6347 resultaten.
Eeuwigheidswaarde
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
451 je lachte
in je hand
bloeide en
vervloeide tijd
de deur
stond aan
liet de uren
ongehinderd gaan
de scene heeft
eeuwigheidswaarde
tot ingrijpen
het verstrijken stopt
actie en reactie
nemen de draad
weer op in het
regisseren van nu
de ingreep
heeft de deur
op slot gedaan en
tijd buiten laten staan
of zijn de uren
meegelopen…
Relativeren
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.051 Ik heb mijn dag niet
sprak de eendagsvlieg, maar ach
niets is voor eeuwig…
Licht
poëzie
3.0 met 4 stemmen
4.609 daar over mij de branding slaat,
Bij 't doffe bruisen der ontroerde baren,
Te zien hoe 't Leven om mij heen vergaat, -
Maar Liefde niet, en midden in het staren
Op 't rustig stralen van uw klaar gelaat,
Vereend met u, ter eeuwigheid te varen...…
Breekbare momenten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
500 ik ken het perspectief
van oneindigheid
voel eeuwig zijn
in breekbare momenten
aanwezigheid
is een gegeven dat
in geloof een spirituele
basis heeft gekregen
natuurlijk is er
nog niets bewezen
maar in de cirkel van
leven zijn wij elementen
uniek en vrij in
de openbaring ooit
van onze nog niet
manifeste talenten…
Natare
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
614 Eeuwig leven? Nee, ik wacht al vanaf klein
op de onvermijdelijke dood.…
God tijd
gedicht
3.0 met 53 stemmen
15.813 Ergens moet je zijn, God, het oog
van de storm waar het rustig is, geen plastic look,
ze zeggen dat ik als een zombie dat jij die vleugels
van mijn woorden stal. Je zag in mij misschien
verloren tijd of slechts een Volvo (480!) total loss gereden,
een open achterklep de sleutel er nog in, dwars door
de nacht, daar had je niet op zitten wachten…
Zinnen
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.614 Ik zie jou op elke dag van de kalender staan
Winter, lente, zomer, herfst
Seizoenen wisselen zich konstant af
Maar het zonnetje in mij schijnt dagelijks
Sinds jij me jouw liefde voor het eerst gaf
Een nieuw jaar kan niet beter beginnen
Als met de persoon die ik eeuwig wil beminnen
Het delen van elkaars diepste gevoelens
Het schrijven van…
Verborgen geschiedenis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
703 Tweemaal verliezen
zijn vader en hij
zich in de potentie
van levensvattende krachten,
maar het individu groeit gestaag
en het collectief laat zich niet verleiden
tot zaligmakende concessies ter bevrediging
van het eeuwig twistzieke spel der genen.
Werkelijkheid vraagt een offer en verliest zich tweemaal!…
op reis
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.149 Ik ruik het
Ik proef het
de luchtloze lucht
de tijdloze tijd
een dag aan haar begin
een nacht aan haar einde
onbekend maar vertrouwd
een eeuwig gevoel
waar brengt ons
naar hetgeen we gaan
glinstering ten top
zonder einde…
Fractie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
522 is een muur
schrijf ik “deur, raam, dak”, het wordt een huis
ik laat de zon erop schijnen
aan de overkant poot ik een paal neer
niet zomaar één
er hangt een bordje aan: Bus
niets laat vermoeden welk drama
er in dit tafereel besloten ligt
maar als ik zeg dat de afstand
tussen halte en huis
een lichtjaar bedraagt
een fractie van de eeuwigheid…
Kloksteeg
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.540 in memoriam Ed Leeflang
Ik zie je lopen op de kinderhoofdjes
die altijd glimmen langs het plein
je stopt, gaat de Auberge binnen
Madame, die altijd thuis zal zijn,
verwelkomt je: je bent 'te laat
en nooit te vroeg', zo zegt haar tegel
(ze ging je voor in eeuwigheid
dit blauw fluweel dat wacht op dichters,
op hun palet veelkleurig woord…
Pim van Lommel
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.111 rivier, eeuwig stromend water
heb vertrouwen in het hier en hiernamaals
open je hart maar eens in 'het stille later'…
Vuur schietende ogen
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.173 storm raast steeds harder
Het hart slaat steeds sneller
Daar staat ze en houdt me vast
Handen zoeken opgewonden en begerig
Onder de kleren, op de tast
Kijkend in haar vuur schietende ogen
voelen seconden als uren
die nooit over hoeven te gaan
als het kon, als het mocht
Omdat ze niet lang genoeg kunnen duren
Voelt als kende ik haar al eeuwig…
Gewiegd
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
703 in en uit de ademtocht op het deinen van de zee
lichtgewicht gedragen
welbewust van overgave
strelen golven welvend voldoening
van een warme waterwieg
nachtdonkere diepte tintelt
helder gekleurde levenskracht
in zwierig ritme begroetend
de zonneklare moederlach
ongemerkt lengen vreugdetranen zilt
de gul geschonken zachte schoot
seconden…
suites voor Annemieke XXXXIX -de familie-
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
757 het acherkleinkind
ook hij slechte vrienden
of slechte genen
ik kijk naar de stoel
die haar moeder betaald heeft
bij de open haard
de stapels boeken
uitgezocht door haar broer
waar zijn de platen?
het huisje gewit
familie- en waterkringen
zakken door de vloer
uit de oceaan
vissen worden vogels -
ik word geroepen…
Eeuwige vlucht vooruit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 Bij een herinnering hoort een gevoel
dat sneller opstijgt in het bewuste
dan de herinnering; ik voel het als
een negatieve gedachte onderweg is
en kan de komst afbreken als ik geen
zin heb in zelfkastijding.
Gedachtegang heeft maar ruimte voor
verwerking van één gedachte tegelijk
ik hou het even bezet door knipperen
met m’n ogen;…
suites voor Annemieke L -de genen-
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
576 laat degenen die
zonder genen zijn op gaan
in vervorming
op reis door scholen
en musea in tijd terug
totaal overweldigd
welkom in de wereld
van wonderlijke pijnen
met slagroom en ijs
ik denk al niet meer
boom bij de lantaarnpaal
elke dag aan jou
vergeten weten
pers je lippen ook maar eens
zo op elkaar -…
Brug
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
11.502 En als
iets dan wordt weggehaald, vergeet ik
al te gauw dat het de eeuwigheid
toch weer de goede kant op heeft gestuurd.
Aan die gedachte schurk ik mij.
Behalve 's-nachts. Dan wil ik ineens
weten hoe lang voor altijd duurt.…
gemis
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.943 hoe het ook zij of
mij zal vergaan
jij blijft het symbool
in mijn bestaan
van liefde
wanhoop
trouw en moed
maar ook
in voor- en tegenspoed
denkend aan jou
leef ik mijn leven
verdriet en pijn
zijnde
samen verweven
ga ik wel mijn gang
hoezeer ik ook naar jou verlang.…
Liefde overvleugelt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 jij bent
de zon en maan
van mijn heelal
ogen sterren
twinkelend in de verte
je lacht universeel
ik aard teveel
om los te gaan
in geestverruimen
koester macht
in zwaartekracht maar
liefde overvleugelt dat
heb me gegeven
om met jou te zweven
naar een oneindig leven…
Ademruimte
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
634 Ademruimte
Ruimte om te ademen,vanuit
het kreukelwoud van mijn
gedachtenkronkels;een denkbeeldig
briesje,opdwarrelend vanuit
onzichtbare etherische sferen.
Een uitlaatklep,als een wervelwind
van vage ideeen uit het schemergebied,
aan de andere kant van mijn natuur;
deel uitmakend van het stromende
water in het hart van het bestaan.…
NU IK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 De tijd tikt
takt
Langzaam aan
Opengaan
Uitgetikt
In contact
Bewustzijn
Ziel lichtschijn
De tijd blijkt eeuwig
Oneindig
Zoals ik
In dit Ogenblik…
Als een cirkel sluit
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
928 onder mijn hemel
van grijze haren;
zij kennen nog lengte
soms tot schouderhoogte
naargelang het gemoed
deze snaren bespeelt
doch als maar meer naar
ijle dikte neigen
waar inhammen bij voortduring
ruimte scheppen voor het
schemeren in schaduw
onder dit dak
van toenemende jaren
ligt het klooster
met beelden vol gevuld
en resten van…
uur nul
gedicht
3.1 met 8 stemmen
8.185 wie hier voorbij is
dan zie
al wat overblijft is ruis
al wat overblijft is gruis vermalen
tot een grijs tapijt
je gooit het puntlood uit en zakt
ermee tot in wat eens schacht vier was
daar rommelt het
niet langer speelt een showorkest ten dans
de hapering lijkt permanent
op hoogspanning gesteld
dat dit blijft duren
zou dat een soort van…
Gevangen Glas
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.442 Spelend met het doorschijnend licht
levend glas, warmtegevende kleuren
gegeven een zekervoelend aangezicht
in een zwemende illusie van rozengeuren
Ingeklemd tussen lichtgrijze lijnen van lood
het teken van oneindige liefde voor jou
gesmolten, gesneden in karmozijn en rood
een voor eeuwig gezette belofte van trouw…
De uren van geluk
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
526 voel je adem
als een zwoele wind
zie en profile de schaduw
van een zorgeloos kind
speel eindeloos
met vingers in het
ontdekken van je hand
de harde en ook zachte kant
je lach en ogen
hebben mij betoverd
meegenomen in
het oogsten van gevoel
de uren van geluk
kennen dag noch tijd
want onze schat aan liefde
bestaat nu al een eeuwigheid…
standvastigheid (lampje)
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
581 ik ben een standbeeld.
ik hoop door zo te staan
de tijd te kunnen verslaan
die ik normaal niet kan
regelen, de tijd gaat maar
rond, komt nooit op de-
zelfde plek uit. Misschien
moet ik me van steen of
ijzer slaan, gebeeldhouwd
blijf ik in de ruimte wach-
ten op wat komen gaat.
niks natuurlijk. maar ik
kan het proberen. stel…
overgang 2
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.045 gebukt gaand
onder het laatste restje leven
verherfst ik
in de kromming van tijd
in afwachting
van winterdood
verlang ik
naar een
gewichtloos voorjaar
om tijdloos
het rijpe
te kunnen proeven
van een
eeuwig zoete zomer…
met de dood op de hielen
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.495 Achterberg)
als wij oneindig waren
dan had ik zoveel tijd
en om nog iets te sparen
ruim de gelegenheid
zelfs als je 't zou halveren
'helft van eeuwigheid'
dan zou ik toch beweren
'ik heb alle tijd'
maar alles is zó eindig
we leven bij de dag
dus haast is altijd met je
vandaar mijn kort verslag…
Kleurt het leven fel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 ik heb met kleuren getracht
de kracht van leegte te breken
het is me niet gelukt
wel heb ik ruimte geschapen
door grenzen te verleggen
maar het onpeilbare bleef bestaan
die ruimte hebben wij gevuld
met een levenslange competentiestrijd
en het ontwikkelen van engelengeduld
ik zie de vuren doven
uit naamloos diepe kloven
sluipt langzaam…