15920 resultaten.
Fladderen
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
874 Zwoele briesjes
vol rozengeur
Knopjes onthullen
hun ware kleur
De tere blaadjes
fladderen aan hun steel
Kwetsbaar zo groen
zacht als fluweel
Alles zoveel mooier
vleugje zonnestraal
Vogels die fluiten
hun eigen verhaal
Mensen die lachen
in het voorbijgaan
Het leven lijkt lichter
de zomer komt eraan…
Een prachtig beeld
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
497 Als ze je in de verte zien,
roerloos als een regengordijn;
ondoordringbaar, omdat je
afstand genomen hebt van
deze ongedwongen sfeer;
de leegte van het bestaan op-
vullend, je verzettend tegen
waar je nooit thuis was,
op eigen initiatief afstand
nemend van water en aarde,
stille stranden, blauwe luchten,
de ontwakende steden:
definitief…
Loslaten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
527 Laat nu de dag maar los
de nacht kent haar eigen regels
het raadselachtig herbeleven
van schoonheid, angst en pijn
Maak je hoofd nu maar leeg
de zon geeft alles over aan de maan
draait zich om in haar wolkenbed
tot ze de nieuwe dag begroet
Geef je zelf maar over nu
al zit er blijkbaar veel verborgen angst
maar die lost niet op bij…
Verbazing
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
583 ik dacht dat verbazing
eigen is aan het kind zijn
daarom twijfel ik aan
mijn volwassen brein
maar mijn medemens
bezorgt mij elke dag
een raadsel waarnaar
ik altijd gissen mag
het waarom dingen gebeuren
die mijn verbazing wekken
doet mij steevast denken
ik leef in een wereld van gekken…
Schrijven In de lucht
netgedicht
3.8 met 38 stemmen
2.505 ik was vergeten
hoe groot je ogen waren
of hoe speels zij konden zijn
zag dat weer even
wist opnieuw hoe
vriendschap mocht zijn
ik was vergeten
hoe jong je nog was
en de eigen wereld
wist te bespelen
lachend zoals
lachen bedoeld was
spelend met woorden
en blikkend
op muziek van
reflecterende akkoorden
ik zag het weer
zomaar…
Je lange smalle hand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
678 je vinger ringt
het edelmetaal
de stenen schitteren
hun eigen verhaal
de zettingen zijn
goudgerand een brede
band accentueert je
lange smalle hand
zij lichten kleuren
in je artistiek bewegen
mond en ogen completeren
dat charmant gebeuren
je lach is de ultieme
opening naar schoonheid
ze maakt me blij de stenen
schitteren al je…
Merk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 als wind de nevels van ideeën open jaagt
lijken die plots op herinneringen
die sterven in de kou van een vroege morgen
het onzichtbare heeft geen naam meer
dwaalt verder op zoek
naar zijn eigen echo
het snoerloze denken gaat over
in fladderende intenties
die weer verdwijnen
tot wrakhout onder een zandlaken
zand onder zand onder zand…
Een berg van licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
521 het hoge water in haar nachtelijke geurgewaden
kleurde de rivier zilverflonkeringen in de ochtendmond
meeuwen werden dromend tot haar luchtsieraden
tot zij de spiegel gedragen letternamen zond
eenmaal stond het beeld op de kade
waar het nu stromend standvastig waadde
zij sneed de wade vergeefs in het ivoren decor
tot haar eigen diamant…
Kijkdicht
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
666 Wij slaan splinters in de ogen
van ons eigen vergezicht
en verliezen het vermogen
om te zien wat ons verlicht
in elkanders nachtvizieren
maakt het duister ons kijkdicht
elke poging tot plezieren
stuit op negatief bericht
wij spiegelen de blinde vlek
die alleen de ander ziet
verstoten naar de zere plek
van ons valse levenslied.…
Nomade
netgedicht
4.6 met 36 stemmen
1.151 Voor mijn reis naar verre oorden
heb ik elk huis verlaten
dingen die mij toebehoorden
staan scharrig langs de straten
weg van de gesteven boorden
heb ik alles afgedankt
uit verstorven slotakkoorden
is mijn stem opnieuw verklankt
dansend in een jas van jade
span ik mijn strakke koorden
vrijuit zwervend als nomade
woon ik in eigen woorden…
Toverspreuken
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
813 Moeder heeft mij uitgerekend
om uit haar talud te varen
levend boegbeeld, ik lijk sprekend,
elke dag en alle jaren
meer dan op mezelf te lijken
kan haar ziel niet overstijgen
moeders ogen kunnen kijken
in de erkers van mijn eigen
dreigt het leven soms met breuken
pijnen in barre barensnood
fluister ik haar toverspreuken
als druppels water…
Plaggenhut
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
735 Liefste, kom in de plaggenhut
mijn woekernest van plagiaat
wat ik bedenk is altijd flut
en wordt geboren uit hiaat
smokkel vondsten, woorden, regels
van het allerhoogste plan
ik verkoop de ziel voor pegels
van dichters in de twaalfde Dan
mijn eigen naam is nooit gemaakt
voor volk, vertier en vaderland
daarom is ook dit rijm gekraakt
uit…
Kind van de rekening
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
609 soms wil ik schrijven over mijn gevoel
het komt ooit niet verder als denken
of alleen praten hoe ik mijzelf bedoel
immers je wilt zo graag delen
en aan ieder jezelf schenken
maar als sluimerende pijn
van de ander niet wordt gehoord
en ik enkel op eigen schaduw ben gericht
dan raakt het geven en nemen verstoord
worden wezenlijke banden ontwricht…
qualia
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 hardnekkige probleem van de qualia
Verkeert in verschillende stadia
Het gaat over het zich voordoen van dingen
Wat zich nauwelijks laat bedwingen
Zeker nier door de intelligentsia
Qualia =Kwalitatieve eigenschappen van de waarneming: een bepaalde manier die niet kan worden beschreven door de natuurwetenschappeen, waarop wij de werkelijkheid en ons eigen…
Zonder enig onderscheid
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
658 mag ik delen
in de prijs die jij
voor leven betaalt
is samenzijn
de hoofdmoot die
de rekening bepaalt
of scheiden zich de wegen
als de voordeur is betreden
in kaartjes dit van jou of mij
staan de buffertjes
voor noodgevallen er
alleen op eigen nota bij
of zijn we samen
zonder enig onderscheid
delen alles met het kaartje wij…
Stem
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
516 Stilte van woorden die veranderen
en terugkeren
in beloftes
die ik met dromen vul
wanneer jij me vraagt
wat ik wil vinden
in de nacht
die ons laat verdwalen
met echo's en
de liefde die alles kleurt
en tekent wat we aanraken
en weer zullen verliezen
wanneer we ontwaken en alleen
onze eigen
eenzame stem
terugvinden…
Zaagselsporen…(1)
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
726 Kind ziet grootogig,
haar eigen schoonheid aan, in
spiegels van geluk,
Jongen met schooltas,
droomde dat hij kroonprins was,
toen hij Shakespeare las.
Meisje stelt haar vraag,
briefje opwaarts langs een draad,
vlieger die het verstaat.
“ Liefde is het mooiste kind
van de wijsheid “
Victor Hugo…
Zijn autistenfeest
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
554 de beelden zijn
weer buitenissig
niet opgeslagen in de
catacomben van zijn geest
nog trekt hij
aan de touwtjes
zijn zij als pop de
cast van zijn autistenfeest
ieder opgaand
in het eigen spel
gebonden aan het kruis
dat in zijn wereld huist
tot de lijnen
breken chaos in
psychose heerst
realiteiten zijn vergeten
de beelden…
Verschiet te Rome
gedicht
3.2 met 8 stemmen
3.778 Een weids terrein vol brokken, zelf gemaakt,
uit eigen grond gestampt. Maar avondgloed
te Rome, zachtvurige zonsravage regenboogbekroond
laat door geen glorieus verwoest bestaan
zich evenaren.…
Waar ben je nu gebleven?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
934 Papa en ik noemden je kruimeltje
omdat je zo klein was en zo lief,
zo schattig als een engeltje
onze eigen hartendief.
Maar toen bleek dat je niet mocht blijven
waar ben je toen heen gegaan?
Werd je een sterretje aan de hemel
dat stralend tussen de rest ging staan?
Ben jij dat witte vlindertje
daar spelend in de wind?…
het leven
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.034 maar ga gewoon je eigen gang en leef je leven,
dan zie je dat alles goed komt
en dat iedereen om je gaat geven.…
Het hoedje van Katoo
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
831 Waar is mijn eigen kinderhart gebleven?
Ik hoop dat ik het telkens weer hervind.…
ELFEN EN KABOUTERS
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
732 De kleine wezens
die tijdens onze vroege jaren
vreugdevolle herinnering schiepen
bij verteluur of eigen verbeelding
geven
het volgroeide brein
vertederd medelijden
met wie we eens waren
"prille onschuldige zielen
beheerst door velerlei schimmen"
het sprookje toont een ander aanzien
van het heuse onzichtbare leven
dat ons voortdurend…
Vrij
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
858 Ze wiegt in mij
als het vuur van de dageraad
laat mij zachter zijn dan dauw
puur, onaangeroerd
verdwijnt niet in de wind
maar lacht en laat de lente zijn
als mijn, een eigen geluid
en alle dagen
hoor ik haar stem
over de duinen
over de zee
zelfs onder het nachtblauw
ademt ze mijn dromen mee
ze is als goud, lichter dan licht
mijn…
De brug
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
814 Het leven,
Dat moet je niet beëindigen,
Je moet het leven,
Maar op je eigen manier...…
Kleurden tot patronen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
606 jij bent van stof
hebt ooit jezelf geweven
uit genen die je zijn gegeven
zij sponnen zich tot draad
kleurden tot patronen
in veelvuldig delen
hun eigen boodschap
bracht jou groot van
moederschoot tot meerderjarig
jouw bestaan is het uniek gebeuren
van een leven lang leren
tot stof zal jij weer wederkeren…
Zelfhulp
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
567 Ik ben mijn eigen arts in hart en nieren,
Ik denk en weeg en geef diagnostiek,
Ik zet het moeilijk op papieren
Want stiekem weet ik het ook niet.
Ik maak de scan en lees de boeken,
Schrijf amper iets.
Ik doe het moeilijk uit de doeken
Want ik weet niets.
Tussen mijn aarzelende zinnen, mijn stilte.…
Zo wil ik zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 fleurig landschap
of gewoon tot een oude regenjas
zo wil ik schrijven
als de dichter die een blanco vel papier
weet te vullen met zijn gave te boeien
door een liefdevolle beschrijving van zijn huisdier
of zulks dat je zelfs de koeien hoort loeien
zo wil ik zijn
een mens met een reden tot zijn
zonder veel gedoe of omhaal
een mens met een eigen…
MATTHEUS PASSIONUITVOERING vraagt om geduld!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
734 Maar voor wat Bach’s goddelijke muziek
en Gods eigen heilige bijbelse teksten onwisbaar aanrichten
in je ziel, zaligheid en zekerheid.
Wat je rest bij het uitzitten is:
Geduld!…
Twisten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
530 Wij kennen geen conflictloos leven
Noch het eigen gelijk
Tien wijzende vingers zijn vals
Maar niet waardeloos
Niet beter af zonder jou
Eén vinger kan kloppen
Soms met pijn
Ontken geen behoeften
En
Als angst je overvalt
Tien vingers wijzen
Toon ze
De bijzondere zal herkennen
Eén vinger kan kloppen…