6209 resultaten.
Duivelsmooi .....
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.785 en hel
in verzengende hitte vergaat, klinkt
het verleden duivelsmooi in het orkest
dat vol vuur de fanfare probeert
te evenaren, maar alle waarheid
uit het nu verliest door
zwartgeblakerde herinneringen
Zelfs een zwaluw die het vuur
probeert aan te wakkeren
wordt gesmoord door hete klanken
die op vuurtongen van de tijd het
naderende einde…
Als was in je handen
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.885 Van het begin tot het einde maak jij me gek
ik heb je nooit kunnen weerstaan.
Je zwoele blik, je verleidende ogen
als vanzelf word ik naar je toegezogen.
Met dwingende handen kleed je me uit
Jij bent een piraat en ik je buit.
Mijn God, wat heb ik jou al gehaat
ik wil wel vluchten maar het is te laat.…
Een splinter uit een boom gekozen
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
951 uit een van de miljoenen mensen op aarde
kies ik die ene splinter uit een grote boom
die mijn huid tot bloedens toe doorboorde
in een rode vloeiende stroom
intense pijn die het lichaam laat schreeuwen
het onrecht keert zich telkens weer
herinneringen die nooit meer verdwijnen
omdat ik aan het einde ben van mijn verweer
dromen die…
Verloren in dromen
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
4.322 Open je ogen,
vergeet niet in een put,
vrees het gedoemde einde,
en neem je tijd,
benut.…
Pil van Drion
gedicht
3.9 met 126 stemmen
40.878 blijft hij achter op ‘t perron
er rest niet meer dan een vertwijfeld staren
naar hen die aan ’t loket gelukkig waren
hij wuift nog zinloos naar de horizon
de zuster houdt hem warm met jas en das
en duwt de rolstoel met beleid naar later
naar jaren die geen mens hem zal benijden
hij haat de arts die hem opnieuw genas
wanneer komt er een eind…
Ja, één keer nog je leven overdoen (1919)
poëzie
3.8 met 26 stemmen
2.517 die brief, die daad, die vraag, die zoen,
Zóó, dat een niet begrepen vizioen
Je zou weerhouden door plots'linge schrik,
Doordat in 't Nu van 't eigenmachtig Ik
Waarschuwend school 't praeëxistente Toen:
Dan zou je dàt doen, daarna dàt, en dan
Zou je gelukkig zijn, als die en die:
En stil bioskopeert je fantazie
Een ouerwets blij-eind…
knuffelkleuren
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
1.150 Zoals de liefde in het nu
het straks verlaten zal,
om te keren naar een einde
waar het allemaal begon.
Zouden wij de sporen zijn,
die samen zullen komen,
indien we verder zouden lopen
dan die ganse weide einder.
Of zouden onze zolen
de realiteit verrassen
door nimmer meer te slijten
totdat we samen zijn.…
Beweegredenen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
664 De zon staat op, een streep valt langs de bomen
voorbij het dromen gloort de werkelijkheid
en wij, en route, zijn tot hier gekomen
een halte op de snelweg van de tijd
hier zijn wij uitgestapt op 3 oktober
we namen onze intrek in dit huis
komen op adem aan het einde van de zomer
schuilen hierbinnen, zien het uitzicht wijd
Het is een fabel…
ijl spinrag van contacten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
850 we balanceren
in gedachten zonder net
het koord trilt lichte ritmes
de einden zingen rond
we zetten dichten
als gezichten op het net
zonder stem met blinde ogen
virtueel net echt
we kussen woorden
warmen zinnen als in bed
we belijden liefde die
zijn werkelijkheid heeft afgelegd
ik ontmoet je in je geest
ijl spinrag van contacten…
de gekozen hymne weent voluit
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
862 weent voluit
jij staart kijkt stil naar boven
geloken ogen je mond is dicht
de vingers heeft iemand gebogen
Je lijkt wat somber bij dit licht
Je hoort ze praten mild van toon
een hand een traan het raakt je aan
ze zeggen waarheid zonder schroom
jij bent voor hen al weggegaan
toch ben je bang die laatste gang
zou dat nou echt het einde…
mijn geliefde
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.313 de voorlaatste bladzij,
papier met gebruinde vlekken
kleeft ook nu
aan mijn hand
ik las het duizendmaal
op een rij
noch mijn gemoed
noch mijn vinger
willen verder trekken
ik bezweer het einde
ontken een mogelijk afscheid
berust liever in het
onvolledig zijnde
wil mijn verbeelde geliefde
bewaren
eer zij mogelijk
naar de stilte…
Cirkel des tijds
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.225 Vooral het gevoel het niet te zijn
Wat een ongelooflijke pijn
Perfect voor wie
Niet in woorden uitgesproken
Maar meegegeven door de tijd
Vanuit een ver verleden
Onuitgesproken woorden doen zo’n pijn
Het alfabet der gevoelens telt geen 26 letters
Balast die verzwaard
In tijd aanwezig
Wanneer is daar het einde
Eindelijk klaar
De…
Bevrijd de duivel
hartenkreet
3.8 met 36 stemmen
3.555 Je praat met de engel
Je lippen weven elk woord
De duivel ligt te slapen
Maar elke zin wordt gehoord
Je danst met de engel
Je schoonheid een lied zonder eind
Veren trillen van genot
De duivel geeuwt, z’n slaap verdwijnt
Je flirt met de engel
Elke streling een avontuur
De duivel wordt wakker
Door de hitte van je vuur
Je verleidt de…
De leegte
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
831 te leven
val weer terug
als dood gewicht
duizend dingen
wil ik zeggen
duizend zinnen
vol van haat
maar de kou
bevriest mijn woorden
doodt de kracht
niet te verwoorden
Ik wil roepen
In het donker
Naar het duister
Diep en zwart
Maar de leegte
Laat me huilen
Koude tranen
Bevriezen mijn hart
vallend, opstaand
tot het einde…
Ik zag ze vliegen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.564 Mickey Mouse schrok ik me lam
waar de kameel of olifant hier overdreef
dit rijmt niet op het nuchter platte land
waarop de noorderling dit mij omschreef
hoe Groningen in fantasieën strandt
het opblies tot fiësta van één doel
voor kinderen een ademtocht op gevoel
dit alles overstijgend boven het verstand
___________________
Wat zoal eind…
WEGWIJZER
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
730 Al zocht ik de wijsheid tot het einde mijner dagen,
nog zou ik niet bevroeden wat de nacht mij brengt:
de droom – bewijzering van al mijn vragen.…
Hij pakt ons bij de hand
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.076 Aan het einde van ons aardse leven weten
wij dat God ons nu ook nabij is, want nu
krijgen wij geen schouderklopje, maar pakt
Hij ons bij de hand, ook als wij Hem zijn vergeten.…
De lift
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.053 En aan het einde van de lift ben ik waar ik wil zijn.
Maar als ik daar ben kom ik erachter dat ik er wel ben,
Maar dat ik er niks aan heb.
Dat deze reis met de lift zinloos is.
Dus dat ik beter de trap kan volgen.
Dan ben ik daarna wel moe, maar ben ik ook sterker.…
Daglicht
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.909 De nachten zonder jou,
daar komt geen einde aan en
thuis, daar hou ik het niet uit.
In de middag sigaretten
koppen koffie.
Bij de bakker zijn
de broodjes vaak al op.
Als de mensen vanaf
hun werk naar huis gaan,
trekt bij mij de mist pas op.
Nu je bij me weg bent
staat heel mijn leven op zijn kop.…
eindeloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
816 ‘t kind mijmerend over vage verten
daar achter de rode zonsondergang
het einde van zijn eigen wereld
die draait in een beperkt heelal
kennis maakt de einder onbereikbaar
lichtjaren reizen door ’t universum
door sterrenstelsels zwarte gaten
oneindigheid door ons geschapen
ik droomde over mijn geliefde doden
visioenen in hemels licht en…
Waar is de rust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
703 je haalt echt alles door elkaar
en voelt je heel alleen
Is er dan niemand die je helpen wil
zodat het allemaal wat lichter wordt
ja, sta dan toch even stil
en denk dan aan God
Hij wil er voor je zijn
je hoeft het maar te vragen
ook al is je gebed maar klein
Hij zal je zeker dragen
Aan het einde van de dag
denk dan aan alle zegeningen…
voorbij de dood
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
653 dit huis met haar lege kamers
en jij, met je vele vervlogen dromen
jullie passen niet bij elkaar
jij erin en het huis rondom jou
gevloek is wat ik zie
dit einde werd voorspeld
zoals zovele anderen
nam je het niet ernstig
teveel bezig met morgen
was er altijd het verval
een brokkelmuurtje meer of minder
dank de bouwer maar
nu is er niets…
Haagse droefenis
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.236 het tunneltrauma knaagde almaar door
diep treurig waren slapeloze nachten
de ziel was aan het einde van z’n krachten
zijn leven raakte kermend op dood spoor
de zinnen werden lange jammerklachten
de blik verstrakte en het hart bevroor
z'n Haagse trots ging met de lach teloor
het hoofd was zwaar van sombere gedachten
het lijden werd de eiberzoon…
DE WITTE RAAF
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
913 Wij hoorden om het overschot geschaard
dat onder de bloemen op daalbanden deinde:
mijn tranen hebt G' in Uwe fles vergaard,
we zijn wel stof, maar dit is niet het einde
alsof een Paradijzenaar mij seinde
op een aftandse wijzertelegraaf
dat niets uiteindelijk meer schrijnde
dank zij de wiekslag van de witte raaf.…
De dag van het gedicht
hartenkreet
3.0 met 16 stemmen
2.402 De dag wordt door iedereen anders beleefd,
vreugdevol binnengehaald en genietend volop,
tot de dag het einde geeft
en we een vol jaar moeten wachten op,
De dag van het gedicht.…
Weer een week
hartenkreet
3.6 met 30 stemmen
2.226 Ben je mal
Eind van de week
Het is nu voorbij
Vertrouwend op jou
Dan weer verdrietig en dan weer blij
Eén ding weet ik zeker
Het is wat je zei
Kijkend in mij ogen
Ik hou van jou
Dat maakt mij blij…
Levensgenieter
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
5.014 De luie stoel waarin opa zat
die kon je helemaal verstellen
en hij wist altijd te vertellen
dat hij hem niet echt nodig had
Mijn opa had in zijn levensjas
de kreukels van vergane jaren
maar zei zelf in verwonderd staren
dat de buur bejaard geworden was
Mijn opa leefde en genoot
tot hij drieëntachtig jaren telde
en toen op ‘t eind de zeis…
De mensen van voorbij
gedicht
3.9 met 52 stemmen
70.810 Zo vlinderen zij binnen
in woorden en in zinnen
en zijn wij even bij elkaar
aan ‘t einde van het jaar.
De mensen van voorbij
zij blijven met ons leven.
De mensen van voorbij
ze zijn met ons verweven
in liefde, in verhalen,
die wij zo graag herhalen,
in bloemengeuren, in een lied
dat opklinkt uit verdriet.…
STANK VOOR DANK
hartenkreet
2.2 met 11 stemmen
1.826 Nu ben je aan het eind van je latijn
je kunt nu helemaal niks meer
en de mensen die jou nodig hadden
zie je ook nooit of te nimmer weer.
Ze hebben je laten barsten
toen jij hen eens nodig had
nu zit je eenzaam op je flatje
alleen daar in die grote stad.…
Afstand
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.089 De kosmos is een grap
bij een mensenleven
neem haar verhalen
onder de lange wimpers
zover als begin en einde
zullen ze niet komen
maar enkele passen
en ze zijn al dieper
met enkele passen
zijn ze nagenoeg thuis
aan hun eigen oever
waar andere sterren
hun licht dompelen
in de binnenste stilte,
meer zo je wilt,
verborgen voor…