8894 resultaten.
DAGEN..dag in, dag uit!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Er zijn van die dagen
die je belagen, verlagen
die je niet kan (ver)dragen
die je niet kan tillen
die vanzelf omvielen
Er zijn ook van die dagen
die je met vlagen, uitdagen
die je op vleugels doen dragen
die voelen als je zo ter wille
die je boven jezelf doen uittillen
Zo zijn dagen, dag in, dag uit
ze komen en gaan
ze zullen doorgaan…
Tranen met ’uiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.291 iets ons raakt
het is een teken dat het hart ontwaakt
Het kan zowel bij blijheid als verdriet
bij het laatste voelen we ons een vergiet
zodra de delta van onze stromen
door gebrek aan water zich in gaat tomen
volgt een dorst naar wat eens was
door verbondenheid waren we zo in onze sas
zelfs de zon kan ons dan niet bekoren
zo ver…
Weduwenverdriet
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
535 Ze lijkt ineens wel tien
misschien wel twintig jaren ouder
loopt gebogen met haar hoofd omlaag
alsof ze niet meer verder kijken wil
haar blik is niet bij hier en nu
maar afwezig ergens ver weg
behalve als we naar de foto’s kijken
dan leeft ze op en vertelt
dit was toen en daar en daar
we kijken naar hem
weet je, zegt ze, het ergste is…
Werkvloer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Het is gelukt
Om je weg te krijgen
Netjes volgens de regels
Je had een te eigen visie
Voegde je niet naar hun macht
Speelde niet met veren
Wel met vuur
Je hebt niet meer goed opgelet
En teveel op het spel gezet
Ineens, was daar die opening
Genoeg bewijs
Macht
Kan ingezet worden
Om te breken
Alles dat zich niet voegt
Naar wie de meeste…
Het roestige weerbarstig zijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
446 traagheid in de tijd
het roestige weerbarstig zijn
kraakt en piept een
al reeds lang vervlogen lied
niets gaat meer gesmeerd
norm en waarden worden
vluchtig aangeleerd
in honger naar succes
stress en haast
jagen op seconden in
het krakkemikkige contact
op oog en hand wordt niet gewacht
pas als het opwinden is afgelopen
omdat de veren…
windveren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
468 met niets
meer dan
verlangen naar
‘buitengewoon’ verlegt hier
zijn betekenis
en God almachtig wist er, op
een haar na wat ik mis
de roze luchten zuchten luid
zij weten het niet beter, dan
dat wind op huid een schakel is,
een immerbloeiend jubelen
aaneengeschakeld luchtig
breidt het wolkendek haar kantwerk
duchtig uit
tot ver…
stervensrood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
441 langzaam – onderhuids -
naar binnen kruipt, het koelere
het warmere, dat lucht en kleuren
nalaat
boven in een boom heerst nog wat zomer,
stervend in haar ademnood
groot gebarend naar de hemel, helderblauw nog
zonder dood
dan de blaadjes, klein en teer
ze geuren nu allang niet meer, maar
geven alles prijs
het is de zwaluw, hoog en ver…
Stemmetjes in mijn hoofd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
581 het is als een zacht
kabbelen dat babbelen van
de stemmetjes in mijn hoofd
een achtergrond geluid
als het ver geruis
van de golfjes in de zee
soms verheft er zich een
slaat dan indringend over
het water neemt hem mee
maar als het stormt
en emoties schreeuwen
om gehoord te worden
is er ruzie die snel
overslaat in elkaar verbaal…
Vrije vlucht
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
721 Dan breekt de lange vlucht
naar eindeloze vertes aan
waar ver van aards gewemel
de ware vrijheid wacht
door het diepe van de nacht
naar de oneindig blauwe hemel.…
Adem gunnen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 Hoewel begrip
eigenlijk
heden ten dage
vaak ver is te zoeken
laat het zich vandaag
nauwelijks meer vinden
'k Respecteer
mensen die
geloven
Geenszins zal 'k ooit snappen
waarom mensen elkaar
adem gunnen
terwijl de oogst verschroeit
en de laatste
waterput 's opgedroogd
't Antwoord ligt verscholen op
of misschien
tussen wolken…
'n Droë wit seisoen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
463 Samen toen met Breytenbach
op barricade
met woorden werd gestreden
tegen een zo vilein bewind
Vervolgens ver-
filmd, leerde de rest van de wereld
wat wreedheid is
als vanwege slechts een diep-donkere huid
'n beperkt aantal blanken zich ergert
zich stoort aan opkomst
van gerechtigheid voor gekleurden
vanaf de jaren '90 van de vorige eeuw…
Hurler avec les loups.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.125 Verzwolgen door een zee
van bloemengeur en etensresten
panoramisch uitzicht op de bergen
een tafeltje voor twee
gehuil van de wolven
vrij ver bij ons vandaan
natuur is hier op zijn best
herinneringen komen terug in golven
alle overdenkingen ten spijt
leeftijd laat zich thans gelden
vage herinneringen uit een andere tijd
nog eenmaal…
Bij afwezigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 voor mijn ogen zijn de sterren te ver
daarom zoek ik mededogen
en een hemel bij kunstlicht
ter vervanging van…
Vertegenwoordiger in troost
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
584 Een gedicht dat raakt,
Een vers dat schuurt,
Brengt bij de lezer
Die vertroosting zoekt
Het gevoel op gang
Dat al zo lang volkomen
Op slot zat, zijn ik
Was immers sinds hij
Zich heugen kon gevoelloos,
Uitgesleten door de taaie
Werkelijkheid van de dag,
Van alle dagen die achter
Hem lagen - en de tranen
Die jaren lang niet…
slapen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
524 in de nacht heb ik
strak van ongemak
op de slaap gewacht
ik open het verleden
dat zich vloeiend vermengt
als een aquarel
met het heden van alledag
wat laat ik zien
waar toon ik me de meester
van de afgewende blik
waarom kijk ik schuw achterom
het lichaam omarmt sluimerend
mijn ontwortelde ziel
ver weg diep achter me
vliegt een zwerm…
Geluk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
431 Ik herinner me
een vroege zomerochtend
mijn verse voetstap
op het strand
een nauwelijks kuiltje
het warme zand
nog zonder
de ruwe hitte van de middag.…
Ter ere van...
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
523 Maar ook dit vers is verre van volmaakt;
ik hoop alleen dat daardoor niemand staakt…
Pesten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
841 Ik ben heel stil,
wat lamgeslagen
de lach ver
van mijn snuit geweken
'K had niet gesnapt,
dat ons goedmoedig plagen
door jou
als louter pesten werd ervaren
Ik voel me dom:
had beter moeten weten,
had immers zelf
een tijd geleden
iets soortgelijks
eens meegemaakt.…
verplicht gedicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 je moet een gedicht
lezen of schrijven
opstaan en lezen
of schrijven weet je
dat het gedicht
onbarmhartig is
juist in het poetische
schuilt de vernietigingskracht
van de natuur
en van de cultuur
de krokodil springt
ver uit het water
om een muisje te vangen
om het huis van bewaring
scharrelen vluchtelingen
ze weten niet wie…
Volle maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
457 Gegroeid ongehavend
aan de aarde, zwijgend
volmaakt ver buiten
een vast begrip.
Stil broedt de schijf
ongewijzigd op hetzelfde
plan. De aarde stil zwaar
mag het dragen,
dankbaar onder koele
glans over bomen daken,
van de voltooide cirkel,
hoog varend op genade.…
Vampiert onbekommerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
481 zuigt kleuren
van het bot dat
al kaalgevreten is
snuisterijt gewone
dingen die plots
een nieuwe tekst in
een oud lied gaan zingen
tierelantijnt en
versiert wat niet echt leeft
vampiert onbekommerd
de vrijheid die men nog heeft
maakt van de dood
een open goot in het
nu al af dingen op
dierbare herinneringen
je toverbalt
tot ver…
Oogrijm revisited
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
699 Nixons val na Watergate
•
De scriptie scheen hem zeer bekend
Zodat de prof van de student
Al ras een onderzoek gelastte
Naar het doen van copy-paste
•
De pasta smaakte wonderwel
Met koriander en kervel
•
Ze was aan de dope, de badmintonster
Zo bleek uit het urinemonster
Anderzijds: de badmintonster
Kwam zonder epo aardig ver…
Hoge tranen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 Soms zitten mijn tranen ver weg
hoef 'k niet te slikken en zeg
dat ' alles goed met me gaat'
vandaar dat ik het hierbij laat.…
Uitgestaren?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 kille wind huisvest tussen haren
van ongeschoren vel en geblazen blaren
zijn de ogen, starend naar het weinige
aan alles hier ontbreekt ’t geinige
er liggen slechts restjes op de hoogste tak
de veren gebonden in een knapzak
bovenin het vertakte hout
gemaakt uit het ambacht aloud
en nu loopt de Koude Turk
van de getto tot aan…
De bijslaap van mijn dromen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
473 Vannacht droomde ik
Dat ik lag te slapen,
Terwijl ik wel beter wist,
Ik lag immers wakker
Zoals alle and're nachten -
De wolk met een beker
Warme melk met honing
Hing aanlokkelijk boven
Mijn hoofd, tot het moment
Dat zij haar intrek
Nam in de bovenkamer
Die al zo lang had
Leeggestaan, en ik besefte
Dat ik vandaag best ver…
Die Naam
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
473 God is van een andere orde
ver voorbij aan
wat bij ons is en zal bestaan
wetende van eindigheid
trekken we onze grenzen
zinnig praten over God
is vanuit je ervaring
en als je die Naam noemt
moet je weten
dat jouw betekenis…
Een rollercoaster
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 ik kan jouw
gedachten dromen
maar af en toe lijkt het
alsof zij een vreemde
wending hebben genomen
ongrijpbaar in
redelijke logica
nauwelijks te volgen
verdwalen wij dan
in emotionele golven
een rollercoaster
vol kleur sleurt
ons onstuitbaar
mee in woeste stromen
ver van het gewone
toch blijf je lachen
grote ogen in
nog meer…
Van de poëtische werkplek
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
1.077 Het is niet je fantasie die de doorslag geeft,
noch je taaltalent of wat ook voor accent
dat je vers doet excelleren.
Met van alles een beetje
raak je Poëtica in haar ziel.
Wacht je voor de overdrijving,
het rijmregime,
het succes van een grapje.…
Als toen.
poëzie
3.8 met 6 stemmen
970 In 't voetpad de zandige sporen
van 't karrenwiel, breed en zo diep;
ver over de velden de toren
een wachter en toch of hij sliep.
In greppels het geelbruine water
al wazig van 't kiemende groen....
de wilgen, de velden, het water,
de zon en de wind - zoals toen.…
Wedergeboorte
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
616 van de vers ontloken sneeuwklokjes
rol ik zomaar in de kro die ik kus
met beide handen gooi ik wolken over
naar degene die ze vangen wil
tot dat er één uit elkaar ploft
rond zwevend op kleine waterdruppels
waarmee de aarde besprenkeld wordt
die onuitputtelijk lijkt
tovert zij wederom de lente tevoorschijn
waar ik ieder jaar weer opnieuw…