23350 resultaten.
In plaats van bloemen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 Het is niet te versmaden
Dit bloedeigen smachten
Het evenwel verbeiden
Gezond en o, zo zoet
Dat de stilte het bedekt
Want dit duurzaam besef
Draagt een zacht moment
in
Vertraagde eindeloosheid…
Waterjuweel
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
673 gedragen
luchtkastelen zonder bewoners
de glans wordt in muren gemetseld
- de leren huid van praalzieke patiënten -
de regen doet wat hij altijd al deed
vallen, eindeloos vormloos vallen
de druppels ankeren aan de aarde
in briljante vormen
met de tinten van regenlaarsjes
ik raap ze bijeen met sobere gebaren
bewaar ze samen met de tijd…
Tussenweg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Daar sta je dan
ietwat verdwaasd
zonder koers of richting
je raapt de keuze op
de verkoelende duisternis
met de muizenissen
of het warme licht
vol fata morgana's
in beide werelden
liggen de stammen geveld
geteld en gemarkeerd
je draalt een wijle
bukt, legt de keuze terug
en verdampt in de omarming
van alle kruinen.…
Vacuüm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
471 Zacht zingt het vacuüm
Atonaal in resonantie
Deze klank verstoort
De etherische substantie
Ondergang in onzekerheid
Voorbij de gangbare limieten
De entropie is onomkeerbaar
In dit kosmisch bloedvergieten
Waar eens ik liep
Langs paden van chaos
Fluctuaties op een zee van tijd
Komt nu het ledige tot orde…
DE DICHTER TOT DE EINDLOOSHEID
poëzie
5.0 met 3 stemmen
911 Heilige eindloosheid,
Buiten ruimte, buiten tijd,
En het weerspel harer glansen
Met de maatstaf van Uw dansen
Werd inééngereid.…
In het merg
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
570 Na de verplichte rituelen
opschrijven waar ik aan denk
vervolgens anderen daarmee
lastig vallen en vernemen
of zij dat nu ook hebben.
In jouw blauwe ogen kijken
en rode lippen trekken me aan,
terwijl de lucht betrekt
de zon zich verschuilt.
Jou kussen en verwachten:
een vonk overslaan tussen ons,
een lichtflits en een donderslag.
Afdalen…
Piet van der Pas
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.141 hij leerde mij Lodeizen lezen
in het licht van zijn bestaan
zijn de helden gek of de gek een held
de stenen van de straat om te flaneren
in stemmig zwart
om dan weer
dankzij
of voor toekomstig statiegeld
bellettrie te gaan oreren
geen strijkstok glijdend als Lodeizen
maar als een pronte contrabas
die in je oren likt
nu ik hier…
Ooit
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
593 Vandaag is de morgen van gisteren
Het nu van net is voor altijd verleden tijd
De toekomst is er al; NU!
En weg is die weer; voor eeuwig veroordeeld tot de geschiedenis…
zomer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
436 De winter duurt een eeuwigheid
De zomer vijf minuten
Dat is allemaal tijd
laten wij die ten volste benutten…
Klaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
595 Eens is hij daar
ineens de laatste dag van je leven
zeker als de leeftijd dat toelaat
óók jonger kun je het beleven
Ook al ben je nog niet klaar
met het doen van dingen
zó belangrijk
dat blijft wringen
Je wilt ze nog niet verlaten
zij waar je zoveel van houdt
het idee dat te moeten missen
maakt je ijzig koud
Je hart, het belangrijkste…
Wekker
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
573 Wanneer het fluitenkruid niet meer fluit
straffe westenwinden sonoor kopergeluid
de wolken binnendragen
- wolken die als verlate kruisvaarders
oostwaarts de onschuldig lucht de rust ontnemen -
dan voel ik
dat onder het zomergras de herfst wordt gewekt
het dode hout zich op vallen voorbereidt
watervolk beeft en bidt
en scheepswrakken oude…
Watergroeve
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
522 De huivering gaat fluisterend door de toppen
de mare gaat van tak tot naald
hier verdween ze!
al haar gratie, haar speelse beweeglijkheid
is stilgezet, versteend en toegedekt
als ijspegels hangen ze stijf en verkild
in reflectie over de dekplaat van de watergroeve
niets beweegt en elke tong is vastgeklonken
met de ketens van het herinneren…
morgen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
512 morgen is de pijn voorbij
ik vertelde dat mijn kind
en zij fronste een blik
met een pappa
dat wil jij niet weten…
het scheepje van weleer
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
519 jammerlijk is dat zelfs je mooiste
herinnering nooit echt tastbaar zal zijn
het blijft suggestie een vleugje weemoed
realiteit echter is dat de tijd van toen
telkens verder van je afdrijft...…
Herinnering
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.671 Velen die 'k noodde in mijner dromen woon
en die er 's levens wondre beelden zagen
hoorde ik elkander met verwondring vragen:
‘Hij roemde zo, is dit dan al zijn schoon?’
En andren lachten luid: ‘Hoe ongewoon!
Hoe vreemd, hoe dwaas: hoe kan hem dat behagen!’
en keerden weer naar de eigen grijze dagen.
Doch geen van hen gaf mij 't verwachte…
G
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
501 Soms loop je vast
een doodlopende straat
er slaat wel wind in je mast
maar denkt het is te laat
dan zomaar plotseling
staat zij weer voor je neus
en je weet weer waar het om ging
er is gewoon geen betere keus
van reus naar kneus
van hemel naar hel
is echt waar, heus
Maar weet ze komt echt wel…
Vanmorgen, vroeg ik mijzelf af
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
550 Van Hollandsche Spoor naar haven en strand
een reis van binnen- naar de buitenkant
De trambestuurder maakt zijn eerste rit
hij, nog jong begint de dag met veel pit
Hij rijdt als de autocoureur Stirling Moss
trekt op, remt af, trekt op, rinkelt erop los
Links slaat een paard met wagen op hol
dat vindt hij leuk, hij is zo van het leven vol…
Een week
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.302 maandag ben ik
weggelopen
uit de zomer
gaf mij over aan de druildag
herfst en regen.
dinsdag vielen
dode vogels
door de leegte
van mijn hoofd.
tot de winterdag
de zondag
alles dicht ging sneeuwen,
liep ik door de
weekse dagen
alles droevig achterlatend.
--------------------------------------
uit: 'Mijn duizendbladig boek', 2008.…
Gebroken wijzer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
595 Nog niet zo lang geleden
- midden op de dag -
in springlevend licht
kwam de dood even langs
ze nam enkele maten
knipoogde naar het duister
van het diepe water en
vertrok zonder opgemerkt te zijn
nog even werden er vanuit het oosten
verse dagen aangedragen
de tijd lekte gestaag van de wijzers
in de eeuwigheid rijdt geen ijlbode
de grote…
In de zomer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
507 Het blad wentelt zich nog even
in het licht dat bij de avond past
dat het zwaarwichtig is en droog
verlangt te vliegen, steel losgeraakt
van de boom die goedmoedig wuift
de overige bomen buigen
Het land dat naar het blad verlangt
naar elke nerf en mogelijke kleur
Op het water leest een vis de toekomst
van het blad die beschreven staat
in…
Leren slenteren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 Mijn geest is gearriveerd.
Onderweg is nog mijn lijf.
Nooit ben ik waar ik ben.
Zelden ben ik waar ik blijf.
Heden leer ik bij mezelf blijven.
Jachten en jagen zal ik kenteren.
Haasten hoeft opeens niet meer.
Vanaf nu wordt lopen...slenteren.…
Besef
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
658 Toen de wind opstak
niet eens zo'n sterke
die de warmte van het vlakke land verdreef
werd de deken van beschutting
en het aangenaam vertoeven
in oneindig diep gedeeld.
Kant of wal, wat kan het bieden
naakt en met tranen overdekt
die rolden van het klein talud
om zich te voegen bij het water
en het sterk doorbuigend riet.
Wie kent niet…
Een visioen maar dan anders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 het is geen vraag meer
maar verdrongen stilstand
nu de wind de takken weer buigt
een tint er tussenin
noch het zwart in gesloten ogen
noch de nevel als gedempt wolkenlicht
een vorm van helder, die van geleende tijd
voorbij het lichaam dat ooit schaduw wierp
tussen brongras dat eertijds ons voedde
een voeg tussen nu, heden, wij, ons
hoe…
In het ongeschreven bos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
435 buiten sterft het windgeruis met de bladeren mee
is dit het juiste pad,
zullen hier onze voetsporen beklijven?
konden we nog maar bomen tellen, één voor één
bomen met gestrekte rug
de voeten in zalvend mos, geworteld in verleden
onomkeerbaar is de zucht van onze witte adem
de brief die we niet schreven
later dan vergeten, sterfelijker dan…
Valwind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Tot bloei wil de herfst nog niet komen
alsof hij de tijd negeert
de sleutel van het slot verbergt
die de stormen aan de ketting houdt
tegen verre gevels juicht in zomertonen
nog de purperwinde
- klimmende kelken op een groen serveerblad -
waaruit de zomer nog altijd wordt leeggegoten
het woud wast de voeten in sompig moeraswater
waterland…
Onbevangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 deze brede lach
Wat is het eigenlijk gek
Vreemd dat ik dat niet zag
Met verbazing staar ik naar de foto
Ik zoom goed in op mijn gezicht
Laat beelden van momenten passeren
Tranen vertroebelen mijn zicht
Van binnen ben ik nog steeds dat meisje
Vrolijk, blij en wild
Wat is er dan veranderd
Hoe werd het spontane zo verstilt
Het wordt tijd…
Achter aansluiten
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
660 Wachtend met zielsverwanten
wijst men haar uiteindelijk,
na onbestemde tijd, de weg.
Orde en overzichtelijkheid,
ook bij een overtocht
naar gene zijde.
Zo kan het zich wellicht,
in mijn beleving, voltrekken…
morgen, spoedig, later, eens.…
Voltooid verleden tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 Ik loop niet meer
door het park
of over straat
op blote voeten
kortzichtig lang haar
werd minder en grijs
er is niet zoveel
meer om te moeten
levende voort is er
wel wat uitgewist
en ook toegevoegd
vaak zo ongevraagd
werden stiltes soms
dieper dan gedacht
lijsten van vergeten
namen dwalen ergens
doelloos scherpe randen
verzachten langzaam…
Als dagen breken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 De zakkende oktoberzon lijkt nog zomers
dreigende ijlboden door westenwinden vooruit gestuurd
brengen dreigbrieven en vage waarschuwingen
de herfstwereld verkleurt van schrik
maar verbleekt niet
ze tooit zich in de mooiste tinten van het jaar
de samenhang, van wat hoog boven maaiveld
en watergang eensgezind openvouwde, verbreekt
het solide…
Atelier
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
528 Het nieuwe licht
de blauwe krachten
breken de laatste uren van de nacht.
De silhouetten
van een creatief proces
dragen al besef van schoonheid.
De stilte
zingt 't nieuw begin
van vergezichten en 't hoog gevoel.
De rust
van deze nacht
was welkom als de dageraad.
Te bouwen
aan gedachtengoed daarvoor is
het nieuwe licht gegeven.…