6828 resultaten.
De blinden en de duisternis.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
441 in zwarte straten waar het licht verdwijnt
opgeslokt door de mensen van schaduw
in hun dagelijkse sores verdronken
over donkere stoeptegels slepen zij mee hun lot
wanneer zij even kijken
het vuur geblust
ogen als uitgedoofde restjes kolen
als dromen niet waargemaakt
door slapeloze nachten
beloften gebroken
te vaak geloofd
opgelicht…
Hemels geluid
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
924 Haar hemelse geluid
maakt de donkere deuren
van mijn hart open.
Haar gitaar streelt ze
met grote liefde en
haar liedje maakt
de kamer tot een
stille oase van muziek
vol met al het zoet
van bloemen.
De witte zonnestralen
in de kamer lijken wel
op haar gitaar
bespeeld te worden.…
- Het leven door het oog van een lens -
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
617 ontleend aan een middeleeuws raam
zonder bril door het leven willen gaan,
enkel aan je hand,
de realiteit of werkelijkheid
volgend door het donker
bij gebrek aan visueel vermogen
waardoor het zachte licht waziger wordt
en jij in verre zicht gaat staan, vergeten
zijn alle onverklaarbaarheden
het verheerlijkt gevoel van emotie.…
marseille , la bouillabaisse
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
646 vanuit de hoogte waakt de dame
over haar zinderende stad
op het kruispunt van eeuwenoude wegen
knorrige obers mopperen
boven pastis en kruiken koel water
in hun onverstaanbaar patois
bedelaars, straatdiefjes, straatmadeliefjes
rollen met hun donkere oogjes
vingervlug je zakken leeg
weemoed klinkt door de hese "paloma…
Pauze...
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.598 Mokerslagen dreunen op mijn huid
Een ijzige kilte omklemd de onzekerheid
In de ogen van de arts zie ik duisternis
De ziekte, het scheldwoord, het is bij mij een feit…
Niets lijkt nu meer hetzelfde als voorheen
Het leven per dag want morgen bestaat nog niet
De strijd van bestraling en chemokuur is begonnen
Met veel angst, donkere wolken en verdriet…
- Dagen, in mijn hoofd gegrift -
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
668 mistroostige dagen vol hartenleed
hebben plaatsgeruimd
voor herenigde bezinning
verrukkelijk verfrissend
allemaal donkerheid
de correcte afbeeldingen
zonder defineerbare toonhoogte
het volledige klankspectrum
met liefde in mijn hoofd gegrift,
de passionele herinnering.…
UITGEWOOND
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
556 Arm, oud pand
De tijd zette zijn tanden in je huid
Maakte je blind en monddood
Je had nog wel oren naar glas en cement
Ik vroeg nog monumentenzorg aan
Maar in aanmerking kwam je niet
Je baard een verwilderde klimop
Kwijl je gekleed in vuil grondvest
Scheefgezakt ochtenddauw
Binnenin je is het donker, smeek je
Om sloophamer of pyromaan…
ster
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
698 de ster stijgt op en verdwijnt in het donker.
ik kijk omhoog, daar staat hij, de ster.…
Het vrolijke toverkind
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
967 kinderhandje strekt zich uit
over de bruinrode aarde
Het streelt de bloemen
en het gras
Stil en verlegen
vertrouwt het kleine meisje
mij haar geheim toe
als ik de wereld met moeite
tegemoet treed
de goden vrezend
uit angst voor het grote niets
Zij spreekt met guitige oogopslag
de tover uit
over sterren die -niet bang
Voor het donkere…
Dierlijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
433 Driften onbewust en fataal
Sluimeren in de nacht
In het donker blijvend
Ongezien
Maar zeker aanwezig
Dierlijk zijn de verlangens
Ongewild en afgestraft
Onnodig maar zo sterk
Het wilde water
Gaat waar het kan
Niet te temmen
Onbesuisd
Zonder ieder woord
Ingehouden woestenijen
Duistere kant
Hoe ontmoet ik jou
Mijn duistere kant…
4 en 5 mei
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
680 Donker trekt de nacht voorbij
en in het ochtendgloren
begint een nieuwe dag in mei
en vrijheid is geboren.
Waarom zovelen zijn vermoord,
verminkt, en voor altijd met vragen,
waarom het duister werd gehoord
en er zoveel was te verdragen.…
Onontgonnen dag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
639 Op zo'n lentemorgen
die zich ontwakend strekt
koel en nauwelijks gekleed nog
terwijl nachtkilte wegvloeit
en het trilt boven de wetering
zweeft een vlechtwerk
van donkere nachtresten
vermengd met frisse dagdromen
dwars door het zinloze draaiboek
van het nieuwe etmaal
In die verwarrende werkelijkheid
verschijnt ze in de jonge dageraad…
Een tijd stopt
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
832 niet dwingen
woorden blijven op de plek
alsof ze niet zijn uitgesproken
opgesloten tussen muur of hek
als vuurwerk dat niet is ontstoken
gedachten blijven peinzend staan
in momenten van stil staren
als wij elkaar niet meer verstaan
en ons daarover zorgen baren
verdriet wat ons zo pijnlijk treft
door tegenslag of zware strijd
in donkere…
Ik vergeef je.....
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.807 En donkere wolk om het hart vol met regen.
Ik vergeef je dat je de klanken van mijn ziel niet kan aanvaarden.
Uit waardering voor mijzelf emoties los te moeten laten om gelukkig te kunnen aarden.
Ik vergeef je dat je hart geen contact of ware ontmoeting is.
Een hart dat gesloten blijft voelt als een koud en eenzaam gemis.
"Ik vergeef je....…
prooi
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
622 zij die geen dromen vangen
verstrikt in het web
van de werkelijkheid raken
waarheen
wanneer een spin nadert
een woordenskelet achterlaat
brandend in de keel van de nacht
zeg me
waarheen zij moeten
zij die nooit over blauwe luchten praten
maar vanuit de donkere schemering zoemen
met brekende schouders en de in flarden
hangende…
SCHERVEN RAPEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
850 Als het zo meteen donker is
hoor je enkel nog mijn stem
Zeggend dat ik je enorm mis
wetend dat jij maft met hem
Als je je strakjes triest voelt
denk jij enkel maar aan toen
Wetend dat je lief is bekoeld
sedert onze allerlaatste zoen
Als je aanstonds zacht huilt
denk jij steeds weer aan mij
Hoe jij mij zo hebt ingeruild
toen je viel voor…
Herfsttegenstellingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
470 Geen witte bollende zeilen
vriendelijke wollige schapen
zwevend weidend door diep blauw
maar rollend grauwe golven
donkere draken blazen koude adem
spuwen vuur over verdronken land
flets waterig schijnen lichtstralen
zwak pogend herinnering te bewaren
worden door jagende schaduwen gewist
die ’s avonds licht steeds vroeger vervagen
dat ‘…
Zee dagend leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
847 Zelf de zee zijn, een donker bed
waarin de pijn zich keer op keer
verheft als een golf en ingebed
het zand bedekt met rimpels
rimpels die vraagtekens trekken
achter vragen van hoe het gaat
op een gelaat waar je jaren leest
een levensboek zonder woorden
zeldzame woorden strompelend
uit dromen van de nacht,
als vuursteen je gebeente splijten…
Dominus illuminatio mea
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
878 Een klagende viool
In de decembernacht
Een stem in de verte bezingt de wanhoop zacht
Waar is het licht dat nu zou komen
Waar is de hoop die werd verwacht
De stilte verstikt
De silhouetten van de bomen
Er is iets op komst
Al weet niemand wat
Een onweer, een kracht
De tijd is hier
Dat ons onheil wacht
Dominus illuminatio mea
Want het donker…
Liefde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
999 storm van haat
Opgevangen zijn de verloren zielen
Genezing die wacht, er is
De liefde warm vol mededogen
Vertrouwend op de warmte van de zon
Mijn hart opent zich vanzelf
Op het moment van liefde
Kom, vertrouw het licht van liefde
Omarm de vrede die gevonden is
Geen mens op deze wereld kan ontkennen
Dat liefde alles is
Verdreven zijn de donkere…
De Tegenliggers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
633 de weg is donker
ik moet niet zoveel denken
mijn focus houden op mijn weghelft
en vooral ook op de tegenliggers……
Chaos en goden
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
841 Wanneer de aarde langzaam zal verdrogen
en grote bomen bij bosjes vallen,
pas dan zal men bidden gelijk vazallen,
er de hemel smeken om mededogen
De donkere wolken zijn allang gezien,
uiteen gedreven boven de schapen
die lamlendig hun helling afschrapen
en zich niet houden aan paragraaf tien
van het wetboek -verboden te graven
in dijken…
Dakgoot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Donkere wolken breken lachend
naar elk luie kwast.
Vandaag moet het gebeuren.
Een meter of zes in frisse kleuren.…
Yippie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
819 Je bent mijn zonnestraal
In deze natte zomer
Het lichtpuntje
In deze donkere tijd
De muze van deze oude dromer
Het besef van mijn verloren jaren
Die ik met jou had moeten delen
Ze zijn vervlogen, kwijt
Jij bent de ster
Waarnaar ik stond te zoeken
Jaar na jaar
Bij iedere heldere nacht
Het cadeau
Dat ik bij toeval heb gekregen
En dat ik…
Thuis “alleen” op de bank
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
972 Dicht geslagen gordijnen
Deur stevig op slot
Ramen vergrendeld en dichtgeplakt
De tuin verwoekerd bedekt het zicht
Thuis op de bank met een gedicht
En een kop koffie
Lege bank en stoel
Naast jou, niemand om je heen
Alleen het donker is trouw en blijft
Samen met de stilte
twee goede vrienden die het goed met elkaar kunnen vinden
je zucht…
Terwijl de tijd verstrijkt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
864 Ze wil hier niet meer weg
niet terug naar het lege huis
waar alleen nog wat bloemen
langzaam staan te sterven
in een oude breekbare vaas
dus zit ze maar te wachten
terwijl de tijd verstrijkt
met gesloten ogen
verhult het donker
soms wat van de twijfel
de kunst van navigeren
in het wankele duister
is te varen op gevoel
tastend naar…
Het spook
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.825 Er was een spook dat spoken wou, maar bang was in het donker.
En als er 's nachts gedoold moest worden door het huis, dan klonk er
de hele tijd een stemmetje, 't kwam uit de hoek vandaan,
dat angstig vroeg: 'O, mag er alstublieft een lichtje aan?'
De mensen die daar sliepen werden wakker van 't geluid.…
Enkele reis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 ben weer ingestapt
heb het perron verlaten
er was geen hond
wel verval in alle staten
mijn kaartje enkele reis
had geen prijs voor veel bagage
letters spiegelen in het donkere raam
bestemming einde zonder naam
voort denderen we weer
de conducteur komt nog een keer
hengelt voorzichtig naar een praatje
verlegen in zijn eigen plaatje…
Vlammenzee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 Broeierige juliavond
De dag is rond
De klus van weer
Een schooljaar geklaard
Rij naar huis, voldaan
Dat ik mijn bijdrage
Kon leveren aan weer
Een generatie die
De school verlaat
Mijmerend over
Het voorbije werkjaar
Zie ik aan de donkere
Hemel vlakbij een vlammenzee -
Een passerende auto
Heeft vlam gevat
De bestuurder…
HET STILLE HUILEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
780 Haar bloesje had ze uitgedaan;
haar armen, die rilden ontbloot
Waar geen haar kon gadeslaan
daar was ze haar eigen despoot
Ze was de rechter en ook beul
in het diepe stille van de nacht
Nadat zij ‘t fatum had gezeuld
miste zij voor verzet de kracht
Waar ook ‘t maanlicht ontbrak
terwijl zij door ‘t donker gleed
Zocht ze een scherf in haar…