12647 resultaten.
Oude Meester ~ Voor Burry~
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 een oude meester doopt zijn penseel
in het kleurrijke palet, waar hij
verdieping mee aanbrengt
op het vers gespannen doek
even later is er 'n verdronken
landschap geboren
waar wolken traag overheen
kruipen, de rivier buiten haar
oevers treedt
weten bomen zich staande te houden
in het wassende water
de gelijkenis sprekend, zo zacht…
ieder het zijne
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
1.824 voor Amanda
meneer Houtebeen rakelt het kind weer op
dat tussen poes en hond en vreemde eenden
bladeren naar beneden laat dwarrelen
als vogelveertjes
die zij volgt tot in de kelder van haar diepte
om daar het geelste geel te vinden
heel zachtjes tilt zij die warmte
tussen ranke handen omhoog
zo wordt zij 't maan-meisje
dat probeert…
TRA
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 Krom gevangen
blijft mijn rug
verlangen
naar het groteske bos
waar mos mijn voeten kust
last berust
in schaduwzijden hars
gespreid met armen wars van schors
waar dorst de zoete heimwee zucht
op zoek naar lucht en kind van toen.…
Bloemen in wit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 jij hebt
ondanks de kou
je vleugels ontvouwen
in een wind
die jou zonder thermiek
nauwelijks kan dragen
de laagstaande zon
warmt nog
je donkere kleuren
jouw laatste kans
op een dans
langs de bloemen in wit
van kleurige fladder
naar stip in de verte
voorbij de zon zal je sterven…
Laat de aarde leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 alleen de megagolven
maken indruk op
de overvoerde geest
rampen worden groter
als de media
zijn langs geweest
driedimensionaal en
uitvergroot wordt ons
de dood getoond
grote woorden
maskeren het persoonlijk leed
de enkeling komt nooit in beeld
laat de aarde leven
te beginnen met de medemens
in plaats van anoniem wat geld te…
alleen wij
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.397 daar waar je nu bent
zo verbonden
met alle seizoenen
is de liefde bevrijd
in regen
en wind
zo innig
tederdicht
dat zelfs de woorden
en alle toonaarden
niet
en mensen
bij lange na niet
nooit.
alleen wij…
Adembenemend
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
1.414 Nog verholen in de uitgewaaierde schemering
van het stroomgebied waar de woorden vloeien
komen luchtbelletjes aan de oppervlakte,
zoals schuim op een droge mond kan groeien.
Al knetterend en flitsend
laat de hemel een lichtspektakel boeien, tekenend
de magie van dat ene woord dat stilte verbrak
met aardedonkere stem en licht accent.
Waardoor…
Puur geluk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Geel bruin
koren wuift
blaast de wind
stuifmeel stuift
zee in verte
duin en dal
weidelanden
koe met stal
bloemen bomen
vogel meeuw
tijd staat stil
voor jaar en eeuw
boeren-huisje
akker ploeg
kindje speelt
plaats genoeg
ouwe ezel
hinnik lacht
vrolijk rustig
dag en nacht
boer boerin
beide buiten
lapjeskat
vogels fluiten
blauw…
Februarie
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
694 Zal hartje winter weldra komen
of zijn het spinsels,enkel dromen?
Kou is dikwijls uitgebleven
en regen uit de lucht verdreven
Is 't verder af te wachten
dat voorjaar de kou zal ontkrachten?
We zullen kabbelen op de stroom
in de hunkering van ieders droom
Planten en bloemen zullen ontluiken
en de bomen en de struiken
'n Verdwaald lieveheerstbeestje…
Hier liggen we
gedicht
1.1 met 21 stemmen
17.770 men is daar één met de natuur, men wacht er al jaren op regen.
en men gelooft er, geloof er voor iedereen mee:
uit ons wordt nieuwe liefde geboren.
-----------------------------------
uit: 'Omdat ik ziek werd', 2008.…
Keervers
gedicht
3.0 met 19 stemmen
4.708 als rood en weemoedig het daglicht gaat liggen
commissies weer zwijgen den haag zich verbergt
tirannen in bunkers de weldoener spelen
de lente een klaproos op slagvelden legt
als kinderen vragen waar vaders naar toe zijn
als wie er asiel zoekt geen brood krijgt maar steen
dan weet ik van zeeën
van nooit en nog verder
en dat liefde vluchtte…
STILTE
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
578 Woorden worden al geboren,
lang voordat ze zijn gezegd.
De stilte gaat nooit verloren,
alleen de stilte is echt.
In het ongesproken woord
klinkt soms een zuiver akkoord,
als van een stil, ontroerend lied.
Wie niet kan luist'ren hoort 't niet.
Maar wie in deemoed zich ontvouwt
herkent het: helder en vertrouwd.…
Muziek vol hemelse klanken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 ik heb noten gezaaid
uit de losse hand
op het altijd vruchtbare land
zij groeiden
van halve tot heel
speelden in ritmisch verband
kleurden tot een wilde symfonie
in lange zomerse dagen
vroegen de wind hun zaden te dragen
in samenzang
rijpte de melodie
voor de diverse partijen
in de finale mochten wij
deze herfst weer danken…
hij draagt me door seizoenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 in de winter koopt hij me een groene muts,
want die kleur past bij mijn ogen, zegt hij
verzorgt hij mijn voeten
zodat ze warm blijven in de kou
in de lente is hij mijn zonneschijn
en wil ik nergens liever zijn
dan in zijn liefdevolle armen…
oh, hij draagt me door seizoenen
in de zomer laat hij me niet verbranden
en ’s avonds gaan we uit…
Friesland
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
677 Dampende friezen dravend
de arrenslee over het ijs
een watervlakte zwartbevroren
omzoomd met witgekante bomen
als ijsprinsessen op een rij
gekletter van klapperende schaatsen
over ribbels opgeblazen
door een speelse koude wind
de winterzon aan blauwe hemel
knisperend koud een nieuwe dag
rode koppen brede slagen
leerstoel voor een beginnend…
Mijn wilde bloem
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
644 zij zijn gekweekt
om trots en schoonheid
uit te stralen
langstelig met
bloem en blad
in alle vorm en grootte
een plaatje voor het ogenblik
maar gaat daarna vervelen
zij zijn er met zo velen
ik wil jou
mijn wilde bloem
waarin het leven zichtbaar is
als worsteling
van licht en kleur
gekroond met overwinningsgeur…
LENTE
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
626 Ineens vroeg ik me af
komt LENTE van LENTEMENT
langzaam, LENTE
de natuur opent zich
alles krijgt kleur en geur
dieren ontwaken, rekken zich uit
de warmte lokt al enigszins
het tsjilpen, zoemen en kwetteren
vult gelukkig weer de lucht
enthousiasme alom, herleving
de zomer tegemoet, heerlijk positief
eigenlijk gaat alles toch te vlug…
Het weekend van de verongelukte eekhoorntjes
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
666 Het was het laatste weekend van maart,
dus nog maar enkele dagen lente.
Nog voor de watertoren van Lichtaart
constateerden we
drie verpletterde eekhoorntjes.
Het enige gave wat restte
was hun pluimstaart.
Het onophoudelijk gekrijs der meeuwen
boven het Zwart Water
kon de vraag naar het waarom
niet verdringen.
Diezelfde zondag
schoven…
De lente verleidt
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
1.630 langzaam word ik door
haar uit bed gelicht
en ten dans gevraagd
met ogen nog toegeslagen
bewegen we ritmisch
op de maat van de wind
in een oogwenk tilt ze me op
en zwiert me ongemerkt
door de ochtend
het schijnt zonnestralen…
Natuurbehoud*
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
2.089 In deze streek voel ik me thuis. De zon
beschijnt door mijn vensters heuvels van goud.
Esthetisch heet dat. Zacht en warm de bron
waarin ik zwem en zwel. Alles beschouwd
is het een paradijs waarnaar ik drong.
Ik jaag ritselend door het kreupelhout
met een strikvraag: als ik het weten kon
hoe jij mij beoordeelt van wie ik houd.
Plotseling…
Lentezang
poëzie
3.1 met 10 stemmen
1.504 Daar komt de Lente:
Ze spreidt algauw
Haar hoge tente
Van licht en blauw!
De velden laaien
In zonnegloei;
De weiden waaien
Vol bloemenbloei!
Het beekje huppelt
Zo vlug en fris;
En zilver druppelt
Van bies en lis.
De bomen strekken
Hun armen uit.
De wilgen lekken,
De berk loopt uit.
Al! takken, twijgen,
Al wierookwerk!
De leeuweriks…
Ontwaken
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
668 zachtjes rekken violen zich uit
strekken narcissen hun lange nek
wiens kelken gekust worden
door 't morgendauw
doch houdt de vrijdagochtend
wolken steevast gesloten
waar vroege vogels onverstoorbaar
met luid gekrakeel onderdoor vliegen
ontvouwen madeliefjes hun
schoonheid treuzelend daar
kinderhanden in aantocht zijn
wachten lenteboeketten…
In de schoot van de maan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
608 jouw stem wiegt mij
in de schoot van de maan
waan ik me veilig
schommelend op de tonen
vlei ik me dichter
spelen sterren tikkertje
in deze rusteloze nacht
waar donkerte het wint
tot de muziek wegsterft…
Pasen
gedicht
2.1 met 52 stemmen
12.208 Zo filosofeerden wij wat na maar de Natuur
heeft haas en Pasen nu eenmaal verbonden
wanneer ze niet door een vos worden verslonden
maakt deze herfst de jager ze het leven zuur.
---------------------------------------
uit: Verzamelde Gedichten', 1997.…
Ik kan uren
poëzie
2.7 met 6 stemmen
1.141 Ik kan uren
Zitten turen
Naar het wisselend zilveren spel
Van de stippen,
Die er glippen
Over 't water bij de wel.
Ik kan uren
Zitten turen
Naar 't krioelen door het mos
Van de diertjes
En de miertjes
In het boom-gekroonde bos.
Ik kan uren
Zitten turen
Naar het grillig twijggewoel,
Dat zich spiegelt
En zich wiegelt
In een zonnig-eff'ne…
April
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 Het takje dat trilt.
Het twijgje dat wijkt.
De struik die buigt.
De stille struik
die het prille nest
beschermt en beschut.…
Boomterreur
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
627 in het park om de hoek
langs een haag van hazelaar
op een veldje van kort gras
staan twee bomen naast elkaar
links een treurwilg, rechts een berk
of een boom die daarop lijkt
maar het kan ook andersom
ligt eraan vanwaar je kijkt
maar die treurwilg van de twee
staat het dichtste langs het pad
maakt een buiging met haar kroon
heeft haar…
Genetisch verankerd
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
469 heb de vogels
zien vliegen op
hun v-vormige vlucht
strak in formatie
profiterend van de
thermiek in de lucht
het doel
is genetisch verankerd
in standen van zon en de maan
zij kennen de kusten
en landen waarover hun trek
ieder jaar weer zal gaan
totdat de mens
met bebouwing en jacht
het natuurlijk patroon komt verstoren
slechts…
Stilte
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
616 In de stilte sluimert het geluk
in de stilte sluimert
haar geheim
ze geeft het niet prijs
ze gaat niet open
of geeft zich bloot,
daar, daar in het woud
waar takken en bomen
een dicht gegroeid bos vormen,
daar heerst de stilte,
het evenwicht en de harmonie
van de natuur,
van Moeder Aarde;
ze geeft zich niet prijs,
ze geeft zich niet bloot…
Oosterend
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
586 Aan het einde
van de weg
daar waar het land
versmelt met lucht
Daar is een stil
en klein gehucht
dat is waar ik
geboren ben
Daar weet ik
elke weg en steg
haast iedere struik
en boom
Daar is waar ik
boven op de dijk
mijn allermooiste
dromen droom
Daar leun ik graag
tegen de wind
zie op getijden neer
dit kleine stukje…