Alle inzendingen over glimlachend verdriet

13328 resultaten.

Sorteren op:

In de geur van Goedelieve

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 989
Godelieve ter Hoeve dat ik werd geraakt door de glans van jonge witte snaren het schitterde zeldzaam helder licht op die dag waar een wijle de zon meende te heersen en ik haar gratie in volheid mocht aanschouwen die mij optilde in hemels riekende geuren waar heur grote ogen diep baadden in jeugdig lentevocht maar haar glimlach…

De gekrulde waarheid

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.147
Je krullen dansen als prettige getouwde harlekijntjes die de zon vangen weerschijn van vlaagjes blond weerkaatsen in het licht met lichte tikjes schouders raken het weerbarstige van je gezicht als kleine wondertjes omtoveren in een glimlach terwijl ik jou schrijlings voorbij wandel zodat onze armen elkaar raken je passen versnelt…

waar zijn de meeuwen

netgedicht
4.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 731
ik was even, in het vluchtige van tijd, compleet zoals een glimlach en een bijzondere plek, waardig aan het leven nederig aan de dood even was ik een gezicht tussen sleutelbloemen en volmaakte ramen een lichte zin in zonneglans, in water van weggegleden zeeën verbonden door het begeren nu draag ik het gemis, vele dagen…

Weet je nog?

netgedicht
2.5 met 37 stemmen aantal keer bekeken 2.435
plannen worden gemaakt nadat het idee werd geboren zullen we…….een glimlach ja we gaan stevige stappers aan we deden het al vaker samen er is verbondenheid jij loopt wat harder ik moet de pas er in zetten maar het maakt niet uit zo’n dag met jou waar die ook heen leidt geeft zoveel moois en zoveel kleurrijke herinneringen dat de dromen…

De ijzeren dame

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 571
naaide wijl haar zus troostmeisje was ze zijn beiden reeds jaren overleden maar de herinnering aan de woorden de bittere klank ervan blijft leven soms zie ik slakjes met hoorntjes op hun rug dan ril ik bij het weten ze raapten ze daar het was hun eten om te overleven Mevrouw van Blerck de herinnering blijft ook aan Uw warme glimlach…
windwhisper8 november 2009Lees meer >

Woorden

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.142
Hoe deugddoend, hoe warm zijn zalvende woorden, woorden die troosten als een oprechte zoen, simpele woorden die glimlachen doen.…

eroverheen

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 697
want kraaien hadden velden nog lang niet in bezit we deden toen alsof er nooit een schaduw nog zou komen de zon streek neer en bracht met iedere glimlach meer leven aan het licht overbelicht, maar het deed niet onder totdat het onheil binnenkroop zijn schimmen ver naar voren je daar met stijfbevroren angst niet overheen kon komen nu…
annabel8 januari 2010Lees meer >

Droomland

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 555
in de nacht legde zij haar moede hoofd neer op het veren kussen sloot haar ogen begaf zich op het pad van droomland donzig waar zij de mooiste klaprozen zag wiegen in de wind waar de vlinders haar lippen rood kusten met tere vleugelslag warm als een glimlach rook zij de geur van jasmijn slaap zacht fluisterde de wind het water bleef…
windwhisper18 februari 2010Lees meer >

Als papavers wuiven

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 735
Moeizaam klim ik treden hoger lager ligt veel dieper dan verwacht kracht stuwt maar steelt het vloeien van de adem de laatst gezette stap schuurt langs verzonken stenen terwijl ik wankel jaagt de nacht mijn schaduw stil turend door zijn venster voorbij de grauwe velden zie ik papavers deinen langs de zomen van de wind mijn glimlach…

begroeting in rood

netgedicht
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 537
rode rozen in mijn hart op zoek naar liefde maar ik strooide ze uit op de wind in een nacht zonder licht dat door wolken heen breekt en alles verdween uit het zicht soms lijkt het of één van die woorden mij heel stil begroet geschreven...op de wolken in een rode gloed die soms door de zon aan de lucht wordt gegeven want een glimlach…

pfff

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 668
zacht ademgeruis doet haar voelen tot in haar tot in haar diepste zijn het is waar die lijn breekt nooit af wat is wat was dit blijft tot waar de tijd gaat gaat de pijn wie is er te laf wie lijdt om te beseffen dat sommige lessen nooit leren huil niet om wat was lach glimlach het is gebeurd ook in de kilte kleurt de zon alles…
i20 mei 2010Lees meer >

Onze harten stromen samen

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.093
En witte wolkjes aan de hemel glimlachen ons aanmoedigend toe. Onze harten stromen samen en kussen alles wat leven is. De stille avond heeft onze harten met schoonheid gevuld en zijn zo vrij gelijk twee vogels in een bloeiende boomgaard.…

Een klein land in Afrika

gedicht
3.4 met 43 stemmen aantal keer bekeken 7.075
Het kwaad is er zo banaal dat de moeders het lichaam van hun levenloze kind wiegen met een glimlach zonder herinnering De mannen zien hun huis verwoest tot niets gereduceerd slechts rokende as enkel wat puin Ze gaan naar de vlakte met gebroken rug zoeken ze andere vernederingen andere koortsen een andere oorlog Zoek de bestuurder van…

Tussen ons gezegd en verzwegen (sonnet)

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 640
Nee, ik was niet zo gecharmeerd van die dame met haar lange haren ze was een beetje ondoorgrondelijk achter die zogenaamde glimlach dacht: zij hangt er niet zo lokkend bij in kleine lijst van het Louvre te Parijs was helemaal niet ondersteboven met die vraagtekens in haar ogen begon te twijfelen aan Leonardo heeft dat mens soms een geheim…

verlies

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.832
in soms trage, lege uren naar het moment, nu zo nabij en onvoorstelbaar, dat jij niet tastbaar meer zal zijn herinneringen oud en pijnlijk vers verdringen zich ik lachte overdreven nog vandaag naar vrouw met kind op straat, eet chocolade die mij smaakt en voel me schuldig mijn dierbare, een woord van jou, missschien een glimlach…

Wonderlijk

netgedicht
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 639
tussen spiegelende wimpers, koolzwart getint, kijken herfstbruine ogen verlegen van mij weg een broze blik zoekt dragende aarde maar lijkt er niet te geraken ook niet als ik jouw warme zucht voorstelbaar in mijn handen leg misschien door de vochtige glans uit vertedering door een glimlach die ik je schenk lippen als breekbare…

Galanterie

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
groetend stap ik de ochtend in en tover vele vraagtekens op gezichten die 't huilen nader staat dan een ontwapende glimlach steevast wandel ik verder alwaar hondenuitlaters een vrolijker humeur bezitten groeten zij spontaan terug vol groeiend enthousiasme kuier ik naar de uitgestrektheid waar zand tussen m'n tenen kriebelt golven het…

TOMELOOS

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 917
hoog nog kan het dak mijn schreeuw de wind doorklieven de tijd voorbij gereisd een zucht in lucht bewaren een wachtwoord vol met hoop houw ik uit grauwe muren de hamer vastberaden de code in jouw kleur ik oefen barensweeën als wou ik jou opnieuw als zouden twijfeltouwen jou nimmermeer verstrikt mijn hand omvat de rand waarop je glimlach…
JELOU7 april 2012Lees meer >

Tijd van leven

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.612
haar hoofd rust zacht op mijn herfst droomt van een lange zomer waar ik nog jaag, ren langs het strand en om een glimlach vraag, zij om een reikende hand de afstand lijkt steeds groter het slapen dieper dan ooit seizoenen nerven mijn vel jonkheid verdwijnt, mijn toekomst dooit haar wang verraadt verte de ogen spiegelen mijn hart…

kringloop van schaduwen

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 569
dat het steeds minder wordt; het kind dat zoekt naar dunne plekken en de afbeelding van het licht, hoe het om een glimlach weent, als vreemde, ongezien dat het steeds meer wordt in een beheerste vorm; grachten vol gedachten, bovenop de stilte van het alledaagse en hoe het tenslotte zal weten dat het schrijven moet omdat gesproken woorden achterblijven…

lichtkoepel

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 491
het strand droeg parelmoer en water… onder een oppervlak van kou liep liefde mee warme truien elders als een extra jas de ganzenpas van twee hand in hand en zijn glimlach smolt rond wat ik kon vertellen blij, ontvangen door een hart dat meerdaags gaf en bovenal het kindergraf dat licht verstuurde uit haar dood dankbaarheid was groot…
switi lobi30 december 2012Lees meer >

uit een ander seizoen

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 741
mijn huid van wit naar roze naar rood tot haast bloedens toe tot ik niets meer dan water hoor ik draai me weg van de nacht en van al dat sterven waarmee ik leef mijn ziel wil aaien, waaien, zwaaien, schuimen naar zee naar duinrozen die ik kan neerschrijven alsof ik er in woon, benaderbaar door warme wind en het glimlachen…

de liefde voorbij

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
toen wij elkaar ontmoetten sprak verbazing boekdelen immers, herkenning roept geen vragen op, maar wel, waar was jij al die tijd die plots niet meer verloren leek een litanie aan woorden voorbij een oogwenk voldoet nu een glimlach oogt bekend en een enkel woord schenkt vertrouwen wij sloegen een fase over berustend in wat niet kan zijn…
Kareltje19 februari 2013Lees meer >

dansen op scherven

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 476
een breekbare bloem ontluikt voorzichtig, kleiner nog dan ik er hangen spiegels in mijn ogen ze dragen zachte beelden en de glimlach van een kind heel voorzichtig noem ik namen als een heldendaad uit ooit, toen één plus één slechts simpel uitkomst zocht nu draag ik mee, als nooit tevoren en mijn lied verhaalt van meer vertaald in zoete…

Onsterfelijk

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 640
Alles aan jou was gericht op de blijdschap en het welzijn van wie jou lief waren Jouw zachtaardigheid in het spreken dat nooit kwetste Jouw kwinkslagen waarachter de betrekkelijkheid school die voor even de ernst van dagelijkse zorgen verzachtten Maar ook de attenties zo eigen aan jou die onze ziel glimlachend in bewaring nam…

Ik sta erbij

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 680
Je dartelt in haar tuintje en vertelt de wereld haar glimlach, wie ben ik nog in dit verhaal ik zie het allemaal en hou van jou maar pijnlijk is de liefde nu juist als ik het weer aandurf merk ik je drang naar haar vul maar in en spring het was ook mooi bij ons, me nog ten volle kunnen geven kost me wat en toch er is iets…

In het voorbijgaan

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
zoveel mensen kom ik tegen enkelen raken soms mijn hand zomaar onverwachts delen ze warmte geven een glimlach op een moeilijke dag bewust of onbewust is er een woord of juist een ogenblik van stil begrijpen dat er soms een ongenode schaduw ligt zwarte kringen die het licht omringen zoveel mensen kom ik tegen onder een zonnedak…
Hilly Nicolay23 augustus 2013Lees meer >

JEZUS EN DUMUZI

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 509
‘Is Pasen en de wind is krachtig Mijn windsels liggen op de grond Er speelt een glimlach om mijn mond Er zijn weer vele schapen drachtig Het is en blijft toch raadselachtig Ik fluit mijn trouwe herdershond Die blij is nu hij mij weer vond Hij likt mijn wonden, het is prachtig Ik was slechts enkele dagen dood Het is met recht waarlijk een…

Hier wordt een moeder geboren

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
Vier mannen gingen haar voor, Broers waren het van elkaar En ook van haar die Voor haar geboorte De zachte tijd had uitgekozen, De harde lijnen om de kaken Die mannen doorgaans typeren Werden toen zij ter wereld kwam Vervangen door lijnen van zachtheid En plooibaarheid met altijd een Glimlach van oor tot oor - Van het begin…
Bert Weggemans30 september 2014Lees meer >

uitgeschakeld

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 573
er is geen sprake meer van stilte al braakt het huis ruimte en spert het spinrag monden open muizen hebben hun nest verlaten het geknaag blijft achter de wand van een verstarde glimlach uitgeblust en tentoongesteld in achterstallige vragen de man zegt jouw woorden brengen geen enkel verhaal zij groeit vast in de regen die…