29229 resultaten.
eindpunt?
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
603 geen mens kan je voor altijd monddood maken.
overal is er een uitweg,hoe smal of moeilijk ook.
ieder, zo gezien of verwacht, eindpunt
wordt dan het beginpunt
van een spiraal,
die ons verder in beweging zet,
hoopvol,
moedig en creatief,
gelovend dat het beste
steeds nog moet komen.…
Op wieken van de stilte.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
605 Talloos het geluid
waar mens en macht degens kruist,
ruist de kleinste twijg.
Veulens van de morgen,
emoties van de leegte,
hoefslag in de wind.
Kinderen uit sagen,
verstillen dictaturen,
model van hun gelijk.
Molens malen meel
verrijkt het goud uit aarde
in een ongelijk deel.…
Alphen...
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
790 Zinloos geweld een nieuw tijdverdrijf van deze tijd,
ik schaam me voor het verval van mens en tijd,
dat moest ik even kwijt.…
Verzengende zon
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
655 Met passie slechts
Cruciaal in concept
Onuitgesproken
Strelend steken
Klauwen van het vervolg
Naast mens'lijke lusten
Vervliegt dwaling
Gelijk sneeuw voor een
Verzengende zon…
VERGETEN LEVEN
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.658 Hij had sober geleefd, alleen en lang
intieme menselijke contacten ontbraken
des te meer zijn inzet voor de kerk,
de begraafplaats en het stadszangkoor
Die waren ook allemaal van de partij
waarin hij uiteindelijk centraal 'lag'
Nu hijzelf tot stof was wedergekeerd
was hij als mens, man snel vergeten!…
Zoals een man zijn weg zoekt
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.309 hij zicht
op hemel en aarde;
het verlangen naar morgen
onderwijl hij het sterven baarde
uitersten
van binnenuit
grenzeloos gebonden
aan geest en eeuwige bruid
ogen puilend
als sprekende monden
onder een donker gerande einder
het gezicht
is als een doorzichtbaar vlies
over schreeuwende voorbije
korte en lange jaren
de man, mens…
ik hou van mensen die blijven...
gedicht
3.5 met 18 stemmen
9.620 te gaan
hij voerde me door de geschonden lanen van zijn jeugd,
langs vergane boomgaarden, nabij tere beken,
voor een gesloopt huis hield hij halt en
keek heimelijk door het venster van zijn eerste liefde
aarzelend sloop er zomer in zijn stem
en ik zag dat hij even weg was
----------------------------------------------
uit: 'Een mens…
Album
gedicht
1.7 met 3 stemmen
5.701 Wat onder ede werd verzwegen,
daar luistert nu geen mens meer naar.
------------------------------------
uit: 'Bandeloze gedichten', 1996.…
te vroeg ontnomen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.533 het niet eindigen
maar het lot deed dit wel
met vochtgevulde ogen
kijk ik weemoedig voor mij uit
zonder goede reden
stapte jij ertussenuit
zoveel geschikte dagen
die jij kon vullen met je lach
ik moet het accepteren
dat je het einde eerder zag
pijnlijk is de voortgang
je warmte moet ik missen
de herinnering nog daar
wat kan een mens…
Verhalenvertelster
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
457 Ieder mens kiest wat te vertellen en mee te nemen.
Elk lot heeft haar liefde en haat.
Elke God, al, de mensen,
die verafgoden en verwerpen.
Elke vis die eens wordt gevangen in het net.
Iedere ster die opeens niet meer zal stralen.
Elk woord in dit gedicht
dat het tot de laatste punt
zal weten te behalen.…
Anonieme onschuld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Dat een mens misdadig
Zijn kan tot op het bot
Hebben we overduidelijk
Gezien in wat rest van
De schandalen uit Wereldoorlog
Twee, dat menselijke misdadigheid
Van nu alleen maar erger is
Geworden blijkt wel als de
Daders die een onschuldig kind
De dood hebben ingepest
Nu zelf lijstjes maken van vermeende
Daders die Anass hebben gepest…
Stille getuige
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
728 Hoe waarheid draait in menselijk verkeer
de ziel die merkt het telkens weer
een vreemd verhaal over moraal
een man begrijpt zijn geest niet meer
maar toekomst werpt een rechte lijn
de winterkou vindt niemand fijn
klimaat hangt aan een zijden draad
en smeltend ijs ten einde raad
zorgt voor extremen in het weer
de mens die krijgt geen lente…
De man van de vuilniswagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 Hij is een 'bevoorrecht mens',
van binnen weet hij dat... wel of niet?
Lees alsjeblieft dan dit gedicht,
voor jou geschreven: held van de dag!…
Overpeinzen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 Het gegeven
Dat mijn leven
Kostbaar is
En kort
Doet mij denken
Aandacht schenken
Voert mijn pad
Naar waar het hoort
Maakt het blij
Brengt het zelfs mij
Uiteindelijk naar het licht
Met dien verstande
Hou ik voorhanden
Dat ik mij focus
En ook richt
Op grote lijnen
Negeer het kleine
Inzicht krijg als mens
Doet het verzengen
En verschroeien…
Verdriet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
634 ik ben de clown in een omgeving van
een circus van tranen
ik zal niet meer huilen
het doet de ander zoveel meer pijn
ik ben de clown van de droefenis
die even de tranen zal verruilen
om de lach te laten horen
van het eeuwig positief
zijn
maar ik ben ook een mens
met gevoel en trieste gedachten
in mijn hart woed een gevecht…
Centraal Station
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.055 Leven dat vol leegte
Is, gevoelloosheid die
De moderne mens kleedt
Die alleen voor zichzelf
Leeft, en die de ander
Al lang niet meer
Ziet staan -
Vanmorgen is die ander
Voor een keer wel aanwezig -
Ik zie mensen mensen
Groeten, afscheid nemend
Van wie hen lief is,
Een parkeerplaats
Verderop aanschouw ik
Eenzelfde tafereel…
Slagschaduw
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
700 Hun moeder droeg haar zwijgen
tot aan de grafrand toe,
dat voel je
ook al hoor je niets,
dat zie je
aan de nooit gestelde vragen
die op de rand
de afgrond openbreken,
de afgematte mens
afdwingen uit te spreken.
Ach mevroi,
u moest eens weten.…
Op de rails
gedicht
4.8 met 5 stemmen
6.927 Zo worden wij wel meer bedrogen:
Wij zijn op reis, zo menen wij
en maken voortgang zienderogen,
doch richten wij de blik opzij
dan staan wij stil en onbewogen.
Het leven gaat aan ons voorbij.…
God noch gebod
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
565 Los van tijd
dwaal jij door
geesten van
het leven
Zielen die
verloren
ten onder zijn
gegaan:
'Wees nooit en te nimmer echt bang'
Angst
stagneert
en
blokkeert
'Geef een dubbel portie liefde'
Eén
is ook
maar
summier
'Overtreed in principe God noch gebod'
Hoewel ik
als mens fair
probeer te leven
laat ook ik
afdruk…
deuren open helpers weg...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
717 want
er is nog zoveel light-verse
soms is er die onverwachte glimlach
die mondhoeken doen krullen dus waarom
het hermetische van het ontoegankelijke
schrijf gewoon op waar het om draait
en wat je hart je zoal ingeeft
geef je bloot voor mijn part
maar laat je niet belemmeren in
de vrije loop van je gedachten
je bestaat immers als mens…
Met krakende vingers
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
597 vol van aarde is mijn taal
gestorven aan een droom
stuurloze bark op zee
meanderend door de scheuren
en de barsten van mijn bestaan
bandeloze steen verlept gezicht
moedeloze zieke zwerver
verwezen en bezeerd
wormstekige gedachten
vergeefs verweer
gebluste ogen bodemloos alleen
mens uit zijn verband gerukt
oude oogst holle slapen
weg van…
Ineens
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.077 nog
zo levendig
in je oren klinkt
uitbundig of fluweel zacht
en als herinnering in je hart zweeft
dag en nacht
Een kus op je mond die
niet meer tintelt, na klinkt
en smaakt naar meer
Nooit meer
Dat zomaar ineens
iemand is verdwenen
als op de vleugels
van de wind,
en je smacht nog zó intens
Een hand of handje van een mens…
Mij is geen woord bekend
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
564 dat men sterft lijkt een zekerheid
maar ongrijpbaar zijn de gevolgen
als een mens de trekker overhaalt
mij is geen woord bekend
dat gevoel bij moord vertaalt
het duurt dagen en nachten
in verslagenheid of stille dood
als de schreeuwende onzekerheid
jaagt door de gedachten:
verwachtingen verkeren in nood
de oorlog in den vreemde
is…
Het zicht op mezelf ben ik kwijt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 In dit eenzame veengebied
Liggen de wortels van wie ik ben;
In dit troosteloos decor,
Zelfs onder de laagste turflaag
Liggen de rudimenten van
De mens die ooit ik zou heten,
Gedoold, gezworven heb ik hier
Mijn leven lang, ook toen ik er
Allang niet meer verbleef,
De brandende zon die salamanders
Het leven benam heeft inmiddels…
Gedenk te sterven.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.204 ô Nooitvernoegde mens, door dwaze waan gevleid,
Door blinkend goud bekoord, door zucht tot eer misleid!…
Europa zit vol 'barsten'.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
579 ook bij de mens
in zijn brein en hart.
Spleten en scheuren.
tien kilometers breed,
inwendige blaar woekert pijn,
een zweer moet openbarsten.
tien kilometers oorlog voeren.
langs de breuklijn
binnen en buiten onszelf.
door kloven komt er smart
eenzaamheid troef.
tot een schouderblad
een schouderklop krijgt.…
Confronterend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
586 treurnis maken zich uit
Mijn onderbewustzijn los wanneer
Ik de Canto speel, ook al is het
Voor de zoveelste keer,
Bach helpt mij om deze
Wonderlijk veelzijdige muziek
Te spelen, en toch neem ik
De moeite om met mijn diepste
Gevoelens de confrontatie aan te gaan -
Essentieel in deze muziek
Is de afwezigheid van tijdsbesef,
De mens…
Vertedering
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
588 Elke dag opnieuw meer mens
in een wereld
vol geheimen,
die nog even groeien moeten,
voor het ooit
jouw waarheid wordt.
Elke dag een kruipje meer
dan een stapje
en een woordje
om vervolgens vlam
te vatten om te reden
en te praten sprankelend
een eigen brabbel- waterval.…
Kantelen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
623 kantelt
het licht weer mijn uitzicht
in hoop verpakt
en natuurlijk bemanteld
oprijzend uit de laatste dagen
van een verjarend gewricht
het is een verlangen
vol van gezangen
het is de roep naar
een heimelijk baren;
de geboorte van
een bevruchte zonnestraal
in de maagdelijke engte
die met vruchtwater
mee uit wil varen
het is ook de mens…
Even opgetild
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
699 gegeben
Dem Mühseligen,
Vraagt Brahms zich af
In de gedragen klanken
Van zijn Opus -
Verrassend is dat niet,
Muziek wekt mensen tot leven
Waar zij in hun gedachten
Al gestorven waren -
Wat muziek vermag
Is ook aan dichterlijke
Woorden gegeven:
Dat sprekende gedicht
Dat op die stomme muur
Is aangebracht
Tilt de moeizame mens…