Alle inzendingen over zee erotiek

7766 resultaten.

Sorteren op:

Meermin

netgedicht
4.5 met 51 stemmen aantal keer bekeken 1.851
In de schelpen van haar oren ruist ruwe zee een levenslied waterorgels van tenoren waarin een zoute traan vervliedt dagen tellend als een meermin die van zichzelf niets meer verwacht bezingt ze onze levenszin vanuit oeroude zielenpracht ze verkleint het allerliefste de branding van het bang geluk onder het zaagsel van de piste waar ik…
dick panman23 november 2010Lees meer >

In Memoriam Sonja Pronk

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
jouw voetstappen zijn allang onder de voet gelopen het beeld redelijk helder tanen afdrukken in het zand welke de zee dagelijks schoon wast toch raak je me niet meer iedere dag maar op gezette tijden verdwijnen zul je pas wanneer 'n ieder die jou liefheeft dit leven verruilt voor eentje in Zomerland of toch…
LadyLove24 maart 2011Lees meer >

Met passionele magie

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 617
jij zweeft beleeft het bestaan met passionele magie jouw ogen stralen een vitaliteit die het ongeborene wekt je lach danst op het oeroude ritme van liefde en samenzijn je zang rolt golven op het strand uit je warme woorden zee kom neem ons mee naar je mystiek paradijs toon ons dat hemels verblijf…

Sirtaki

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
Ook Plasterk ging er voetstoots mee akkoord Miljarden in de Griekse zee te storten Waarna men straks op uw pensioen zal korten Vervolgens gaat uw spaargeld overboord Van terugbetaling namelijk geen spraki Ze dansen hooguit gratis de 'Sirtaki'!…
Trawant23 juli 2011Lees meer >

Overal rond haar hoofd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 672
Zij moet iedere dag een berg beklimmen om niet te verzuipen in ‘t zilte water wandelt zij eerzaam dwalend over zee en ook de vogels weten van haar falen in zang reeds voor een droevig later haar rugzak torst zij moedig mee in zielenstormen van eenvoud overal rond haar hoofd zwemt er een zoute wereld en klimmen er mensen uit de put.…

Mijmering op de rand van een jaar

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
Heb zee van mijn hart in gedachten gesloten in woorden van branding als tijden van eb en vloed over vlakte de kim begroet deinend in regelmatig ritme weer en wind brengen beide roep naar de toekomst aan als slanke witte vogels die zweven over de golven nader komen om te rusten daarna ook weer verder gaan.…

Alomvattend Opgaan

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 781
Opgegaan De verlangensgrens bereikt de druk doorleefd de hartepijn doorkliefd Mijn grenzen voorbij mijn hart vervloeid mijn verlangen opgelost Gevoeld, weggesmolten zo vrij-van zelfs dat er alleen nog is de vrijheid in het grote verbonden zijn Eén met mezelf alleen Nog een onbereikbaar ver strand in de zee van jou-en wetend…

Vrij

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 858
Ze wiegt in mij als het vuur van de dageraad laat mij zachter zijn dan dauw puur, onaangeroerd verdwijnt niet in de wind maar lacht en laat de lente zijn als mijn, een eigen geluid en alle dagen hoor ik haar stem over de duinen over de zee zelfs onder het nachtblauw ademt ze mijn dromen mee ze is als goud, lichter dan licht mijn…

Nachtblauw

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 579
De zee opent haar mond, laat mij zachtjes binnenkomen en op de bodem vind ik een woordenschat. Ik schrijf water tot het trilt in het diepste wezen van het woord: melodie.…

Die kleuren dansen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 631
ik heb de stilte lief koester haar met woordloos gefluister luister naar haar bloemen die kleuren dansen op een speelse wind zij droomt in ijle tonen de muziek van mijn monoloog stroomt zonder rimpeling in de spiegelgladde zee van warmte en begrip zij is mijn thuis waar ik koning ben en onderdaan in haar kan ik weer samengaan…

Jouw golvende lijnen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
ik zag je parelende lach het snoer vol gevoel hing om je hals blonk in lichte tinten eeuwige schoonheid van schelpen en zee volgde jouw golvende lijnen zij namen mij mee naar onpeilbare diepte waarin ik herkenning opdook mijn leven zag laveren tussen geboorte en nirwana rood…
wil melker11 september 2012Lees meer >

Het bankje

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 806
Ik zie de mannen van tachtig Stoer willen ze nog zijn Zo verdringen zij hun pijn Wanen zich toch machtig Zij schuilen bij elkaar Bij het bankje op de hoek Eentje slaakt een vloek De ander rookt sigaar Daar loopt een jonge meid De blikken buigen mee Vol vergane viriliteit Zo verglijdt hier de tijd Tot in de eeuwige zee Van de eenzaamheid…

Die zomer

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
Zoals de zon tussen vele woorden opgaat Kan ik nog dromen van je handen en je ogen elke buiging in je gestalte Zoals wij samen voorbij de wereld gingen zwervend langs water reddeloos verloren liepen In de grote zee dreven we en mijn hart bloedde open zie ook: www.josevanrosmalen.nl…

Het bankje

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 830
Ik zie de mannen van tachtig Stoer willen ze nog zijn Zo verdringen zij hun pijn Wanen zich toch machtig Zij schuilen bij elkaar Bij het bankje op de hoek Eentje slaakt een vloek De ander rookt sigaar Daar loopt een jonge meid De blikken buigen mee Vol vergane viriliteit Zo verglijdt hier de tijd Tot in de eeuwige zee Van de vergetelheid…

Het decor

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
heb de mooiste momenten verzameld uit de kunstschatten der natuur een onweersslag wat schuimende golven door zee aan land gebracht regensluiers en het vallen van de eerste sneeuw zonsondergangen met verdwaalde meeuw wilde ze delen met een groter publiek maar in poseren ontviel steeds de ziel ik had het decor van bewegen vergeten…

Dwaalritme van de halve maan

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 609
De halve maan dwaalt eenzaam over zomervelden zwerft in stilte over onstuimige zee onze meest mooie dromen moeten het deze nacht in bewondering ontgelden en met die teloorgang gaat alle schoonheid in dat trieste ritme mee naar een nieuw woordloos bestaan een glorievolle letterloze waan dwaalritme van de halve maan.…
mobar6 juli 2013Lees meer >

Restaureerde zand

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
heb met eigen handen een monument gemaakt restaureerde zand met water als cement modelleerde naar verhalen uit hun herinnering die ik opving toen ik woelde en het vroeger leven voelde geen luchtkastelen maar een vaste burcht met muren en kantelen vergeten waren tijd en plaats tot ik de zee zag komen mijn monument weer…

Interpretatie

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
Gewekt door de tijd, vliegt zij boven de zee Een oceaan van liefde Gevangen denkt zij, word ik vrij In kleur de dekens uitgetekend vraagt zij God om veel meer zon De ketens van haar onmacht zijn verdwenen Een sfeer van oprechtheid komt naderbij Drapeert de facto op kleur de teint van haar getijden slechts daar zij degene is die…

Tot het tij keerde

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
ik schepte zand maar het bleef niet kleven in mijn hand wilde details uit het leven vorm geven zij rulden weg op het strand heb met de zee gesproken zij heeft haar water vergoten rijk aan herinnering in een vloeiend decor onder zon en wind kreeg mijn visioen zijn gestalte tot het tij keerde de golven zich weerden de creaties wisten…
wil melker20 januari 2014Lees meer >

Mare liberum

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 405
in nabijheid van alsmaar opnieuw, tegen beter weten weerstandig, op vrije voet met elk gericht vergeten leunend tegen bevoogding door slaafse uren, dagen zodra tranen als einders in malende vloed vervagen waar ogen bewegen langs de rand van aardse zee en een gedachte schuimt, kan ik nog met de schepen mee…
Iniduo15 juli 2014Lees meer >

Omen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
we hoorden de onheilspellende stilte die de naderende storm in zich droeg we zagen de gebroken schuimkoppen op de lege zee we voelden het zwaarbeladen vertrek toen de kust zich verborg achter de avondmist met gebroken vleugels stotterden we over het water we wisten van het levenloze schip dat diep op de zeebodem lag…
J.Bakx13 oktober 2014Lees meer >

Ook al weet hij dit niet

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 810
Verdrinkt bijna in een veel te woeste zee. Bij het horen van zijn verhaal huilt mijn hart natuurlijk met hem mee en toch moet ik hem zeggen, vanachter mijn bureau, jou helpen, kan ik niet, "nee".…
Nicoline23 december 2014Lees meer >

De tijd aan hun zij

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
kleine mensen in veel te grote schoenen weten nog lang niet van de hoed en de rand al denken zij de wereld aan te kunnen stevige levenslessen zullen ze ondergaan om tot daar te komen waar puzzelstukken vanzelf op hun plaats vallen tot dan zullen ze dobberen op golven van de zee niet wetend waar de wind ze brengen zal gaan ze vol goede…

waar het licht gloeit

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 657
en als ik dan even met mijn hoofd schud de zee zie die zoveel te dragen heeft wanneer de zon met pompoenoranje ogen haar schouders naar de nacht richt vogels nog een laatste keer opstijgen in de weemoed van mijn gedachten om daarna spoorloos te verdwijnen de hele nacht lang dan weet ik dat, hoe naamloos ook, ik op de donkere golven…

Gelijke tred

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
waar wateren zich voegen lijken oevers op elkaar gaan tranen naar zee als vogels over dunne huizen vliegen, wuiven wolken schrilheid weg met regen en wind ruimt het vuur, rest de warmte van het tastbare woord om elke ochtend dezelfde dingen te doen, het water te koken, dagen te lengen…
Iniduo12 december 2015Lees meer >

Polder & Dijk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
Wij zijn polders en dijken ...........rijk Wij nemen hals-over-kop de wijk als water opdringt tot over dijken het sjouwen van zand in zakken zonder zin of nut Wij zitten plotseling in de put met onze voeten in 't water Dit is de kater in De Lage Landen aan rivier en zee 'Luctor et emergo'.…

basalt

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
ga op zoek naar een plekje aan tafel elke stoel volstaat, ook ik verwerp een lege trein en maak papier dicht met woorden maak met water een zee en van afstand een eiland maak van één gans een volle vlucht (denk aan dunbelijnde lucht) maak van niemand en nergens een rots en blijf niet ver van hier…
Iniduo11 december 2016Lees meer >

Naderende nacht

gedicht
4.9 met 45 stemmen aantal keer bekeken 3.639
Schrikbewind boven de zee. Er staat drie millimeter glas tussen mijn leven en de naderende nacht. Trillingen in het ondergrondse lopen in mij door. Reeds grijpt de wildernis mij bij de benen. Aan alle deuren schudt de wind. De wolven wapenen zich tot de tanden.…

Zeevlucht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 686
Zilveren zeemeeuwen vlogen vluchtig door de naakte nacht gezonken in een golvend dromen sprak ik jouw naam uit in stilte alsof je even dichtbij me was in de luwte van mijn liefdeshart en je vloekte niet in het donker ademde jij gooide jij mijn gebroken hart opgenomen in het grote geheel in gedachten weer terug in zee.…

achterblijven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
de aarde beefde bergen spuwden vuur regens van keien roffelden men hoorde de schrikwekkende galm van de grenzeloze zee onsterfelijke goden wispelturige titanen gruwelijk luide monsters voerden hun strijd verwoestend en hongerend naar macht en wraak verweesd bleef Moeder Aarde achter in een geblakerde wereld…
J.Bakx6 april 2018Lees meer >