7766 resultaten.
rondom 't volmaakte
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
731 het doet er niet toe
maar het klinkt als water
zei je
toen je mijn gedicht vasthield
jouw vingers lispelden golven over me heen
reikend tot aan de zee, met de nacht vertrouwd
en op dat moment
terwijl jij voet zette, wind werd onder vleugels
dreven we mee
naar het land dat in ons was
buiten adem, in alles wat er wel toe doet
.…
Sneeuwblind
gedicht
2.6 met 11 stemmen
5.343 Verwikkeld in een sneeuwbui op het strand
vind ik mij bevangen in de wachtkamer van de hel,
verrast tot een amalgaam van afprijzing en verlangen,
hoor hoe vreedzaam de zee rond mij hangt,
alsof ze geen weet heeft van de monsters
die haar doodbedaarde gebaren het licht bedillen.
Kon ik maar grijnslachend gillen: één twee drie los!…
Het brakke water
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
409 Vinger in de dijk
van een zee.
Kattend op
het meerschuim van het haf.
Wenkbrauwen fronsend
afdruipen naar
een binnenwaterend land
zonder ongerijmde kusten.
Lonkend naar woorden
van identiek karakter,
overigens geschreven
met allengs verwaterde inkt.
Maar ach,
het blijft stil
rondom de borrelpraat
naar het zilte zoet.…
Therapeut
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Mijn therapeut neemt me mee
naar de diepte van de zee.
Daar kijken we naar de vissen
en inktvissen die passeren.
Mijn therapeut leidt me
door het sprookjesbos heen.
Waar Doornroosje niet meer slaapt,
maar is ontwaakt.
Mijn therapeut gaat met me mee
op een wolk,
op weg naar mijn luchtkasteel.…
Golven
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.366 Niets is tastbaar meer
met wat het oog deed geloven,
natte voeten verzonken in het zand,
eerder licht.. dansend licht
zonder hoofdbrekens bekeken,
zee van bruistabletten vol nattigheid,
omgeslagen gaan ze kopje onder
vinden gaandeweg hun verloren gang
zoals het slippen van een anker
dat zijn ware greep verliest
aan de werkelijkheid.…
De vroege vormen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 warm glijdt zand
door mijn handen
op het eindeloze strand
zag bergen
rotsen en rivieren
in trage stroom passeren
deeltjes kwarts
door zee gedragen
en aan land gebracht
nog vol herinnering
aan hun bestaan
de vroege vormen vergaan
stukjes uit de scheppingstijd
opnieuw geboren
delen in dit tropisch paradijs…
Bewustzijn.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Waar dan een golf van de zee
de betekenis ervan uitwist, terwijl
ieder spoor ontbreekt.…
Potassium
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 het zand stuift argeloos
tart bruggen en kastelen
mondhoeken worden korsten
ach, korrels zijn met velen
de vloed heeft sporen gewist
om voetstappen te vervloeken
ik verdwaal in confectietuinen
blijf de wildernis zoeken
het water draagt zich naar zee
mijn schepen verbrand
langs geulen en kreken
een pot met as in de hand…
hou me vast
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
813 sinds kort spreken we zacht
over liefhebben en waarin ik
je vrouw wil zijn
en zelfs nog meer
de bloemen waaraan ik denk
de vogels en de zee
en hoe je mij nodig hebt
de vlinders en de duizend vragen
die meevliegen langs plekjes
waar we uitrusten
en zelfs nog meer
dat ik stil wil worden
als jij 's avonds
mijn vrouwzijn voelt…
midzomertijd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
551 nu vogels zwijgen,
en de zon zich uitstrekt, over
zand en zee
die eindeloos de wolken volgt,
langs blauwe waterkanten
ligt het binnenland gedrenkt in bloed
een dodelijk reces
de mensheid krijt, in wanhoopsmoed
en vol gebarend, langs de snaren
van respijt
voor altijd kwijt
voor altijd lichtloos
en voor altijd aan de grond
genageld…
Golvende vlinder
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
623 het duinenkind
blijft houden van de zee
de opdringerige meeuwen
vindt parelschelpen
op een verlaten strand
hoort de wind
de vliegende storm
vangt op haar hand
het stuivende zand
het duinenkind danst
op de levenslucht
de schenking van het tij
zonder hersenspinnerij
is enkel blij
-
och
kon ik haar weer zijn
een golvende…
Loslaten en verbonden zijn...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
703 Je gooit de trossen los en kiest voor het ruime sop, de ruige zee vol gevaren en onzekerheden.
De verbinding via de radar is wat overblijft.
Ik wens je een behouden vaart en een welkom voor als je weer terug komt en aanlegt in de veilige haven.…
Hitte
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
517 Temperatuur daalt
als wolken met de zon spelen
en wind, een koude douche
of een duik in zee even verkoeling geeft
wat een verademing is voor velen
maar dan, als wolken verdwijnen
gaat de zon weer uitbundig schijnen
en slaat de hitte genadeloos toe
ik zeg dit niet om te klagen
maar hitte maakt loom en moe...…
Eendagsvlinders
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
586 al veel eerder maar ook later
hadden wij de illusie laten varen
we gingen de tijd stoppen, alle
rivieren verleggen, de zee bevloeien
onze gedachten herschikken
de schrijver leren brood bakken
het bleef bij machteloos rommelen
bij morrelen aan de machine
de eeuwigheid of het niets
maar wel de moeite waard…
Vrouwen in Marokko
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
642 Ze wandelen avond in
de schemer van 'n bladzij
bijna omgeslagen
licht schuw rond dit uur
Nog brandt
het dagelijks vuur
dooft sissend
in zee, als samengebald
ze slenteren avond in
alleen, met twee
met drieën gegroeid
tot silhouet
Herhalen met verve
hun schimmenspel
tot nacht -onhoorbaar-
in het slot valt.…
Plovi, Plovi
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
594 een visser vaart uit
ver van het land
in een wrakkig bootje
zijn hart draagt liefde mee
op de grote dobberzee
het water, water
zee zo diep kleurt
als de ogen van Anka
blauw, zo blauw
zijn wonderschone vrouw
“bootje, bootje
breng mij veilig
naar de haven
met mijn vissenmand
naar het thuisland”
* Naar een Dalmatisch volksliedje…
alles gaat over
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 een kleine valk
scheert klagend
over witte
huisjes aan
de dijk
tussen land
en water de
populieren
ruisende bakens
met trillend blad
de brede rivier
verdeelt het land
gedreven stroomt ze
door het landschap
naar de open zee
alles gaat over
in iets anders
wortels en vleugels
steeds verder
terug in de tijd…
Samen een
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 Dicht
dichter
dan bij mij
wil jij komen
als jij verschijnt
in mijn dromen
draag ik je op
zinderende
zonnestralen
van de zee naar
het zenit waar
wij ineen vloeien
tot het eind
ons omlijnt
jij en ik zijn
een teken van
een lijn waarvan
de uiteinden
in stralende
oneindigheid
samenkomen
als een cirkel
vol van dromen…
Herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 De zee met haar ruige
hoge golven
is schitterend.
Een enkeling op het
strand, met langs de
vloedlijn
wat vogels.
Het is magnifiek,
om het te mogen
aanschouwen.
Herfst heeft ook zijn
bijzondere kanten.
Waardeer de mooie
veelvoudige
fraaie kust.…
Vissersdorp in rouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 bloemen fietsen
richting het noordelijk havenhoofd
waar ze stilzwijgend
worden neergelegd
witte rozen gestoken
in het rulle zand, aan de vloedlijn
laten hun hoofden hangen
evenals vrienden
die naar de zee turen
waar gisteren vijf vrienden
al surfend vermist raakten
in woeste golven vol schuimkoppen…
droomnevel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
399 in de vroege ochtend komt een schim voorbij
zo een die er soms is maar nooit weggaat
dieper dan schemer als een schip met averij
op een zee waarin doodgaan niet volstaat
op een zuchtend eiland waart een ijl fantoom
dat als verstekeling eeuwig achterblijft
en zoals dat hoort in een vroege ochtenddroom
nooit in iemands herinnering beklijft…
Achter jouw stilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
448 Nu jij dit leest
voel ik de adem van de zee
de duinen waarop wij
ooit ravotten
jij bent het niet voor mij
achter jouw stilte
begint de horizon met dromen
open jouw geest vol mooie beelden
voor mij ben jij het nooit geworden
achter jouw stilte lik ik mijn wonden.…
Reis vaardig
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
651 leuke zotters
toch die
vogel vliegtuig
boten spotters
goed op
de tablet
gluren
Oh een
heel aparte
vogel ontdekt
snel de
auto in
al is
de reistijd
vele uren
zoveel enthousiaste
mensen in
bos turend
naar de
golvende Zee
of hoge
lucht
wat zou
het leven
saai zijn
zonder hen
ZUCHT…
wat het is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 de transparante
engel op de ladder
die haar vleugels
samenvouwt
het broze woord
dat sterft in
stromen van
vergetelheid
het kiezelpad
in de tuin
de regen die
onbedaarlijk huilt
de zee die
glinsterend
groen
eindeloos deint
de doorzichtige
witte maan
het licht dat naar
de grond glijdt
de kleine duivenveer
in het zand…
Dichtverlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 Ik zou willen dichten
in ritme van deining der zee
met woorden die kabbelen
als golven bij zachte bries
wuiven als helm op duin
licht zand op doen waaien.
Strooien mijn gedachten
langs helder blauwe lucht
of in sterrennachten
zenden naar licht der maan
laten vliegen over horizon
om daar in zonlicht verder te gaan.…
Afstand
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
536 Durven niet meer recht te spreken, zijn ook niet meer recht door zee.
Uitgestoten en verbannen, grondrechten die tellen niet.
Geef mij Zweden, Denemarken, want Nederland doet mij verdriet.…
slechte eetlust
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
641 de Noorweegsezee
zal roodgekleurd
zijn
ongeveer 575
walvissen zwommen
daar vooraf
naar hartelust
toch fijn
maar owee
de Japanse
mensen hadden
trek in
eten
vegetarisch bestaat
ook moeten
zij toch
echt weten
gedood zijn
zij triestvol
maar
WAAR
stil is
nu de
zee
het huilgeroep
blijvend in
de oren
voor ons
dierenvrienden…
Vleugels van Verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 'Lang en gelukkig' staat er
op De Muur tegenover
mijn thuis, Berlijn
is mijn Berlijn
Maar toch blader ik
in een reisblad, de zee
wenkt, de bergen roepen
echo's Actie! Actie!…
In snel overbruggen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 het blond
en blauw
ogen vol
verwondering
in een lach
die trouw blijft
aan de
vriendelijkheid
van je gezicht
nog is het
handje zo
gepakt in
het snel over
bruggen
van veel jaren
de echte warme
gaan er niet
zomaar af
we hebben
jouw sporen
door laten
lopen naar
de vloedlijn
en zee met
witte golfjes
je voeten
laten groeten…
Prepensionado
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
450 Een ouwe rot verkeerde verregaand
In staat van pré, als jonge pensionado
Z'n poen kreeg hij, uno
momento dado
Vanaf z'n zestigste, iedere
maand
Daar zat hij dan aan vast,
oud-luit ter zee
In Zuid-Europa, dankzij 't
ABP…