Alle inzendingen over voetafdruk,los,wereld

16728 resultaten.

Sorteren op:

de dirigent

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 654
na het slotakkoord houdt hij zijn baton hoog de instrumenten zwijgen uit het ampul vloeit een concentraat van stilte recept voor de wereld…
J.Bakx27 februari 2024Lees meer >

ik geloof

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 471
ik geloof dat ik niet bestemd ben voor jou ook jij wil mij niet voelen al sta ik op de top van de wereld die jij in je dromen hebt gemaakt…

Ga alleen

hartenkreet
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.294
Jouw liefde vol van onvermogen En als ik val, jouw hand te zwak Te bang, ik zie het in je ogen Je voelt je niet op je gemak Steeds op zoek naar ware binding Eenzaamheid als zwak excuus Vluchten lijkt de ware redding Vluchten in verward confuus Je wilt graag dansen, rennen, leven Durft niet alleen en wacht op mij Laat me los,…
Esther Frenay29 augustus 2005Lees meer >

Gebaar

hartenkreet
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.516
Halve nachten praten, te ver om elkaar aan te raken, te dichtbij om elkaar los te laten. Ik probeer je te bereiken met woorden, gevoelens over te brengen zonder akkoorden. De avond verandert wenend in de nacht. De nacht kruipt moeizaam naar vroege uurtjes van de dag.…

EEN GESCHENK

gedicht
2.5 met 116 stemmen aantal keer bekeken 25.116
' Het regende en God verzonk in gepeins (maar eerst rukte hij zich nog los, hij hield niet van hun manieren) en al peinzend waadde hij door leven en door dood, door waanzin en nalatigheid, door waarheid en door angst, zag hoe zij frunnikten aan elkaars jas en daalde peinzend af langs de smalle trap van hun rede — 'Ik heb het geweten…
Toon Tellegen17 november 2019Lees meer >

Antoine

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.083
Gestoken Met vergif In heel het lijf Tiranniseerde deze vrouw Ze hield haar poten stijf Het koekbedrijf Want zoete koek werd er nog nooit gebakken Tot op een dag Antoine verscheen Met krullen en een blos Zo jong zo pril Ze veranderde meteen In ’t lijf scheurde al haar ketens los In deze vrouw van steen Vanaf die tijd bakt zij slechts…

je glooit de heuvels tegen blauw

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.217
je bent mijn lentekoningin en zonnebloemt tegen het groen van de cypressen je glooit de heuvels tegen blauw, verstrooit de zon in ochtenddauw als water lijnen raakt de scherpte in kleur vervaagt komt harmonie naar voren in rijpend geel penseel je zacht het wuiven van het koren wolken zijn geboren gelijnd uit losse hand warmte…

puzzel

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 964
De puzzel die men leven noemt los je al gaande op. De stukjes krijg je toegeworpen, toch is de prijs vaak veel te hoog. Stukjes pijn, met een scherpe rand die niet lijken te passen. Maar later feilloos op hun plek vallen en één geheel vormen. Een uitkomst die je niet begrijpen kunt, laat staan aanvaarden.…
tejo24 december 2002Lees meer >

een leven aan de zelfkant

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.089
bomen ruisen groen stammen kringen statig bos en wuiven met hun takken eens per jaar de bladeren los die dwarrelen een kleurig herfsttapijt dat in de winter modder wordt en het geluid van stappen smoort niet alle bomen maken bos ze hechten niet aan struiken vervlechten moeilijker met sfeer uit sprookjes van weleer ze staan wat…
wil melker29 december 2002Lees meer >

In blik gevangen

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.634
plots springt het licht op groen, ik laat verscheurd de koppeling los.…

Verliefd

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.290
Zomaar ben je dan alleen En krijg je een hart van steen Totdat die weer opengaat En die vlinders weer in je los laat…

als het doorzicht kwijnt

netgedicht
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.071
naar het onbekende daar ik heb weet van de verlamde passie de opgesloten sier alsof een eeuwigdurend zielenstaar mij voortduwt in het zand van de woestijn, wellicht een onvermijdelijk levensgebaar de zon weerkaatst op schaduwen van gedoofde vuren in een geblakerd bos momenten met gelijmde kluwen geen draad te pakken, geen uiteinde los…

woorden van licht

netgedicht
3.4 met 29 stemmen aantal keer bekeken 879
landschap het neerleggen op mij de rust, het keren de kleine verzen dwalen mag ik licht boven licht op blote voeten het zachte praten op en neer van volmaakte ogen het zuiden, jouw ziel teder het voelen de warme buik van duinen en gras de zon spoelt aan in ’t stijgende water zo onvertaalbaar heb ik je lief ik laat niet los…

Mijn lichaam rust, je bent zoals zo vaak in mijn gedachten

gedicht
2.2 met 1295 stemmen aantal keer bekeken 174.233
Mijn lichaam rust, je bent zoals zo vaak in mijn gedachten Twee-derde van mijn tijd moet ik nog wachten en wachten doe ik van uur tot uur Mijn lichaam ligt ontspannen achterover Mijn handen als een koestering om mijn schoot Een verre toren laat twee slagen los de wind brengt het geluid de kamer binnen En dan ineens... heb ik mijn kind gevoeld…
Joke Verweerd28 februari 2019Lees meer >

Moeder

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.995
geboortehuis ergens onder dit zwijgen de eerste zin geschreven uit jouw leven, de opgang uit niet-bestaan, hier scheurde je afwezigheid open in alle flanken als een mysterie uit het vlees waarna haar warmte armen om jou heensloeg dat begin, kleiner nog dan je smalste herinnering, blijft jouw thuis want je ontstaan maakt zich pas los…

Dood spoor

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.215
gebeuren zou die keuze was al snel gemaakt Het hoogtepunt met jou was een keerpunt in mijn leven nu is er geen weg meer terug kan alleen mezelf de schuld maar geven Ik geniet van elk moment wil het liefst steeds bij je zijn er is geen toekomst voor ons samen en dat doet me soms zo'n pijn Mijn leven gaat straks verder dan zal ik jou los…
Yvonne22 maart 2008Lees meer >

Draai je om en donder op

hartenkreet
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.154
Vergeet maar dat ik heb bestaan En laat me verder gewoon met rust Mijn leven zal alleen maar beter gaan Daarvan ben ik me volledig bewust Laat me los, ik wil niet meer Ik wil niet meer op mijn tenen lopen Schenk je geslijm maar aan een ander Mij zal je niet meer slopen Ik kan jouw woorden niet meer aanhoren Ze zijn nietszeggend en zo leeg…

Samen...

hartenkreet
4.7 met 34 stemmen aantal keer bekeken 2.605
je deed geen moeite, je los te weken, omdat je mijn ogen niet ontweek... Diep in je gedachten kwam ik je tegen, en ervaarde, wat jij nu voelt... kwam jouw liefde mij precies gelegen zoals in mijn verlangen was bedoeld.. Diep in je hart, ben ik gaan zweven, en zweefde met jouw gevoelens mee...…

vergeef me, engel

netgedicht
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.229
een woord de weg naar het leven volgen wanneer een kind de nacht ingaat hulpeloos achter het enige raam van eeuwigheid waarin alles verdwijnt en aan de wind wordt toevertrouwd hoe kan hij het doodgaan begrijpen als de dag nog maar nauwelijks heeft ademgehaald zijn ogen nog nooit het licht hebben gevangen of een vlinder op een losse…

Ik en Jij

hartenkreet
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.935
Ik maak me van je los, draai me om, en glimlachend zeg ik 'Ik ook van jou'.…
A.N.L.25 augustus 2008Lees meer >

Droomland

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 931
azuren kussen vinden haar opgezette lippen daar op het eindeloze strand van hun kleine tropisch eiland voor een week of drie dan toch met het hoofd in elkanders handen het hart verwarmd tot 30 graden - en meer tijdens de korte nachten - hun plekje om eens los te laten wat een ander soms begeert maar niet vinden kan noch wil samen gedachten…

Metamorfose

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 805
Kom, laat je schouders maar eventjes los zodat ik er warmte op kan leggen zonder daarbij nog iets te zeggen maar met een kraag van donkerrood mos. Ga, als een elf een sneeuwwitte fee ga zonder schroom waarheen je wil ik zal dan op afstand en smetteloos stil alleen verder leven voor twee.…

mijn kind

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.100
Je gaat me verlaten, Niet wetend waar je aan begint, probeer ik je te waarschuwen, maar je hoort me niet Het liefst hield ik je vast, je overladen, met mijn liefde, wetende, dat dit niet voldoende voor jou is Ik weet ik moet je los laten, je verder laten groeien…

Ik sloot mijn ogen en was in

gedicht
3.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 10.910
Ik sloot mijn ogen en was in een donker bos, zodat ik ze weer kon openen; de rechte stammen stonden ordelijk en los, het loof was zwaar en hing tot op gelijke hoogte, de kruinen grepen op gesloten wijze in elkaar en het was er vochtig en verademend; een ruimte waar ik mijn ziel bevrijden kon uit het on-eigene en wat haar inspon en verstikte…

Buitenveldert

netgedicht
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 817
trek los uit de pols vier rechte lijnen vier er loodrecht op alles evenwijdig rechts en links van het raster bomen groene sprieten met links nog - ja daar achter - een blauwe kronkel bij het tweede snijpunt vanaf links beneden binnenkant zet je een kruis met S het Gelderlandplein voor de Shopping nu nog onderop een vette rode streep…

De verminkten

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 780
In wegsmeltend koud winterlicht dwars door onherbergzaam duister uit grijs geruis en vaag gefluister nu de aarde achterover ligt ontwaken de verlaten oorden klinken de verminkte woorden Ik vang ze op het perkament zeef ze uit de klamme nevel loos verdriet en gehoekte wrevel uit laatste wens en testament Ik giet ze uit gebarsten vazen…
Kees Keizer9 februari 2006Lees meer >

Wijde stappen

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.238
kijk, mijn kind ik nam je hand dag in dag uit je gouden krullen waaierden langs de lente de maan zo hoog boven vuren vleugels vlinders deinden door ‘t open raam en doorheen het zingen van de eerste vogel het beminnen nu, in witte kragen, glijdt zacht en krachtig naar de zomer hoe mooi het lied, het bruidsgezang ik laat je los…

met frivool franse slag

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 654
je plooide het ruisende water in dalen vol rots en geklater ik voette de heuvel in pad topte het uitzicht in een palet dat ik nooit heb gehad doekte natuur met frivool franse slag in een uur maar kon haar ziel toch niet grijpen in het daalse café na twee flessen wijn verzachtte de pijn want de ziel laat niet in een paar losse…
wil melker14 augustus 2006Lees meer >

Scheve verdeling

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 665
dit huis is gaan hellen met tijd als buigend gewricht er brandt gebroken licht en ik een kaarsloze luchter hang hier bezwaard met matglazen tranen aan een zakkend plafond geen venster lijkt het zicht te klaren sinds geschoven gewicht kamers ondersteboven dreef los van ingeklonken grond en wie slaat nu nieuwe palen bevestigt het…
Ludy Bührs22 februari 2009Lees meer >