6661 resultaten.
Aan het eind van elk jaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
549 Mooie lange benen met fitheid ten top
Met soms bewust de tijd die zich niet laat vangen
Met weloverwogen tijd die echt niet
Opzij gaat, laat staan, teruggaat zonder besef
Tijd, zich bewust dat mensen involueren
Zeker moeten inboeten op hun bestaan
Aan het eind van elk jaar
Wordt de balans
Opgemaakt
Haar mooie, lange benen tellen echt…
Ze kwamen niet meer terug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 er mocht niets mee
één koffertje maar
ze zaten vol met vragen
waarom, hoe, waar
de trein denderde voort
met wagons vol verdriet
bestemming onbekend
waarheen wisten ze niet
ze hadden niets misdaan
leefden in de verkeerde tijd
ze hadden geen enkele keus
en raakten hun leven kwijt
ze kwamen niet meer terug
alleen hun namen bestaan…
Het goddelijk universum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 het paradoxale
einde in een
ander continuüm
met vreemde
superlatieven uit
die schepping
wij hebben helaas
de verbondenheid
uit het oog verloren
dachten dat geboren
worden all-in was
het is een begin
van een zoektocht
naar verbinden om
weer iets van de
fragiele schoonheid
in verwondering
terug te vinden
in het leven
en bestaan…
De tweesprong
netgedicht
1.0 met 265 stemmen
374 tweesprong
tussen warm en
koud gaf jij aan
de twinkelende
sterrenhemel
de belofte van
overgave aan
degene van
wie je houdt
in het intens
beleven van die
universele
schoonheid
heb jij je
eigenwaarde
ervaren als
structureel met
geluk als meer
dan toegevoegde
waarde in een
wereld die jij als
de jouwe beschouw
waar het leven
en bestaan…
Zijn zon is ondergegaan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
826 Sunrise 26 september 1946
Sunset 15 juli 2024
Zijn zon is 15 juli 2024 ondergegaan,
maar wat hij zei en deed en wie hij was
blijft altijd bestaan.
Zijn afwezigheid zal altijd in jullie aanwezig zijn.
Dat geldt ook voor mij.
Moge Ben rusten in vrede in een wereld vol liefde en licht.…
Stadsleven
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
483 Nooit kan ik een keer mezelf zijn
hoe ware liefde voelt zal ik nooit weten
het einde van het nachtboek ben ik vergeten
mijn oude haven is een bloedende wond
geheime gedachten zeggen nee tegen het bestaan
stille duisternis, gebroken maskers, vastgelegd
hoe echte liefde voelt
heb ik nooit gekend
gedachten zijn geschonden
geniale beginsels…
De chronograaf
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
457 van ons leven
is de hele dag
bezig om met
muziek ons bestaan
klank te geven
daar worden wij
blij en uitgelaten van
zoals geboorten en
huwelijken ook
in andersoortige
feesten en vieringen
in lichaamstaal te
beluisteren bij
de feestgangers
een leven lang
vertraagt de tijd het
gaan tot schuifelgang
in de slepende tred
van…
Het ongeboren niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
984 toen was er nog niets
slechts donkere leegte
zonder licht noch iets
in omvangrijke dichtheid
geen sterren, geen aarde
geen leven en tijd
eindeloze leegte
zonder honger of strijd
een vonk van bestaan
was nimmer uitgedoofd
uit een andere dimensie
werd het zaad geroofd
de knal kwam onverwacht
heeft licht terug gebracht
in een dans…
ECHO klik 1
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
447 Had ik maar bij 't oud gebleven —
Misschien had ik dan,
misschien had ik ooit echt bestaan?…
Menselijk samenleven
netgedicht
2.5 met 61 stemmen
365 door het land
spaarzaam bijgelicht
door fakkels
die een spoor
van rook achter lieten
een enkele
tromslag maande
de groep tot stoppen
om samen even
de schaarste
van toen te
consumeren
in een latent
hongergevoel
geen nieuws
en herdenkingen
waren er altijd
al geweest maar de
grootte van interesse
in de diverse
delen van bestaan…
Echo van een zielsverwant
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
445 Wanneer ik afstand
met stilte kan overbruggen
is mijn zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar jouw aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
Omdat ik leef met jouw ratio
bestaan er geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
er is een verder weg dan hier
in de heuvels achter de oceaan
waar ik mijn…
Het dansdier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
230 Hoogstens één procent
van de tijd dat we leven
dansen we, en toch
lijken onze armen en benen ervoor
gemaakt te zijn: de mens, het dansdier
van de beheerste vrije balts
het hoge spel van ons leven
op het podium van elkaars ogen
waar we willen bestaan
in de rol die we hebben
bemachtigd en volgehouden
Ongedane zaken en zorgen
vullen de…
Als er oorlog is
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
406 dezelfde oorlog verliest
Als er vreugde is om de dood van een persoon
Is er ook rouw om dezelfde persoon
Als er oorlog is
Is de vrijheid van de een
Het verdriet van de ander
Als er oorlog is
Verliezen we elkaar uit het oog
Verliezen we elkaar uit het hart
Als er oorlog is
Verliezen we elkaar
Verliezen we onszelf
We bestaan…
Leven der tijdloosheid
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
288 vierkant
stil neergelegd
in het midden van niets
alles wat was valt er niet uit
alles wat komt dringt niet
binnen
het is zonder richting
Gewichtloosheid-
hier laat de aarde los
gedachten drijven
als stof door een raam
dat nooit geopend werd
het lichaam
vergeet zijn naam
niets trekt, niets duwt
alleen een lichte beweging
van bestaan…
Komen en gaan
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
455 Trui, trui, trui
fluisterde je zachtjes
tegen de bruine herfst van mijn bestaan.…
aan het kortste eind
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
112 gisteren
wil passeren in de volgorde
van vandaag
of dat lukt is niet de vraag, aan het
“ langste eind sjorren “ brengt slechts
vermoeide ledematen, het vergt tijd
om alle zetels te pellen van het stof
tot aan de veren
dan hangt aan de “ kortste tijd duwen “
sjofel aan het spingerij om het garen
te ontleden van alle manifestaties
die het bestaan…
Nepal
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
208 en plotseling
hun vriend, statig majestueus rotsvast
wolkendrager, braakte plots een zee van
water dat alles wat voor iets staat
wegvaagt zoals dromen zich verplaatsen
in een tijdelijke herinnering
de dood kaatst het leven tegen
een muur van pijn, verdriet
oogst lakens vol betraande
gezichten
achterblijven in de
eenvoud van het bestaan…
Ochtend mijmering
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
871 Misschien gaat heel ons huidige bestaan
Over in een toestand veel te fijn
Voor onze ogen, die slechts gadeslaan
De wereld is mechanisch vatbaar
Voor veranderingen van massale vorm
De menigte wordt langzaam topzwaar
Als steeds verder schuift de stil geëiste norm.…
Evolutie op Vaderdag
netgedicht
2.9 met 44 stemmen
2.710 Er zijn zo van die peinzende dagen
verwonderd voelt vader zich verlaten
van alle mensen en alle dingen
hij begint zich ernstig af te vragen
kan zonder seks het leven bestaan?…
Bijzonder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.273 van aarde tot maan
Hoe ontwikkeld je als organisme bent, maakt in het bestaan niet uit
Evolutie verandert al eeuwen op zijn tijd in een revolutie
Hongerig naar niet alleen kennis komt het er op aan
Wat is het, waar de aarde als organisme op stuit
Kijken we hulpeloos toe bij het snijden in de ongeschreven constitutie…
mijn verdriet
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
1.711 ik heb zo`n verdriet
hoeveel leed moet ik vergaren,tot u mij eindelijk ziet
tranen wellen in mijn ogen,alles borrelt in mijn gemoed
ik voel me nietig en bedrogen,alles komt toch nog wel goed
heb ik mij soms misdragen,o god geef mij een sein
ik heb nog zoveel vragen,en voel me o zo klein
geef mij alstublief een lichtje,in mijn duistere bestaan…
mijn gebed
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
905 Geef mij alstublief een lichtje
in mijn duistere bestaan
En ik vraag in dit gedichtje:
wees ook met mij begaan.
Ik heb heel veel te danken
aan wat ik heb gehad.
Mijn God ik kan wel janken
maar hopelijk weet u dat.…
Schaduw van de nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Eén nacht
van liefde; 'het lijkt nog te
bestaan'. Morgen mag het zonlicht
mij opnieuw beschijnen gaan.
'Zoek het zonlicht, jij wachter
van de nacht'. 'De nacht wacht
zacht, maar het is de dag die naar
jou lacht'. 'jij betreder van de
morgen, laat je door de dag
verzorgen'.…
Een herinnering aan februari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
436 Ze zijn wat ze zijn
en hun buigen herinnert eraan
dat onopgesmukt bestaan genoeg is;
gewoon
een teken van leven dat opbloeit
in een keiharde wereld.…
JETLAG
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.710 Want tijd verschuift de vastbesloten wegen
en trekt zich van de wijzers weinig aan,
laat gaten in het eerdere bestaan
die maar met moeite worden weggezwegen.
Mijn lichaam loopt voortvarend langs mij heen.
Ik weet, van zoveel zaken de onthouder
mijzelf in deze leemten steeds herhaald.…
je kartelt in mijn handen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
803 haar kern brak je los met trots
ik heb je opgeraapt
restanten uit een vorig leven
zacht en teder weggeschraapt
je kartelt in mijn handen
maar scherpe randen
snijden door mijn ziel
je wilt vrijheid proeven
het leven zoeken en liefde
voelen in je nieuwe groeven
ik koester je maar
moet je laten gaan, in samen
weten we elkaars bestaan…
Existentialisme ...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.363 Existentialisme, wat een woord
wat moet ik er mee beginnen
opzoeken en me erin verdiepen
want zo schiet me niets te binnen
Het heeft te maken met vrijheid
een eigen mening in het bestaan
Vrijheid in keuzes en in relaties
zonder alle wereldse waan
Ook is het een eigen indentiteit
welke je moet behouden in het leven
in een relatie of in…
Mijn uitzicht
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
1.622 Voelde ik een droom ontstaan
Wist je dat er lichtgevende golven bestaan?
Het zijn de algen van de zee
Ze geven je kleine diamantjes mee.
Gekke meid, ga maar slapen
Want zelfs de duinbloemen gapen
En de zandkorrels bewegen gewillig opzij
Als ik mij eindelijk neervlij.…
de tijd is menselijk
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.172 de grootste vijand
van de tijd is eeuwigheid
ze waait zichzelf wind
zij heeft de dag waarin
de nacht verdwijnt omdat
de zon daar altijd schijnt
tijd is menselijk
zij kijkt van uur tot uur
telt alle seconden
ze heeft het leven
lief omdat door dood
geboorte wordt ontbonden
ze vult heel je bestaan
drukt jouw stempels tussen
komen…
Beeldenstorm
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.714 Als bladeren dansen de jaren van jouw bestaan
onrustig om mijn hoofd. Zo zichtbaar ongrijpbaar,
gekleed in vormen van ver weg. Nog niet klaar,
de tocht nog niet volbracht, maar we gaan
stilaan verder. De wegen die nooit meer kruisen
we wonen in dimensies, in onverwachte huizen.…