7704 resultaten.
Lees dit beeld
gedicht
2.6 met 16 stemmen
5.720 Lees de nacht: kleur drijft
van schuimende seringen af,
merels openen aders van zwart -
Lees dit beeld als een hand,
een lege hand die je voorspelt.
Hoe het is.
Hoe het was.
Hoe het zingt.
-------------------------
uit: 'Blind vuur', 1995.…
aardedonker
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
500 tussen muren en glas huist
de kamer, breder door het zwart; kouder
in gevoel, nu licht verstoken blijft
alle ruiten ademen
elke deur verdraait de glans
van
kleine denkvermogens
even lijkt het, of mijn slaap verloren raakt
maar dan
kruipt warmte onder dekens
tussen lijven die de nacht bezoeken
en de zinnelijke nood
te raken waar…
Goedheiligman
snelsonnet
3.0 met 30 stemmen
3.338 De Sint staat weer voor alle ouders klaar
Om kinderen met straffe dreigementen
Te onderdrukken en hen in te prenten:
Pas op, een zwarte man is een gevaar
Een kind zo blijvend in zijn zieltje raken
Dáár zouden ze een film van moeten maken
-----------------------------------------
oplossing raadgedicht 8 november 2010:
geldwolf (titel)
krokodil…
geen toegang
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.009 hoe je die avond een deken om me heen legde
je fiets stond niet op slot en je zei de gangen staan te vol
in de tuin liep je van de ene kant naar de andere
en de buitenmensen keken met argusogen toe
pikten het groen weg uit onze vingers
we staarden ze donker hun huizen weer binnen
dat zwart wit denken het is de wereld maar
je rolde het…
Stenden - Herongen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
550 Als liepen we door een kerstkaart
Het landschap in een doktersjas
Oranje gloed over de velden
De dorst naar avontuur
De sneeuw in de haren
Fier rechtop in gelijke tred
Door bossen en over vlaktes
Langs verlaten boerderijen
In het schijnsel van de zaklamp
De kruisen op de bomen
Wezen ons waar te gaan
De nacht die plots viel
In het zwart…
nabestaand
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
635 misschien
was er nog een laatste gesprek
ik weet niet welk
of wanneer de woorden
zijn ondergegaan
winter kwam, vele keren
ook vanuit de binnenkant
en op lente
met een zwart, zwermend geluid
het sterven was nooit
vogellicht, zei je, weerloos tussen blauw;
dagen
en nachten
genoeg om het leven te vergeten
dat als een bedelkind vruchteloos…
ruis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
684 blind
oren horen
dit kind
is op weg
onderweg
alleen zomaar tot ziens
dit gevoel is niet van wederzien
Blijven nog om wat
geen zand zonder op dit strand
blind van woorden in je ogen te zijn
hoor ruis oor
kind dit is gevoel
onderweg zijn
is nooit op tijd gericht
en rijmen niet verplicht
Wij schudden nog wat
tot ziens in het zwarte…
In winteravondkou
poëzie
3.9 met 13 stemmen
2.782 Rondom vochtig staan
de zwarte sparren, lorken gril verwezen,
verzameld onderhout, somber en nors,
maar onder de donkerte der schors
is helder al het jonge sap gerezen.
Onder de nevels in de vert'
het bronzen roepen van een hert.…
Als de dagen lengen
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
708 langzaam trekt het zwart
zo lang bevlekt geweest
met uitgedroogd vocht
weg uit de verdichte nacht;
woud van een wederkerend
en wezenloos gedrocht
traag slinkt in eigen taal
het vlies dat de dood bedekt
terwijl vanuit de herinnering
schuchter over het licht
van morgen wordt verteld
de geest is wederom
met leegte opgerekt
in…
Bepareld met wat dauw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
574 een zwarte spin
spon draden tussen
zon en jou mijn bloem
zag de eerste trillen
in het ochtendlicht
bepareld met wat dauw
al gauw kruiste
een tweede lijn verfijnde
ruimte in afbakening
je bloeit nog lente
maar warmte en licht
zijn al getemperd
het web waarin
jij zit dreigt je
langzaam te verstikken
samen hebben we
de ragen…
laatste handen
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.311 je nam je schaduw en verdween
tussen bladerloze bomen
geduldig maar tevergeefs
bleef ik wachten op nieuw groen
maar
het donker bleef stil
toen de tijd het ook niet meer wist
besloot ik op zoek naar andere kleuren
nieuw licht te zagen
het zwart aan jou te laten
niettemin
mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen…
Profielets,
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
496 De dood is een omhelzing
van de wind, ook voor een
pad op zijn tocht,waarvan
de vleugels zijn vergaan
tot plant, geëtst in steen,
een zwart altaar waarvan
in ‘natura‘ niets in
onbruik is geraakt.…
De beelden strepen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 een wankel evenwicht
tussen traag omhoog
en vrije val
in vergezicht
hangt nog herinnering
voordat de film versmalt
het duikmoment
is slechts zwart wit
waarna de beelden strepen
pas later komt
het zweten kleurt
chaos weer realiteit
ik weet niet
waar mijn geest en lichaam
zijn gebleven
ben seconden kwijt
de tuimeling gaf…
Herinneringen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
562 Herinneringen aan mijn jeugd
lijken soms
in mijn geest vervreemd
alsof ik toen een ander kind was
dan ik nu zou willen zijn
en ik herhaal soms de vraag
die ik mij als kind zo vaak stelde
wat heeft het allemaal voor zin
als er echt niemand van mij houdt
dan draai ik het geluid van de radio
wat zachter richting regenwoud
en beweer dat er ook zwarte…
Bij de dood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.078 Op die winter dinsdagavond
spande zich om jou
de blauwe hemel
en het brandde, brak en week
alsof dit afscheid zomaar
komen kon,
als zomerliefde,
fel van vorm en naam en kleur,
alsof de bleke zeeën van de maan
zich wenden kunnen naar de zwarte zijde.
Wat niet gekund had, is gebeurd.…
Ergens
gedicht
2.7 met 70 stemmen
22.124 Ergens waar een kamer
gevangen is in zijn eigen ruimte
Waar het donker is
En de kilte guur afsteekt tegen de verlaten muren
Waar de muren vechten om de ruimte
Waar zelfs het verste hoekje haast onvindbaar is
Daar ergens,
waar het licht al lang geleden is gedoofd
Ligt een verloren briefje
Zwarte letters op wit papier
De woorden zeggen:
‘…
Donker in duplo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
845 de man op de bank ziet de man van de bank
hij staat daar achter het raam
naar buiten te turen, en ziet de man op de bank
beiden drinken wat, beiden staren wat
de man in de schoudervulling rookt een spriet
de man in de zwammenjas rookt wiet
het licht gaat uit, de aktetassenman verdwijnt
de man op de bank zwaait
naar de man in de zwarte sedan…
Glinsterspoor
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
515 Maanverlicht het smalle pad
langs onderbelichte schaduwen
die lijken te zwaaien of wenken
misschien wel koelte toewuiven
in de windstil verwarmde nacht
Eindelijk glinstert het water
zich steeds meer uitbreidend
tot een spiegelende vlakte
die uitnodigend welkom heet
Op haar hoofd haar gewaad
tussen lange zwarte haren
koel verwelkomt tintelende…
bevrijding
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
653 een luide roep rondom
dwingt stemmen af, die geloven in
verborgen holtes van een weggezwegen dag
je mag verbloemen wat je niet wilt zien
een deken leggen over alle zwarte dieptes
waar hun witte onschuld rust
maar de wereld draagt haar erfenis
van uitgemergeld leven in de kamers van de dood
toen hun nood niet verder kon
liep er slechts…
Lotgeval
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
684 in een equivalent moreel
Tracht een baby niet te laten huilen
als een ziel vragen sterfelijk te zijn
En je hart te verschuilen
in een camouflage van satijn
Want soms denk je zwart als zilver
en de trots erkent verval
Poetst goud na een schilfer
zonder toeval,het gouden lotgeval…
rouw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
923 alles heel donker groen
angst voor een vampier
bedolven onder bloemen
het bevroren slachtoffer
tijdens een lange begrafenis
iets is van glas
grind onder schoenen
in de verte een vlakke zee
tijd als tussentijd
gordijnen gaan dicht
vogels blijven in de lucht en
dromen glippen huizen binnen
een enkel wagenwiel
wankelt over zwarte…
zomer in holland
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
640 Ze is van top tot teen gehuld,
in zwarte draperieen,
en is een heuse moslima,
met twee verborgen knieen.
Vroeger,was dat heel anders,
toen gaf ze zich nog bloot,
maar dat is nu veranderd,
want Allah is zo groot.
Kom ik haar tegen op de straat,
dan kijkt ze door een spleetje,
dat is toch heel wat netter,
dan in haar blote reetje.…
Bovenaards
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
594 zwart is de nacht totdat
twee ver uitelkaar staande
kleine ogen licht geven en volgen
een luide diepe stem zegt:
tastbaar ben ik niet
zelfs mijn zien waarin alles schuilt
is bovenzinnelijk
wij komen ver van de aarde
waar nog geen mens kan komen
dan alleen maar dromen
wij zijn al eeuwen verder
zien treurend toe naar uw streven
u bent…
De Conradstraat vanuit de ooghoeken
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.576 Jij, stuiterend met een zwarte kous
over je gipsen enkel, kou
die vanuit de kuit de lies intrekt,
waar is je engelbewaarder?
--------------------------------------
uit: ' Zacht gat in broekzak', 2005.…
De Conradstraat vanuit de ooghoeken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
907 Jij, stuiterend met een zwarte kous
over je gipsen enkel, kou
die vanuit de kuit de lies intrekt,
waar is je engelbewaarder?
---------------------------------
Uit: ' Zacht gat in broekzak', 2005.…
Weeffouten?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 Zaai de paddenstoelen in mijn
herfstig hart als ik naar
onbekende oorden reis,
verstrooi mij in de sporen van de
golven van een bloemen oceaan
en zal ontwaken voor het naderende einde,
laat mij zwarte
aarde eten indien
ik in de armen stijg
van een argeloze orkaan, die
mij aan de geparelde zwijnen voert
als aandenken wat voor…
Nattigheid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
646 anders
De regen niet bijzonder
Maar zijn klank
Een rij vuilcontainers te vroeg
In `t donker langs de weg geplaatst
Drumt de regen bassdrums
Sommige als toms
Volstromende putten
Ieder zijn eigenaardige roffel
En
Uit kale hoge bomen
Snelle ritmische spetters
De traag hangende druppels
Worden laatste stille klanken
Van een krachtig zwart…
De droom is uitgewoond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
597 de auto’s
rijden al een tijd
in zwart of grijs
mij vlaggend tegemoet
ik heb daarvan
nooit opgekeken
alsof je het intuïtief
tijdens het leven hebt gemeden
zij zijn
uitdagend schoon
vervoeren het theater
waarin de droom is uitgewoond
het laatste tripje
net zo liggend
als vroeger in het kribje
langs de bekende plaatsen
met…
Naar voren kijken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.299 Buitensluiting, van neerbuigend
Bejegend zijn, gekleineerd
Tot op het bot, dat
Onder het kwetsbare lichaam
Onzichtbaar aanwezig was,
Van vele malen verlies met
Bijbehorend verdriet van
Er niet mogen zijn -
Nu ben ik verder met drie jaar
Goddank goede hulp en kijk ik
Weer naar voren, naar het licht
Van de dag, en heb het zwarte…
Op gewiekte vissen in Amerika
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.144 de lucht
Oprechte vissen, die, de gulzigheid ontvlogen
Van roofziek zeegedrocht, en, zwakjes van vermogen
Hun blode wieken, als een toevlucht in de nood
Die hun aan 't leven dreigt, gebruikende, in de schoot
Van 't pijnhout vlug ter zeil van alle kanten regenen,
En met hun zilvren glans de zwarte…