7971 resultaten.
De papegaai
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.648 Ik ben Charlottes papegaai
en zit hier in gouache gekooid
voor iedereen die mij al jaren
kent van de fietsenmakerij
achter haar atelier. Ik heb
een naam, die doet er nu niet toe,
ik buig mij voor mijn kooi en denk
aan wat ik heb gehoord, de pech
van lekke band of remdefect,
wat mensen overkomt.…
Voor een dierbare
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.040 Kom kind, vlieg veilig met ons weg
en laat het aardse achter
naar waar slechts lied en luister is
en leed nog slechts gefluister.…
Fabel
gedicht
2.7 met 3 stemmen
4.912 .'
----------------------------------
uit: 'Achter de waterval', 1986.…
Transcendentie...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 zware zwarte nachten
ingekort door schuifelend avondgloed
mossen zwellen met insectenvloed
waarom leven nog langer wachten
als voorjaarszon ons strelen wil
reeuws geluid achter heesters
levensdrift en soortbehoud: nieuwe meesters
waarom mijn lief dit verschil
met het koude verlaten ijs
tussen naakte waaibomen
velden eentonig, verlaten…
beelden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
644 Terwijl zij thee en koffie haalt,
staar ik, achter het glas gezeten,
naar de tuin.
De warme en stille gloed van buiten
overmeestert mij, in trance waan ik
mij nog met haar
in grote zalen, tussen sculpturen van
gips, was en brons, waar Brancusi’s
muze slaapt.…
Verwaaiend in de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 jou
Dat het schuurt, wat ik zeg,
Wat ik denk, of wat ik doe
Je kijkt er dan steeds
Ongemakkelijk bij -
Hulpeloos zwijg ik in antwoord
Op jouw klagen, op jouw zuchten,
En heb maar een verlangen nu,
Dat al het klagen en zuchten
Zal verwaaien in de wind
Zoals het zachte mergelstof
Gewichtloos door de wind
Weggedragen wordt tot achter…
Haar geur wordt alles
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.144 Achter ons raast een nachttrein
dor het weiland - wij kwamen van ver,
op verhaal, staan met lange jassen
in de gang, herhalen enkele gebaren.
Wij weten weer hoe deze vrouw ons
soms niet meer kon zien wanneer zij
door de grote kamer ijsbeerde, vlammen
van zich afsloeg, onverstaanbaar werd.…
Met de zalmen mee
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 in jou, jouw hand
Omklemt ongevraagd de mijne,
Terwijl je ogen me nietsziend
Aankijken, immers ze kijken mij
Niet echt aan, maar eerder voorbij,
Met de zalmen mee moet
Je gaan, zeg je, -
Je starre ogen fixeren mij
Om mij nooit meer los te laten,
Tegen de stroom in moet je gaan,
Laat je niet langer meeslepen
Naar verten die achter…
ambtenaren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.005 ze klimmen ’s ochtends
torenhoog
veilig voor weer en wind en zon
achter stenen glas staal en beton
urenlang ruggen kromgebogen over
documenten papieren en dossiers
ze zinken ’s avonds
in stalen kooien
naar diepe gangen
van trieste treinen
de helle van het heden
ze heten jan en miet en piet
ze zijn van het prikken uitgeput
hebben uren…
de nieuwe aarde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
516 Zolang ik er woonde, leek alles hetzelfde
Zolang ik niet weg hoefde, bleef dit hetzelfde
Kijkend naar boven, zag ik nieuw licht
Kijkend naar boven, kreeg ik een nieuw inzicht
Ooit zit ik daar, boven in de hemel
Ooit zit ik daar, achter de sterrenhemel
Nu ben ik hierboven, kijkend naar beneden
Nu ben ik hierboven, met een reden
God liet mij zien…
Parijs (Agapé)
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
671 gemaskerd achter een gezicht
heeft het kwaad wat aangericht
men liet het wapen spreken
om de profeet te wreken
mensen van het vrije woord
werden openlijk vermoord
gekwetst door de satirekrant
nam het kwaad de overhand
religie heeft geloof verward
volgen nu hun eigen hart
voor zichzelf de grens verlegd
in hun hand zelfzuchtig recht.…
Vissen en vader
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
597 Het kleine joch schopt steentjes
voor zich uit fluitend op zijn vingers
verschrikt hij vogels aan de waterkant
waar hij de vissen voert, azend
op grote vangst, ’t liefst een karper
of dezelfde snoek, die hij met vader ving
hij zou ‘m herkennen, die blinde vlek
en de ring van vuur achter zijn angst
in zijn handen ligt vaders favoriet…
Sterrenlicht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
741 Achter witte stapelwolken,
schijnt een helder stralend licht.
Half verscholen, onaantastbaar,
kleurig, magisch vergezicht.
De zomerzon laat me lachen,
plaagt mijn veel te witte huid.
De wind verwart mijn haren,
als ze blaast van noord tot zuid.
En de aarde blijft maar draaien,
om die gele grote ster.…
Victoria Martin
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
522 Jouw jongensachtige schoonheid verwondert mij
zoals ooit de zee deed, toen ik een jongen was
waarom flirt je met mij
lieve punkmadam uit Parijs
terwijl je weet dat ik onschuldig ben
nauwelijks droog achter de oren
een enthousiaste scholier
mag ik het schip op jouw oceaan zijn
je schilderen, omdat het leven eindig is
met de twinkeling van…
Een prozagedicht: "Eagerly I wished the morrow" (E.A. Poe)
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
663 Ik heb de gordijnen opengeschoven voor het toneelstuk, het spektakel van de lichter wordende hemel achter de boomtoppen
Bij de overburen is het licht aan om half zes in de morgen:
wat een troost dat er, daar aan de overkant, een levend wezen is, een ander mens, een mede-mens zelfs!…
(kanker 14)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
527 het brood ligt braak, de boter
is niet waar het wezen moet; het
naakte mes glijdt weg, langs handenvol
verwerking
tussen duim en wijsvinger blijft
zacht wat vettige beroering achter
doorzichtig, gelijk mijn wazige gedachten
schuift het mee als ik
mijn vingers wrijf
de positieve flow die alles lichter maakt
verschijnt als zonlicht op de…
Is God nog in Frankrijk?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 achter Gods rug.…
Alledaagse blues
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
442 De dagen zijn allen eender;
de zon komt op
en gaat weer af,
verdwijnt achter een horizon.
Wij sjokken naar de auto
en ons werk.
Eten wat en kijken tv,
om altijd te laat ons nest
weer in te stappen,
alwaar wij verzuchten in ons kussen,
en die verdraaide wekker zetten.…
10 handen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
787 Vroeger werd verzucht:
'K wou da'k ogen in m'n achterhoofd had
Met ogen gericht naar voor
Wist je wat achter je gebeurde: echt hoor.
Vroeger werd verzucht:
'K wou dat 't bedtijd was
Eindelijk rust in huis
Met de andere dan opnieuw....
Hetzelfde als de dag ervoor
Maar voor geen GOUD had ik
Het willen missen.…
Geboetseerd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Maar ik ben toch niet gek
hoe jouw geaardheid was
achter de mens van jouw schild
zag ik de natuurlijke vrouw
waarmee ik dialogen heb beleefd.…
In gestrekte draf
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
532 natuurlijk
wil ik geen wereld
met kaboutergespuis
of de smidse
en kobolden achter
hun machinegeruis
wel een jonge
schone fee die eenzaam
in de hoge toren huist
moederziel alleen
haar nachten weent
gespeend van lief en thuis
dan gaat mijn witte
paard al in gestrekte draf
op het tere wezen af
ik glimlach superieur
zet mijn ladder…
Rommel- rommelen- onweer.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
500 En als het eenmaal los is
dan gaat het meteen goed
maar eenmaal achter de rug
Is de rust ook weer terug.
Gewoon een bui, meer niet…
Wie ben jij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
698 vandaan
Kan ik je naakt zien
Zonder dat we iets van elkaar willen
Elkaar zien
Elkaar voelen
Elkaar in gedachten beminnen
Het raadsel van jou
Komt in mij binnen
En leert mij dat leven
Afstand en nabijheid is
Het raadsel
Blijft
En beklijft
Omdat niemand
Open tegen de ander is
Geslotenheid
In de samenleving
Geeft isolement
Niemand die achter…
De zevende brug
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 Wil ik je in mijn hart ontmoeten
bij het afscheid op de zevende brug
dan zullen we dansen tot de ochtenddauw
met alle aardse ellende achter de rug
of zomaar op een wolk naar zee
neem je stilte in mijn zwijgen mee
nu we niet meer durven te dromen
beleef ik deze wereld met jouw laatste
nee
nooit meer die vlinders in zalen zo naakt
nu…
Transparant
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
688 Transparant
Jij spetterde in het warme bad
damp op de ruit van het raam
achter doorzichtige douchegordijnen
Jij noemde mij bij de naam, kuste
me door het plastic heen, tevreden genoeg
aan elkaar van stukjes en beetjes
Jij en ik, mij en jou op te eten
Om ons heen gewikkeld het bijna niets
als een koele, lichte deken
Samen namen wij…
Uur U
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.577 Achter hem trouwt hij haar,
zijn vingers in de hare, zijn kop
lachend naar haar toegenegen.
-------------------------------
uit: 'IJsbeerbestaan', 1999.…
Het zieke meisje
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.380 Achter haar warme oogleden begonnen
De fluisteringen van de eeuwigheid.
Waarom was zij niet eerder overwonnen
En van haar liefde en haar smart bevrijd?
- Toen zij haar ogen eind'lijk opende
Waren er stemmen en zij zocht bevreesd
De zachte streling van een teed're hand.…
Een hele weg ligt open
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
481 Terwijl ik mijn weg bloemrijk
voortzet sluit achter mij een rode weg
uit nog immer terug te gaan.…
Einde van het pad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 Starend naar wolken en blauwe lucht
Naar zon en schaduw
En zien het verschil tussen leven en dood
Waar verdriet zich verschanst
Achter kransen van kleurrijke bloemen
Tussen velden vol witte kruisen.…
Over een grens
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
877 leven verwacht haar daar
ik voel haar ruimte
de opening naar morgen
scheppend naar vermogen
een trede omhoog in verder
in kleur en bruisend werk
zo doorgaans sterk
daar zal ze aarden
zonder achterlating, hier,
van waarden
mijn binding was
van geringe omvang
woorden, beperkt telkens
tot een nieuw begin
daar gaat ze dan,
kim achter…