inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 62347):

onbemind

chaos rolt
mijn ogen uit
't woont nu in deze kamer
deze kleine kamer

deze kamer die dun is
aan de binnenkant, breekbaar
nu het weer herfst wordt en waar ik
op de avonduren wacht

om het licht van de maan
neer te halen

lang duurt het niet
want op de terugweg struikel ik alweer
over enkele gedichten

die mij komen vertellen
dat het leven morgen herbegint
al is ieder zwanger van de dood

ik lees
maar de barst blijft

Schrijver: kerima ellouise, 22 okt. 2016


Geplaatst in de categorie: psychologie

3,9 met 15 stemmen 231



Er zijn 8 reacties op deze inzending:

Naam:Dianah
Datum:24 okt. 2016
Bericht:Het raakt, zo mooi!

Naam:Hilly Nicolay
Datum:24 okt. 2016
Bericht:De herfst brengt melancholie, toont de kwetsbaarheid. Menig dichter schrijft erover. Ook over de lente, waarin de barstjes helen.
Prachtig gedicht Kerima.

Naam:jonhy donovan
Datum:23 okt. 2016
Bericht:zo mooi Ellouise

Naam:switi lobi
Datum:23 okt. 2016
Bericht:Bijzonder, hoe je juist de kwetsbaarheid er uit weet te tillen.. prachtig, Kerima!

Naam:Inte Feelders
Datum:23 okt. 2016
Bericht:Breekbaar gedicht ... Prachtig Karima!

Naam:Marije Hendrikx
Datum:23 okt. 2016
Bericht:helaas kunnen we niooit meer met een schone lei de lente herbeginnen. Onze barsten nemen we altijd in onze nieuwe lente mee.
dit gedicht is alweer zo prachtig!!

Naam:Guy Aarts
Datum:23 okt. 2016
Bericht:Of hoe het dekseltje lichtjes licht van het kwetsbare potje. Toch herbegint het leven ooit met nieuw leven, en 'houden van' zal altijd winnen van 'onbemind'.

Naam:geeraardt
Datum:22 okt. 2016
Bericht:De onbeminde chaos die ons blijft verscheuren. Fraai dit.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)