6334 resultaten.
op reis
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.149 Ik ruik het
Ik proef het
de luchtloze lucht
de tijdloze tijd
een dag aan haar begin
een nacht aan haar einde
onbekend maar vertrouwd
een eeuwig gevoel
waar brengt ons
naar hetgeen we gaan
glinstering ten top
zonder einde…
Fractie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
522 is een muur
schrijf ik “deur, raam, dak”, het wordt een huis
ik laat de zon erop schijnen
aan de overkant poot ik een paal neer
niet zomaar één
er hangt een bordje aan: Bus
niets laat vermoeden welk drama
er in dit tafereel besloten ligt
maar als ik zeg dat de afstand
tussen halte en huis
een lichtjaar bedraagt
een fractie van de eeuwigheid…
Kloksteeg
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.540 in memoriam Ed Leeflang
Ik zie je lopen op de kinderhoofdjes
die altijd glimmen langs het plein
je stopt, gaat de Auberge binnen
Madame, die altijd thuis zal zijn,
verwelkomt je: je bent 'te laat
en nooit te vroeg', zo zegt haar tegel
(ze ging je voor in eeuwigheid
dit blauw fluweel dat wacht op dichters,
op hun palet veelkleurig woord…
Pim van Lommel
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.111 rivier, eeuwig stromend water
heb vertrouwen in het hier en hiernamaals
open je hart maar eens in 'het stille later'…
Vuur schietende ogen
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.173 storm raast steeds harder
Het hart slaat steeds sneller
Daar staat ze en houdt me vast
Handen zoeken opgewonden en begerig
Onder de kleren, op de tast
Kijkend in haar vuur schietende ogen
voelen seconden als uren
die nooit over hoeven te gaan
als het kon, als het mocht
Omdat ze niet lang genoeg kunnen duren
Voelt als kende ik haar al eeuwig…
Gewiegd
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
703 in en uit de ademtocht op het deinen van de zee
lichtgewicht gedragen
welbewust van overgave
strelen golven welvend voldoening
van een warme waterwieg
nachtdonkere diepte tintelt
helder gekleurde levenskracht
in zwierig ritme begroetend
de zonneklare moederlach
ongemerkt lengen vreugdetranen zilt
de gul geschonken zachte schoot
seconden…
suites voor Annemieke XXXXIX -de familie-
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
757 het acherkleinkind
ook hij slechte vrienden
of slechte genen
ik kijk naar de stoel
die haar moeder betaald heeft
bij de open haard
de stapels boeken
uitgezocht door haar broer
waar zijn de platen?
het huisje gewit
familie- en waterkringen
zakken door de vloer
uit de oceaan
vissen worden vogels -
ik word geroepen…
Eeuwige vlucht vooruit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 Bij een herinnering hoort een gevoel
dat sneller opstijgt in het bewuste
dan de herinnering; ik voel het als
een negatieve gedachte onderweg is
en kan de komst afbreken als ik geen
zin heb in zelfkastijding.
Gedachtegang heeft maar ruimte voor
verwerking van één gedachte tegelijk
ik hou het even bezet door knipperen
met m’n ogen;…
suites voor Annemieke L -de genen-
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
576 laat degenen die
zonder genen zijn op gaan
in vervorming
op reis door scholen
en musea in tijd terug
totaal overweldigd
welkom in de wereld
van wonderlijke pijnen
met slagroom en ijs
ik denk al niet meer
boom bij de lantaarnpaal
elke dag aan jou
vergeten weten
pers je lippen ook maar eens
zo op elkaar -…
Brug
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
11.502 En als
iets dan wordt weggehaald, vergeet ik
al te gauw dat het de eeuwigheid
toch weer de goede kant op heeft gestuurd.
Aan die gedachte schurk ik mij.
Behalve 's-nachts. Dan wil ik ineens
weten hoe lang voor altijd duurt.…
gemis
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.943 hoe het ook zij of
mij zal vergaan
jij blijft het symbool
in mijn bestaan
van liefde
wanhoop
trouw en moed
maar ook
in voor- en tegenspoed
denkend aan jou
leef ik mijn leven
verdriet en pijn
zijnde
samen verweven
ga ik wel mijn gang
hoezeer ik ook naar jou verlang.…
Liefde overvleugelt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 jij bent
de zon en maan
van mijn heelal
ogen sterren
twinkelend in de verte
je lacht universeel
ik aard teveel
om los te gaan
in geestverruimen
koester macht
in zwaartekracht maar
liefde overvleugelt dat
heb me gegeven
om met jou te zweven
naar een oneindig leven…
Ademruimte
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
634 Ademruimte
Ruimte om te ademen,vanuit
het kreukelwoud van mijn
gedachtenkronkels;een denkbeeldig
briesje,opdwarrelend vanuit
onzichtbare etherische sferen.
Een uitlaatklep,als een wervelwind
van vage ideeen uit het schemergebied,
aan de andere kant van mijn natuur;
deel uitmakend van het stromende
water in het hart van het bestaan.…
NU IK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 De tijd tikt
takt
Langzaam aan
Opengaan
Uitgetikt
In contact
Bewustzijn
Ziel lichtschijn
De tijd blijkt eeuwig
Oneindig
Zoals ik
In dit Ogenblik…
Als een cirkel sluit
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
928 onder mijn hemel
van grijze haren;
zij kennen nog lengte
soms tot schouderhoogte
naargelang het gemoed
deze snaren bespeelt
doch als maar meer naar
ijle dikte neigen
waar inhammen bij voortduring
ruimte scheppen voor het
schemeren in schaduw
onder dit dak
van toenemende jaren
ligt het klooster
met beelden vol gevuld
en resten van…
uur nul
gedicht
3.1 met 8 stemmen
8.185 wie hier voorbij is
dan zie
al wat overblijft is ruis
al wat overblijft is gruis vermalen
tot een grijs tapijt
je gooit het puntlood uit en zakt
ermee tot in wat eens schacht vier was
daar rommelt het
niet langer speelt een showorkest ten dans
de hapering lijkt permanent
op hoogspanning gesteld
dat dit blijft duren
zou dat een soort van…
Gevangen Glas
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.442 Spelend met het doorschijnend licht
levend glas, warmtegevende kleuren
gegeven een zekervoelend aangezicht
in een zwemende illusie van rozengeuren
Ingeklemd tussen lichtgrijze lijnen van lood
het teken van oneindige liefde voor jou
gesmolten, gesneden in karmozijn en rood
een voor eeuwig gezette belofte van trouw…
De uren van geluk
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
526 voel je adem
als een zwoele wind
zie en profile de schaduw
van een zorgeloos kind
speel eindeloos
met vingers in het
ontdekken van je hand
de harde en ook zachte kant
je lach en ogen
hebben mij betoverd
meegenomen in
het oogsten van gevoel
de uren van geluk
kennen dag noch tijd
want onze schat aan liefde
bestaat nu al een eeuwigheid…
standvastigheid (lampje)
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
581 ik ben een standbeeld.
ik hoop door zo te staan
de tijd te kunnen verslaan
die ik normaal niet kan
regelen, de tijd gaat maar
rond, komt nooit op de-
zelfde plek uit. Misschien
moet ik me van steen of
ijzer slaan, gebeeldhouwd
blijf ik in de ruimte wach-
ten op wat komen gaat.
niks natuurlijk. maar ik
kan het proberen. stel…
overgang 2
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.045 gebukt gaand
onder het laatste restje leven
verherfst ik
in de kromming van tijd
in afwachting
van winterdood
verlang ik
naar een
gewichtloos voorjaar
om tijdloos
het rijpe
te kunnen proeven
van een
eeuwig zoete zomer…
met de dood op de hielen
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.495 Achterberg)
als wij oneindig waren
dan had ik zoveel tijd
en om nog iets te sparen
ruim de gelegenheid
zelfs als je 't zou halveren
'helft van eeuwigheid'
dan zou ik toch beweren
'ik heb alle tijd'
maar alles is zó eindig
we leven bij de dag
dus haast is altijd met je
vandaar mijn kort verslag…
Kleurt het leven fel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 ik heb met kleuren getracht
de kracht van leegte te breken
het is me niet gelukt
wel heb ik ruimte geschapen
door grenzen te verleggen
maar het onpeilbare bleef bestaan
die ruimte hebben wij gevuld
met een levenslange competentiestrijd
en het ontwikkelen van engelengeduld
ik zie de vuren doven
uit naamloos diepe kloven
sluipt langzaam…
twee engelen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
655 regelmatig ontsnappen
aan vreselijke gevaren
redenen voor veel dank
plots stoppen voor de bus
die langs je gezicht raast
o lieve onzichtbare engel
je redde ook onze dochter
van neervallend geweld
op de seconde nauwkeurig
eeuwige dankbaarheid
betoon ik reeds hier
niet alles is toevallig
uw hemel is engelenrijk
en ook nog zo vol muziek…
beschaving
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
602 en daar kwamen zij
de mensheid
met de borst vooruit
de grote trom slaand
het universum in
op zoek naar hun aard
om ooit
weer ongehoord
te verdwijnen
in het oneindige
als een zuchtje
in de eeuwigheid
een hoop rommel achterlatend…
Verloren hun fysiek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
441 zwart donkerde
het verre blauw
in ijle muziek
jouw hoogste tonen
verloren hun fysiek
in de oneindige ruimte
ioniseerden samen
in golvende banen
rond sterren en planeten
lichten af en toe op
speels als een kind
stralend in de zonnewind
nooit zal jouw geluid
verdwijnen maar in deeltjes
en golfjes overal verschijnen…
BRUINVIS
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
586 Wanneer
dit mollige ronde zeedier
hoog boven de golven uitspringt
maakt zijn plompe gestalte
een sierlijke zwaai
beeldt de onvatbare vrijheid
tussen wolken en schuim
van het gladde lijf
daalt sidderend zoute nevel
waarin dwergregenbogen
vluchtig de lichttaal spreken
die eens meehielp de aarde
tot leven te brengen
nog in de verste toekomst…
ik ben het leven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
700 ik ben de wind om je oren
nog voordat je werd geboren
ik ben de zee aan je voeten
de blauwe luchten en de wolken
ik ben de aarde onder je benen
de oever die het meer omrandt
het verlangen dwars op alle stormen
ik ben het leven al eeuwig doorgegeven…
GETEKEND MET EEN KRUIS
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
624 Een bliksemschicht doorklieft mijn droom
de donder vult mijn wezen
aan het groene firmament
vliegen velen rustig rond
de krachten van de eeuwigheid
schijnen niemand meer te raken
communicatie is hier anderszins
het is een reeds begrijpen
stralingslicht geeft boodschap weer
de lading wordt verkregen
gevoelens als bij een reûnie
een weerzien…
afscheid
hartenkreet
4.6 met 25 stemmen
849 't Geslacht voor mij is in de eeuwigheid.
Ik sta alleen vooraan, tot het is mijn tijd.
Dan is Uw liefde eeuwig om mij heen!…
Haiku's eigen werk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
512 Lurkend aan zijn pijp,
ziet hij herinneringen,
om hem heen walmen.
Oudje zonder pijp,
in het crematorium,
rookt nu ongestoord.
Groene strooiweide,
bezocht door krassende kraai,
trippelend in as.…