4766 resultaten.
Een zegje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Opengeklapt totaal
Gecomprimeerd intiem universeel
Belerend of gekscherend
Over wat er hoe dan zit
Waggelend of marcherend
Elke som blijft dit
Feitelijk en tragisch
Geheimzinnig uitgelegd
Beeldig beleefd en magisch
Alles weerlegd zo gezegd
In hun fortuinlijk ongemak
Over of ontstemd
Onder hun zwart oppervlak
Buigen woorden het vuur…
BLIJE SPRAAK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Bij het grote Pinksterfeest te Jeruzalem
laten Jezus' volgelingen woorden luiden
vol laaiend vuur en wilde stormen
Joden hierheen gekomen uit verre landen
herkennen allemaal hun eigen taal
horen eerbiedig verwonderd of spottend toe
tijdens alleen afgezonderd bidden
of luid tezamen God aanroepen
kunnen gevoelens gedachten overtreffen
woorden…
Een goede gave...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
610 Maar een eeuwig brandend, laaiend vuur.
Waarom is dit zo moeilijk te geloven?
Is hij het niet, die ons het leven heeft gegeven?
De eerste oorzaak van ons bestaan.
Beschouw het feit dat wij hier zijn.
Ook al is het maar voor even.
Het echte leven ging verloren,
door het eten van een gestolen vrucht.…
Annunciatie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Lavagna in het voorseizoen: zie
de haven
boten nog in ruste
buigen naar elkaar
groeten
het voorjaar
schraapt hoeven en sluit
af en toe de ogen tegen
zonlicht dat al wit wordt
timmergeluiden
klinken op van boten
en rijken komen van verre
met geschenken want
de Oriënt is niet ver
koks rakelen sluimerende vuren op
ratelen keukengerei…
Herinnering aan tenerife
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 de zwarte rotsen zag
Waar blauwe golven braken
Ging ik naast de palmboom zitten
En at oranje fruit
Ik hoorde hagedissen sluipen
Ik rook het zout en zag de grond
Door diepe geulen van het land
Terug naar de koude diepte kruipen
Veel verder nog vervloog de as
Van een vulkaan tot rookgewelf
Terwijl de oceaan mij duldde
Zich aan het vuur…
BUIGZAAM WILLEN ZIJN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 Ben ik ermee op dreef dan
schiet in mij vanuit een waakvlam vuur op.…
VRIJHEID SCHRIJDT VOORT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 De eerste Augustusnacht van het jaar
twaalfhonderdeenennegentig
trilt in het zwarte Vierwoudstrekenmeer
een keten van rossige lichtjes
vol vaste wil voor de toekomst
overal op de hellingen
der nabije bergen branden vuren
waarmee Zwitsers elkaar sterken
om gezamenlijk strijd te voeren
tegen vorsten en keizer
die hun kleine bergland beheren…
De toverdrank
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
607 Dieren kwamen samen in het grote toverbos
Uilen, vossen, wolven, egels, zelfs een schaap liep los
Merels, muizen, ganzen, zwanen, roodborstjes en zwijnen
Uiteraard ontbraken niet de hazen en konijnen
Rond de grote toverpot op ’t vuur nabij de beuk
Snoven zij de heerlijk en vertrouwde nieuwjaarsreuk
Niemand anders kon dit heerlijk brouwsel…
KLEINE GELUKJES
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
572 Een knetterend verwarmend vuur.
Keuvelen met een sympathieke buur.
Dit en nog zoveel meer.
Maar dat is voor een andere keer.
Ook al is het leven soms kommer en kwel.
Deze kleine gelukjes helpen je wel.…
Geen Heilige, Geen Demon
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
465 Tot ik mijn eigen vuur
niet langer onderdrukte.
Tot ik zag
dat gehoorzaamheid ook een kooi kan zijn.
En ik viel.
Niet zacht,
niet sierlijk,
maar als steen door glas.
Met elke meter die ik daalde
verscheurde ik een verwachting.
En elke veer die ik verloor
werd een mes op mijn rug.
Ze noemen me gevallen.…
Omgebogen associaties
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
289 Onze verwachtingen vragen om vuur,
bezieling, vernieuwing, blijdschap, vertier!
Buig verbalen tot fraaie versvormen:
zand, gesteente, ovenwarmte,
een te knuffelen sculptuur!…
De Dans naar Eeuwigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
329 Langzaam vervliegt de herinnering
aan jouw ogen vol vuur,
terwijl de tijd ongenadig wegtikt,
elke seconde, ieder uur.
Daar waar het oneindige
zich verliest in een zachte cadans,
laat ik vorm en houvast los
en volg ik de beweging van jouw dans.
Geluk lijkt even tastbaar
in jouw wispelturigheid.…
Gebeten hond
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
371 Een adder was mij
te glad en slim af
kwam out of nowhere
na de beet in het been
van mijn Eurydice
stierf ik als Orfeus
wel duizend doden
het gif greep als vuur
razendsnel om zich heen
een rat beet zijn staart af
benam mij de adem
een sidderaal woelde
door vademdiep water
en door de magisch
halfduistere schemer
vlogen vliegende…
Ik koos de kou
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
240 Want liever de kou die blijft,
dan een vuur zonder as —
al moet je dan langzaam
leren je handen zelf te verwarmen.…
Infantinale
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
144 Momenteel - meer dan anders
doch niet bij die diehards
is 't getijde gekeerd
brede rivieren
zijn geulen in dalen
in dampen zijn
stromende zinnen gesmoord
Gesmeuld is het vuur
van hoogdravende frasen
met goden en farao's
klankrijke namen
welsprekende heersers
als van toet-anch-amon
als hij langer geleefd had
dan amper tien jaren…
Song and dance
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
191 ik kan het niet verhelen
"Ik leef maar één keer
met één pens
ja was ik maar een stier
als Zeus die al zijn
passie met Europa
mocht gaan delen
daarom ga ik uit
wraak en gramschap en
't vuur der goden stelen
om wat goed, waar
en schoon is met mijn
medemens te delen
wat, maakt niet uit
maar hoop toch wel
op een paar miljoen…
LIEFDEWRAAK
poëzie
3.7 met 19 stemmen
8.630 weet ge 't niet, wat kanker woedt
In 't lang miskende hart,
Als liefde 't vuur der wraak ontsteekt,
En misdaad groeit uit smart?'
Zo zong weleer de droeve luit
Van wijlen Van der Vliet.
- Wie, die wat doet aan belletrie,
Kent zijn gedichten niet?…
stilte voor de storm
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.655 als de bladeren niet meer vallen
kun je zelfs vragen
wat de lengte van zijn schaduw is
of hoe kort
sinds een paar geboortes van de zon
de nachten voor hem zijn
en als hij naar het strand wilt
méns, dan ga ie laat november
aan eind van onze herfst
dan is voor hem het zand niet heet
ruikt hij koud vuur in de lucht
een zweem kalmerende…
Wilde Flora viert feest
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.117 naar de grote Bereklauw
Afrikaantje bespeelt als ‘n fanaat
een fijnbesnaarde Akkerviool
de ranke Florentijnse Lis
blaast trompet op een gele Narcis
de vrije Meiklokjes klinken frivool
Jonkvrouwviolier volgt het Ridderspoor
stil sluipt Kruipend Stalkruid naderbij
Pestwortel plaagt het Bitterzoet zuur
Kardinaalsmuts verdedigt haar vol vuur…
Je gaat dood...
hartenkreet
3.8 met 39 stemmen
2.347 ogen
Van je eens zo
Flirtende mooie blik
Ik lees je voor
Uit eigen werk
Je kijkt naar mijn mond
Probeert te volgen
Wat ik zachtjes lees
Tranen over je wangen
Je weet als geen ander
Dat je schaduw
Je gaat ophalen
Ik huil zacht met je
We willen nog zoveel
Je wilt me nog een keer beminnen
Maar je lijf is op
Toch is je liefde nog als vuur…
Vanuit het hart
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
2.038 Gekrekel klonk vanuit het hoge gras
in het vuur van de vroege morgen was
een nieuw geluid opgestaan, vanuit de lucht
dreven wolkenrijen weg, op de vlucht
voor felle zonnestralen op die mooie dag
openden de sluizen en er klonk een slag
van trommels die de stilte deed ontwaken
en klapgewiek van vleugels die spraken
een nieuwe taal gesproken…
De wereld in mijn hand
netgedicht
4.4 met 32 stemmen
8.662 Zwijgend, als ik naar de horizon tuur
streel ik je, streel ik zacht je gezicht
In mijn oude hart brandt het vuur
nog mooier dan een mooi gedicht.
Ik voel me zo heel rijk van binnen
jij bent dichtbij me, hier aan zee
Samen zullen we alles overwinnen
want wij blijven samen, met z’n twee.…
herfst
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
777 ze als afscheid van je heen
in dit knisperend bladerentapijt
raak ik nu mijn voetstappen kwijt
al die kleuren zijn zo prachtig
het wordt me haast te machtig
tezamen wiegend een betoverend schouwspel
ik krijg spontaan overal kippenvel
zodra die verhullende wolk verdwijnt
waardoor de zon op je bladeren schijnt
ineens sta je daar in vuur…
AFGHANISTAN
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.040 kleuters nog,
die niets begrijpen van bruut en donderend kabaal
terwijl haar hart hevig wringt en bloedt,
vertelt ze met haar zachte stem steeds verhalen,
totdat haar kinderen eindelijk gaan slapen
haar lief, haar man en minnaar, hij is ver weg,
maar ligt veilig verborgen, zo hoopt ze in haar dromen,
voor het wreed en dodelijk, vijandelijk vuur…
misschien had het gekund
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.123 waren daar niet te zweetgierige handen
die ’t pure steeds bezoedelden als beest
ook hoop zou er nog zijn
wanneer er zomer gloeide
sprinkhanen zich vraten aan het leven dik
ik zou misschien nog kunnen hopen
was er niet ’t uitgebloeide
van jeugd door oorlogen, onveiligheid en schrik
daarom is ’t in mijn droom reeds herfst geworden
het vuur…
chemokuur
hartenkreet
4.8 met 55 stemmen
4.733 Zoals een gezegde kan gelden bij kanker,
waar rook is verwacht men ook het vuur
Het leven neemt een volstrekt andere loop,
bij de start van je eigen chemokuur.
Het eerste infuus en alles is angstig nieuw
Je ontmoet andere gemerkte personen
Met ze allen op een kamer gezet,
om alle bijwerkingen te beklemtonen.…
JIJ
gedicht
2.7 met 609 stemmen
84.795 wou ik het ook
Omdat jij door bleef vechten
Op het randje van de dood
Het wrede tedere leven
In je armen sloot
Omdat je onomwonden
Het huwelijksbed indook
Omdat jij zo graag kinderen wou
Daarom kreeg ik ze ook
Omdat jij leven kunt
Met mij zoals ik ben
Omdat jij altijd anders bent
Dan ik denk dat ik jou ken
Omdat jij jouw heilig vuur…
Verwoesting
poëzie
3.5 met 12 stemmen
2.525 Zal niet door deze dagen gaan
de aanklacht van het zuiver vuur,
geketend ter onzaalger uur
aan woede en haat en blinde waan?
-------------------------------------
uit: Gedichten (1918)…
De groningse stadsduiven
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
935 afgedaan
En mag hun programma naar de knoppen gaan
Amsterdam vonden ze te ver
Terwijl Wallage (met die ballon) ten Hemel gaat
Hij had wat Helium in moeten nemen
Kreeg hij een idee, wat die duiven te wachten staat
Wat een fantastische mensen
Ons korte temijn visie stadsbestuur
Kun je je een betere wensen
Ze gaan voor ons misschien wel door het vuur…
Il est cinq heures ...
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
968 staal
en op de boulevard Montparnasse
doemt het station als een karkas
het straatgeweld laait hevig op
en auto’s branden overkop
de Obélisque verwijst kordaat
de nacht weer naar de dageraad
het leger en gendarmerie
chargeren met cavalerie
de Eiffeltoren staat te gapen
’t Is nu vijf uur en ik ga slapen
de nacht sterft uit in rook en vuur…