1206 resultaten.
Beeld van Marmer
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.408 Ik betwijfel of je weet hebt
van mijn pijnen,
want ondanks mijn zichtbaar lijden
bid ik dat ik marmer schijn:
glad, bijna onbreekbaar,
nog de schaduw van een Sfinx
op deze loden sokkel
mijn toren van Ivoor.…
Het verlangen
gedicht
3.0 met 29 stemmen
20.916 cocktail kunnen zijn
of van een computerprogramma
van een nieuw medicijn
of van een steen
in de branding
die wacht op de zee
of de naam van de man die
de steen in zijn hand houdt
en streelt
en wacht
op
het water
het brood
het bevel
het schot
die wacht
op de vrouw
de vrede
de dood
of gewoon op de branding
die de steen betast
en glad…
Kapstokte de kleren
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
923 jij deed
de poppenwas
kapstokte de kleren
alsof er nooit een
ander lijf in zat
maar later
streek je
plooien glad
uit leven dat je
even was vergeten
de hoed
en pruik het
staat weer puik
je roodt nog de
allang gelakte nagels
en nee de tijd
heeft geen gelijk
want na de poppenwas
staan zij als nieuw
zichzelf aan te prijzen…
Dank U
netgedicht
3.5 met 237 stemmen
200.566 Ik heb gehuild, gelachen en gevochten
Ik lag in warme bermen en in gladde bochten
Ik hief het glas, het viel in duizend scherven
Ik wist de grijze hemel
Toch weer blauw te verven
Ben blijven pogen
Al verbranden al mijn schepen
Ik heb gebaald, gefaald
En heb hem vaak geknepen
Er was applaus en ik werd heftig uitgefloten
Maar als ik ga dan zeg…
kiezelsteentjes
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.754 denkend steeds
ik ga goed
niemand die
mij nog wat doet
dat had ik mis
ging op mijn gat
een kiezelsteentje
op mijn pad
was alles wat
ik nodig had
om weer
onderuit te gaan
uitglijen als
over de schil
van een banaan
zo glad en snel
is het gegaan
tevens ook
met mij gedaan
weer een beetje
terug bij af
klim snel omhoog
als nooit te…
Als ik door dit ijs zak
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
449 ik weet me op glad ijs
maar geef toch alle twijfels prijs
die mij een leven lang beheersen
ben ik wel vrij
als alles is voorzegd
door toeval of karma lijkt vastgelegd
vinden mijn daden genade
word ik bekeken en bestuurd
of als netwerker slechts ingehuurd
er is mij een vrije wil gegeven
maar als ik door dit ijs zak
bid ik wanhopig voor…
Onverklaarbaar opwindend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
668 Er valt een verse gedachtegang
over een spannende liefdesaffaire
naast het bed in de logeerkamer
het eerste been is van een dame
onverklaarbaar opwindend
in haar glad geschoren schoonheid
je probeert niet te begrijpen
waarom ze zo vaak van idee verandert
haar andere been is ze vergeten
maar is ook ongeschoren mooi
alsof ieder been van…
Beddingen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
242 Automatisch gaat het niet
wel bijna vanzelf, stromend
door gladde beddingen
om elkaars ongemakken
en gevoelige plekjes heen
naar stille wensen
Alles op zijn vaste plaats
dat helpt, en blijven eten
natuurlijk, genoeg zon zien
om niet te versomberen
of weg te dromen
in een romantasie
van eeuwig jong
nog lang en gelukkig
van lente…
Vertrouwd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
152 Zij was mij glad vergeten,
Ik haar trouwens ook,
Leken wel twee vreemden,
Die elkaar vertelden
Over reizen naar vreemde verten,
En ook om de hoek,
Het was verrassend en vertrouwd,
Morgen zien we weer.…
De kunstschilder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
877 In de verte
Wijds aan de horizon
Blauw en gejaagd grijs
Dichtbij, door de natuur
Vormgegeven grillige rotsen
Een rijzige gestalte, jij
Loopt over de onbetreden paden
Langs met mos begroeide aarde
In een mist van onbehagen
Zocht je naar monumentale bomen
In de schaduw schilderde jij ze ijzig
Voor jou waren ze het verband
Op de wonde,…
Dit zal het einde zijn
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.755 Ik moet daar lezen een oneindig boek
Vol marmeren tekens grillig uitgehouwen,
Bij iedre bladzij gaat mijn zien verflauwen;
Het wordt al donkerder in gindse hoek;
Ik zou wel willen, maar het licht,
Het teerbeminde licht gaat mij verlaten;
Tochtig en somber-trots zijn deze hallen.…
Zolang het volk beeft
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.125 Vanuit de ronkende diepte
van onderhuidse onverdraagzaamheid
scheuren grillige visioenen
naar de stembureaus en
klauwen vooruitgang
aan flarden
van uitgewrongen solidariteit
Vlaamse tongen sidderen
en sissen tot hun aangewakkerde
protesten hen wederom
samenbrengen dankzij ontvlamde frustratie
onderstoppen in knusse superioriteit
en meewentelen…
Roes
netgedicht
2.9 met 20 stemmen
2.272 strompel jij nog
lijk de krakeling
breek dan maar je benen niet
want je pad loopt grillig
langs het stenenverdriet
je stemming roest
in nevels zurig weer
waar je stem verroest
en 't braken doet zo’n zeer
strompel jij maar
voort mijn vriend
breek dan maar je beenderen niet
want jouw pad dat kronkelt
langs het dronkemansverdriet
jouw…
DWALENDE ZEKERHEID
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
939 De ster van Bethlehem
leidde de drie wijzen
naar het westen vol belofte
maar
misleidde hen te Jeruzalem
eer zij tevreden stilstond
boven de gezegende stal
dit geëerde hemellichaam
verloor ooit een spitsje
het doolt nog door de wereld
lopend in grillige schemer
zie ik vaak die vonk verschijnen
soms brandt ze als smidsvuur
binnen mijn…
DWALENDE ZEKERHEID
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.700 De ster van Bethlehem
leidde de drie wijzen
naar het westen vol belofte
maar
misleidde hen te Jeruzalem
eer zij tevreden stilstond
boven de gezegende stal
dit geëerde hemellichaam
verloor ooit een spitsje
het doolt nog door de wereld
lopend in grillige schemer
zie ik vaak die vonk verschijnen
soms brandt ze als smidsvuur
binnen mijn…
De zwakste schakel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
720 Bedriegende
Gezichten in een harnas van staal
Als een ketting, de Elfstedenroute
Net zo sterk als de zwakste schakel
Hard werken mocht (voorlopig) niet baten
Niets zo grillig als mondiale natuur
Voor nu, de Fries(ch)e in 't bijzonder…
Oogopslag
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
921 Geluk resoneert nou eenmaal grillig
haar aanschijn straalt verlangen uit..…
Water als taal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
589 Zoals taal
is er geen vorm
dat water niet beheerst
grillige wanden en massieve randen
omarmen zeeën en oceanen
die meedogenloos stranden
duinen en dijken testen
elke golf opwellend uit diepe
troggen is een woord op de lippen
van de branding
daar schuimt het spuwsel
van zeegeesten tot
onleesbare ruige verhalen
vloeibare bladzijden…
Onzichtbare moordenaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Maar de natuur gaat zijn grillige gang
vier kleintjes zijn er nog, 'k ben bang
voor die onzichtbare moordenaar onder water
want na veel moeder-gesnater
verdween een kleintje onder 't oppervlak
kwam niet meer boven, hoorde geen gesmak
dus vreten niet alleen vogels die kleintjes op
nee, de onzichtbare moordenaar in 't ruime sop.…
We bestaan
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
494 Een individuele
regenparaplu voor de grilligheden van het
levensklimaat. Een opmaat van de stuntelaar
die weldra voor zijn mensdom staat.
Een vrouwtje of een mannetje onderweg
tijdens zijn bestaan. Somtijds regen na
de zonneschijn, maar zo nu en dan een
duikelaar na een verwoestende orkaan.…
Geurige sappen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
553 Rode en gele bladeren gieren wild doorheen kleffe plassen
Naakte hoge takken grillig spookachtig schril ook schor
Zwarte droeve onheilspellende wolken kruipen tergend traag
Universum ondergedompeld in kille duistere winterslaap.…
je spat uit
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.176 je spat uit het ogenblik zelf
niet gewekt
de straat nat, glad weerspiegeling
tram onder je raam
en dan:
stoned op een meter van de televisie dichtbij visie
zak patat, dag drie
Ik kriebel over haar buik, bop in haar navel, plop haar schaamte open
Kus mezelf, zes jaar later weer
Spattend in dit blikken spat blik…
ongewenst
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
3.149 ruwe handen vegen
over glad vergeten eelt
in steeds
overdreven
krampachtige bewegingen
hij en zij zwegen
omdat elk woord verveelt
dat d’reeds
uitgeschreven
dichter wil bedwingen
ongehoorde zuchten
schuren over zachte huid
daar waar
ongewenste lust
zich openbaarde
ongeboren vruchten
geven nochtans geen geluid
als haar
hartstocht…
Keer op keer
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
858 Misschien is lief zijn
wel één voor één haar haren
uitrukken met een pincet
omdat ze glad wil zijn
en behagen, haar lippen
zijn ook zacht als het kuiltje
in haar kin, haar borst
geschapen om altijd
vreugde te schenken
bij voorspoed en tegenslag
Hoe trekt men haren uit het beslag
waaruit een karakter bestaat
Wie betaalt het schoon gelag…
Het dorpstribunaal
gedicht
2.8 met 26 stemmen
12.869 Het hout, mooi glad en vettig geworden
rond de openingen heeft kennelijk mild gebrand,
geen museum bewaart er een spaander van.
-----------------------------------------------------------------
uit: 'Schetsen uit het Hongaarse volksleven', 1971.…
MORGENDAUW
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
2.452 Over de stenen van de bergbeek
loopt Hiawatha met Morgendauw
Ze passen op niet uit te glijden
In hun blote voeten bijt de kou
Hiawatha heeft twee staarten
en een rechte veer
Hij is parmantig en veel slimmer
dan de sterke beer
Morgendauw
haar ogen als amandelen
glanzen donker en groot
Haar gladde haar
gaaf als een hazelnoot
beweegt niet…
Perfect Day
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
708 En op de achtergrond
zingt Lou Reed
Oh such a perfect day,
I'm glad I spent it with you.…
Krullen in de wind
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
778 zacht fluistert de wind
over veranderingen
het stormt niet altijd
in een mensenhart
het wil ook wel eens
liefdevol door haren strijken
streelt wapperende
krullen glad
soms is liefde genoeg
om weer eens met
andere ogen
om je heen te kijken
zie hoe vederlicht
de vleugels van een vogel
wiegen op de golven
van het vrij zijn in de…
jasmijn
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
636 toen haar witte dood verstierf
tot schitteringen binnen zomer
zong de merel regen tot een diepe spiegelplas
windstil getrokken
glad gemaakt als glas, eindeloos zwart
de bodem
daar blonken bloemen aan mijn oppervlak
hun tere hoofdjes bogen laag, tot aan
de verteblik van kijkers
er woonde niets dan liefde, niets
vertrok het beeld…
HEEN EN WEER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 's Ochtends vroeg
klapt de wandkast open
uit die rappe hand
suist een sterke starre wil
onbezonnen
naar de slaapdronken hemel
ontmoet dampig voornemen
zweeft terug
tussen gladde kastplanken
verblijft honkvaste kracht
aanschouwt alles bedachtzaam
beraamt knusse spookarbeid
koestert zich in 't morgenrood
van doorschenen wijnglazen.…