Alle inzendingen over de mens

29229 resultaten.

Sorteren op:

eindpunt?

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 603
geen mens kan je voor altijd monddood maken. overal is er een uitweg,hoe smal of moeilijk ook. ieder, zo gezien of verwacht, eindpunt wordt dan het beginpunt van een spiraal, die ons verder in beweging zet, hoopvol, moedig en creatief, gelovend dat het beste steeds nog moet komen.…

Op wieken van de stilte.

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 605
Talloos het geluid waar mens en macht degens kruist, ruist de kleinste twijg. Veulens van de morgen, emoties van de leegte, hoefslag in de wind. Kinderen uit sagen, verstillen dictaturen, model van hun gelijk. Molens malen meel verrijkt het goud uit aarde in een ongelijk deel.…
pama8 april 2011Lees meer >

Alphen...

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 790
Zinloos geweld een nieuw tijdverdrijf van deze tijd, ik schaam me voor het verval van mens en tijd, dat moest ik even kwijt.…

Verzengende zon

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 655
Met passie slechts Cruciaal in concept Onuitgesproken Strelend steken Klauwen van het vervolg Naast mens'lijke lusten Vervliegt dwaling Gelijk sneeuw voor een Verzengende zon…

VERGETEN LEVEN

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.658
Hij had sober geleefd, alleen en lang intieme menselijke contacten ontbraken des te meer zijn inzet voor de kerk, de begraafplaats en het stadszangkoor Die waren ook allemaal van de partij waarin hij uiteindelijk centraal 'lag' Nu hijzelf tot stof was wedergekeerd was hij als mens, man snel vergeten!…

Zoals een man zijn weg zoekt

netgedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.309
hij zicht op hemel en aarde; het verlangen naar morgen onderwijl hij het sterven baarde uitersten van binnenuit grenzeloos gebonden aan geest en eeuwige bruid ogen puilend als sprekende monden onder een donker gerande einder het gezicht is als een doorzichtbaar vlies over schreeuwende voorbije korte en lange jaren de man, mens…

ik hou van mensen die blijven...

gedicht
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 9.620
te gaan hij voerde me door de geschonden lanen van zijn jeugd, langs vergane boomgaarden, nabij tere beken, voor een gesloopt huis hield hij halt en keek heimelijk door het venster van zijn eerste liefde aarzelend sloop er zomer in zijn stem en ik zag dat hij even weg was ---------------------------------------------- uit: 'Een mens…

Album

gedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.701
Wat onder ede werd verzwegen, daar luistert nu geen mens meer naar. ------------------------------------ uit: 'Bandeloze gedichten', 1996.…
Luuk Gruwez10 januari 2012Lees meer >

te vroeg ontnomen

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.533
het niet eindigen maar het lot deed dit wel met vochtgevulde ogen kijk ik weemoedig voor mij uit zonder goede reden stapte jij ertussenuit zoveel geschikte dagen die jij kon vullen met je lach ik moet het accepteren dat je het einde eerder zag pijnlijk is de voortgang je warmte moet ik missen de herinnering nog daar wat kan een mens…

Verhalenvertelster

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
Ieder mens kiest wat te vertellen en mee te nemen. Elk lot heeft haar liefde en haat. Elke God, al, de mensen, die verafgoden en verwerpen. Elke vis die eens wordt gevangen in het net. Iedere ster die opeens niet meer zal stralen. Elk woord in dit gedicht dat het tot de laatste punt zal weten te behalen.…

Anonieme onschuld

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 607
Dat een mens misdadig Zijn kan tot op het bot Hebben we overduidelijk Gezien in wat rest van De schandalen uit Wereldoorlog Twee, dat menselijke misdadigheid Van nu alleen maar erger is Geworden blijkt wel als de Daders die een onschuldig kind De dood hebben ingepest Nu zelf lijstjes maken van vermeende Daders die Anass hebben gepest…

Stille getuige

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 728
Hoe waarheid draait in menselijk verkeer de ziel die merkt het telkens weer een vreemd verhaal over moraal een man begrijpt zijn geest niet meer maar toekomst werpt een rechte lijn de winterkou vindt niemand fijn klimaat hangt aan een zijden draad en smeltend ijs ten einde raad zorgt voor extremen in het weer de mens die krijgt geen lente…

De man van de vuilniswagen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 690
Hij is een 'bevoorrecht mens', van binnen weet hij dat... wel of niet? Lees alsjeblieft dan dit gedicht, voor jou geschreven: held van de dag!…

Overpeinzen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
Het gegeven Dat mijn leven Kostbaar is En kort Doet mij denken Aandacht schenken Voert mijn pad Naar waar het hoort Maakt het blij Brengt het zelfs mij Uiteindelijk naar het licht Met dien verstande Hou ik voorhanden Dat ik mij focus En ook richt Op grote lijnen Negeer het kleine Inzicht krijg als mens Doet het verzengen En verschroeien…
Hookie17 juli 2013Lees meer >

Verdriet

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 634
ik ben de clown in een omgeving van een circus van tranen ik zal niet meer huilen het doet de ander zoveel meer pijn ik ben de clown van de droefenis die even de tranen zal verruilen om de lach te laten horen van het eeuwig positief zijn maar ik ben ook een mens met gevoel en trieste gedachten in mijn hart woed een gevecht…

Centraal Station

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.055
Leven dat vol leegte Is, gevoelloosheid die De moderne mens kleedt Die alleen voor zichzelf Leeft, en die de ander Al lang niet meer Ziet staan - Vanmorgen is die ander Voor een keer wel aanwezig - Ik zie mensen mensen Groeten, afscheid nemend Van wie hen lief is, Een parkeerplaats Verderop aanschouw ik Eenzelfde tafereel…

Slagschaduw

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 700
Hun moeder droeg haar zwijgen tot aan de grafrand toe, dat voel je ook al hoor je niets, dat zie je aan de nooit gestelde vragen die op de rand de afgrond openbreken, de afgematte mens afdwingen uit te spreken. Ach mevroi, u moest eens weten.…

Op de rails

gedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 6.927
Zo worden wij wel meer bedrogen: Wij zijn op reis, zo menen wij en maken voortgang zienderogen, doch richten wij de blik opzij dan staan wij stil en onbewogen. Het leven gaat aan ons voorbij.…

God noch gebod

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
Los van tijd dwaal jij door geesten van het leven Zielen die verloren ten onder zijn gegaan: 'Wees nooit en te nimmer echt bang' Angst stagneert en blokkeert 'Geef een dubbel portie liefde' Eén is ook maar summier 'Overtreed in principe God noch gebod' Hoewel ik als mens fair probeer te leven laat ook ik afdruk…

deuren open helpers weg...

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 717
want er is nog zoveel light-verse soms is er die onverwachte glimlach die mondhoeken doen krullen dus waarom het hermetische van het ontoegankelijke schrijf gewoon op waar het om draait en wat je hart je zoal ingeeft geef je bloot voor mijn part maar laat je niet belemmeren in de vrije loop van je gedachten je bestaat immers als mens…

Met krakende vingers

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
vol van aarde is mijn taal gestorven aan een droom stuurloze bark op zee meanderend door de scheuren en de barsten van mijn bestaan bandeloze steen verlept gezicht moedeloze zieke zwerver verwezen en bezeerd wormstekige gedachten vergeefs verweer gebluste ogen bodemloos alleen mens uit zijn verband gerukt oude oogst holle slapen weg van…
Stig Hansen25 januari 2014Lees meer >

Ineens

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.077
nog zo levendig in je oren klinkt uitbundig of fluweel zacht en als herinnering in je hart zweeft dag en nacht Een kus op je mond die niet meer tintelt, na klinkt en smaakt naar meer Nooit meer Dat zomaar ineens iemand is verdwenen als op de vleugels van de wind, en je smacht nog zó intens Een hand of handje van een mens…
Sanne18 juli 2014Lees meer >

Mij is geen woord bekend

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 564
dat men sterft lijkt een zekerheid maar ongrijpbaar zijn de gevolgen als een mens de trekker overhaalt mij is geen woord bekend dat gevoel bij moord vertaalt het duurt dagen en nachten in verslagenheid of stille dood als de schreeuwende onzekerheid jaagt door de gedachten: verwachtingen verkeren in nood de oorlog in den vreemde is…

Het zicht op mezelf ben ik kwijt

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 566
In dit eenzame veengebied Liggen de wortels van wie ik ben; In dit troosteloos decor, Zelfs onder de laagste turflaag Liggen de rudimenten van De mens die ooit ik zou heten, Gedoold, gezworven heb ik hier Mijn leven lang, ook toen ik er Allang niet meer verbleef, De brandende zon die salamanders Het leven benam heeft inmiddels…

Gedenk te sterven.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.204
ô Nooitvernoegde mens, door dwaze waan gevleid, Door blinkend goud bekoord, door zucht tot eer misleid!…

Europa zit vol 'barsten'.

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 579
ook bij de mens in zijn brein en hart. Spleten en scheuren. tien kilometers breed, inwendige blaar woekert pijn, een zweer moet openbarsten. tien kilometers oorlog voeren. langs de breuklijn binnen en buiten onszelf. door kloven komt er smart eenzaamheid troef. tot een schouderblad een schouderklop krijgt.…

Confronterend

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
treurnis maken zich uit Mijn onderbewustzijn los wanneer Ik de Canto speel, ook al is het Voor de zoveelste keer, Bach helpt mij om deze Wonderlijk veelzijdige muziek Te spelen, en toch neem ik De moeite om met mijn diepste Gevoelens de confrontatie aan te gaan - Essentieel in deze muziek Is de afwezigheid van tijdsbesef, De mens…

Vertedering

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
Elke dag opnieuw meer mens in een wereld vol geheimen, die nog even groeien moeten, voor het ooit jouw waarheid wordt. Elke dag een kruipje meer dan een stapje en een woordje om vervolgens vlam te vatten om te reden en te praten sprankelend een eigen brabbel- waterval.…
Chatfant6 oktober 2014Lees meer >

Kantelen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 623
kantelt het licht weer mijn uitzicht in hoop verpakt en natuurlijk bemanteld oprijzend uit de laatste dagen van een verjarend gewricht het is een verlangen vol van gezangen het is de roep naar een heimelijk baren; de geboorte van een bevruchte zonnestraal in de maagdelijke engte die met vruchtwater mee uit wil varen het is ook de mens…

Even opgetild

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 699
gegeben Dem Mühseligen, Vraagt Brahms zich af In de gedragen klanken Van zijn Opus - Verrassend is dat niet, Muziek wekt mensen tot leven Waar zij in hun gedachten Al gestorven waren - Wat muziek vermag Is ook aan dichterlijke Woorden gegeven: Dat sprekende gedicht Dat op die stomme muur Is aangebracht Tilt de moeizame mens…