5650 resultaten.
zee schelp
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
530 door het oppervlaktewater
komt zij omhoog
nehalennia
open mond
een regenboog
het water danst sierlijk om haar heen
geen taal mag sterven in het lot wie dan ook
wie kan herinneren
het vuur en de dood
wie niet bang is mag sterven
oog om oog
tand om tand
wij vallen steeds dieper
geen nagel houdt stand
geen boek geschreven
voordat de hel…
Träumerei
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
796 en snaar
soms tegendraads doch vaker gemeen
op Schumann’s geschreven noten vaart
zo nu en dan licht kabbelend
op een oceaan van kwetsbare stilte
waaraan klanken gewend lijken
en harten zich langzaam ontdoen van kilte
de melancholie in het dragend verhaal
zuivert een atmosfeer van oud zweet
ontsluit mijn ziel opnieuw voor spiegelende taal…
twitteren,sms'en en pingen
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
3.777 In de gecommuniceerde wereld waar de
Taal allang geen punt meer is voor de jeugd
En waar pingen, sms’en en twitteren De
nieuwste communicaties zijn van de wereld.…
Verbroken verbinding
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
592 een ontstaan uit Liefde
wordt als schild van verwijt
misbruikt
de ruimte welke gevuld was
met de beweging der seizoenen
raakt in verwarring
en de nabijheid verbasterd
in afstand, hardnekkig vol vlekken
blind en doof
de taal ooit zo aanvullend gesproken
verstompt en spuugt bitter
gaten in de huid –versplinterd
daar hun vogels de…
Fietstocht
gedicht
2.7 met 23 stemmen
13.862 Niet om de luchtpostzegels of de taal
Van overzeese stempels – nee, het deed
Op tweehoog ’s middags dienst als jeugdleeszaal.
Tweemaal, op dinsdag en donderdag,
Verdween ik in het ruime trapportaal
En kwam weer buiten met een brede lach.
Ik had mijn voorraad boeken andermaal.…
FARIDA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Ze lijkt een beetje op haar die verdween
De jonge vrouw in de collegezaal
De een zit in een Halloween verhaal
De ander in een glossy zo meteen
Het dekbed van de een is hard als steen
Haar slaapkamer is koud en leeg en taal
Noch teken staat al maandenlang centraal
Hoofdbrekens hebben er het rijk alleen
Een nauwelijks volwassen leven brak…
Meldpunt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 ze klitten in bedompte roversholen
en bezigen de liederlijkste taal
hun normbesef is nul of marginaal
ze dragen messen, erger zelfs … pistolen
ze slapen in de goten en riolen
ik noem hun trek naar hier catastrofaal
noem mij maar dom of rechts en radicaal
ik haat die lui als hondenpoep aan zolen
je ziet ze vaak in kroegen samenscholen…
a
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 ontdek de hemel in het licht van weten
sla de trom om de oren van staal
nog nooit zo lekker gegeten
in jouw onmogelijke omhaal van taal
recht is de bocht in tuinstad
vuur uit water dat vliegt op slag
ruig onder rokken als dat
weert waar vind je deze eigenwijze lach
als zes negen blijkt te zijn
in bossen vol seringen van geluid
lijd dan…
Waarom ik hier ben.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 het haakje te doen
en me zei niet te praten
bij het vissen met de dobber
Om hoe mijn broer me leerde
mijn handen met zand te wassen
om zo de palingen die we vingen
te kunnen pakken
en in emmers met deksels te stoppen
Om hoe mijn zussen me beschermden
toen ik klein was
en me later leerden
hoe ik te laat thuis moest komen
Om de taal…
Echt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 is
om haar te laten
in de stilte
van de storm
zodat enkel zij weet
dat echte liefde bestaat
het leven niet steeds liegt
of
is bloed toch enkel gif
zweef ik slechts in lange dromen
die in alle dagen samen komen
zo in de spiegel van jouw ogen
waar de stille waardig is
jij opent deuren
die toen niet spraken
je spreekt de taal…
Eenden filosofie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
813 Het gesnater daar in het water,
hield me even in de ban,
die van Jo Ko Do en Mo,
zo zie je maar weer, dat onze taal
verbaal of non verbaal,
geen stand houdt in het water,
dus geen verhaal!…
Eenmalig
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
590 En elke zomer kwam ik haar begroeten
En elke zomer was het dat ik bad
dat zij een restje liefde over had
Dat ik nog even in haar hart mocht wroeten
Haar vlugge voeten zijn niet lang gebleven
De dauwsandalen zaten sleets en kaal
gevangen in hun eenzaam dubbelleven
Toch heeft zij mij veel meer gegeven
dan nieuwe woorden uit een vreemde taal…
Zo, verloren in de tijd ( R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 Jij en ik,
we zoeken elkaar, vinden en hervinden
elkaars ziel via lichaam en taal,
naam der genoemden.
Jij en ik, o zo verloren in de tijd,
eeuwigheid, voorzienigheid;
volledig opgaan
lijkt, en is, zó ver weg!
Jij en ik: in liefde en oorlog met elkaar...…
Lapsus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 vanochtend ben ik ontvangen in een
milde, sombergekleurde dag
het nachtelijk denken is geklaard, terwijl
gewrichten en pezen nog bevroren zijn
in onvolmaaktheid schemert het besef
dat mij in een sprakeloze tuin vervlecht
ik ken geen schrift dat eenduidig is
van taal en begrip en zonder verwarring
louter van zwijgende symbolen, afgesproken…
droeve schimmen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
557 ik tracht, mijn liefste, om je te begrijpen
om jouw taal te spreken en jij de mijne
in al het weten wat wij in ons dragen
steekt de onwetendheid van angst
als een puberale pukkel de kop op
pijnlijk in onrijpe uitdrukken
tot bloedens aan toe snijden onze woorden
de ziel kapot en al wat rest is een teruggetrokken fragment
jij wordt de…
OCHTENDNEVEL
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
624 Als er mist boven de Ourthe hangt
Zelfs de vroegste vogels nog niet fluiten
Is de poëzie niet meer te stuiten
Is het dat bewustzijn woorden vangt
Als er mist boven de Ourthe hangt
Gaat de dichter zich aan taal te buiten
Samen met de Muze komt het uiten
Altijd weer het tijdloze mi lanct
Uit een lekke kayak steekt een hand
Die wil per se…
Dode wortels
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
569 tijdens de ontmoeting
van schaduwen
blijft taal verborgen
in onontwarbare kluwen
het zwarte bloed
sijpelt aderloos
door de hersenpan
het ego heeft er weet van
weerstand is pijnlijk broos
en het gaat aan niemand voorbij
vaak al scherven voor het bakken
in tere vormen of kleurloze brei
men draagt het mee
over de horizon heen
zonder…
Mond
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
610 Schittering op torens van wit ivoor
Van waaruit een zingen klinkt
In de diepte een sirene zingt
Zij die bevestigt wat ik graag hoor
Zij verleidt mij met ontelbare woorden
Een kunstenares met de taal
Zowel op papier als verbaal
Als muziek met ongekende akkoorden
Haar lokzang brengt mij in vervoering
Met gevoelens van de eeuwigheid
Waarheen…
Poëzie
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.844 Er is te weinig taal in mij om zaken
te omschrijven zoals dit gebrek aan angst;
dus noem ik maar wat afgebroken wordt, om nog iets goed te maken.
----------------------
uit: Tirade (1987)…
Halfslaap voor Noortje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
891 sterren, planeten en de zon
Een vlinder is de bontgekleurde droom
een mens die gezocht heeft
zich uitrekken, ontspannen kan
de tijd aan zich voorbij laat gaan
Zo hoog wuivend met de takken
innig met de aarde verbonden
Droom heeft een thuis gevonden
waar hij liggen en slapen mag
In jou, mij en allemaal verbindt
de droom en spreekt elke taal…
De gesloten deur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
488 het wonder voor een geopend boek
een taal dat is geschreven en gedrukt
met een cijfercode achter een gesloten doek.
Met gesloten ogen mediteer ik tot jou
nu ik hier kniel voor de brandwerende deur.
Met mijn platte hand voel ik jouw warmte
onder de deur signaleer en ruik ik jouw geur.…
Wolkte weg in dromen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
527 ik had vroeger al
mijn eigen stek
een plekje waar ik speelde
het liefst bouwde ik
mijn zandkastelen
gevuld met fantasie
pas jaren later
ging me dat vervelen
keek ik peinzend naar de lucht
voelde me als vogel
in een vrije vlucht
wolkte weg in dromen
bevolkte mijn luchtkastelen
met kamers vol verhalen
legendes in mystieke talen…
Hoe intens verdrietig Joost KON niet meer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
814 Depressies werden hem fataal,
hij kon niet meer,
sprak soms nog een taal:
ben blij als ik tien over tien nog haal.
Hoe open was hij,
hoe intens ziek en moe.
Hoe triest is het te weten,
dat eigenlijk iedereen en
niemand echt heeft geweten,
dat hij uit puur zelfbehoud,
de laatste stap moest zetten.…
Flierefluitend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 Misschien verstaat u in welke taal zij
zwijgen, en waarover zij kwetteren,
als vogels massaal hun snavels tuiten.…
bid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 bid
god kan spreken
niet mijn taal
god kan genezen
niet mijn kwaal
god is liefde
gevoeld nee nooit
god is vrede
in ’t land van ooit
god, ik ken je
niet als held
god, waar ben je
waar in ’t veld
god, ik brom je
je dagen geteld
god, ik smeek je
stuur je zoon
god, ik roep
met luide toon
“maranatha”
zonder hoon
god, zo leven…
Wat is leven?
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
736 Soms menen mensen dat de dieren hun
eigen taal verstaan en dingen dromen,
maar kunnen dit nu ook de bomen
of is daar eigenlijk maar niets van aan?
Ik weet het niet, zoals ik veel niet weet
en gaat de wetenschap zo snel vooruit,
er blijft toch eenzaamheid en het niet
kunnen troosten van wie echt verdrietig is.…
Robot Poëzie
gedicht
3.6 met 11 stemmen
3.651 Poëzie, wrede machine
Stem zonder stem, boom
Zonder schaduw: gigantische
Tor, schorpioen poëzie
Gepantserde robot van taal—
Leer ons met schavende woorden
Het woekerend vlees van de botten schillen
Leer ons met nijpende woorden
De vingers van ’t blatend gevoel afknellen
Leer ons met strakke suizende woorden
De stemmige zielsbarrière doorbreken…
Myanmar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
446 Een Buddhabeeld met een gevaarlijk wapen
De Volkskrant, cartoonist Bas van der Schot
Ik schrik en schets met taal een reddingsvlot
Ik moet me even bij elkander rapen
Hij schudt me wakker, ik was ingeslapen
Dank kunstenaar, jij speling van het lot
Ik vecht tegen de waanzin van Quichot
Sta me geschokt aan alles te vergapen
Alweer een overwinning…
vergeet ons niet
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
869 haat wordt weggevoerd
trein na trein
er is zoveel stilte
te verdragen
zoveel geschreeuw
en voeten die over hen
heenlopen
het aanzwellend geluid houdt niet op
vrouwen die de dood proberen te ontwijken
stikken in het gebed
kinderen verliezen hun taal
als uitgehongerd ongedierte
enkel de lage, stenen muur blijft staan
'nie zapomnij…
Einde wintertijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
855 Een voedselstroom is nu aan 't werk gegaan
en tal van knoppen zwellen.
De vogels houden tot hun tijd de adem in
wij wachten op de eerste klanken.
Maar zien ook mos in het gazon, een stille roep
dat zachte handen eerst daar werken.
De wachttijd is van korte duur
ook ik sta op in 't lengend licht
dat groei en bloei ontspringen doet.…