeente van de te laat vertrokken gastheer
wachtend tot al het feestgedruis bedaarde
Nog regent het as over vergeten jassen
waarin versteende grimassen
veel duiden maar niets meer zeggen
voor doden stil en niets meer uit te leggen
Voor eeuwig lijkt de dis gedekt
in kringen lava, in roet gevlekt
Ooit zal de…
Nooit
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.164 ze gisteren nog bloeiden voluit
en de wind zachtjes de hitte bleef plagen
is hij gekomen zonder geluid
zonder gêne en zonder vragen
liet hij vogels sterven in de kou
Klauwen in mijn geest gehaakt
vernietigen alles waar ik van hou
Stilte tot mijn vijand gemaakt
hoewel die mij trouw tot het einde had beloofd
Dus dit is het begin van eeuwigheid…
Vogelvrij...
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.326 huisje
Je kraaloogjes kijken angstig rond
Nooit zal je de vrijheid meer proeven
Je trillende verenlijfje bonst van angst
Klein lief gevangen vogeltje
Toch zal je de vrijheid gaan vinden
Langzaam laat je je verenpak neerglijden
Je kraaloogjes sluiten de angst is verdwenen
Klein vogeltje in je glazen huisje
Zwevend op de wolken van de eeuwigheid…
Dag kleintje
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.157 dag kleintje
dag voor altijd
rust maar
in eeuwigheid
je moeder...…
Die na mij komen, deze zullen weten
poëzie
3.1 met 10 stemmen
2.287 Zij zullen u begrijpen, o nature
En voelen in zich omgaan, deze wil
U uit te spreken eeuwig en waarachtig,
Als Een geheel van dampen en van vuren
Van kwistigheid, en van bewegen stil,
Dat samenarbeidende wordt oppermachtig.
---------------------------------------------------
uit: Liederen der Gemeenschap (1922)…
WATERPOKKEN
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
568 ‘k Strooi mentholpoeder, favoriet,
Tussen je zilveren ruggenharen
Je raakt mijn sensitieve snaren
Ik zet mezelf voor aap, geheid
Maar blijf je eeuwig toegewijd…
Woest venijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
707 De droogte die eindeloos verzand
Het halstarrig verdorren van vechtend jong groen
De eeuwige woede die verwoestend brand
De vraag verzwijgend, wat te doen
De leegte gevuld met de warmte van een zoen
Het water sijpelt schaars over de rand
Het leven schiet voorbij terwijl het water land
De verlichting, de uitstraling van het regen seizoen…
va
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.362 tederheid was verborgen
langzaam verzachtende vader
wel eens tranen in je ogen
druppels van tederheid
zorgzame grijze oude man
meer dan zestig jaar met
de liefste vrouw moeder
lieve man achter een schild
na je eenzame dood kun je
nog zo vertederen
wordt je late humor en liefde
voor mij steeds aandoenlijker
voor mij alleen
zit je eeuwig…
De mestkever
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.558 De mestkevers worden wakker,
ze ruiken een feestmaaltijd,
wie er het eerste is,
blijft de eeuwige strijd.
In hordes trekken ze er op uit,
hun grote schild op de rug,
heel veel zwarte pootjes
rennen vliegensvlug.…
woeste hoeve
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
833 duist’re geest vol
verterende zwarte haat
voor de uitverkorene
de nachthemel kleurt vaalrood
trage rook torent hemelhoog
verduistert de stille maan
het vuur van haat is geblust
opbloeiend geluk is verteerd
door vlammen van hete jaloezie
in maanloze stille nachten
waarin de nachtuilen roepen
waart het spook van verderf rond
voor eeuwig…
Alle dagen
gedicht
3.7 met 32 stemmen
19.000 Het wordt verleend
als er niets meer gebeurt,
als het trommelvuur verstomt,
als de vijand onzichtbaar is geworden
en de schaduw van eeuwige bewapening
de hemel bedekt.…
Vertel het mij
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.333 Vertel het mij
Jij bont gekleurd tweetertje
Fluister het eens wat jij zoal hoort
Zal het onrecht ooit eens stoppen
Of dendert het in eeuwigheid voort
Vertel het mij
Sopraantje gehuld in vederdracht
Blijft het ongeremd en altijd nacht
Blijft de mensheid grof betichten
Zal de zon eens het onrecht belichten
Vertel het mij
Mijn zingende nachtegaal…