3433 resultaten.
En Hij zag...
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
983 Balancerend op een snavelpunt
een helivlucht boven bonte kleuren
onze ogen wordt dit nu gegund
hoog in mijn neus stijgen geuren
De blik gericht op het zoet daar binnen
elke deelseconde weer een vleugelslag
ook keizers, koningen en vorstinnen
buigen diep voor de 5e scheppingsdag
Muteren en evolueren, tergend traag
de wetenschap…
Adamsappel
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
2.040 Sepia het land om haar navel
waar ik onwetend las:
trilobieten, struweel, varanen,
vulkanen, mahonie, glas.
Rondom ons valt snel de avond
vollemaanloos: Genesis één.
Chawa zweeft over de wateren,
haar borsten verhullen de wereld.
De boog naar zonde gespannen
verdichten zich nakende eeuwen;
ik zal de roede niet sparen,
ons wachten de lust…
gepeupel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
673 Bij het scheppen
van beperkt vermogen
is des dichters ego
arrogant verlangen
sterk meegewogen…
Zwelklei
snelsonnet
3.8 met 30 stemmen
2.810 Toen ik laatst over zwelklei hoorde spreken
Dacht ik aan het verhaal uit Genesis
Dat ook de mens uit klei vervaardigd is
En heb de spiegel er op aangekeken.
Ik heb mijzelf van top tot teen aanschouwd
En ja, ik ben uit zwelklei opgebouwd.…
geboorte van een gedicht
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
3.599 ik staar naar dit witte vlak
open mij in afwachting
van wat komt, dat komt
als het komt en of het zich opsomt
onder een stramien
met een geschreven dak
zie een opening,
zich schuchter aandienend,
nog wel vertragend en vermomd
licht en nog weinig verteerd
ach ja het dromt
het gorgelt mee
langs mijn enige orgelpijp
een in opgang…
Scheppingsverhaal
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.993 Gods kind had blokken in zijn boezelaar,
Waarmee het in de wolken had gespeeld.
Maar toen zij op wou bergen, moe, verveeld,
Zag ze in de doos en wist niet hoe ze daar
In passen moesten, keurig ingedeeld.
Want God was streng, maar sliep - dus geen gevaar.
Zij liet ze vallen, zag er niet meer naar
Om en ging vlug naar een mooi engelbeeld.…
leven zonder verwachting
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
800 ooit scheen overdag
altijd heldere zon
's nachts natuurlijke maan
toen al in schijngestalten
bij gefonkel der sterren
tot de wolkendekker
met druppels en condens
er slordig tussen kwam
zodat we nu weer verwachten
vraag me niet waarom
hij ons in de boot nam
deze onbekende verwekker
in een en dezelfde adem
van wind ijs storm orkaan
sneeuw…
Thuiskomst
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
912 Uit een peilloze schacht van duisternis,
een stilte als de wereld zo diep,
golfden de eerste lichtstralen af en aan.
Puls na puls stuwde U Uw geest de wereld in
totdat de verten flonkerden van Uw bestaan.
Zo schiep U ook ons als vrije geesten,
als Uw kinderen, spelend en wandelend in Uw licht.
Maar in het spoor van de Lichtdrager,
voor zijn…
aard van het beestje
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
737 aard van het beestje
Moeder Aarde,
herinner mij
woordeloos te spreken
met dieren,
onze broeders,
levend en stervend als wij
alle beesten zie ik:
de wezens met bont,
wezens met vinnen,
gevederden, vierpotigen,
de kruipende wezens
ik voel hun grootsheid
samen met hen
zing ik
het lied van de schepping
Titelgedicht…
dubbele nacht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
537 handen
kneden mij
naar jouw borsten
het zuigt
hechtende lijnen
aan de binnenkant
van mijn dijen
Vasthouden
aan een uittreden
wachten op de dubbele maan
het dolende scheppen
Zij rondt haar poppenspel
vlieg vingert een bal van klei
samen kozen
van een spiegeling
vrije doorgang
witte zee van potentie
ingehouden wachten
op een liever…
Voor Darwin
snelsonnet
4.3 met 26 stemmen
1.370 Toen God de wereld in zes dagen schiep
Keek Hij tevreden tot de zesde dag
Toen Hij opeens zijn eerste schepsel zag,
Een man die zomaar in z’n blootje liep.
Vandaar dat de EO alsnog postuum
Ook Adam schorst vanwege zijn kostuum.…
Voor de chaos
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
615 niemand kent de noorderzon
waar de fluittoon galmt en droomt
uit de trilling spoort het licht
door de dalen van gebergten
iemand wekt de taak der taken
om de wereld neer te leggen
water vuur en aarde buigen
om elkaar en strijken tijd
toen er brak een zwaar gelaat
door elementen die het zwart
van de zon met woorden weefden
en een straal…
Lente !
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
913 Ik hoor een merel fluiten in mijn tuin
Een lied van lente, zon en zin
Een prachtig beestje, zwart en bruin
Hij brengt er leven in
Na herfst en winter, afval, dood
Breekt leven weer onstuimig los
Eerst teer lichtgroen, daarna fel rood
Het kleine spul, een machtig bos
Ik leg mijn ogen in de zonnestralen
Laat los joh, laat het gaan
Geniet…
Beelden in reliëf gegeven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
593 de hemel bleek weer paradijs
met eva en de zonde
verleidelijkheid had zo zijn prijs
toen eerlijkheid de waarheid rondde
ik heb je tuinen laten zien
beelden in reliëf gegeven
ik gaf je meer dan ik verdien
weer toekomst in je streven
het balanceren op een touw
is toch te zwaar gebleken
het hechtpunt bleek ontrouw
aan wat we samen weten…
Bekleedt haar met planeten
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
658 hij schept
wat stof tot
wereldbol
bekleedt haar
met planeten
hangt zon
en evolutie
aan haar op
zaait verstand
in eden
hij draait zich om
en zucht tevreden
want uit zijn ooghoek
kan hij zien
hoe adam zacht
in eva is gegleden…
Verwondering
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
751 Met verwondering kijken we naar al wat leeft
Naar de natuur die God ons heeft gegeven
Naar bloemen, planten en het dierenleven
Het is God die deze mooie schepping ons geeft.…
Het vak van de naaister
gedicht
3.3 met 35 stemmen
11.243 ja ik geef het afgeronde beeld
met al zijn hoeken en plooien
van deze wereld
ik hang haar op de stellage
en drapeer de stoffen
met de hand van een naaister
en terwijl ik zo bezig ben
klinkt uit de buste
een stem die mij waarschuwt
luister je kan nu wel plooien
maar ik was er eerder
de aarde de melkweg
als je mij wilt vergooien
blijft…
Ingenieus dacht de schepper na
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.146 Als de zon altijd zou schijnen
Als het nooit meer nacht zou zijn
Als de regen zou verdwijnen
Leefden we in een zandwoestijn
Om je heen zou 't groen verdorren
Met een altijd blauwe lucht
Zouden we de nacht niet slapen
Voor de zon gaan op de vlucht
Alles is perfect geschapen
Ingenieus dacht de Schepper na
Zouden wij het beter weten
Weinigen…
God scheidde hemel en aarde
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
615 waar eeuwig
tijdloos was
materie energie
en eindeloze snelheid had
scheidde god hemel en aarde
baarde in een
paradijselijke sfeer
de evolutieleer met
erfzonde en de doop in
lidmaatschap als absolutie
de prijs van deze
struggle for live
zal altijd hemel blijven
de mens wil verder dan het
drie dimensionaal gaan kijken…
rollen van steen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
719 Sinds voor ons geest en materie
niet meer voor hetzelfde staan
zijn wij van onze identiteit ontdaan
zoekers in de periferie
Soms maken we bij toeval contact
met de oorsprong van eeuwige waarden
want zelfs bij alle splijting op aarde
is het ontwerp nog steeds intact
Te herkennen onlangs bij de premier
die vele klinkers doorslikte op tv…
Relikwie uit overlevering
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
576 de klei
is niet gekozen
zij is je toebedeeld
kleur structuur en
kneedbaarheid zijn
ingrediënten voor je leven
je spatelt vormt
strijkt en plakt erbij
eraf al naargelang de dag
soms snijd je weg
wat overbodig is geworden
bewaart restanten in herinnering
zet aan wat in
de mode is gekomen
een relikwie uit overlevering
in dit levensbeeld…
Het leven: Mijn Creatie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
725 Ja, ik heb muziek zelf gecreëerd,
Uit mijn dromen, vanuit mijn gedachten, uit verdriet, voor mijn vermaak, Om een lach en een traan mee te delen;
Ja, ik heb muziek zelf gecreëerd
Ja, ik heb mijn geliefde zelf gecreëerd,
Uit verlangens, eenzaamheid, rechtstreeks vanuit mijn dromen, kijkend naar kleuren en bloemen, tijdens een kille helst;
Ja,…
Heimwee naar het leven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
735 Open brief aan de directie van BP, Halliburton, Monsanto, Goldman Sachs en al die andere bedrijven die de wereld als markt en de aarde als wegwerpartikel zien en die, in hun eigen beleving, ‘’het werk van God doen’’, zoals Lloyd Blankfein zei.
Weet u nog hoe het is de zon op je huid voelen
een spa in de grond steken kluiten aarde
die langzaam…
De bloemknop ontvouwt zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
462 Het gedicht ontvouwt zich
als een bloemknop in een zee
van duizenden bloemen
waar in kleuren, tinten en tonen
de woorden wonen die ontleend zijn
aan het oog van de menselijke ziel
Zij spiegelen zich aan
het eeuwig licht
en zo verbindt de mens zich
aan zijn lot
ontvouwt het zijn plot
en ontdekt zijn ware aard
Het gewicht aan waarde…
Bezield
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.012 Levend in gedichten
opent zich
een wereld van gedachten
opmerkzaamheid
scherpt aan
heel de schepping
openbaart zich
als door kinderogen
in alledaagse dingen
schuilt iets uitzonderlijks
elk voorwerp nodigt uit
ontmoetingen herleven
belevenissen spreken
gevormd, geschaafd,
herlezen
heel je wezen
bestaat uit een gedicht
hart en…
Jij bent de godin
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
531 ik zie je
na de lange nacht
het leven scheppen
jij geeft groen
aan gras en boom
schemert blauw de lucht
laat in wit
de wolken komen
dromend op hun vlucht
opent bloemen
in de kleur van het seizoen
ontsluit het donkere van toen
jij schenkt ziel
aan alles om je heen
zonder jou ben ik in kou alleen
jij bent de godin
die leven schept…
Biertje?
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
814 Het was tijdens de schepping op de zesde dag
dat op de reeds geschapen wereld
de man voor het eerst het levenslicht zag.
"Vader, zou ik misschien mogen, een gezellin voor het leven?
Want alleen is toch maar alleen.
Ik wil u daarvoor in ruil een stuk van mezelf geven".
Dus ging de Heer aan de slag, met een rib uit de man zijn zij.…
Het ultieme moment
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
592 in verbazen
voel ik de wereld vertragen
tot een zielloos decor
waar geluid overheerst
passeert doodse stilte
is de tijd stop gezet
tot in detail uitgelicht
zie ik vragen waarvan
de antwoorden niet dagen
is dat het ultieme moment
waarop je in bewondering
een moment uit de schepping herkent…
Pinksterzondag
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
616 In de pinksterzondagzon
de tuinstoel in stand vijf
zie ik twee tortelduiven
in de linde
geritsel van het bladerdak
ze vliegen eensgezind
van boom tot boom
vanuit het lover verderop
klinkt zacht de roep
van nog een vredesbrenger
een hemels koor
mengt zich
in hun gesprek
ik hoor de merels
en een specht
de dame met de harp
speelt onverstoord…
Angst
gedicht
3.1 met 11 stemmen
12.029 Heel argeloos begin je een gedicht.
Een aantal letters, aangenaam van vorm.
Het gaat vanzelf. Er slibben regels dicht.
Ze zwijgen nog. Ze wachten op de storm.
Uit dode krullen, schreven, lijnen, halen
Ontstaan - geen mens die weet waaraan het ligt -
Schermutselingen tussen de vocalen.
De consonanten brommen mee, ontsticht.
Pas dan ontpopt…