41636 resultaten.
de droom
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
2.150 nu moeten ophouden met hun bestaan
want jouw droom....die leidt een ander leven
die wil met ons niet verdergaan
ik droom dat er iets is op aarde
dat heimwee, verlangen, gemis en pijn
voorgoed uit m'n hart zal laten verdwijnen
zodat jij alleen een herinnering zal zijn!…
alzheimer
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.567 mijn hersenen zijn weggevreten
door het jarenlang gekweel
van de voltallige vogels
staren zich blind
op de foto’s van vroeger
zien het kind
en verzinken in wroeging
schrompelen tot mos
de fakkel is doorgegeven
aan ongeboren leven
te oud om nog als leerling
door het leven te gaan
een vos die nieuwe streken leert
de medemens verschalkt…
verdriet
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
1.342 Als een eenling in niemandsland voel ik me alleen
Mijn leven is een doolhof…vertel me waar moet ik heen!
De herinneringen zijn levend maar de realiteit lijkt dood
Ik moet weer gaan leven maar alles voelt als lood
Maar als de zon ooit schijnen gaat zal ik er weer zijn!
Mijn lach zal weer zegevieren verlost van alle pijn…
MIJN OUDERS ZULLEN MIJ EEN ZORG ZIJN
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.452 brengen mij van mijn stuk
één ding weet ik zeker, mijn kinderen zullen
mij altijd eren en op handen dragen,
want ik ben anders en veel beter in dit leven,
waarom zou "ik" om mijn ouders geven?…
Moeder
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.392 zij heeft binding met de herinnering
daar zij als vrouw is geboren
zij alleen draagt een kind naar het licht
een mens die bij ons mag horen
daardoor toont liefde een gezicht
doorheen de stuipen vóór de eerste dag
start er een verbond, toekomstgericht,
opgesteld door een haast natuurlijk gezag
geen ander geraakt zo gehecht
een leven…
Sinterklaas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.461 Hij is misschien de laatste echte heilige
die in het publieke leven een rol speelt.
Wat ik mij van hem herinner:
“Wel hij kwam uit het niets”.
Deed het goede en verdween in stilte
Iedereen wilde hem zien
daarom bleef hij discreet en onzichtbaar.
Prachtig toch.
Een les voor het leven.…
Zonlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Voorzichtig komen de sporen van het voorjaar door de donkere dagen heen
Het is nog fris, maar de zon laat zich zien
Mensen komen in beweging als krokussen uit de grond
De ster brengt het leven weer op de been
Even het warme stralen waar ik mij mee bedien
De herinnering voelt herkenbaar gezond
Het ontspant na al die nattigheid die even verdween…
Als stilte valt
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
478 Soms voelt afscheid als een deur die langzaam sluit,
terwijl achter het donker een andere ruimte wacht,
een plek waar wegen zich opnieuw kunnen kruisen
wanneer het leven ons daar onverwacht samenbrengt.…
van harte vriend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 van harte hartelijk
brengt jou vandaag de tijd
een glanzend gouden kroon
die jou de verhalen vertelt
van toen geluk gewoon was
al schrijnen soms de dagen
bij gekoesterde herinneringen
aan een vol en rijk leven
vol vreugde en kabaal
met jouw gulle lach als brug
van toen naar wat nog wacht
geef jij een warmende kracht
aan wie jou en…
Wat je vraagt aan mij
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.195 Mijn hart weer uit mijn borst te rukken,
te vertrappen in duizend stukken,
Waarna ik ontdaan van zelfvertrouwen,
opnieuw mijn leven op kan bouwen,
Nee, nee nog niet misschien.
Mij beslist niet meer gezien!
Weet je wat ik vraag aan jou?…
Het meisje in het Mauritshuis
gedicht
4.7 met 6 stemmen
3.396 geweest
op zijn palet begon jouw eeuwig leven
zijn hand werd kalm bewogen door de Heer
als meester van z’n artistieke geest
heeft hij je zoveel schoonheid meegegeven
mijn teerbeminde meisje van Vermeer
---------------------------
uit: 'Poëtisch Den Haag'.…
Zonder enige voorwaarde?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
481 De aarde, een deinend woud van twijfel,
rijgt zich aaneen in een collectieve zwijgen,
waarin de natuurlijke werkelijk verkleurt,
een veranderende synthese als leven bewijs
dat het weefsel slechts is
een handvol zwervende gedachten
waarin we ons verbeurt verklaren,
trots in eigen belang in elk beklag,
onder de grondbeginselen te schuilen…
een doorgaande weg
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
442 wakker lig
lijkt een er geen toekomst, is het als het ware
tossen of een dichte mist trachten op te klaren
wijl ik diep de adem bevries of het vocht zacht
of ongeremd laat gaan
dan wel dwangmatig zoek naar de uitkomst
al vele mijlen verder, zakt het gemoed minder
in echt onafwendbare drijfzand, dat zeker nog
wordt uitgespoten, geen twijfel…
Betekenisvol leven
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
360 Wanneer twijfel mijn onrustige
denken overspoelt, keer ik terug naar dit stille
centrum in mijzelf. Daar waar intentie en gevoel elkaar zacht
ontmoeten, ontvouwt zich een pad dat klopt met wie ik werkelijk ben; puur en licht.…
Vrede
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
625 Wie beweert dat zulks nooit gebeurt
heeft, door gegronde twijfels bevangen,
voor zichzelf elke kans daartoe verbeurd.
Want vannacht, gebeiteld in de luchten
als een schreeuw van stilte,
fluistert een stem mij in: Begin
als hij, altijd pasgeboren.
Leeg en tegelijk van leven vervuld.
Niets weten, alles begrijpen.…
De Hemel schreef een sprookje
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.231 sluipend ziek of ongerief
De hemel schreef een sprookje
*
Haar koude lijf, haar dode blik krast
de groef zo diep van binnen
Onvermijdelijk ziet hij haar gaan, het licht
heeft haar jonge ziel omsloten
En waar in hem de tijd verdwijnt
het harde lot zijn ziel verminkt
begraaft hij in verbijstering en ongeloof
de liefde van zijn leven…
Doen alsof
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
565 God, de wereld ligt in mijn handen...
en ìk doe net alsof
het de normaalste zaak van de wereld is!
Dat is het ook, dat is zo Petra,
het is nu eenmaal zo: het ìs jou gegeven...
en je hebt erover te waken,
vanuit heel jouw elementen
doe je dit eigenlijk al, zo lang
zo lang
zonder bang te zijn.…
Onvoltooid stuk
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
475 Onderhuids blijf jij
mij vervellen
aan flarden
word ik afgeworpen
niets buitensporigs
maar in wezen
kom ik er nooit
heelhuids van af…
Foute pillen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
590 Bij een festijn schijnt
het normaal te zijn,
om in de stemming te komen,
middels een zaligmakend pilletje,
bij een festijn,
waarbij men normaal
al van de voorpret geniet,
is nu alleen maar sprake
van immens verdriet,
voor hen die achter blijven!
Kijk, een glaasje
is het allang niet meer,
nee hoor
het is het ultieme genot,…
verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 Mijn hart is van steen.
Het heeft emfyseem.
Het is zwart geworden,
door gebrek aan toevoer van liefde,
die normaal door mijn aderen stroomt.
Afgesnoerd zoals bij een amputatie.
Nu zal ik het aan niemand meer kunnen geven.
Het is dood, het heeft het begeven.
Ik kan niet meer,
heb geen verweer.
Ik zie wat er nog komt,
Ik ben nu de mond gesnoerd…
Kijk niet om
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 Kijk niet om
naar geluk achter je
kijk niet vooruit
naar geluk op de loer
kijk om je heen
voel en ervaar het geluk
in het moment: Nu.…
Wat is geweest is geweest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Kan deze dag mij en ook jou overrompelen
op andere manier zaken laten bewonderen.
Waarom bijvoorbeeld iets het absurde noemen
toekijken hoe twee bijen ook kunnen zoenen.
Kan ook ik even zacht spreken met eigen stem
hoe bijvoorbeeld iets openblonk die groet nog klonk,
de donkere voorgrond mij werkelijk niet kan boeien
mijn gedachten liever met…
Niks zeggen is ook veelzeggend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Het is koud en het wordt kouder in mijn mond,
zie het blad in de tuin de kiezels op het pad
aanwassend mos maakt veel los ik zag dat,
kouder dan gisteren is nu deze ochtendstond.
Net als de woorden ook uit mijn mond,
want alles is slechts een onderdeel
en no more, onderdeel van een decor.
De hemel sprak vroeg weer even te luid
elders is…
Als het winters warm en koud wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Wanneer is een tijd van tegenslag verstreken
wat mag in geen enkel leven echt ontbreken.
Kom, welke hand wordt gevat weer een werkende
welke traan herbergt gedroogd toekomstmuziek,
wat kan en mag echt in geen leven ontbreken,
als vat kracht, moed, geloof dit gedroomde teken.…
De toekomst is nu
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 Al zijn mijn zinnen en regels bescheiden,
wil ik mij niet aan andere zaken wijden
vloeit er wel van alles in ook mijn oren
zelfs gedachten die mij niet toebehoren.
Eens gaf het dagen vol met vreugde
verhaalde ik over alles wat prachtig
deugde was ik olijk vrolijk zelden moe
sprak ik in stilte zelfs kamerplanten toe.
Maar ook kwamen dagen…
Vissersdorp in rouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 bloemen fietsen
richting het noordelijk havenhoofd
waar ze stilzwijgend
worden neergelegd
witte rozen gestoken
in het rulle zand, aan de vloedlijn
laten hun hoofden hangen
evenals vrienden
die naar de zee turen
waar gisteren vijf vrienden
al surfend vermist raakten
in woeste golven vol schuimkoppen…
De tijd.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
458 Vergankelijkheid
stimuleert ons steeds verder
te gaan in de tijd.…
En toch...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
556 Alle dagen dronken zijn
is ook een manier
om uw saai leven
even te vergeten
al komt het
steevast terug
en zomaar blijven drinken
om dat saai leven te vergeten
dat steevast terugkomt
-is zelfmoord- op een vloeibare
en zachte manier
geen mens die daaraan twijfelt
en toch...…
vrijheidszanger
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
794 De handen van de zanger
verstomden voorgoed
nadat de militaire macht
was toegezongen
in dissonante akkoorden
tijdens de zwarte nacht
kritisch klinkende woorden
worden met bloed beschreven
in het volle stadion
als dank aan ‘t vrije leven
onder de Chileense zon
de stemmen vermoordt
leeft desondanks als melodie
de gedachte voort…
[ Pap, wanneer gaan we ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Pap, wanneer gaan we?
Weet je al wat we eten?
Mag ik het kiezen?…