14989 resultaten.
Een nieuwe morgen
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
926 mijn bloed
en ledematen zijn verzuurd
die door zwaartekracht worden beboet;
heeft deze enkele reis te lang geduurd
komt mij nu enkel nog rusten toe
ach nee, de woestijn kent soms overdaad
gesponnen over jaren heen
verdronken soms in oude glorie
ook al zijn ze voor de ander van steen
mijn gevoel is nog kort van memorie;
het zichtbaar verleden…
Het is tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
687 Herinneringen zijn onzichtbaar geworden,
het verleden een onbekende in mijn zijn.
Slechts flarden van beelden schieten voorbij
niet te plaatsen, onherkenbaar voor mij.
Maar ergens, diep daar benee,
voel ik ze wroeten, klauwen, knagen.
Hoor ik ze roepen, schreeuwen, huilen,
“Luister toch naar mij” !.…
Het Sternse Slot
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
830 waterburcht
mistroostig opgesloten in het verleden
hoe standvastig stond je hier
omringd door het warme groen
versteend zijn nu je gedachten
van vergane glorie
waar jouw torens als heer en meester pronkten
als bakens van onze trotse stad
en jouw vlaggen fier
wapperden in de noordenwind
slot op Kalehay
citadel van Albrecht van Saksen en…
In Tweede Dimensie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
581 foto's van vroeger trekken krom
vastgelegd verleden
met gerimpelde randen
in ogenblik van ratio
gevangen in tijd
sluimerend en vergeeld
trekt het leven aan mij voorbij
blijven gedachten verborgen
in een wazig stilleven
hoe intens was mijn bestaan
waarin alles een eerste keer
weer heel dichtbij
zijn de gesprekken van toen
een…
Gestoorde eenzaamheid
poëzie
2.4 met 5 stemmen
2.157 Wij bleven onveranderd trouw aan 't heden;
Zij zijn het, die nu bij ons willen zijn,
Zich redden uit hun donker en 't verleden
In onze zaalge avondschijn.…
Dubbel Glas
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
678 alleen glimlachend aan
maar hun ogen blijven dof
lijkt hun geest vertroebeld
toegebracht door
giftige woorden anderzijds
oordelend vanuit de verte
en leggen vermoeid
hun voorhoofd tegen
het dubbele glas
ze zien de waarheid wel
maar hun handen
reiken niet
om mijn tranen te drogen
al wenend laten zij mij achter
in hun verleden…
het voer van september
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 het septembert, de kroeg in mijn hart
sluit de zomer en serveert slechts nog
brak water – het sterven nadert en de zon
sluit langzaam haar poort, het vlees dat de vrucht
droeg is nu rijp aan bederf en geurt naar
ontboezemingen uit een herfstig verleden
trage kruinen dragen de wind en spreken
regens en stormen uit over deze haatdragende vlakte…
Amanda Todd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 Zij sprak de taal van eenzaamheid
gaf pesten vandaag een nieuw gezicht
men gunde haar helaas niet de tijd
voor ademloos is zij gezwicht
Haar donk’re haren, lang gekruld
verbloemden het gebroken zijn
gelakte nagels, rose, onverhuld
verborgen diep innerlijke pijn
Geen pad kon haar meer bekoren
elke weg was donker en lang
in het verleden…
“Als de vliezen breken… “
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 Van de brug afgezien wanneer
die is opgehaald, heeft dat een reden,
het herkent zich in vele vormen,
soms argeloos en naïef en stroomt
als troebel water, er is geen verleden
maar ook geen toekomst meer.…
Aan Godse ginder?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
521 Maar de toekomst smeedt
een eigen streep aan Godse
ginder en op een morgen
breekt de horizon het zwijgen
om in nevelen het ongewisse
te maskeren, steekt begerigheid
zich een weg naar de troon van
vermeende waarheden, getekende
vlinders van het verleden worden
levensecht en krijgt nederigheid
een rechtvaardige en vrije kroon.…
Ver verwijderd van het Eden.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Landschappen, steden, toekomst en verleden.
Een pastoor prevelt een gebed, maar
krijgt geen gehoor.
Gelatenheid maakt zich meester van hem.
Iemand trekt aan de noodrem, de trein stopt,
de wereld staat even stil, in gedachten ver-
zonken, terwijl het gebed van de pastoor wordt
verhoord.…
Mike & Bianca
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
769 alsof ze al jaren lief en leed delen
zij geeft eventjes die plastic schep
hij geeft eventjes dat emmertje zand
en allebei hopen ze stiekem op
eventjes een aanraking van elkaars hand
maar hun kansen op een aanraking
is als zand tussen hun vingers door gegleden
het eindigde, werd wennen aan herinneringen
het aan elkaar denken, in het verleden…
Angstzweet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 moeten
Voorlezen van zo maar
Een onschuldig dictee
Voor hen die nog een
Her moesten doen -
En opeens waren er
Suizingen die zowel
Mijn oren als mijn
Ademhaling plat legden -
Voor altijd verankerd
Het zweet, de lamgelegde
Adem die altijd het
Uiterste haalde uit de
Mens die ik was -
Nu is het gebouw alweer
Zeven jaar verleden…
50 JAREN TEL JE EN NU!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.812 Met 50 gaat het grote tellen beginnen
niet het aftellen, juist het optellen
van wat je hebt bereikt, verkregen, ontvangen
Soms blijft de teller bij 2 hangen
soms slechts bij 1:
Die grote eerste eigen plaats:
de compilatie van jezelf met
je verleden, je heden, je kansen,
je bedreigingen, je winst, je verlies
en het netto resultaat van 50…
Schaduwvriend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.097 Daar waar droom en schaduw
elkaar in stilte ontmoeten
voel ik de eerlijke behoefte
jou opnieuw te begroeten
onder die wolkenlucht
bij de onstuimige rivier
van dromen zonder woordverleden
misschien, vriend
is onze vriendschap nu volwassen
niet meer achterhaald
door verleden en vergeten
eindelijk dragelijk in het heden
zwijgzaam, behoedzaam…
Jacob Ruijsdael, Gezicht op Haarlem
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 En Ruijsdael pakt de wolken die nooit vergaan,
de stralen die verleden licht voor ons behielden.
Vanaf het hoge duin verbeeldde hij ons land,
verloren paradijs dat wij beschaafd vernielden.…
70
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
576 Vandaag schrijf ik
niet voor mezelf
Vandaag
is het anders
Vandaag is hun dag
Vandaag is hun verleden
Tralen rollen over hun wangen
De dood nog immer
In hun geheugen gegrift
Herinnering
Vandaag ben ik niets
Mijn ellende
Valt in het niets
Met die pijn
Door hen ervaren
Ik zeur
Over geestelijke pijn
Over blauw gestoten…
Als de lente verzaakt
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
592 ze gaat
steeds vroeger,
zonder licht
gedachten
verzwaren
het ademen
de lach zwicht
voor verleden gevaren
terwijl de ziel
bij voortduring dicht
in lettergrepen van pijn
in het heden leven
blijkt ooit te zijn
in dromen blijven zweven
welke angst beleven
en morgen
ja, is er een morgen
die voor haar mag zorgen
is het doek te…
Het Rode Plein
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
491 Hier, ademt nog de
sfeer uit het verleden
van die oude leiders,
boven, achter hun ijzeren
gordijn.
Hier misstaat nog steeds
niet die rode vlag met
hamer en sikkel op de
eerste arbeider's dag.
Het plein, de stenen en
de brede straat; kennen
de macht van het Kremlin
wanneer die uit marcheren
gaat.…
Het innerlijke oog
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
623 We zijn een theater van overdadig geluid,
souffleurs van een glorierijk verleden
meningen en stemmingen uit het heden.
Wij zijn slechts toeschouwers op de eerste rij
van blinde stoelen, mijn plaats is achteraan
onopgemerkt onder het gebrandmerkte raam.…
Het Raadsel van de Zaadcel
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
560 haard moest achterlaten
om als een zalm stroomopwaarts
in het gezelschap van
miljoenen lotgenoten
op zoek te gaan naar iets
al weet je zelf nog niet
waar en wanneer je 'n eicel zult ontmoeten
waarmee je ooit zult samensmelten
en of uit die unieke unie
een toekomstkind zal bloeien
volkomen onvoorspelbaar
maar schoner dan 't verleden…
Afscheid
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.637 En heen te gaan - en niets dat achter blijft
Dan dingen, die wij meenden te bezitten,
En niet ons eigen waren, die als klitten
Nog hechten in de plooien van ons kleed,
Maar die wij van ons doen, zoals we leed
En bitterheid en zorgen van ons deden,
Als niet van ons, als dingen van 't verleden...…
In de ban van Abe van den Ban
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 In de ban van Abe van den Ban;
een voetbalplaatje uit een ver
verleden. Een cult-voetballer
uit een oud voetbalplakboek toen
de grote verdiensten in de voetbal-
competitie er nog niet zoveel toe
deden.…
twee druppels water
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
480 je me aarden
Jij komt het verlichten en alles is goed
Leen mij nu je krachtig verstand als een wapen
Ik strijd door het donkere gat in mijn hart
Beïnvloed mijn wezen met helende handen
Bescherm tegen schaduw omdat het me tart
Ik begrijp als geen ander
Wij twee druppels water
In jouw hart de spiegel van mijn groot verdriet
Vergeten verleden…
als?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
588 me dan voor we slapen gaan een laatste
knuffel, je weet wel, zoals altijd onze hoofden lange
tijd tegen elkaar aan, zeg me dat je niet lijdt of vraag me
om jou de adem te ontnemen die tergend je dagen verlengt
even nog draag ik jouw been in mijn eelterige hand
het voelt koud, kouder dan de winter die jij wellicht
zal vermijden - ach, het verleden…
Je laatste pijn
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.002 Als mijn woorden niet meer tot je spreken
het teder aanraken je niet meer ontroert
sinds alle aardse verbondenheid werd verleden
en je hierboven door de Heiland wordt begroet
en terwijl engelen je door het paradijs gaan dragen
kleppen over de aarde de klokken van je dood...…
blaren vallen alle jaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
513 in het heden waarin ik leef
herhaalt zich aldoor mijn verleden
de smalle dreef van gedragen hoop
slingert tussen mens en dier
tussen het aardse en hemellicht,
het is de levensloop
het gaat zoals het gaat
in hoeverre kies jij of ik ervoor
wil je het zien aankomen;
we leven toch aldoor in dromen
of in het roepen dat ik alsmaar hoor
ik…
Wie maakt de tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 altijd een resultaat
Van iets
Dat vanuit het niets begint
Zoals bij de geboorte van ieder nieuw kind
een nieuwe wereld
Een nieuw geluid
De wereld
Gaat draait
En beweegt
Zich altijd en immer vooruit
Doch wat maakt de tijd
hoe ontstaat
het grote mystieke samenspel
Van hoe de mens met
de positieve en negatieve krachten
vanuit het verleden…
Klokken luiden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
653 Wat mij raakt krijgt respons
en soms gonst er verleden
door mijn meevoerende aderen
voel ik de moeders en voorvaderen
in hun gevechten voor beter
zich gevend voor de toekomst
van het verdere leven.…
Een gemiste kans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Daar stond je – achter de kassa
van die kadowinkel in Lewenborg
ravenzwart haar
zo mooi
zo godsgruwelijk mooi
een black magic woman
betoverd was ik
maar geen zelfvertrouwen zo verlegen
ingepeperd door het verleden
zodat ik je amper durfde aanspreken
Vele jaren later na een verhuizing
kwam ik je in de Herestraat weer tegen
arm in arm met…