5043 resultaten.
Dood
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
2.596 mee
Voor velen als een last gevoeld
Voor mij een vriend, altijd aan mijn zij
Waar komt het toch vandaan
‘t gevoel dat alles alles is en toch ook niets
't gevoel geen angst te kennen voor wat komen gaat
een gevangene van ’t leven te zijn
maar vrij tussen de andere geketenden in
Niet te weten wat er aan het einde komen gaat
’t verleden los…
Akis II; in de wind geslagen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
401 ben slechts de stuurman
van eenvoudige komaf
en toch raad ik jullie af
matrozen, om deze jongen
aan boord te nemen
na de avonturen aan wal
in de chaos zonder zeden
de reden is heel simpel
ik wimpel jullie niet af
met ’n laf en onaf betoog
maar door mijn oogharen
zie ik in de versufte jongen
duidelijk ’n god gedrongen
wachten om los…
Mats Modderman
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
450 Kijk daar is Mats, de handy modderman
Hij doet in meten maken en monteren
Uurtje factuurtje, en maar declareren
Een kraakje hoef je hem echt niet te leren
Het geld brengt hem bij louche hoge heren
Laat hem maar schuiven, Mats de modderman
Hij heeft geen job, maar was zich gaan bekéren
Nu trekt hij nieuwe modestukken an
Zegt modejournaliste…
Gesprek in het parkrestaurant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
231 De nacht te lang,
twijfel als metgezel,
een flat white als houvast,
bloemen en fonteinen
tegen de leegte in mijn hoofd.
Ik wachtte hem,
de man die eens luisterde
toen de wereld kraakte
en mijn zoon verdween
in stilte en onmacht.
Zijn fiets op slot,
zijn ogen open.
Ik sprak in flarden,
vulde de stilte
met broze herinnering,
met woorden…
De eerste psalm
poëzie
3.4 met 15 stemmen
8.427 Dies geen god'loos' int oordeel staend' en blyuen
Noch sondaers stout vertoonen haer aenschijn
Onder de ghen' die vroom end' oprecht zijn.
6.…
afgewezen min
gedicht
3.6 met 92 stemmen
41.923 sprak
‘mijn liefde is niet oud antiek
ik ben fris en authentiek’
gedreven in jouw koude wak
wilde je als pinksterbloem
jij bruisend pinksterbeest
geheel in ons jouw geest
pruimedant paardebloem
mijn tong nog vol vuur
waan en trots zijn zuur
pinkster heet nu pentekoste*
voor niet geliefd geloste
‘k was slechts veroveraar
woorden loos…
Gevangen
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
886 Witte wolk, door rook bevangen,
laat me los, houd me niet gevangen.
Handen omarmen zacht gefluister,
koud en kil zijn de woorden die ik beluister.
Blaadje groen, grove gezangen,
jouw zachte schoonheid houdt me gevangen.
Een kabbelend beekje, een briesje zo kil,
jouw eeuwige liefde is wat ik wil.…
Gevangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
907 Witte wolk, door rook bevangen,
laat me los, houd me niet gevangen.
Handen omarmen zacht gefluister,
koud en kil zijn de woorden die ik beluister.
Blaadje groen, grove gezangen,
jouw zachte schoonheid houdt me gevangen.
Een kabbelend beekje, een briesje zo kil,
jouw eeuwige liefde is wat ik wil.…
MIDWOLDA VOORUIT
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.178 De melkboer met zijn losse melk
en pap, de slager die ook slacht…
Het manipuleren van de automatiek
met vreemde munten, de winkelweek
met prijzen in manufacturenetalage,
de kantkoek bij de halve open deur
van warme bakkerij, schuin tegenover
fietsenzaak: Pietje Pel op zijn Gazel.…
Zwemmer
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.094 je kleedt je uit en vouwt alles netjes op
golfen benaderend
zoals een gewond dier wordt benaderd
je ademt het scherpe van zout en meeuwengegil
de schaduw van de omhelzing is te zacht
om je los te kunnen laten op de wind
wat zingt hij,
een verleidende roep of kyrie?…
Aan Guido Gezelle
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.867 Zwaar peinzend hoofd, met eeuwigheid omtogen,
doorgroefd van voren, door de idee geleid,
diep over al dat werelds wee gebogen,
dat, staag opwellend, in Uw boezem schreit;
schoon hoofd, wars van versiering, los van logen,*
wijd-stralend brandpunt van al-menselijkheid,
waarop, nu 't aardse leven is vervlogen,
een glans van eeuwig leven ligt…
Diapsalmata
gedicht
3.6 met 12 stemmen
6.957 Losse tranen lopen als kleine homunculi voor je uit.
Met vochtige contactlenzen beschouw je het leven.
Je kunt niet zonder je leven. Dus leef je.
In lichaamsvormige luchtgraven houd je je schuil
tot de volgende holle minuut. Je zweet geschiedenis uit.
Je blikt met een voorhoofdsoog in een duistere rede.…
het landhuis
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
3.699 hoogmogenden der staten,
daar in de zomer poosden van't bewind
en staat en krijg, voor huis en vree vergaten
en kind'ren stoeiden over 't melkwit grint,
toen lééfde 't huis, en op de bevolkte stroom
wiegden de schepen, die blankzeilig gleden
vredig van gang, naar 't schatrijk amsterdam
nu droomt 't landhuis zijn eeuw'gen droom
van eind'loos…
'K hoor wat je denkt, al spreek je 't, kies, niet uit
poëzie
3.9 met 9 stemmen
2.071 De Grote Vizionair, jouw Zelf, omvat
Zijn rijkdom smart'loos. 'Smart'lijk is 't niet-DAT',
Orakelde ik als zalige brahmaan.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- -
Sonnet XXII in de cyclus 'In de Hoogte'…
Weemoed
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.154 Wind door losse haren
Verlichting voor verkleurde huid
Ogen achter bruine glazen
Vluchtend voor de felle zon
Zachtjes rolt de branding
Op het ritme van de wind
Tegen een kakafonie van kreten
Meeuwen vechtend om een vis
Luie wolken drijven over
Wit als zand tussen blote voeten
Palmen in hun eeuwenoude dans
Omringd door een overmaat aan blauw…
'K zag de aarde zwenken op 't planetenbal
poëzie
3.1 met 20 stemmen
2.045 'K zag de aarde zwenken op 't planetenbal,
En achter haar wapperde groen en breed
Het witomzoomd fluweel van 't slepend kleed,
En luchtig woei 't kant van zijn golvenval;
Zelf zong tot dansmuziek ze orkaangeschal,
En, uit het wolkend zwart van haren, reet
Bacchantisch zij de naalden los en smeet
'T rinkelend goud door wijddav'rend heelal…
Martelen de dood tot leven
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
898 ze hebben me gemold
handen die met vingers
water van de muren haalden
hebben ze gepolst
armen die mij troostten
verhangen in een loos gebaar
ze hebben in mijn schouders
de wereld overhoop gehaald
ik schuur mijn borst en rug
tegen de muur om mijn
verloren greep te laten dagen
uren weer te delen met mijn cel
ze gaan me monddood maken…
Onvermogen
poëzie
3.8 met 11 stemmen
3.787 Zo weinig als men wijn uit netelen kan drukken
Zo weinig als de moor kan bleken zijne huid,
Zo weinig als de los zijn vlekken wissen uit,
Zo weinig als men mag van dorens vijgen plukken,
Zo weinig als een steen zich rechten kan of bukken,
Zo weinig als een trom vanzelf slaan geluid,
Zo weinig zonder vocht opschieten kan het kruid,
Zo weinig zonder…
Verslaving (Deel 2)
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.282 gevoel
het is een standaard
ochtendemotie
de meeste mannen weten
wat ik bedoel
Ik kijk onder de dekens
want zien is duidelijk
geloven
en constateer alweer
het onderste is in mij
naar boven
Omgedraaid naar mijn
partner in bed
de armen ter aanval
ontmoeting met eros
een vreselijk gepiep
bederft de pret
het ventiel is los…
Andalucía
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
938 Vier wilde merries
Dood, Droom, Liefde, Wanhoop,
hun hoeven
scherp gesmeed
snijden in zang
bloemetjes op jurk
vertrappen en verscheuren
haar borsten openen,
in haar navel dansen en
zij verzet zich niet
kortademig niet te stillen
zij taalt naar altijd meer
tragiek in haar gelaat
de laatste vlam in stervende stieren
zij
Virgen de los…
Buiten vriest de liefde
netgedicht
3.3 met 320 stemmen
64.754 het bed vol bloeiende jasmijn
Gesuikerd smaakt zijn tong
wellustig trillen geheimen
loswekend uit haar stof
Kietelende steelse toppen
bedwelmen teder buik
heupen dijen borsten
Dwarrelende sneeuwvlokken
vallen uit hun vochtig zijn
naakt naast zijn bloot
Dwepend slaat ontwaakte lust
vloedgolven van zinnelijke
kracht de branding los…
Tijhaven
gedicht
3.0 met 23 stemmen
9.298 De tijd liet ze los.
Melktandjes van mijn kind slingeren door de ruimte.
Het kind groeit, zijn benen en armen zijn langgerekter,
de tijd hecht zich aan zijn nagels.
Zij voeten stampen over de vloeren van het huis,
zoals olifantjes dreunend hun poten laten neerkomen.…
Begonnen aan onbekend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 De top is ver, het zand is los,
slechts voetstappen
zijn lokkende sporen,
die de weg wijzen
naar opwindend lawaai:
spelende kind'ren
die vrijheid doen horen.
Achter het duin,
steeds weer die vraag:
Wat doen water en wind vandaag?
Behulpzame bries,
uitdagende zee?…
Loslaten
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.716 Pijnlijke momenten van verdriet
stille passanten die zijn uitgereisd
Al mijn wensen vallen in het niet
Alles is los
mijn hoop is vergrijsd
Mistig uitzicht op het pad
Wezenloos de klappen vangen
die het leven toebedeelt
Bij de één wat meer dan bij de ander
Mijn ziel is bedekt met een laagje eelt
De juiste stappen zetten in het leven…
Waakvlam
gedicht
2.4 met 16 stemmen
9.065 Dat vuur volmaakt
het handwerk van het schrijven, een gedreven
aaneenrijgen van letters die gaan leven
en naderhand het woord, de zin, los zand
tot glas versmolten, hard en transparant.
---------------------------------------
uit: 'In een mum van taal', 2002.…
Haibun
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
607 Op de eerste september mag de hond weer los
op het strand. Hij stuift op het water af en dwingt
me daardoor hem straks droog te wandelen.
Straffe wind. Het gezandstraal begint al.
Dichter bij het water spaar ik mijn bril
en zie een demonstratie van Exodus.
De wind vaagt het laagje water van de bank weg
en droogvoets kan ik doorgaan.…
Amarcord
netgedicht
4.0 met 135 stemmen
16.490 Rimini
deint met Federico Fellini
weemoed in een relaas
heiig in een waas
vloeien beelden naar alle kanten
gepast ongepast bestaan niet
als steeds geen boodschap aan ons
- non voglio dimostrare niente
voglio mostrare -
verdwijnt elke distantie
schijnbaar uit de regie
ontstaat tablau vivante
beweging in mozaiek
verhaal schiet zo maar
los…
Voor Aimée
hartenkreet
2.9 met 22 stemmen
3.032 Onwetend van gevoelens die je los maakt in mij,
angst, geluk, verdriet en blij.
Jij kleine dame, een chromosoompje te veel,
dat maakt jou tot dit mooie geheel.
Soms doet het me pijn,
dat dingen moeilijk voor je zijn.
Maar jij bent een doorzetter en trots,
als iets lukt wat je veel moeite kost.…
Vol winteravondschem'ring ligt de laan
poëzie
4.0 met 10 stemmen
2.124 Vol winteravondschem'ring ligt de laan,
Een buis, de wand hier, ginds grijswit als krijt;
De tram, een blok van gelig schijnsel, rijdt
Tussen twee lichtrechthoeken af en aan;
Soms knapt, verwaaiend links, rechts van de baan,
Een bouquet van meteoren los en smijt
Blauwgroene sterren door de donkerheid,
Waarin plots'ling zilv'rige sprookjes…
amos en legifer
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
3.651 met je ziel onder de arm de lange streek aflopen
denken van g’d los te zijn van jan en alle man
van alle schepselen en dan is daar emma
die jou vrolijk blaffend omsingelt
en vervolgens gezelschap houdt
deze troost vermenigvuldigt zich
als een ander hondje uit het verleden opdoemt
bobby die wekenlang met krijgsgevangen joodse
fransen opliep…