8675 resultaten.
zoiets
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 vragen
zo in de loop
van het bestaan
rook kringelt
langs twee vingers
er wordt iets
gezegd en echt
filosofisch zeker
o jee iets filosofisch
terwijl de renners
van het peloton in Limburg
krachtig de heuvel beklimmen
en wij als dichters zogenaamd ook
maar is waar wij hebben tijd
voor jaloezie en dikke tranen
schat, kom terug…
en nu
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 loop ik langzaam terug
proef hoe het ooit voelde - toen ik jouw kist
op mijn geschokte schouder droeg
blauwe plekken denderden
tot wonden in m’n ziel
waar touwen, geleid door liefde
heel zacht
jouw lichaam lieten gaan
tussen zand en warme wensen
leeft de hemelsleutel in jouw hand
het hart van vele mensen
aan de rand - ze
treurden…
lichte pijn
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
480 ik wist je
slapend in aanwezig zijn
zag in de mimiek van
je gezicht een lichte pijn
je ogen dwaalden
achter gesloten leden
lippen formuleerden
een geluidloos vergeten
pas later toen
je draaide naar de rug
kwam langzaam weer
de ontspanning terug
uit het diepe van
zorgen verzachtten
de lijnen naar wakker
worden met goede morgen…
lichtreis
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
538 terwijl ik in een diepe slaap was
kwamen lichtwezens mij halen
zij brachten mij naar hun lichtschip
en legden mij op een lichtbed
voor een lichtoperatie
waarin iedere cel van mijn lichaam
doordrongen werd van puur en zuiver licht
daarna brachten ze mij terug
naar de zwaarte en donkerte van de aarde
hoe moet ik nu nog wennen…
Najaar
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.051 Tegen het donker kwamen ze terug
beladen met hangende poten.
We gingen naar bed, lagen wakker,
hatend omdat ze bestonden.
-------------------------------------
uit: 'Toorn'; de Tweede Ronde, 2005.…
Schulp
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 die unieker zijn dan jij
om je uit te leggen dat je niet de enige bent
je werkt, je slaapt, eet en drinkt
om iets te zeggen over het leven
aan anderen met meer geluk
je voelt je onbegrepen
pijnlijker dan eenzaamheid
in de veilige omgeving
nu de stad aan de rivier ligt
en alle volwassen mannen liegen
vlieg je als een jongenskind
terug…
In de schaduw van de wind
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.308 De avondschemering is gevallen
de lucht zo boterzacht
in de schaduw van de wind
zet ik me op het oude bankje
overdenk of ik de dag
zinvol heb doorgebracht
er mag geen dag voorbij gaan
waar ik met spijt op terug moet kijken
want dan zal blijken
dat ik iemand heb tekort gedaan
met een bezoekje
een vriendelijk woord of handgebaar
maar…
Haar tranen
netgedicht
4.1 met 155 stemmen
669 Ze kijkt me aan, omfloerste blik
'k kijk weemoedig, terug
wat moet ik?
Ze kijkt me aan,
'k zie de langzame traan
traag lopend naar
beneden gaan.
Dan: alsof de sluizen,
hun deuren openen
komt de waterval,
over heur wangen gelopen
'k weet 't niet meer,
ben zo triest
en ik: ik huil mee,
omdat 'k niks anders wist.…
Is er nog hoop?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
553 De lust is weg, net als water dat het
strand verlaat zonder nog terug te keren.
De ziel verschroeit, als verloren in de hel.
Hoop is er niet meer, totaal uitgedroogd
omdat het lichaam en de geest niet meer
met elkaar kunnen opschieten.
Zo vergaat het de mens, het dier,
zo vergaat het de wereld………
Oud en nieuw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
491 De wieken
van de molen draaien boven het
ontluisterd kind dat zichzelf niet
meer terug vindt. Klokken laten
haar hart niet meer bonzen.
Steeds meer roekelozen en bozen
sluipen door de donkere straten
voorbij slapende in dozen.
Wie zal niet blozen bij het zien van
dit verval.…
Reconstrueren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 Ga diep terug in je geheugen.
Beveel je bij het verleden aan.
Eis de namen van de gezichten
met wie je toen moest communiceren.
Contouren vormen ijkpunten van
je vroeg-ijverig bestaan.
Je voelt weer even de oude verhoudingen
en hoe die naar het heden leiden.…
Water
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
524 De schaduw op de muur
vreet aan haar lichaam, haar hoofd
hij slaat zijn tentakels uit, trekt ze dan weer terug
het zweet staat op haar voorhoofd
is het angst of de alom verzengende warmte
ze schreeuwt om water, water, water
dan zwijgt zij
slaat het aangerukte glas maar om
ze heeft er geen druppel van gedronken
maar als de klok aangeeft…
Het diffuse licht
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
515 de rest is spiegelglad
sporen van
mijn lange leven
zijn verdwenen
angst bepaalt de stap
dikke mist omringt
mij met stilte
het diffuse licht maakt
iedere richting ongewis
ik mis je hand
de compromissen die
wij altijd sloten als
we weer waren gestrand
zonder schaduw
zal ik verder gaan mijn
dromen heb ik meegenomen
een weg terug…
Het nieuwe begin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
630 Stilletjes denk je terug
aan de avonden waarop
om halftwaalf de barbecue nog smeulde
en de rosé werd bijgevuld?
Voortaan moet er elke ochtend
vers brood zijn,
met verse moed.
Je beseft weer dat een school
discipline vraagt,
en niet alleen van kinderen.…
dirk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
751 deze handen reikten en grepen het leven vast
alleen de herinneringen aan jou zal blijven leven
we hebben inmiddels geleerd om jou los te laten
want van binnen weten wij, jij komt niet terug
daarom zeg ik zacht, laat mijn handen maar
zij geeft mij dan een zoen en droogt mijn tranen
ik kijk verliefd en dankbaar in haar mooie ogen
dan zegt zij,…
Krishna
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
480 Blauwe god zo hoog verheven
Afgebeeld met gouden banden om zijn armen
Heeft de mensheid inzicht gegeven
Waar gelukszoekers zich aan warmen
Vroeger zag men hem in de wolken zweven
Afgebeeld met een witte koe
Als symbool van wijsheid en het leven
Het spelen op zijn fluit nooit moe
Zijn allerhoogste persoonlijkheid
Liet legers eeuwen terug…
Een klein gebaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.143 Zeg je niet vaak
Wat ik moet zeggen
Teveel verliest al
snel zijn kracht
Ik warm je bed
en deel je nachtrust
Intimiteit in iedere nacht
Sta voor je op
als je nog soezelt
Verlaat het warme
zachte bed
Kom weer terug
met een kop koffie
Heel liefdevol
voor jou gezet
Zomaar een ding
Wat ik nu opschrijf
Waaraan ik hier
dan refereer
Graag…
Terugkeer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Dagen van geluk
Haar prachtige lach
Haar gouden humor
Haar schijnende ogen
Haar opwindende lijf
Haar meeslepende vertellingen
Haar precieze uitdrukkingen
Zij is terug
In mijn geheugen
In mijn leven
In mijn toekomst
Zij reist mee
Door jullie kunst
Heb ik verbeelding
Komen de ideeën
Kan ik beleven
Kan ik voelen
Ben ik trots
Zelfs op…
Levensecht genot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
356 Vertraagd trek ik gekke gezichten
tezamen zien ze er normaal uit
Ik spoel mijzelf verder
en weer terug, vergroot me
en bekijk me dicht op de huid:
ik zie er levensecht uit
wat voor hoed ik ook draag
wat mijn wensen daaronder
ook zijn
In het duister tast ik in mij
naar wie ik ben, luisterend
naar mijn lichaam
dat slecht te verstaan…
een ster dat ben jij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 als ik in je ogen bezwijk
zie ik meer sterren
dan als ik naar de hemel kijk
fonkels en sparkels die je afschiet
zoals een vallende ster
die in je ogen vliegt
het heelal heeft je meer dan lief
je verzameld deze vallende sterren
om later terug te geven
in je volgende leven
je bent een engeltje
van hier ver vandaan
je laat…
Allebei
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
529 Als een rivier met de ene na
de andere meander
zo hield ze eigenlijk toch
ook van de ander
heen en weer
geen weg terug
en op deze rivier
was er geen brug
ze wilde toch zo graag
van allebei houden
beiden hadden haar liefde gegeven
waren steun en toeverlaat, toegegeven
maar ze moest keuzes maken
hoe ze ook probeerde
haar gevoelens…
Levensecht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
336 Uit de diepste ademtocht
van die tijdloze nacht,
wat naakt en onbevangen
haar droom de mijne
onderzocht, te lezen en
te schrijven in elke
liefdeszucht dat zalft
en koost het vuur van ziel,
en leed gesmeed, genezen
van rug tot aan het kussen
en weer terug, in dat gevoel
leek ik bevoorrecht, tevens
angstwekkend kwetsbaar,
wonderbaarlijk…
Ik ben de wortel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
899 Ik kom uit bij de wortel
En verdeel mezelf
Onberekenbaar
Spijt kan nooit vergaan
Verdriet blijft al keer ik terug
Oorsprong beheers ik niet
Eenzaamheid ook niet
Zelfs mijn eigen lichaam
Weet niet van mijn bestaan
Dit leven ken ik op mijn duim
Dat zuig je er niet zomaar uit
Maar leef altijd nog met de dag
In mijn hart spreek ik
Geef…
Appelblauw
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
502 wanneer de hemel en de wolken
als beddenlaken lonken
en ook het stille wiegen van de wind
je in verleiding laten komen
kunnen appelblauw en ook zeegroen
de kleuren in je dromen zijn
je ogen loom en zo vermoeid
jouw wereld draait op volle toeren
de nacht komt zalig, is mysterieus
met rust en tijd als heerlijkheid
de appel terug groen,…
ik kroop eens in de huid
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
592 Ik kroop eens in de huid
van een doorgaand puber leven
boven alle twijfel verheven
wilde ik er na één dag al terug uit
was me dat schudden en beven
al die drukte en voorbedachte leugens
waanzin, idioten met flitsgeheugens
pubers die flirten met het helse leven
ik stond op en blies de grote fluit
de stoom verliet mijn zere oren...…
Toe
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
511 neem mij mee
naar ver van hier
neem mij mee
terug naar daar waar
ik de tred herken
vogels weer hoor fluisteren
bloemen zachtjes dansen
in het schijnsel van de maan
wolken tikkertje spelen
huizen weer kleur krijgen
zand mijn voeten
liefdevol omhelst
daar waar ik gekust word
door de wind
toe neem mij mee
en hou me vast
een leven…
Weemoed om het strand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 De foto opent mijn herinnering
aan de vrijheid van het strand
de ruimte waar alles kan
waar ik mijn fantasieën opjoeg
tot ik ermee wegvloog
de hemel in
maar er zat altijd een strik
om mijn enkel, met een touw
dat mij weer omlaagtrok
en als ik een aanloop nam
en in zee sprong, spoelde ik
na een tijd vanzelf terug
naar de familie aan…
Wie wij zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 We creëren een beeld van onszelf
en denken dat we werkelijk zijn
wie wij denken te zijn
We geloven dat we authentiek
oorspronkelijk zijn
We zoeken bevestiging
in onze mythe van perfectie
Wie wij werkelijk zijn
wordt meestal verward
met wie wij willen zijn
We zijn het spiegelbeeld
dat anderen naar ons
terug reflecteren
We zijn projectie…
GELUK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 geluk is
de hond uitlaten
je houdt hem in de gaten
die zwangere wolk die
nattigheid wil loslaten
maar de hond moet
weet het – het gaat gebeuren
hij is nu te uitgelaten
geen weg terug
jij schat in waar
hij zich zal ontladen
en probeert hem te ontlopen
geluk is iets
wat je ten deel valt
of het ongeluk dat je mijdt
en jij moet maar…
Beangstigend
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
523 vaag lichten zij
nog op in
matte schittering
draden vol onzekerheid
zijn gegroeid in
lange nachten zonder
stem omdat wij naar
antwoorden smachten
maar formuleren
geeft geen rust
roept alleen maar
andere vragen terug
de snelheid
is beangstigend
zonder oplossing breekt
morgen weer als dag
ik kijk naar
mijn gordijnen die
harder…