8772 resultaten.
NATUUR SPREEKT
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 De ochtend rekt zich uit
haar bed licht omwoeld
tussen de lakens is het nat
zij zucht
vol verwachting
door stromende spanning
weer een plas gedaan
te laat
door inrollen en klagen
volgt er geen warmte
even knikt de zon
wacht af
wolken drijven door
lente heeft geen zin
de zomer popelt samen
naar de herfst
het groen verzuipt…
De stille
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
614 Ik ben deze ziel
die vroeg ging opstaan: ze wachtte niet
op wat komen ging
maar legde haar eigen weg uit.
Ik ben de schavuit
met groeiende toewijding.
Ik ben Petra, zij die bevestiging vond
in het eigen hoofd
zo zij haar roeping had beloofd.
Ik ben zij.…
Mens toch...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 waarom worden dagen geschonken
die trager maar korter zijn
het ochtendroze met avondrood geschonden
leven als zachte rozen of venijn
ik ben mijn weg gegaan
dag na dag met anderen
niemand kan het veranderen
toch blijft bestaan een eeuwig begaan
leven, een flits van wachten
op wat komen moet
eindigheid, één verachten
voorbij het kwaad…
Op het plein zweeft een kind
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.127 kind
zwiept met zijn hoofd
eet chips uit een zak
achter haar schouder duikt hij op
wil je tikkertje spelen, mevrouw
waar zijn je vriendjes, vraagt ze
dingen doen, zegt het jongetje
hij heeft lichtrood haar, witte knokkels
een blikje cola
heel wit kijkt hij weg
de wind aait
zijn verwoeste oogopslag
zijn wimpers trillen
hij wacht…
Voorname achterwerken
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
522 Hout zoals alleen hout
Maar kan zijn - gegroeid
Uit licht, uit sap, natuur die
Altijd nog het laatste woord heeft,
Gebogen tot prachtige gebinten
Die vloeiend aan elkaar bevestigd zijn
Zonder dat er ook maar een enkele spijker
Aan te pas kwam - dat getrouw de wacht
Houdt over 's lands democratie
En oogluikend beschutting geeft
Aan…
Winterwind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
748 rozenwind
brengt me alle geuren, m’n kind
terwijl ik staar naar een verre lucht
denkt heel mijn lijf aan jou en zucht
De wind, de wind, de tegenwind
maakt dat ik je niet meer vind
omdat ik steeds meer wegdrijf
van je onmisbare warme lijf
De wind, de wind, de winterwind
als fenomeen niet erg bemind
schuurt de warmte van mijn hart
ik wacht…
tussen de noord- en zuidhelling
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
648 ik herinner me nog
zo'n dag als deze
't zachte regenlicht
overeind getrokken door de roos
in het perkje naast het zomerhuis
een vlinder die voorbij trekt
niet groter
dan de vingertop
waarmee ik een cirkel teken op het raam
om het vergezicht te openen
de weg tussen zandhaver, de oude duinen en het heideveld
dat stil wacht op het…
Onder ons
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
583 ik denk terug
aan hoe het was
overzie de gelopen weg
alles lijkt nog zo pas
zo snel als ik het zeg
komt mij voor
gaat alles dan teloor
neen, ik word nog steeds
die ik ben
anders wel en toch
in wezen als te voor
als ik al memoires
zou schrijven,
op een kladblok van grijspapier
zet ik nu nog geen punt
ik wacht op wat nog
boven…
Een zoeker in de stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 Wat hij tracht te vergeten is zijn eigen kern,
die zelfs in de geruisloze nacht op hem wacht.
En dan de schrikbarende gedachte dat hij nog leeft.…
Hopman
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
856 mijn buurman is potent en schrander
hij hopt van ’t ene bed in ’t ander
de buurt spreekt schande van de man
maar krijgt er stiekem rode koontjes van
de buurvrouw, van de linkerhoek
en Fenna van twee blokken verder
wachten beurtelings op zijn bezoek
hij heeft zijn schaapjes welgesteld
met alle liefde daargelaten
en onderwerpt zich zelfs…
In Newtons boomgaard
gedicht
2.5 met 2 stemmen
6.008 Ik wacht tot de appel niet ver
van de boom valt of de zwaarte
ontstijgt. De appel is rood
en hardstelig; hij hecht aan
zijn tak, zwelt welbehaaglijk.
Ik heb tijd zat. De appel
weet niet dat de zwaarte
kracht, wet is, dat de tak
zijn dracht moe wordt.
Het is herfst: appeltijd.…
Vervloekt
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
573 Ik vervloek mezelf
om niet gezette stappen
om mijn angst grip te verliezen
om ondoordachte grappen
om uitstel zonder echte reden
om zwijgen als ik vragen wilde
om zoeken in te ver verleden
om denken dat ik wachten moet
om stoer alleen zijn in mijn schulp
om doofheid voor een goed advies
om afweer tegen elke hulp
om passie die ik binnenhoud…
De stille kracht.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
635 Een parfum van kaarsen hangt om haar heen
Ze is een baken voor menigeen
Ze staat daar en wacht onverstoord.
Ze heeft al heel wat aangehoord.
Ze geeft nooit antwoord als iemand haar iets vraagt.
En wie had dat ooit gedacht
Dat is precies haar stille, grote kracht.…
hij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Hij zit met zijn pet
Op het bed
Rookt een sigaret
En in diepste overtuiging
Van zijn gelijk
Is hij rijk
In zijn hart
In zijn binnenste
Zijn tragiek
Het is wereldmuziek
Geschreven in de diepe stilte van de kosmos
Waar zacht fluweel
Op het tranendal
Wacht op degene die
In de rij van de eeuwigheid Komen zal
Geen poort van de hel
Maar…
Terwijl
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
472 Terwijl wijsheid in de stilte wacht.
Terwijl liefde naar liefde smacht.
Wat of wie kunnen we verliezen?…
Geen zorgen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
497 Wat een troost dat te weten
Dat God ons nooit zal vergeten
Hij houdt over ons de wacht
Altijd, bij dag en bij nacht.…
onbemind
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
642 chaos rolt
mijn ogen uit
't woont nu in deze kamer
deze kleine kamer
deze kamer die dun is
aan de binnenkant, breekbaar
nu het weer herfst wordt en waar ik
op de avonduren wacht
om het licht van de maan
neer te halen
lang duurt het niet
want op de terugweg struikel ik alweer
over enkele gedichten
die mij komen vertellen
dat het…
Ik hoor..en zie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
565 Ik hoor muziek
van kogels fluiten
de akoestiek
van harten sluiten
Ik zie een pad
gevormd door haat
aan 't eind een stad
waar liefde gaat
Ik hoor de toon
van geld en macht
en een patroon
van 't kwaad dat wacht
Ik zie een stad
ineengestort
het mensenhart
...'…
Stemmingen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
805 Ze kent me
Als geen ander
Beetje bij beetje
Leert ze begrijpen
Hoe het is
Om mij te zijn
De moeilijkheid
Om iedere keer
Weer af te wachten
Op een dag
Van vrolijkheid
Of lusteloos en chagrijn
Ze kent me
Reageert steeds beter
Op de signalen
Die ik geef
Het tempo in mij
Dat steeds verandert
Dat wereldje waar
Ik ook in leef
Dat…
Het hart versleuteld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
499 te vergeten
Spookt hij nog door mijn gedachtes van mijn eenzaamheid
door aan je te denken vergeet ik dat
Het hart sterk en kwetsbaar is
Kon ik maar weer iemand aanraken
Die verliefd op mij is en waardeert zoals ik ben
Die het slot van mijn hart kan openmaken
of moet ik zelf de zeeën trotseren
Door eigen liefde te creëren
En niet meer wachten…
Marie wordt wijzer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
603 onderwijsstakers ~
Marie werd onderwijzer, maar niet wijzer
Als zij-instromer, dat was het begin
Ze droomde om carrière te gaan maken
Maar die ging op in rook, na twee keer staken
Collega's ziek, haar wereld stortte in
Door wanbeleid gaan scholen op de fles
De leer-kracht daalt, ook zij is niet bij machte
Zo jong ze was wou zij niet langer wachten…
sterrenkroos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
630 traag ontneemt het
woekerend sterrenkroos
de ademhaling van
water dat gelaten
verdwijnt roerloos
wacht op
blootstelling aan
licht en lucht
was het kind
verwonderd toen het
in het water raakte en het
kroos zich eensgezind sloot
de handenwringende
tijd voordat iemand
kon bevatten wie
het kind verborgen
hield en toen de…
Ritme en klank
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
413 standen
soms waren ze
tegendraads en
werd hun plaats
ter discussie gesteld
door de rest van
de aanwezige tekst
dan zat jij met
de handen in
het haar omdat
vaak het ritme en
de klank zo goed
pasten bij elkaar
chaos in alfabet
en syntaxis
vrijheid lachte toch
doken zij in haar handen
waar het gezicht van
het gedicht op hen wachtte…
ongeschreven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 een ontbrekend
woord in het vers
de onderbroken kus
van een engel
de niet verstuurde
brief aan een liefde
de losse eindjes
van een mooi verhaal
het ademloze talmen
van het onvoltooide lied
een rusteloos tasten
naar een vergeten dag
het vergeefse wachten
in de maanloze nacht
de gemiste ontmoeting
op een verlaten perron
een…
Ötzi van het Ötzidal
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
440 we weten wat
Ötzi 5000 jaar
geleden at
dat een pijl
hem dodelijk
trof hij in het
Alpenijs
mummificeerde
en in 1991
tevoorschijn smolt
we zullen nooit
weten hoe Ötzi
zichzelf de anderen
het leven in de
Kopertijd beleefde
we kennen je
voor minder dan
de helft Ötzi
liet de dood
bijvoorbeeld lang
op zich wachten
toen die…
Dronken vlammen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
508 zacht knetterde
het vuur de
verhalen van dronken
vlammen in de
kleine uurtjes
van de nacht als
het slapen wacht
nog speelt wind
met warme en
koude vlagen die
de gekruide geuren
van de maaltijd dragen
in het laatste kwartier
van de maan hier
zacht neuriet de groep
hun dank aan de gastheer
zingen vrouwen lachend
van een goede…
De afwezige ouder
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
630 De Vader- en de Moederwonden
Door velen van ons opgelopen
Zij laten zoeken, zwerven, hopen
Op kussen die gemis afronden
Dan, in de verte - een oase
Omringd door bomen in de wind
Wij vinden er ons eigen kind
Doorlopen elke levensfase
Weer in het heden aangeland
Wacht daar het weten van de schade
Al generaties aangericht
Het snakken…
STRAALT IN EEN STER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
669 te zijn
je verblijft wellicht in vrede bij de Herder
die gedachte is : wat me nog hoop geeft
maar ik kan zo moeilijk zonder je verder
wist ik dat er ergens nog iets van je leeft
kom dan aan de hemel stralen in een ster
en schenk mij de toverkracht van de nacht
zie ik onze sterke verbondenheid van ver
dat je aan d' eeuwige grens op me wacht…
Gaaf gemodelleerd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
382 de wind van
volwassen tot kind
hij speelde
met jou kende
je ups en downs
wist welke
ruimte jij nodig
had om te groeien
zonder te
verdwalen in het
strakblauwe bloeien
ik proefde jou
toen het donkere
van de bui mij kuste
en je vriend
het nat van de regen
van mijn wangen veegde
het daagde zomers
met uren waarop
zon wachtte…
Lichaam VI
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 We stapelen ondergronds
wat de geest niet verdragen kan
Schaamte en zelfverwijt
ook dingen die ons bang maken
Tektonische pijn
onder glooiingen van vlees
Waar hebben we ze begraven: de dromen
de beloften van het onbegrensde
Waar is de onbevangen blik
van het pasgeboren kind
Wat als we tevergeefs wachten
op een renaissance
Als…