11458 resultaten.
Jovialiteit is schijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
546 geen bloemen of parfums
om jou te imponeren
ik kom met mijn boeken
om jou te ontmoeten
wat arrogantie lijkt
is verlegenheid
om emoties te uiten
naar een bescheiden buiten
mijn jovialiteit is schijn
bij nader kennismaken
blijkt introversie
meer mijn lijn te zijn
betoverd door je ogen
geraakt door je stralende lach
is mijn paradijs…
Ogen vol lentemomenten
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
549 jij bent de prinses
met je hooggehakte stap
ogen vol lentemomenten
een voorjaarslach
die bloemen brengt
een handvol zon in het passeren
jij tikt voorbij in warme geuren
en laat voor mij
herinnering in duizend kleuren
jij bent het omzien waard
met jouw gratie en souplesse
kan ik mijn dorst naar zomer lessen…
Die kleuren dansen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
631 ik heb de stilte lief
koester haar met
woordloos gefluister
luister naar haar bloemen
die kleuren dansen
op een speelse wind
zij droomt in
ijle tonen de muziek
van mijn monoloog
stroomt zonder rimpeling
in de spiegelgladde zee
van warmte en begrip
zij is mijn thuis waar ik
koning ben en onderdaan
in haar kan ik weer samengaan…
Het kind in mij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
878 Ik kijk naar buiten
en ik bedenk dat vroeger bloemen zich aftekenden op de ruiten
wanneer het 's nachts vroor
er groeiden hele bossen zo voor mijn ogen
een onzichtbare hand leek het mooiste schilderij te maken
alleen voor mij
nu gebeurt er niets meer in de nacht
maar zo af en toe kijk ik 's winters naar buiten
alsof ik iets van het kind…
Onzichtbare hand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
510 Uit jouw stilte
plukt leegte grijze bloemen
maar in ieder hoofdstuk
van jouw armoedig bestaan
bezingt een erudiete nachtegaal
mysteriën van de duisternacht
tot aan de laatste woorden
van het verloren boek
probeer je
uit de waanzinnige droom
te ontsnappen
maar een onzichtbare hand
brengt je terug naar de mystiek
die in jouw ziel…
gebed met een end
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 iemand staat naast me en zegt
het wordt tijd voor een plan
niemand doet er iets aan
en dat heb je er van
hier reed men je dood
er zijn bloemen gelegd
en er hangt een gedicht
dat het zinloos was
ik weet alleen nog je been
zo vreemd gevouwen onder je lijf
maar dat was gisteren
vandaag ben je stijf
je stak over bij rood
ik zei nu maar…
Zwarte rozen dag
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
518 het was vandaag
mijn zwarte rozen dag
kreeg ze binnen
nog in groen verpakt
versierd met linten
en een goede wens
de afzender bleef in zijn
kriebelschrift nog onbekend
heb ze gevaasd
met zorg en warmte omgeven
zijn bloeiden een voor een
nog zwarter dan mijn vorig leven
heb de bloemen
voorzichtig laten drogen
in het boek van goed…
Pad der liefde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
576 Paden gaan niet altijd over rozen
wegen niet steeds door maneschijn
niet altijd wordt het pad gekozen
waar alle bloemen welriekend zijn.
Ik wil kiezen voor effen velden
lopend door het fluwelen gras
tussen madelieven waar zelden
een doornig roosje was.…
Het kamp
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
716 Prikkeldraad
wachttorens
grijze barakken
staan somber in de lentezon
ijzeren deuren
ijzingwekkend
de muren
zijn gestolde angst
Hier was de zon
van het lichte tedere weten
die aldoor straalt
gedompeld
in asgrauw
Hier verkrampte
het leven in het sterven
tot een verstard gelaat
Buiten
rond de plek der gehangen
bloeien
gele bloemen…
De bevrijding kwam pas..
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
548 zij klommen op daken
om bloemen te rapen
tien jaren later
de straten stil
als de lantarens brandden
was elke beweging verbannen
zo werd het geleerd
door de sociale controle
achter gordijnen gecontroleerd
geschiedenis
was toen een verslag
van de oorlog in grote lijnen
bevrijding kwam pas
door studie en kennis
van details dood…
Het walhalla der liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
512 heb de engel in je gezien
soms flitst je goddelijke blik
in een warm en diep raken
kussen die naar hemel smaken
een lach die dimensies doorbreekt
meer dan alleen vreugde geeft
jouw dansen is zweven
wiegen op buitenaardse muziek
als bloem in de bloei van haar leven
maar als ik je streel
in het walhalla der liefde
blijft er geen veer…
tien in de hand
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
449 er stond een vogel op een paal
één vogel maar
en verder was er niets; ik telde
overkanten langs de lijn- geen één hetzelfde
slechts het zijn der bloemen
kleurde vaag
mijn tas verdroeg gestaag de zwaarte van
een lome dag: haar buitenkant verstoft
van binnen lag een oud gebaar
zwaar ademend benam ik haar
gewichtig wat er lag…
muze
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
620 ik denk aan bloemen.
hoe we zijn geboren. dat
het zo nooit is gebleven. de vlekken
en waar we leven.
ergens sterft een vlinder.
in iemand.
van het reizen moe.…
Els Borst...een bittere pil!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
629 Jaren geleden
zat ik tegenover
Els Borst
in de tram
in Amsterdam
Zij met een
grote bos bloemen
ik met de vraag
iets tegen haar zeggen
in de trend van
Bedankt Mevrouw Borst
voor de moed
over grenzen heen te kijken
ook die van de dood
`haar pil van Drion´
Ik ben geschokt
ongeval, misdrijf
of natuurlijk overlijden
Haar onverwachte…
Sophie's engelen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
709 Madelief brengt haar bloemen,
naar Sophie.
Medewandelaartjes volgen,
spontaan.
Het kindergraf,
verandert in een bloemenzee.
Kinderen veranderen in engelen.
De toekomst verandert met hen mee.…
Zomerstilte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
530 Gele bloemen spelen stil trompet.
Wolken flarden witte rook omhoog.
De zon kijkt op ons mensen neer.
Vandaag wil iedereen luisteren.
Merels zijn gestopt met zingen.
Een Airbus zet stil zijn daling in.
Alleen bomen blijven fluisteren.…
bloed in bloed
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
482 mijn kind, je nadert nu
de stappen der volwassenheid
geen bloem die uitgebloeid verdwijnt
als jij je haren hangen laat
donker wast de maan, maar lichter dan het licht
verstaat de zon het, om steeds weer
terug te kaatsen
eenmaal daar, waar heel jouw man-zijn gaat
verlaat je mij
om altijd terug te keren
naar de basisvorm van jij
en ik…
Groots
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
531 Stormen en regen
blad, bloemen,
zoveel zaden gedragen.
Tot zijn uur had geslagen,
hij plaats moest maken
voor teloorgang van de tijd.
Toch is hij er nog steeds
duurzaam mooi
mag hij al jarenlang
mij zijn grootsheid tonen
als een relikwie
van zijn bestaan.…
Lente of zo?
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
864 Zalig zacht zoemend
de eerste bijen in de tuin
pluizig ploeterend pielen
in bloemen soms wat schuin
Vrank, vrij, verwilderd
de kinderen na de winter
blozend bubbelend bruisend
in speeltuinen zonder hinder
Rozige rode ruikers
van lente een boeket
vlugge vlinders vliegen
in het nieuwste vlinder ballet…
Het landschap
gedicht
3.9 met 12 stemmen
4.791 Onder de grote varenblaren
die hier lang geleden waren
wijs ik je de bloemen aan
die ook niet meer bestaan.
Dan sta je stil, knijpt in mijn hand,
en roept: Waarachtig! Daar!…
God
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
532 hoe mag ik je noemen
wanneer ik zie hoe de bloemen
in mijn tuin openlijk je diepe zelf
voor mij openbaren
waaiend op speelse zomerwinden
je wondere werkelijkheid dragen
zwoel geurend je passie
voor leven uitstrooien
leg je naam op mijn lippen zodat
ik je als hemelsbrede koestering
kan prevelen midden de wereld
die ik liefheb
ik noem…
Verzwegen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
470 het lichaam was gebalsemd
voorzien van een afscheidswoord
ik vergat de morgen
hoorde de adem van een kind
we brachten haar naar de stenen
waar ze speelde bij wat wind
het gezicht plooide
voor een vreemdeling
van bloemen hield ze
en het huis
dat voorzien was
van haar handtekening
ik las een roman
kende de reuk en vertwijfeling
rood…
paasdag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
646 in den beginne
was er alles
overweldigend het bladerdak
der subtiele bescherming en dan
de zon erdoor
in den beginne
sloeg de slang zijn lijf om
ruwe schors, de stamvader werd
stil
op het laatst een aardkorst
kil vanonder grof geweld
en duizend gele bloemen, vastgesteld
op slechts die éne dag
het mag een feestdag
heten…
Pinksterblues
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
615 Toch had ik liever die ene bloem gestuurd.
Het was alsof ik dat was
en mezelf uit beeld, uit het bestaan
weggeknipt had,
sindsdien rouw ik om haar
en wacht op haar wedergeboorte.…
wisselkind
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
512 zoals het wit steeds feller wordt
als zonlicht ongehinderd straalt
kleine vogels overvliegen, tot hun vlucht
de tijd inhaalt
en onderin het gras
bloeit mei al in de kleinste bloemen,
wit- dat goud en geel omrandt
haar kleine hand
plukt immer weer
het beste van de overkant
zo doet het
minder zeer…
Ik sta stil
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
560 ik sta stil
bij de gelegde bloemen
voor degenen die
door een laffe daad
het leven lieten
in Nice
ik sta stil
bij beelden die de
wereld in geslingerd
worden over een coup
en zij die het leven lieten
in Turkije
ik sta stil
bij de MH17 die
twee jaar geleden
uit de lucht werd geschoten
en zij die het leven lieten
in Oekraïne…
Keerpunt
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
614 Voorbij dat punt
van niet meer terug
is leven plots licht
achterblijven zwaar
blijkt de kaars uit
zonder op te zijn
drijven zielen uiteen
elk op hun eigen golf
is het gemis nog vers
zonder door te dringen
vecht verdriet nog met
voorzichtige acceptatie
maar reeds geuren bloemen
klinkt de afscheidsmuziek
lijkt het leven door te gaan…
Voorjaar
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
712 Je hoeft er niet voor te reizen
Op pleinen en in perken
Kan je het bemerken
In eigen straat of plein
Zal de belofte er zijn
De krokussen bloeien
Hoop en verwachting groeien
Geeft fundament voor het leven
De tere twijg wordt weer een tak
voor het oog met het grootste gemak
Knoppen worden tot bloem verheven
wanhoop verandert in hoop voor…
Dat ik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.087 Dat ik dat mag allemaal
die warmte, dat lijf, mijn lijf
het water, eten
alle functies
liggen, slapen
lopen, dansen
dat ik uniek
als elke bloem
dat ik muziek
kan horen
mocht geboren
baren
kijken naar mijn willen
me en de ander kan verstillen
dat ik mag geven
ja mag leven
en nog zoveel meer
dat ik daag'lijks leer…
Beloftevol
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
595 enkel
nog het onkruid wieden
om de bloemen te vinden
verborgen in knoppen
in talrijke kleuren
duizelig worden van
nieuwe lentegeuren
een musje rond een steen
wat vlinders er omheen
beiden vleugels van vrijheid
om weg te kunnen vliegen
wil je met me zwijgen
woorden zijn te groot
een glimlach is genoeg
om de twijfel te dragen…